Foto bij H80 - 27 sept

Dag lieve lezertjes! Binnenkort eindigt deel I van dit verhaal, maar ik zit met een dilemma en wil jullie hulp daarbij hebben.
Ofwel voeg ik bij dit verhaal gewoon deel II toe en kunnen jullie gewoon verder lezen OF ik maak een nieuw verhaal van deel II, maar dan moeten jullie je wel abonneren op dat ander verhaal.
Ik laat de keuze aan jullie, nog veel plezier met lezen!
(blush)

Ik draai me om met mijn rug naar hem toe en sluit mijn ogen, terwijl hij bijna geluidloos mompelt: “Eén enkele aanraking en de levenskracht is weg…”

Carlisle Cullen pov.

“Pa, ik maak me echt zorgen over Alaïs”, zegt Edward tegen me terwijl hij verder door de woonkamer ijsbeert. Ik zucht en leg mijn krant neer op mijn schoot. Ik kijk hem aan en leg beide armen op de armleuning van de zetel. “Edward, vertrouw me nu maar. Ze is vast en zeker prima”, probeer ik hem weer te kalmeren, maar hij negeert mijn woorden. “Ik snap het niet, gisteren was ze niet op school. En vandaag ging ze mij normaal bijles geven en ze is er nog steeds niet.” ‘Vandaag kon Alaïs niet’ “… maar dat verklaart niet waarom ze er gisteren niet was” ‘Edward, misschien werd ze plots ziek of was er iets met haar familie gebeurt. Je kan het haar niet kwalijk nemen’, zeg ik en hij gaat nu met een plof tegenover me zitten. “Ik snap het echt niet. Ze zou dan op zijn minst toch Henry iets gezegd hebben of mij gecontacteerd hebben. We zijn nu vrienden en vrienden doen dat, toch?”, begint hij weer, zijn wenkbrauwen in een frons. Ik glimlach: “Het is goed dat je om een vrouw geeft, Edward, maar te veel om een vrouw geven eindigt niet altijd positief.” ‘Wat weet jij nu van vrouwen’, zegt hij en ik slik en slaag mij ogen neer op de krant. ‘Niets…’, fluister ik en lees ongeïnteresseerd de kopzin opnieuw. “Sorry pa, dat moest ik niet zeggen” Ik wuif het weg en zucht. Dan komt Alice naar beneden en stapt naar me toe: “Pa, heb je ergens mijn ketting gezien? Degene met de paarse parel in” ‘Ja, hij lag daar in de keuken, naast het fornuis’, zeg ik wijzend in de richting waar ik hem voor het laatst zag liggen. “Bedankt pa”, zegt ze en gaat ernaartoe. ‘Alice!’, roept Edward plots en gaat achter haar aan. “Kan je misschien kijken wat er met Alaïs gaat gebeuren?” ‘Waarom?’ “Alsjeblieft, ik moet weten of ze veilig is”, smeekt Edward haar en ze kijkt me aan voor bevestiging. Ik maak een handgebaar dat zegt: doe maar. Ze knikt en sluit dan kort haar ogen. Met ingehouden adem wacht Edward op een antwoord op zijn ongeduldigheid.

Alice opent haar ogen weer en kijkt met een frons van mij naar Edward en terug naar mij. “Wat zag je?”, vraagt Edward ongeduldig. ‘I-ik weet het niet zeker. Ik zag haar in een donker steegje, de maan stond hoog aan de hemel en in het steegje stonden er… vuilniszakken en vuilbakken vol met ingewanden en andere vleeswaren. Z-ze was erin aan het kijken geloof ik” ‘…Wat?’, vraagt Edward en ik kan er zelf niets aan doen om er ook een vraagteken bij te zetten. Edward draait zich naar me toe: “Zie je pa, er is iets met haar aan de hand” Ik sta dan recht en leg de krant op de salontafel. “Edward, je weet niet eens waar ze is. Misschien heeft het een hele andere betekenis als we de hele context weten” ‘Dat betwijfel ik. Geef dan een overtuigende reden waarom ze daar is en wat ze daar doet”, vraagt Edward en ik zie dat Alice de trap opgaat. “Zie je, je weet er geen. Ze zit in de problemen vader. Ze is daar helemaal alleen, aan haar lot overgelaten, zonder enige bescherming. Wie weet word ze daar wel aangevallen of verkracht”, ratelt hij door en ik stap naar hem toe en leg mijn beide handen op zijn schouders. “Ze is een sterke vrouw, Edward. Dat heb je zelf toch ook wel gemerkt”, begin ik en hij glimlacht, “en als er iets met haar gaat gebeuren, zal ze zich wel verdedigen. Ik ben er zeker van dat ze een soort van wapen bij haar heeft, hoe opvliegend ze ook kan zijn.” Ik knipoog en we glimlachen dan even naar elkaar. Voor ik mijn handen van zijn schouders kan halen, trekt hij mij in een stevige knuffel: ‘Bedankt pa, ik hoop gewoon dat ze veilig is’ Hij laat me los. “Wacht tot maandag. Als je Alaïs op school ziet kan je zien of ze veilig is”, verzeker ik hem en hij knikt. Ik ga dan terug in de zetel zitten en vouw de krant weer open terwijl Edward naar boven gaat.

Reacties (2)

  • Allmilla

    Hmm, misschien heeft ze een hongertje gekregen...;)

    8 maanden geleden
  • VampireMichelle

    Dat ze langzamer hand nog niks door hebben verbaast me echt

    8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here