Foto bij H81

Ik ga dan terug in de zetel zitten en vouw de krant weer open terwijl Edward naar boven gaat.

Alaïs Spiorad pov.

Na een dag vol verhalen over Ronald en zijn leven, begeef ik me naar mijn kamer, de Wight achter me aan. De avond was al snel gevallen en de twee huisbewoners waren al aan het slapen. Ik kijk uit mijn raam naar de bewolkte lucht. Ik hoop dat het niet gaat regenen. “Over 10 minuten vertrekken we”, zegt de Wight die op mijn bed zit. Ik draai me met een frons om. “We?” “Ja, we. Ik heb je toch al gezegd dat ik over je zal waken.” “Jij blijft hier.” De Wight schudt zijn hoofd en steekt zijn kin omhoog: “Vergeet het maar. Je kunt me niet ompraten.” Ik slaag mijn ogen ten hemel en zucht: “Fijn, maar loop niet voor mijn voeten.” Een zelfvoldane grijns strijkt over zijn gezicht. Ik pak dan mijn Athame vanonder mijn kussen en doe het licht uit. Samen met de Wight gaan we stilletjes de kamer uit en sluit ik de deur met een lichte klik achter me. We dalen de trap af en na een tijdje sluit ik mijn autodeur. Ik start de motor en doe de lichten aan. “Riem aan, Alaïs”, zegt de Wight wanneer ik achteruit rij. “Niet nodig. Het is maar een vijftal minuutjes rijden.” “En stel dat er een ongeval gebeurd?” “De kans is klein. Er zijn op dit tijdstip amper auto’s op de weg”, zeg ik en rijd de straat uit. “En stel nu dat ik je laat schrikken, zoals onze eerste ontmoeting?” Ik geef hem een waarschuwende blik. “Dat zou je niet meer doen”, zeg ik en kijk weer naar de weg. “Niets weerhoud me ervan”, zegt hij en kijkt onschuldig naar buiten. Maar dat zegt al genoeg dus doe ik snel mijn riem aan.

“Hier ergens moet het zijn”, zeg ik en kijk door de vooruit naar de huizen. Dan zie ik het uithangbord van de beenhouwer: Slagerij Willemsen. Ik rijd een beetje verder en parkeer dan voor een oud huisje dat uit de 19de eeuw lijkt af te stammen. “Oké. Jij blijft in de auto zitten en ik ga op verkenning”, zeg ik en stap uit met mijn Athame verstopt in mijn broekzak. Ik klik het portier stilletjes toe en wandel dan over het voetpad. Plots hoor ik een portier toegeslagen worden met een harde klap en ik draai me met een ruk om. De Wight komt naar me toe gelopen en ik knijp in mijn neusbrug. “Wat had ik nu gezegd?!” “Sorry, maar ik luister niet naar onervaren meisjes.” Ik voel de woede in me opborrelen, maar besluit dan dat ik hem later nog wel terugpak.

Eenmaal in de donkere steeg aangekomen, overvalt me een verschrikkelijke stank. Meteen hou ik mijn hand voor mijn neus. De steeg was redelijk breed, maar doodlopend. Aan de rechterkant waren vuilniszakken en afval, terwijl er aan de andere kant een vuile, groene afvalcontainer stond. Ik stap verder in de steeg en zie dat er naast de container een deur in de muur is gebouwd. “Vandaar gooit de slager zijn afval naar buiten”, zegt de Wight en ik knik maar enkel. Ik stap dan naar de container en klap hem open en meteen begin ik te kokhalzen. De hele container was gevuld met vleeswaren: van varkensneuzen tot de ingewanden van de dieren. Ik kijk weg en voel mijn maag samenknijpen. De Wight kijkt er ook in en haalt zijn schouders op: “Het is het perfecte eten voor een Barguest.”

Net wanneer ik me wat beter voel, horen we beiden een zwaar gehijg, dat overgaat naar een gegrom. We kijken om en een reusachtige hond van om en bij de anderhalve meter komt op ons af en wanneer hij ons ziet, legt hij zijn oren plat in zijn nek. Zijn helrode ogen steken fel af tegen de donkere nacht. Zijn muil hangt half open en een lange kwijlsliert hang uit zijn mond te bengelen. De tanden, zo groot als een volwassen handpalm, lijken klaar om ons te verscheuren. Mij dan toch. De Barguest komt dichterbij en zijn klauwen maken een tikkend geluid bij iedere stap die hij zet op de kasseien en zijn zwarte vacht is vuil met klitten van gestold bloed erin. Hoe dichter hij komt, hoe sneller hij zijn passen zet. “Gooi iets naar hem!” roept de Wight en zonder er over na te denken, pak ik een zwarte vuilniszak en gooi het met al mijn kracht tegen de kop van de Barguest, die door de klap tegen de grond valt.

Reacties (2)

  • IkOpDeWereld

    Ik ging legit bijna over mijn nek

    1 jaar geleden
  • Allmilla

    Yay, lekker zeg, varkensneuzen en ingewanden...:S

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen