Foto bij 20

It's been a long day without you, my friend
And I'll tell you all about it when I see you again
We've come a long way from where we began
Oh I'll tell you all about it when I see you again
When I see you again
Damn, who knew all the planes we flew
Good things we've been through
That I'll be standing right here
Talking to you about another path I
Know we loved to hit the road and laugh
But something told me that it wouldn't last
Had to switch up look at things different see the bigger picture
Those were the days hard work forever pays now I see you in a better place
How could we not talk about family when family's all that we got?
Everything I went through you were standing there by my side
And now you gonna be with me for the last ride

Ravenna Morena.




Met een zenuwachtig en tegelijkertijd enthousiast gevoel in mijn onderbuik nam ik plaats op de grote leren stoel, hier zou het straks gebeuren.. Hier zou de weddenschap van Charlot en ik eindelijk nagekomen worden, zoals we beloofd hadden aan elkaar, de tattoo artiest maakte zijn apparatuur gereed en schoon en neuriede vrolijk mee met de liedjes die afgespeeld werden op de oude radio die genesteld stond op de hoek van de balie. Ik wierp mijn zus een nerveuze blik en schrok lichtelijk van de tatoeëerder die mijn pols onverwachts beetgreep, hij hield behendig een watje tussen zijn vingers geklemd en pompte er wat ontsmettingsspul op, die hij vervolgens over mijn pols wreef. Hij gooide het watje weg en trok twee lichtblauwe handschoentjes aan. Hij pakte het schetsje erbij, hij plakte het voorbeeldje zorgvuldig op mijn pols. ''Is this good?'' vroeg hij, mijn bevestiging zoekend. Ik keek naar het blauwe schetsje gesierd op mijn pols en glimlachte tevreden. ''Couldn't be better.'' mompelde ik tevreden, ik kon nu al niet wachten tot het eindresultaat. Hij wierp een goedkeurende knik en opende vluchtig een inktpotje. Hij pakte zijn tattoo machine erbij en zette het apparaatje behendig aan, hij zette zichzelf in start positie, klaar om te tatoeëren. Vol verwondering bleef ik kijken naar het trillende naaldje wat mijn pols in en uit verdween, zijn bewegingen volgden de sierlijke cursieve letters op mijn pols nauwkeurig. Ik ademde diep in, een nieuwe tattoo laten zetten gaf me altijd een kick, een adrenaline shot.
Pijn voelde ik niet, tenslotte had ik een aardige lage pijngrens en genoeg tatoeages, tatoeages waar ik soms halve dagen voor in de stoel had gelegen, dus dit kleine tattoo'tje deed me niet veel zeer.
Glimlachend keek ik toe hoe hij de naam van mijn beste vriendinnetje aan het vereeuwigen was op mijn pols.
Ik was onze weddenschap niet vergeten Charlot, echt niet.
Na een klein halfuurtje spoot hij wat ontsmettingsspul op mijn vers gezette tatoeage en wikkelde hij er behendig een cillevaantje omheen. ''Done young lady.'' zuchtte hij tevreden uit.
Ik liet mijn ogen glijden over het kunstwerkje wat hij net had neergezet op mijn fragiele pols en tevreden knikte ik. ''fucking perfect.'' bracht ik vrolijk uit. Wat was ze prachtig..
vrolijk liep ik naar mijn zus, ik pronkte mijn nieuwe juweeltje vrolijk in haar gezicht. ''Kijk, ze staat er hoor!''
Mijn zus greep mijn pols lachend beet. ''Mooi Meis, enorm mooi. Als ze hier was.. '' mijn zus beet pijnlijk op haar lip, bang om mij te kwetsen met haar woorden, ik raakte gauw overstuur als het ging om Charlot, mijn zus sprak daarom nooit over haar. Ik fronste kort, wat zou Charlot doen als ze hier was, ik wist het wel. ''Als ze hier was had ze me voor gek verklaard.'' zuchtte ik eindelijk uit. Waarschijnlijk was dat ook echt zo geweest. Charlot had een hekel aan tatoeages en dan ook echt een bloedhekel. Ze wilde er zelf absoluut echt never nooit één.
Na het afrekenen liepen ik en mijn zus naar buiten. Ik genoot van het zonnetje op mijn wangen en sloot mijn ogen kort.
Ik keek opnieuw tevreden naar mijn tatoeage. Mijn onderbuik kriebelden bij het idee dat mijn beste vriendinnetje pronkte als een parel op mijn pols. Ze was een nieuw juweeltje aan mijn lichaam en ze straalden het meest van allemaal.

''Wat! Ben je gek, dat doe je toch niet even zo één, twee, drie?!'' grinnikend duwde ik Charlot opzij. ''Charlot, kom op man, het is jou lichaam toch niet!'' zo stonden we al een halfuur voor 'Tattoo Ricky', we hadden afgesproken een dagje te shoppen in Rotterdam, maar ik had het plotselinge geweldige idee gekregen een tattoo te laten zetten, Charlot verklaarde me voor gek en probeerde me met al haar kracht mij te weerhouden om het te doen, niet dat dat haar zou lukken, ik wil een tattoo, ze bleef me aankijken met grote ogen en haar mond viel abrupt open toen ik de tattoo shop nonchalant binnen wandelden. Het was donderdag en donderdag was er altijd inloop dag. Ik keek tevreden rond bij het zien van de lege studio, dat betekende dat ik dus sowieso direct geholpen kon worden..
''Hoi wijffie, wat ken ik voor je betekenen.'' de man achter de balie leunde nonchalant tegen de tafel aan en bestudeerde mijn gezicht aandachtig, zijn lippen geklemd om een plastic bekertje, aan de sterke geur te ruiken was het sowieso koffie. ''Hoi, hebben jullie tijd om een tattoo te zetten.'' hij liet zijn blik door de lege zaak glijden en grijnsde breed. ''Nou we zitten aardig vol, maar voor jou heb ik nog wel een plekkie.'' antwoordde hij sarcastisch, zijn Rotterdamse accent sterk aanwezig. Ik wierp Charlot een uitdagende glimlach en greep naar mijn telefoon, ik had immers een voorbeeldje opgeslagen van wat ik wilden hebben. Ik liet het roosje zien wat ik in gedachten had. ''Ja en deze wil ik dan op mijn hand laat me zeggen, doorlopend op mijn arm.'' ik raakte verstrengeld in een discussie met de man over hoe en wat, waar ik precies mijn tattoo wilde, de grootte, de kleur. Charlot bleef met open mond toekijken hoe ik volledig ontspannen in de grote stoel plaats nam. Mijn benen nonchalant over elkaar heen geslagen. ''Ravenna, ga je echt.. serieus?'' bracht ze vol angst in haar stem uit. Ze stotterden flink, ik kon haar altijd van haar stuk brengen met mijn spontane ideeën, in tegenstelling tot mijzelf, was Charlot niet super spontaan.. Zij planden liever vooruit, dus ik snapte wel waarom ze zo reageerde. Een tattoo is tenslotte voor altijd en even zo één, twee, drie beslissen dat je er een neemt, was voor haar echt not done.
De tatoeëerder was ondertussen bezig met het apparatuur schoonmaken en scheerde nonchalant de restjes haren van mijn arm. Ik blikte naar mijn arm. ''Ja.'' glimlachend keek ik naar Charlot, die nerveus op de binnenkant van haar wang aan het bijten was, het leek haar meer te doen dan dat het mij deed.
Niet veel later opende de artiest enkele potjes inkt en begon hij vol enthousiasme te werken aan mijn tatoeage.
Ontspannen knoopte ik een gesprekje met hem aan, terwijl hij het roosje op mijn hand vereeuwigde op mijn lichaam.
''Doei bedankt!'' riep ik nog, mijn tattoo was eindelijk klaar... En wat was ik er blij mee.
Charlot had de gehele tijd niks gezegd en enkel gefascineerd voor haar uit gestaard.
''Mooi hé.'' grijnsde ik breed terwijl ik mijn nieuwe aanwinst in haar gezicht duwde.
Giechelend duwde ze mijn hand opzij.
''Ravenna Morena, het enige meisje wat even zomaar beslist om een tattoo te zetten en het direct te doen.''


''Zo, de twee dames zijn eindelijk gearriveerd.'' Richard blikte grijnzend tussen zijn vrouw en mij, trots hield ik mijn pols omhoog. ''Ja ik had een weddenschap na te komen.'' grijnsde ik breed. Richard greep mijn pols verwonderd beet en liet zijn vingers kort glijden over het sierwerkje. ''Mooi meid, echt mooi.'' hij fronste kort. ''Maar was een tatoeage zetten echt nodig geweest, heftige weddenschappen maken jullie.'' ik lachte hard en liet mijn ogen grijnzend glijden over Harry die aan een bakje thee nipte, hij zat samen met mijn neefjes aan het tafeltje waar we elke avond gezamenlijk aan aten. Zijn ogen vonden de mijne en hij wierp een zwak glimlachje mijn kant op. Het was zijn schuld dat ik nu Charlot vereeuwigt had op mijn pols.. Al had ik er geen spijt van, mijn beste vriendin sierden op mijn pols, hoe kun je daar spijt van krijgen.
Ik merkte Harry's rare gedrag gauw op en fronste kort naar Danielle, die tot mijn verbazing een eindje verderop stond te praten met Richard, blijkbaar waren ze een stukje vooruit gelopen en hevig aan het discussiëren. Ik had geen idee waarover en ook zo plots?
Ik nam verward plaats aan de tafel en bleef de rare blikken van Harry negeren.. Hij leek niet blij te zijn om me te zien? Echter meer nerveus, alsof hij iets gedaan had wat ik niet mocht weten?
Al gauw wuifde die gedachten weg toen ik vrolijk begroet werd door mijn twee neefjes.
''Hoi tante, wat heb je een mooie tattoo.'' Vince knikte vrolijk naar mijn pols, zijn vingers geklemd om een gekleurd stukje wasco krijt. ''Ja er staat Charlot.'' vertelde ik hem trots. Hij liet zijn handjes kort glijden over de krulletters en zuchtte.
Vince kende Charlot ook, maar nog te klein om te snappen wat er gebeurd was met haar. Ooit zou ik hem vertellen wat er gebeurd was met Charlot, maar nu nog niet.. Daar was hij echt te klein voor.
''Oh, als ze terug komt van vakantie moet je het echt aan haar laten zien.'' ik glimlachte zwakjes bij het horen van zijn woorden, toen hij bleef vragen naar Charlot hebben mijn zus en ik hem wijsgemaakt dat ze op wereldreis is gegaan, ik glimlachte lief naar hem en wreef door zijn blonde krullen heen. ''Dat zal ik doen ja.'' hij knikte uitbundig en greep een nieuw wasco krijtje beet om verder te gaan aan zijn tekening. Ik aaide Rayvin kort door zijn haar en wendde mijn blik af op Harry, die nogsteeds raar gedrag vertoonde. Ik snapte er niks van.
Hij speelde zenuwachtig met zijn ringen en blikte nerveus in het rond, oogcontact met mij vermijdend. Zuchtend keek ik hem aan. ''Why are you acting so weird?'' mompelde ik lichtelijk gefrustreerd.
Harry snoof zijn neus op en greep met trillende handen zijn mok thee beet.
''I'm not.'' sprak hij me tegen. Ik trok verbaasd en tegelijkertijd vermaakt mijn wenkbrauwen omhoog en negeerde zijn rare gedrag, ik wist niet wat hem bezielden, maar ik had ook geen zin om mij eigen ermee bezig te houden. Niet veel later kwam mijn zus teruggelopen met Richard achter haar aan gehobbeld, op beide hen gezichten een diepe getekende frons. Ze hield haar telefoon geërgerd tussen haar vingers geklemd en zuchtte kort, waarna ze hem aan mij overhandigden.
''Ravenna, mama aan de telefoon.'' mompelde ze zachtjes, ik hoorde de afkeuring in haar stem, ik fronste verbaasd bij het horen van haar woorden, mijn moeder belde mij zomaar? Waren de wonderen dan de wereld nog niet uit?
Verbaasd pakte ik het mobieltje beet, Harry zijn kaak verstrakte direct en ik zag hoe Richard nerveus op zijn lip beet.
''Hoi mam?'' begon ik vragend. Mijn moeder schraapte haar keel luid en hoorbaar. ''Hoi Ravenna.'' antwoordde ze terug. Ongemakkelijk frunnikte ik aan de opengescheurde suikerverpakking voor mijn neus, waarschijnlijk had Harry die gebruikt voor zijn thee. ''Wat is er.'' gooide ik er uiteindelijk uit. Mijn geduld begon op te raken.
Danielle en Richard bleven elkaar zenuwachtige blikken werpen en ook Harry vloekte lichtjes in zichzelf. ''Gaat het goed met je?'' ik verbaasde me over de vraag die mijn moeder me stelde, normaal was ze nooit zo.. geïnteresseerd? Hoewel haar stem alles behalve geïnteresseerd klonk, bleef ik verbaasd voor me uitstaren.. Vroeg ze dat nu echt?
''Ja het gaat goed hoor.'' gooide ik er geforceerd uit, nep, ik had geen zin mijn moeder bij te kletsen, het kon haar toch vrij weinig schelen, direct zuchtte mijn zus hoorbaar, waarschijnlijk gefrustreerd door mijn koppige gedrag. Mijn moeder lachte schamper. ''Oh ja gaat het goed? Het nieuws verteld anders wel wat anders.'' spotte ze vurig uit. Direct kromp mijn maag in één. ''Nieuws?'' herhaalde ik mijn moeder kleintjes. Direct humde ze geïrriteerd. ''Ja het nieuws ja, heb je weer besloten lekker debiel te doen? Lekker niks te eten hé! Je bent 22 jaar verdomme, groei eens op.'' snauwde ze door de telefoon heen. Direct vulden mijn ogen met tranen. Mijn lip trilde kort, hoorde ze zichzelf wel? ''Ik moet opgroeien? Zegt de moeder van drie kinderen met een terugkerend alcohol probleem! Wanneer ga jij je eens over die bullshit heen zetten dan! Kom daarna maar met me praten!'' gilde ik woedend terug. Mijn zus sloot haar arm direct om mij heen en greep de telefoon woedend uit mijn handen. ''Mam stop maar, echt stop maar! Heel de dag is ze rustig geweest, ze spreekt jou weer twee seconden en ze is weer helemaal van slag!'' mijn zus raakte verstrengeld in een diepe discussie met mijn moeder. Ze stond gefrustreerd op en liep een stukje weg van de tafel, mijn neefjes hoefde tenslotte niet mee te genieten van het gegil. Harry nam plaats naast me en wreef geruststellend over mijn rug heen.
''Ja dag! En laat dat meisje voorlopig lekker met rust!'' mijn zus smeet haar telefoon woedend tegen de tafel. ''Zo die valt je voorlopig niet lastig.'' gromde ze. Ik zuchtte kort en blikte op naar mijn zus. ''Bedankt.''
Eindelijk zuchtte Harry en hij opende zijn mond, al zag ik wel dat hij er moeite mee had. ''The media .. They know you're in the hospital.. I'm sorry..'' zuchtte hij verslagen uit, hij stotterden kort, zijn hand verstrakte om mijn middel heen en hij kneep zijn ogen wat dichter, waarschijnlijk bang voor mijn reactie.
Ik wilde gillen, gillen en huilen, niks kon ongemerkt meer. Niks. Ik haatte hem, ik haatte hem voor het feit dat hij mijn fucking werk gedeeld had, oh ik haatte hem.
Echter negeerde ik mijn woede en keek hem teleurgesteld aan. ''No it's alright i think.'' mompelde ik zacht.
Harry hield zijn arm losjes om mijn schouders heen geslagen en zuchtte kort uit. ''You sure babygirl?'' verzekerde hij me, ik staarde afwezig voor me uit, wat kon ik er nog aan veranderen, ik hoorde nu bij de grote bekende sterren en er was niks maar dan ook echt helemaal niks wat ik er aan kon veranderen, ik wierp Harry een korte blik en humde. ''Yes.''

''Mam, ik krijg honger. Gaan we wat eten.'' Vince keek verwonderd in het rond, mijn zus knikte afwezig, allemaal waren we lichtelijk gestrest geraakt door het telefoongesprekje met mijn moeder en Harry leek zich ongemakkelijk te voelen over het feit dat de wereld nu wist waarom Ravenna Morena in het ziekenhuis lag. ''Ja ik kan wel wat bestellen ofzo, Ravenna wat wil je eten?'' ik keek mijn zus aan met een wazige blik. ''Niks, willen jullie vertrekken.. Ik wil alleen zijn.'' mompelde ik.
Mijn zus fronste kort, verbaasd van mijn uitspraak, uiteindelijk schraapte ze haar keel ongemakkelijk. ''Ja, is goed meisje. Als jij je rust nodig hebt, accepteren wij dat, laat morgen anders weten hoe je je voelt.''
Ik knikte goedkeurend en vroeg van Harry hetzelfde, ook in hem had ik even geen zin. Hij nestelde een klein kusje op mijn kruin en mompelde zacht. ''You sure you don't want me to stay?'' ik humde kort. ''No, i'll be fine.'' Harry om me heen hebben zou me voor vandaag even geen goed doen, ik wilde hem niet kwetsen, dus het was beter als we even op ons zelf zouden zijn vandaag.. Morgen weer een nieuwe dag.
Ze deden wat ik van ze vroeg, allen stonden ze direct op, iedereen trok zijn jas aan en namen afscheid van me.
Ik zwaaide ze kort uit en liep zuchtend terug naar mijn kamertje. Vermoeid liet ik mijzelf neer vallen op het bed.
Kort erna kwam de zuster binnengelopen, een lijstje geklemd in haar slanke vingers. Fuck het was al tegen etenstijd aan natuurlijk, ik moest gaan kiezen wat ik wilden dineren. ''Hi miss, what would you like for dinner.'' vroeg ze vrolijk, direct schudde ik mijn hoofd. ''Oh i already ate, with my sister.'' loog ik, de zuster knikte goedkeurend, wetend dat mijn zus en haar gezin hier de afgelopen dagen hadden rondgelopen.
Ik zuchtte opgelucht toen ze wegliep zonder een enkele vraag te stellen, verveeld staarde ik naar het plafond.
Ik opende uiteindelijk mijn laptop die zich naast mij op het kastje bevond, ik zag enkele nieuwe e-mails van mijn mentor en wat berichten van Oliver die ik compleet negeerde.
Had ik ook echt even geen zin in.
Ik opende Facebook en maakte een foto van mijn nieuwste aanwinst: Charlot.
Met een trotse glimlach publiceerde ik de foto op mijn tijdlijn met de tekst. ''Weddenschap verloren van je beste vriendin, dan eindig je hiermee..''
Tevreden scrolde ik door de tijdlijn heen, de hele wereld mocht weten dat ik Charlot nu sierden als een prachtig pareltje op mijn pols, ik scrolde verder kijkend wat mijn vrienden deden, wat mijn familie zowel deed.
Mijn notificaties sprongen open en ik zag een berichtje van Rita verschijnen.
''Wat een prachtige tatoeage.'' waren de woorden die ze had achtergelaten, ik beet op mijn lip.. Ik zou haar van de week ook wel even bellen, als ik uit het ziekenhuis was.
Ik drukte op vind ik leuk en beet opnieuw zachtjes op mijn lip, mijn ogen glijdend over mijn tattoo ze was zeker prachtig..
Verveeld staarde ik naar mijn Facebook pagina, uiteindelijk tikte ik verveeld wat anderen social media netwerken in, Instagram.. Pinterest, de koppen over mijzelf die verspreid stonden op Google negeerde ik volledig. Na wat gezeten te hebben op Instagram zuchtte ik verveeld uit, man wat was Internet toch saai..
Ik beet bedenkelijk op mijn lip en tikte enthousiast Twitter in, daar had ik al een poos niet meer opgezeten.
Ik fronste diep en brainstormde naar mijn wachtwoord. Na meerdere pogingen was het me ook eindelijk gelukt.
Ik was erin! Ik grinnikte kort, natuurlijk had mijn wachtwoord iets te maken met Harry.
Ik schrok van de hoeveelheid volgers die ik erbij had gekregen en ik scrolde grinnikend door mijn oude tweets heen, ik had dit account al vanaf mijn elfde levensjaar, dat was ook echt te zien. En ik had er ook dagen op gespendeerd, dagen.. Soms wel nachten, ik deed niks anders dan op Twitter zitten.
Ik had zelfs wat internet vrienden gemaakt via Twitter waar ik toentertijd regelmatig mee sprak.
Glimlachend scrolde ik door de oude dm's heen, ik had eigenlijk vrienden van over de hele wereld, Jessie uit Zeeland, Aiko uit Japan, Lizzy uit Amerika..
Ik klikte lachend op het account van Emilie, Emilie was een meisje uit Denemarken, net als ik een enorme fan van Harry, met haar had ik het meeste contact gehad in die jaren die ik spendeerde op Twitter, helaas is ons contact verwaterd toen ik contact kreeg met Charlot en mijn leven wat chaotischer werd, tuurlijk hield ik haar up to date, ik had haar verteld dat ik naar Londen zou verhuizen en andere belangrijke zaken, maar de gesprekken waren anders, toen ik jonger was had ik dagelijks contact gehad met haar, in de loop van de tijd werd dat eens per week en nu? Ik had haar al een hele poos niet meer gesproken. Maar, zij zou het ook wel druk hebben met haar leven.
Emilie had ik leren kennen mede door een fan account, beide waren we enorme Harry girls in onze jongere jaren, alleen woonde zij in Denemarken en ik in Nederland. Voorderest hadden we enorm veel gemeen.
Ik grinnikte kort toen ik onze gesprekken terug las, Emilie was twee jaar ouder dan ik was. Alhoewel we daar nooit van wat hadden gemerkt. Zo'n goeie klik hadden we.
Ik klikte nieuwsgierig op haar profiel en tot mijn verbazing zag ik dat ze nogsteeds actief was op het account.
Ik fronste verbaasd, wie zat er tegenwoordig eigenlijk nog echt op Twitter?
Ik liet mijn ogen over haar tweets glijden en fronste kort, zo te lezen ging het prima met haar.
Ik opende in het andere tabblad Pinterest, en scrolde er verveeld wat doorheen, veel nuttigs te doen had ik toch niet. Ondertussen greep ik naar mijn mobieltje.
Ik stuurde mijn zus een Whatsappje en ook stuurde ik er Harry één om ze beide even gerust te stellen en te verzekeren dat het goed ging. Tenslotte had ik ze net wel een beetje... De deur gewezen..
Ik legde mijn telefoon neer naast mijn laptop en opende YouTube met een zucht, ik had echt geen idee wat ik aan moest met mijn vrije tijd. Misschien had ik ze niet weg moeten sturen.
Tot mijn verbazing kreeg ik een melding op Twitter. Ik fronste kort, waarschijnlijk waren het fans? Ik negeerde het maar..
Na een korte tijd kreeg ik weer een melding uit hetzelfde tabblad.
Fronsend klikte ik het tabblad aan waar het geluidje telkens opnieuw vandaan kwam.
Mijn ogen gleden vluchtig over het berichtje heen en een grote grijns verscheen op mijn bleke gezicht, het was niet te geloven!

Emilie_x1D:

''Hi stranger! Long time no talk.''

''Saw you on the news, didn't knew you would furfill the dream of dating Harry eh.. Jelous!''

''I missed you. How is it going?''





-


Sorry voor dit saaie stukje en sorry dat ik er zoveel 'flashbacks' tussen door gooi met Charlot, Charlot is een heel belangrijk deel van het verhaal en ze speelt een belangrijke rol in het wisselvallige gedrag van Ravenna, daarom wil ik jullie meer inzicht geven op hoe hen vriendschap was, wat Charlot betekende voor Ravenna.
En sorry als de stukjes tussen Harry en Ravenna nog een beetje teruggetrokken, saai en niet spannend zijn. Dat komt echt nog wel, maar ik wil het nu vooral even om Ravenna laten draaien. Daarna word het feesten tussen Harry en Ravenna.(hoera);)
Bedankt voor het lezen doeidoei!(K)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen