Foto bij 23

miss you so, I miss you so
And I'll miss you ‘till i'm old
I miss you so, I miss you so
But my fears will fade, I know
‘cause it's my heart that you helped to build
And love is my compass still yeah
Love will fill the holes I've got
‘cause you will never hold me
But I know that you are with me, I know that you have peace
Cause you let us sing to sleep
You let us sing your heart to sleep
From the day that I met you I stopped feeling afraid
In your arms I feel save
In your arms I feel save
From the day that I met you I stopped feeling afraid
In your arms I feel save
In your arms

Harry Edward Styles




''Harry, Harry... Where are you with your thoughts man, which girl has stolen your heart this time?'' Louis knipte verveeld met zijn vingers in mijn gezicht, ik keek hem geërgerd aan bij het horen van zijn woorden, welk meisje had mijn hart dit keer gestolen? Verliefd werd ik niet gauw.. Maar Jezus deze keer was ik gevallen, zo hard gevallen. Louis bestudeerde mijn gezicht fronsend en greep lachend mijn telefoon beet, tot mijn grote ergernis. ''Aha.. Talking to fans hm.'' mompelde hij verrast, hij scrolde grijnzend door mijn gesprek met Ravenna heen, ik had Ravenna ongeveer anderhalve maand geleden leren kennen via Twitter, sindsdien spraken we elkaar elke dag. ''Ravenna.. What an odd name.'' grinnikte Louis, gelijk gaf ik hem. Ik had zelf ook nog nooit gehoord van die naam, ik had verder ook geen enkel idee hoe je het juist uit zou moeten spreken. ''She is dutch, so their pronouncing is different.'' Louis blikte kort op en liet zijn ogen over mijn gezicht glijden, daarna scrolde hij eindeloos door. ''Wow, you guys talk a lot.'' mompelde hij verbaasd, ik grinnikte, ik praatte dagelijks met haar, het was een soort van routine geworden nu. ''How old is she?'' vroeg hij nieuwsgierig, ik beet een beetje beschaamd op mijn onderlip, ja het leeftijdverschil was misschien nog wel een dingetje. ''Twelve.'' bracht ik uit met rode wangen, beschaamd sloeg ik mijn ogen neer. Louis viel direct in de slappe lach. ''Twelve?! Jesus Harry! You're eighteen pervert!'' lachte hij ademloos uit, ik sloeg hem grijnzend tegen zijn borstkas aan, er zat een kern van waarheid in.. Welke achttien jarige jongen praatte nou met een twaalfjarige puber. Hij klikte op haar profielfoto en liet zijn ogen kort over het scherm heen glijden. Hij knikte goedkeurend. ''I cannot deny she is very beautiful.'' ik humde, dat is ze zeker. ''You like her don't you?'' merkte hij op. Ik knikte zuchtend. ''Yes, i really do actually.'' gaf ik met een pijnlijke blik toe, hij schudde zijn hoofd niet begrijpend bij het zien van mijn gefrustreerde en pijnlijke blik. ''Well, why won't you tell her then?'' antwoordde hij eenvoudig, ik fronste mijn wenkbrauwen kort, was dat maar zo makkelijk. ''Yeah right.. Can you see the headlines already? Harry Styles is dating a twelve year old, and besides that, she is too young to be thrown at the wolves, so i'd rather wait a couple of years, till she is grown and can handle shit.'' Louis schudde zijn hoofd opnieuw niet begrijpend en lachte humorloos. ''Yeah right curly-head, in a couple of years you will forget her and she will be living her best life with someone else in the Netherlands.'' een jaloerse steek vond plaats in mijn lichaam? Een Nederlandse vriend.. Nee.. ''No, i will wait for her! She told me that she will study in London as soon as she is 18+.'' mompelde ik tegendraads. Louis schudde zijn hoofd, hij zuchtte diep uit en greep mijn beide schouders beet.
''Harry, listen. She is twelve years old, are you really going to wait all those fucking years? She has probably already forgotten you by the time she reaches the age of 16, she will probably make a lot of friends soon, she will get a boyfriend and i'm sure when she does, she is not even obsessing anymore over Harry Styles or the One Direction hassle''
De woorden van mijn beste vriend kwamen hard aan, maar ik wist dat hij er goede bedoelingen mee had. Misschien was het inderdaad een beetje hopeloos om te wachten op een twaalf jarig meisje uit Nederland. Wie zegt dat ze echt in Londen komt studeren. Ze was tenslotte net twaalf, waarschijnlijk wist ze niet eens waar ze het over had. Of maakte ze dromen, die ze binnen een paar jaar weer zou vergeten. Echter wilde ik niet luisteren naar de harde woorden van Louis. Dit meisje deed iets met me, ondanks ik haar alleen gesproken had via Twitter.
Louis stond met een zucht op en trok me behendig omhoog. ''Come on Emilie, your other fans are waiting.''


Met mijn handen om mijn hete mok thee geslagen keek ik verwonderd naar Ravenna, ze was bezig met koffie maken. Ik kon het niet laten en liet mijn ogen langzaam over haar heen glijden.
Ze zag er zo mooi uit op dit moment, zonder make-up, zonder poespas, ze was gewoon Ravenna, Ravenna gehuld in haar slaapkledij en warrig bed haar, zo fucking betoverend.
Ze blikte op bij het voelen van mijn brandende blik en lachte verlegen, de kuiltjes in haar wangen verschenen direct en onmiddellijk kreeg ze een speelse en jongere uitstraling, ze leek zo onschuldig en kinds als ze lachte.
Oh wat hou ik ervan, ze is werkelijk waar het prachtigste meisje ooit. Dat vond ik toen al.
Ik fronste verbaasd toen ze zuchtte en haar telefoon beetgreep, ik zag dat ze ergens mee zat. ''What is wrong babe?'' vroeg ik haar terwijl ik opnieuw nipte aan mijn hete thee. ''Well..'' begon ze twijfelend, ik zag hoe ze met alle moeite haarzelf toch probeerde open te stellen tegenover mij. Ik waardeerde dat enorm, wetende dat ze het probeerde op zijn minst.
''A old internet friend messaged me.. Uh.. The other day, i really don't know what to do with it.. I haven't spoke to her since ages.'' ik beet betrapt op mijn lip wetende dat ze het over 'Emilie' had. Het kon niet anders, ik had haar aangesproken via het account toen ze in het ziekenhuis lag en mij en haar familie emotieloos weggestuurd had.
Ik nog geen reactie teruggekregen van haar, wat me echter niks verbaasde. Ons contact via Twitter was in de loop van de jaren verwaterd, ze kreeg uiteindelijk een relatie en had het druk met andere dingen. Ik kauwde nerveus op de binnenkant van mijn wang, een jaloers borrelend gevoel vond plaats in mijn onderbuik toen ik terug dacht aan de tijd dat Ravenna haar eerste relatie kreeg, tot mijn verbazing was het met een meisje. Dat maakte het niet minder erg, ik haatte die tijd, ik hing de vlag uit toen ze me dm'de met de mededeling dat ze het had uitgemaakt. Ik wilde Ravenna. Ik wilde haar enkel voor mij alleen. Maar het duurde nog zolang voor ze zou komen studeren in Londen, wie was ik om haar liefde te ontnemen? Ze wist immers niet eens dat ik degene ben geweest met wie ze jarenlang contact heeft gehad, ze wist niet eens dat we elkaar al langer kende, dat haar jeugd idool niet kon wachten haar eindelijk te zien in het echt. Het voelde zo apart, zij was gek op mij, maar ik was net zo gek op haar. Als ze dat eens wist..
Echter speelde ik verbaasd en geschrokken gaf ik antwoord. ''Oh really? why don't you ask her how she has been.'' ze beet bedenkelijk op haar onderlip en grijnsde kort, maar toch beschaamd. ''Well, since Charlot came into my life.. I sort of.. Forgot her.'' ik zag hoe ze de juiste woorden probeerde te zoeken om het uit te leggen en ik tuitte mijn lippen, ik zoog wat lucht naar binnen en knikte nep verbaasd.
Ravenna was me inderdaad vergeten toen ze ouder werd en ging studeren in Rotterdam, ze had me erover verteld toen we aan de waterkant zaten enkele weken geleden, ik probeerde zo goed mogelijk geïnteresseerd en verbaasd over te komen, wat me aardig goed gelukt was. Ik wist dondergoed dat ze iemand had gevonden op haar nieuwe opleiding, we spraken elkaar amper in die tijd. Echter als ze niet bleek te zijn bij die 'vriendin', dan spraken we elkaar soms. Maar nogmaals, ik kon het haar niet kwalijk nemen..
''What did you guys talk about.'' begon ik nep nieuwsgierig. Ze nam plaats tegenover me en sloeg haar handen onder haar kin. ''A lot of things, i told her i am studying at Ravensbourne, that was really the last thing i said to her.'' ik bestudeerde haar gezicht. Fout, Ravenna.. Je vertelde haar.. Of mij.. Dat je de stad ging verkennen. ''And we spoke a lot about you.'' ik kon een grijns niet onderdrukken. ''Is that so.'' antwoordde ik nep verbaasd.
Haar wangen kleurden lichtjes roze en verlegen draaide ze een blond plukje haar om haar slanke vinger.
''Uh.. Yeah..'' ik deed net alsof ik het niet wist, terwijl ik het natuurlijk dondergoed wist.
''Well, i think you two need to catch up.. Tell her the hot stuff you know.'' ik wierp haar een speelse knipoog toe en dronk het laatste beetje thee gulzig op. Ik wilde dat ze weer ging praten met 'Emilie' misschien zou ik er dingen uit kunnen krijgen die ik er als 'just Harry' nooit uit zou gaan krijgen, 'Emilie' kende ze natuurlijk al tien jaar.
Ik voelde me enigszins schuldig over het feit dat ik hier glashard aan het liegen was tegen haar, maar ik negeerde het echter. Het was niet zo erg toch, althans.. Dat maakte ik mijzelf maar wijs.
Na een kleine tien minuten verbrak ik uiteindelijk de stilte. ''So babe, what do you wanna do today?'' ze beet verlegen op haar lip en trok haar rechtermondhoek omhoog, het kuiltje in haar wang was direct prominent aanwezig.
''Uh.. Lets visit your mom?'' stelde ze verlegen voor, direct sloeg mijn hart over. ''Yeah?'' mompelde ik verbaasd en vrolijk tegelijkertijd, haar bevestiging zoekend. Ze knikte opnieuw verlegen en schraapte haar keel ongemakkelijk, alsof ze zich schaamde voor het voorstel wat ze had gemaakt. ''Yes, i really like your mom.'' haar woorden klonken als muziek in mijn oren. Ik klakte kort met mijn tong en knikte toen met een brede glimlach. ''Okay lets get ready then.''

''Sweetheart, so nice to see you again! Is everything been going well since you left the hospital?'' ik grinnikte bij het zien van mijn moeder en Ravenna, ze hield Ravenna stevig geklemd in haar armen, ze wreef bezorgd in haar gezicht en drukte een kus op haar wang, Ravenna lachte schattig. Ik was enkel alleen maar blij dat ze het zo goed konden vinden met elkaar, dat was toch wel één van de belangrijkste dingen. ''Yes, your son takes good care of me.'' grinnikte ze kort.
Mijn moeder wierp me een trotse glimlach en omhelsden Ravenna opnieuw.
Niet veel later rende Gemma enthousiast door de gang heen. ''Ravenna!'' riep ze vrolijk terwijl ze Ravenna half besprong. De twee vielen haast achteruit maar ik kon ze beide nog net omhoog trekken. Ravenna grinnikte kort en omhelsden Gemma ook even enthousiast terug. ''Hi Gemma, nice to see you again!''

Niet veel later zaten we met zijn allen in de huiskamer, allen voorzien van een bakje thee en Ravenna natuurlijk van een bakje koffie, mijn familie was erg geïnteresseerd geraakt in Ravenna haar jeugd in Nederland en overrompelde haar met verschillende en miljoenen vragen, aandachtig luisterde ik mee. In de hoop wat mee te krijgen, wat ik nog niet wist over het prachtige meisje tegenover mij.
''Like how are the schools in the Netherlands?'' Ravenna lachte breed uit, een warm gevoel nam plaats in mijn onderbuik.
Ze was zo prachtig als ze zo.. zichzelf was. ''Well, atleast we don't have to wear those stupid uniforms.'' Gemma haar mond viel verbaasd open. ''You don't?'' vroeg ze gechoqueerd. Ravenna schudde lachend haar hoofd. ''No, we don't.'' mijn moeder schraapte haar keel en stelde op haar beurt ook een vraag. ''And your mom, i bet she misses you a lot now you're here in England.'' Ravenna beet fronsend op haar lip, haar gezicht trok direct in een bedenkelijke frons, ik zag dat deze vraag haar raakte, of op zijn minst het deed iets met haar. ''Well, i think.'' bracht ze eerder vragend dan zeker uit.
Direct wendde ik de vraag af, bang voor een onverwachte stemmingswisseling, je weet het nooit bij Ravenna. ''How is your mom called Ravenna, i cannot remember asking you.'' Ravenna fronste kort. Ik wist dondergoed hoe haar moeder heette. ''Mia.'' antwoordde ze kort af, ik ging er niet op in, haar gezicht sprak boekdelen, ze wilden het niet over haar moeder hebben.
Mijn vader begon zich ook te bemoeien met het gesprek. ''And your father? How is your father been under it?'' Ravenna's ogen verdonkerden direct en ze slaakte een diepe zucht. ''Well, i dont know, i would love to ask him if i know where that asshole is hanging out.'' direct verstrakte haar gezicht. ''I'm sorry, i didn't meant to.. Ah fuck.'' met die woorden stond ze gefrustreerd op en liep ze vluchtig naar de achtertuin. Mijn ouders raakte in een lichte discussie. ''I'm sorry Harry, we didn't knew..'' verontschuldigden mijn ouders hunzelf direct.
ik volgde Ravenna vluchtig, zelf had ze nooit gesproken over haar vader, echter had ik er wel met Danielle over gesproken, de vader van Ravenna bleek een aardige klootzak te wezen en hij had Ravenna al meerdere malen diep gekwetst.
''Ravenna.'' ik liep naar haar toe en sloeg mijn jas bezorgd om haar smalle schouders heen, het was aardig fris buiten. Echter trok ze hem eigenwijs van haar schouders af. ''Hm.'' mompelde ze afwezig, haar tranen wegvegend. ''I'm sorry. I just.. Its complicated between me and my dad.'' ik knikte begrijpend. Ik had al zo'n vermoeden baby..
Ik had het geluk dat ik beide mijn ouders had mogen hebben in mijn leven en opvoeding, ik kon het me niet voorstellen hoe frustrerend het zou moeten zijn om op te groeien zonder vaderfiguur in je leven. Hoe afgewezen zou Ravenna haarzelf wel niet gevoeld hebben toen haar vader haar in de steek liet? Misschien dat ze zich daarom nooit goed genoeg voelde. ''I'm alright Harry, i'll be there in a second okay?'' mompelde ze, ik bleef naast haar staan en fronste kort, echter liep ik niet weg en ik wuifde naar de loungeset verderop. ''Let's talk?'' stelde ik haar voor. Ik wilde het weten, ik wilde het van haar horen, ik wilde weten wat er in haar hoofd omging op dit moment.
Ze schudde haar hoofd afwezig en liep zonder wat te zeggen terug naar binnen. Ik volgde haar braaf, ik zag hoe ze plaats nam naast mijn moeder die zichzelf direct verontschuldigden. Ravenna glimlachte zwakjes en vertelde dat het niet erg was. Is dat zo Ravenna? Is het niet erg? Of doe je net alsof het je niets kan schelen.
''Harry?'' mijn zus haar stem klonk vragend en direct blikte ik op. ''When will the both of you star in 'The Late, Late show?'.'' Ravenna liet haar blik direct over mijn gezicht heen glijden en ze bleef me aankijken met een vragende en fronsende blik. Ik schraapte mijn keel ongemakkelijk. ''Next week, friday.'' mompelde ik kort.
Ravenna antwoordde er niet op, maar bleef me vragende blikken werpen, met enigszins afkeuring in haar blik. Mijn moeder kierde enthousiast. ''Oh sweety, isn't that excited? Now Harry can introduce you as his girl infront of the whole world.'' mijn ogen schoten over Ravenna haar gezicht heen, ik zag hoe ze haar tanden strak op elkaar klemde. Ze speelde nerveus met één van de velen ringen om haar kleine handen en ze giechelde zenuwachtig uit, al had ik gauw door dat het een neppe giechel was. ''Yeah.. Amazing.'' bracht ze nep enthousiast uit, haar blik direct afwendend.
Ze griste naar haar telefoon en liep de huiskamer uit met een vaart. ''I'm going for a walk, i need some fresh air.'' deelde ze gehaast mee. We knikte allen goedkeurend en voor ik het wist was ze verdwenen uit de deur.
Ik besloot haar even alleen te laten, ik kende Ravenna immers wel zo goed nu dat ik wist op welke momenten ik haar gewoon eventjes alleen moest laten.
Direct trilden mijn telefoon, tot mijn verbazing zag ik dat er één notificatie openstond bij mijn fan account op Twitter. Ik fronste kort en opende Twitter toen toch maar. Ik glimlachte zelfingenomen bij het lezen van wie het berichtje was.
Ravenna_Styles: Hi, i've been doing well, and you?
Ik beet bedenkelijk op mijn onderlip, ik had niet verwacht dat ze überhaupt nog terug zou reageren op 'Emilie' ik tikte enthousiast een berichtje terug.
Emilie_1Dx:I'm doing great, how's London?
Ravenna_Styles: Fine, i guess. Not really what i've had in mind haha.
Ik beet op mijn lip en zuchtte toch uit, Ravenna was een eerlijk meisje. Een te eerlijk meisje, direct bekroop een angstig gevoel me, wat als ze iets ging zeggen wat ik niet hoorde te weten, of wilden weten.
Emilie_1Dx: How is that?
Ravenna_Styles: Weirdly enough, im dating Harry.. i think?
Ik fronste kort bij het laatste woord.. I think? Wat i think Ravenna?
Emilie_1Dx: Yeah, i've heard. Aren't you happy?
Een nerveus gevoel schoot mijn lichaam door, ik wachtte nerveus op haar antwoord. Ze typte, ze typte, ze typte..
Ravenna_Styles: I really dont have the right answer for that.
Een pijnlijk gevoel nam plaats in mijn onderbuik. Ravenna was echt zo wisselvallig als het weer. Ik snapte er helemaal niks meer van, ik snapte niks meer van haar.
Emilie_1Dx: Isn't he been nice to you? Why don't you have the right answer?
Ravenna_Styles: Yes, he has been a real gentlemen, i'm just confused, he told me a couple times that he loved me, i'm just not sure if i love him back.
Een snik verliet mijn mond, mijn zus draaide haar hoofd direct vragend om. ''Don't ask Gemma, don't.'' beet ik haar nors toe.

Een kleine twintig minuten later kwam Ravenna binnen gestrompeld, haar telefoon geklemd in haar linkerhand, ze hield haar telefoon vrolijk tegen haar oor gedrukt. Op haar gezicht stond een grote glimlach, ik knikte zwakjes glimlachend naar haar, van mijn tranen die ik net nog had laten vallen, was niks meer te bekennen.
Ik luisterde aandachtig mee met haar telefoon gesprek, niet dat ik er iets van begreep.. Het was Nederlands.
''Ja doei, bedankt voor het bellen.'' haar Nederlandse gepraat deed me echter meer naar haar verlangen.. Het maakte me zelfs een beetje opgewonden.
''Who was that?'' vroeg ik geïnteresseerd. Ze glimlachte zwakjes. ''It was Rita, Charlot's mum.'' ik knikte kort.
''It was nice catching up with her, she asked me if i will come home to celerbrate Sinterklaas with her family and mine.'' ik fronste verbaasd. Sinterklaas? Wat was Sinterklaas nou weer?
''Sinterklaas?'' herhaalde ik haar vragend. Gemma fronste kort. ''Isn't that like the Dutch Santa Claus?'' vroeg mijn zus haar. Ravenna schudde haar hoofd wild, haar blonde lokken dansten vrolijk mee. ''Uh, yeah i think? I don't know, its different though.''
Ik beet bedenkelijk op mijn lip en zoog nerveus wat lucht naar binnen. ''Can i come?'' spuugde ik er onverwachts uit.
Ze blikte verbaasd op maar glimlachte uiteindelijk liefjes. ''Uh, yeah, i'd love too, my sister and her kids will be there to, and my other cousins it will be fun.'' antwoordde ze, ik haalde opgelucht adem bij het horen van haar woorden.
''And Harry..'' ik blikte nerveus in haar prachtige blauwe ogen. ''Uh.. About 'The Late Late show'..'' ik beet gefrustreerd op mijn lip, ze kon niet afzeggen ze kon echt niet afzeggen! Ik zette mijzelf schrap voor haar woede-uitbarsting.
''I would love to come with you.'' Ik was verbaasd bij het horen van haar onverwachte woorden, Ravenna was normaal veel meer tegen de draad in. Ik had op zijn minst verwacht dat ze het zou afzeggen.
Ze leek, zo gekalmeerd, zo anders.
Misschien kwam dat door het feit dat ze nu weer iets had om naar uit te kijken, Sinterklaas vieren met haar familie en ouders van haar beste vriendin.

Een kleine tien minuten later probeerde Ravenna ons zo goed mogelijk uit te leggen wat Sinterklaas precies in hield.
Ik snapte het niet helemaal volledig, ik had er weleens iets over mee gekregen in het nieuws, dat het een racistisch iets was. Maar, hoe Ravenna er over sprak, leek dat absoluut niet het geval.
Haar ogen glinsterden als ze sprak over het Nederlandse feest, ze vertelde dat het een groot deel had uitgemaakt van haar jeugd en dat dat nogsteeds het geval is. Ze vertelden ons dat ze vroeger regelmatig zwarte piet had gespeeld, maar dat daar echter een eind aan moest komen door het heisa om het feest heen. Ik zag hoe ze gefrustreerd zuchtte, ze had enkele foto's laten zien van het feest en glimlachend keken ik en Gemma toe hoe ze verder uitraasde over het bijzondere feest. Het leek echt een héél belangrijk iets voor haar te wezen. Ik kon niet wachten om het samen met haar te vieren.

''Harry i'm so tired.'' Ravenna hing zeurend aan mijn arm, het was al laat, we waren iets te laat bij mijn moeder weggegaan, maar het was ook zo enorm gezellig, alhoewel ik me nog enigszins kut voelde over het gesprek wat ik deze middag met haar had gevoerd via 'Emilie', zag ik het echter meer als een uitdaging. Ik wilde haar voor me winnen, ik wilde haar hart sneller laten kloppen. Haar net zo verliefd maken op mij, als dat ik ben op haar.
Het leek allemaal zo makkelijk bij de twaalfjarige Ravenna. Met enkel een foto van mij was ze al verkocht, maar nu ze ouder geworden was, was ze zoveel meer complexer. Niet zo gek ook, ze is ouder geworden, heeft meer dingen moeten mee maken, liefde is niet zo vanzelfsprekend als het lijkt. En daarbij, was ze zoveel veranderd. Soms voelde het alsof ik haar nu pas leerde kennen, terwijl ik haar al langer kende. Het was verwarrend.
Alhoewel dit meisje mijn hart al tien jaar bezat. De jaren waren voor haar voorbij gevlogen, ze spendeerde tijd met vrienden, kreeg uiteindelijk een vriendje, haar opleiding. Ze leek inderdaad zoals Louis al had voorspeld, met de jaren steeds minder te gaan geven om 'Harry Styles' of 'One Direction', dat hield me niet tegen, ik wilden op haar wachten. Ik had het moment afgeteld tot ze eindelijk hier zou gaan studeren en wonen, het plan was dat ik haar als Emilie een berichtje zou sturen, vertellend dat Emilie ook in Londen was komen wonen, en dat Emilie héél graag wilden afspreken. Ik had nooit gedacht haar tegen te komen in de Londen Eye op mijn vrije dag. Ik herkende haar meteen, alhoewel haar gezicht enorm was veranderd en ouder was geworden, had ze nogsteeds de kinds gerelateerde trekjes in haar gezicht die goed te zien waren op haar oude Twitter profielfoto's.
Ik herkende haar direct, ik wist het meteen. Toen ik haar volgden en ze me haar naam vertelden was ik zo verbaasd. Een ontmoeting met 'Emilie' had niet eens nodig geweest. Ik had haar gewoon zelf al gevonden.
''I'm gonna make some tea, you would like some coffee?'' vroeg ik haar lief, ze knikte uitbundig.
Natuurlijk hoe kon het ook anders, mevrouw ik ben koffie verslaafd, ik snapte niet waarom ik het nog vroeg.
Ik hield haar nauwlettend in de gaten, haar zus had me op het hart gedrukt haar eetgewoonte goed in de gaten te houden, er was echter niks waar ik me druk om moest maken. De dagen hier had ze normaal gegeten. Alleen haar cafeïne verslaving baarde me soms lichtelijk wat zorgen.
Ik blikte verbaasd op toen ze lachend met een doos naar binnen kwam lopen.
''What is that?'' vroeg ik beduusd, ze giechelde kort en opende het kaartje wat er aan vast gebonden zat. ''It is from my sister!'' ze lachte breeduit bij het lezen van het kaartje. Mijn nieuwsgierigheid borrelde op. Wat stond er in godsnaam op dat kaartje?
''What does it say?'' vroeg ik haar nieuwsgierig, ik kwam naast haar staan en liet mijn ogen glijden over het kaartje heen. Ik begreep er niks van.
''You can't read it idiot, it is Dutch.'' lachte ze grijzend, dat beviel haar wel, dat zij een taal sprak die ik niet sprak. Ik beet grijnzend op mijn lip en likte kort over mijn roze lippen heen.
''Well you read it then.'' stelde ik haar voor, ze glimlachte breed en trok haar wenkbrauwen vermaakt op. Ze opende zuchtend haar mond:
''Een kleine overlevingspakket voor mijn kleine zusje met al haar favoriete Nederlandse lekkernijen, geniet er van meis! Ik hou van je. Liefs Danielle.''
Ik sloeg haar lachend tegen haar schouder aan. ''No in English!'' riep ik verbolgen, ze schudde eigenwijs haar hoofd. ''You said: 'read what the card says, this is what it say'.'' ik greep haar polsen lachend beet en blikte op in haar twinkelende ogen.
Een warm gevoel vond plaats in mijn onderbuik en ik voelde, ik kon het voelen dat dat bij haar ook het geval was. Ze kon me wijsmaken dat ze niks voor me voelde, maar haar onregelmatige ademhaling, zenuwachtige gegiechel en rode wangen vertelden me wat anders.. Ze voelde iets voor me, maar ze leek te bang om haar zelf volledig te openen.
Ongemakkelijk trok ze zichzelf los uit mijn greep. ''Well lets see what is in the box.'' mompelde ze beschaamd, ik negeerde haar roze wangen en bekeek haar aandachtig.
Ze liet haar slanke vingers kort glijden over de doos heen en opende deze met gemak. Lachend haalde ze er verschillende dingen uit, dingen die ik in mijn hele leven nog nooit had gezien.
Ze stalden de dingen uit op de keukentafel en ze lachte breed uit bij het aanzien van de verschillende gekke producten.
Ik liet mijn blik glijden in de doos en pakte er een vierkante verpakking uit.
Het was een vierkant blok, gewikkeld in een bruine verpakking, op de verpakking stond een lap vlees afgebeeld. Wat moest dit voorstellen? Bruine boter?
''Ravenna, your forgot... Croma.. What?'' direct vulde haar schaterlach de grote keuken, haar lach echode vrolijk door mijn hal heen, en ik kon het niet helpen maar mee te lachen met haar aanstekelijke lach. ''Niet te geloven smeltjus!'' giechelde ze in het Nederlands, ik snapte niks van wat ze zei. Maar ik vermoedde dat het een 'inside-joke' was tussen haar en haar zus. ''What is it?'' vroeg ik haar nieuwsgierig, waarom vond ze dat blok bruine boter zo grappig.
Ze pakte het blokje lachend van me over en legde deze direct in de koelkast. ''Smeltjus.'' zei ze me opnieuw. Ik bleef haar verbaasd aankijken. ''It is.. Dutch gravy, it is so much better than your British gravy.'' legde ze me uiteindelijk uit, ik trok vermaakt mijn wenkbrauwen omhoog. ''Hm, i doubt that.'' mompelde ik, ze schudde verwaand haar hoofd. ''Taste some of the Dutch goodies, i swear it is so much better than your British snacks.'' ze liep zuchtend naar de keukentafel en greep verschillende dingen beet. Ik nam plaats aan de barkruk en nestelde mijn handen onder mijn kin.
''Can you tell me what this all is?'' vroeg ik haar nieuwsgierig. Ik was nieuwsgierig geraakt naar alle onbekende dingen op de tafel. Ze greep als eerst een doos beet en hield hem in de lucht. ''This are bitterballen.'' ik lachte bij het horen van het Nederlandse woord. Bitterballen? Ik kon het niet uitspreken, maar bij Ravenna rolde het moeiteloos over haar volle lippen.
Ze legde de doos neer en begon de andere dingen aan te wijzen. ''Stroopwafels.. And this are pepernoten covered in white chocolate.. My sister knows they are my fave.. Uh... This are.. Oh my god, she even put poffertjes in them.. I love her.'' kierde ze vrolijk uit. Ik luisterde aandachtig naar haar Nederlandse gepraat, het klonk zo.. Sexy?
Enthousiast ging ze door met vertellen. ''A can of erwtensoep.. Oh she is an idiot.. Oh haring!'' ze ratelde vrolijk door.
Ik bestudeerde haar gezicht aandachtig, ze leek enorm gelukkig, alsof de box met Nederlandse snacks haar heimwee deed stillen. ''With all those things here.. I feel like i'm home.. Weird huh.'' mompelde ze meer in zichzelf dan gericht naar mij, ik schudde lachend mijn hoofd. ''No, i think that's not weird at all sweetheart.'' ik had al zo'n gevoel, ze blikte op en lachte zwakjes. ''Well, i'm glad she did send me this stuff, jesus British people don't know what good food is.'' ik trok vermaakt mijn wenkbrauwen omhoog en ik schudde licht verbaasd mijn hoofd, twee weken geleden lag ze nog in het ziekenhuis aan de sondevoeding en nu sprak ze zo nuchter over eten? Niet dat het me veel boeide, ik wilde dat ze goed at, dat ze een goede relatie op zou bouwen met eten. ''Oh and Dutch people do?'' vroeg ik haar vermaakt, ze knikte uitbundig en grijnsde breed uit. Ik stond op en greep haar ruw beet bij haar middel. Ze blikte vermaakt in mijn groene ogen en beet speels op haar lip.

''Tomorrow we eat Dutch all day.''





--

Jongens het weer is geweldig!
Fijne maandag iedereen haha.
Hoop dat iedereen een beetje genoten heeft van dit weekend en het prachtige weer!(dance)
Bedankt voor het lezen.(H)
Doeidoei!(K)

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen