Louis’ telefoon liet een geluidje horen. Ik was nog steeds in gesprek met Gemma, maar kon het niet laten om even naar Louis te kijken. Wellicht was het jaloezie. Ik had graag zijn aandacht, in plaats van dat deze naar een persoon zoals Chrissy ging.
Louis’ gezicht veranderde in een frons. Ik keek hem verwachtingsvol aan, Gemma’s woorden langs me af gaande.
Louis keek op en we staarden elkaar met verwarde en vragende blikken aan voor een paar seconden.
“Het is Zayn, hij vraagt of we kunnen praten” merkte Louis op.
“Laat maar komen” antwoordde ik gelijk. Ik wou graag nog een gesprek met hem aanknopen na afloop van de afgelopen nacht.
“Wie is Zayn?” vroeg Gemma nu, overduidelijk wetende dat niemand zich nog interesseerde voor haar voorgaande gespreksonderwerp.
Ik keek Louis aan. Het was per slot van rekening niet mijn recht om dat te vertellen.
“Ik deal drugs” zei Louis simpelweg.
Gemma verslikte zich in haar koffie en begon te proesten “grapje, toch?”
Louis schudde zijn hoofd. Gemma’s gezicht betrok en al snel wreef ze even over Louis’ bovenbeen met haar hand “waarom doe je dat? Daar ben jij toch wel veel te lief voor”.
Louis haalde zijn schouders op “ik had zelf soms iets nodig en in ruil daarvoor moet ik pakketjes bezorgen. Het is alleen enorm geëscaleerd”.
Gemma draaide zich nu met een nijdige blik naar mij “en jíj staat dit toe?! Jij nodigt die Zayn hier even in huis uit?!”
“Wow Gem, rustig” zei ik snel. Ze had niet volledig ongelijk, maar de situatie was niet zó slecht.
“Zayn was hier vannacht en ik heb ze beide aangesproken. Hij wil geen drugs meer dealen maar heeft geen weg om er uit te komen. Ik probeer hem te helpen” legde ik uit.
Gemma keek me twijfelend aan “weet je zeker dat dat een goed plan is?”
Ik haalde mijn schouders op "na alle drama vannacht denk ik niet dat het erger kan worden. Wellicht kunnen we er nog iets positiefs uit halen".
"Ja, maar vannacht had je geen gehele drugsbende in je appartement staan neem ik aan" zei Gemma grinnikend.
Ik haalde mijn schouders op "daar heb je een punt".
"Volgens mij zijn die mensen zeer gevaarlijk" probeerde Gemma nog.
"Dan kopen we hem er toch uit?" probeerde ik.
Gemma's mond viel open "je gaat daar je geld aan uit geven?"
"Misschien kan hij wel iets moois toevoegen aan het bedrijf. Dan geven we hem gewoon een echte, fatsoenlijke baan" ging ik verder. Misschien was ik wel ietwat té positief ingesteld, maar goed. Op dat moment ging de deurbel.
Ik keek Louis fronsend aan. "Ik kan me niet voorstellen dat hij zó snel is. Laat mij maar even" zei ik snel, terwijl ik op stond en naar de voordeur liep.
Toen ik eenmaal de voordeur geopend had, werd me het tegendeel bewezen. De jongen keek op van zijn telefoon, zijn mooie lange wimpers zichtbaar. De bruine ogen hadden een warme gloed door het zonlicht. Het was echt een prachtige jongen. Zo mooi dat je er spontaan je schilderspullen bij zou willen gaan pakken. Maar goed, hij was een drugsdealer en geen model. Hij had Louis in zijn greep gehouden en dat vond ik niet iets wat een beloning verdiende momenteel.
"Hey Zayn" zei ik maar.
"Hey.. Ik ken je naam nog niet" zei Zayn onhandig terug.
"Zeg maar gewoon Harry" besloot ik te zeggen. Meneer Styles was wel een heel vreemd verzoek buiten de school om.
"Oké Harry. Is Louis er ook?" vroeg hij nu.
Ik knikte en deed een stap opzij zodat hij naar binnen kon stappen. Louis draaide zich om vanuit de bank en begroette Zayn. Ook Gemma stelde zichzelf netjes voor.
Zayn bleef ietwat ongemakkelijk staan. Ik gebaarde dat hij wel mocht gaan zitten.
“Dus...” begon Louis.
Zayn keek onhandig om zich heen. Volgens mij was hij er nog niet zo zeker van of hij mij of Gemma er wel bij wou hebben. Maar goed, ik moest er wel bij zijn wanneer mijn geld de oplossing zou vormen.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen