Dunya POV:
Eindelijk ben ik op de wc beland. Mijn schedel spat uit elkaar van de pijn. Het gerommel op de gang komt binnen als een bom. Al het geluid wordt een pijnlijk geklop en gebonk in mijn hoofd. Af en aan komen de zwarte vlekken voor mijn ogen. De vlekken nemen langzaam aan steeds meer van mijn gezichtsveld in. Nog voor ik helemaal out kan gaan voel ik hoe mijn maag zich omdraait. De pijn in mijn ribbenkast verergerd. Oh... fuck... Ik ga zo knetterhard out binnen nu en een paar minuten. Dunya blijven ademen, dat zorgt voor meer pijn. Op dat moment hap ik naar adem, wat als gevolg heeft dat niet alleen mijn hoofd maar ook mijn ribbenkast van de pijn uit elkaar kan knallen. De zwarte vlekken bedekken nu mijn hele gezichtsveld en zorgen er voor dat ik met vlagen de wc voorbij neus zie. Weer voel ik mijn maag zich omdraaien. Op dat moment wordt er hard op de deur van de wc geklopt. het geklop gaat door merg en been, het voelt alsof mijn schedel uitklaar wordt getrokken. Ik hoor dat er iets wordt gezegd, maar wat er wordt gezegd versta ik niet. Alles komt binnen als een gezoem.

Met heel veel moeite dwing ik mijzelf om de deur van de wc open te doen nadat ik heb doorgespoeld. Ik spoel snel mijn mond om en probeer enigszins helder uit mijn ogen te kijken. Vlagen van wat Simone zegt komen binnen. Jas... huisartsenpost... hersenschudding... pijn. Schaapachtig loop ik achter Simone en Bill aan. Mijn jas heb ik net aan en het valt mij op dat Tom mijn kant op kijkt. Voor ik in de auto stap trek ik snel mijn capuchon over mijn hoofd heen en leg mijn hoofd tegen het raam.

Bill vertelt van alles over de tour, hij is best wel grappig. Even kan ik mijn lachen niet inhouden en direct wordt dit afgestraft met een pijnscheut in mijn zij. "Auw... fuck" vloek ik heel zacht. Nu maar hopen dat niemand het heeft gehoord.

Simone stopt de auto en met moeite stap ik uit. Buiten voelt de lucht drukkend op mijn ribben. Ik krijg bijna geen lucht meer. In de hoop dat ik wat lucht krijg leg ik mijn armen in mijn nek en blijf schaapachtig achter de 3 mensen aanlopen. Het lopen wordt steeds zwaarder en de zwarte vlekken nemen langzaam aan mijn zicht over.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen