Foto bij 24

And they all knew what they wanted
What they wanted me to do
I told 'em what they needed
Just like I be telling you
You got to dig a little deeper
Find out who you are
You got to dig a little deeper
It really ain't that far
When you find out who you are
You'll find out what you need
Blue skies and sunshine guaranteed

Ravenna Morena




''Nee, echt serieus, hij zit alles op te eten, de stroopwafels, de poffertjes ik meen het Danielle, hij moet echt niet aan mijn pepernoten komen!'' ratelde ik gestrest, mijn zus lachte hoorbaar. ''Dus, het Nederlandse eten bevalt hem wel?'' ik humde afkeurend, ik liet mijn ogen kort glijden over Harry, hij stond nonchalant tegen het kookeiland aan geleund, met inmiddels zijn derde stroopwafel in handen, derest van de stroopwafels had hij in zijn andere hand geklemd, de verpakking niet afgesloten, dus grote kans dat er ook nog een stroopwafel vier of vijf komt. ''Styles don't touch my damn pepernoten!'' zei ik hem streng, het leverde me niks meer op dan een uitdagende grijns van Harry, mijn zus grinnikte ''Nee, raak haar pepernoten niet aan hoor, dan is er oorlog.'' ik zuchtte en kreeg een kleine glimlach op mijn gezicht, Harry was zo enthousiast over de Nederlandse lekkernijen, dat hij er op stond dat Danielle elke maand zo'n doos moest op sturen op zijn kosten. ''Maar, ik belde je even om te vragen wat de kids graag van Sinterklaas willen hebben, Harry en ik gaan zo even de stad in, cadeautjes scoren.'' mijn zus klakte bedenkelijk met haar tong, maar antwoordde daarna vluchtig. ''Nee schat, je kent mijn kids, die zijn al tevreden met een zakje snoep, het maakt niet uit met wat je aankomt lieverd, kijk maar.''
Ik beet op mijn onderlip en wierp een bedenkelijke blik over Harry heen, die gretig een nieuwe stroopwafel uit de verpakking greep. ''Oké, dan bespreken Harry en ik nog wel even hoe en wat, misschien dat hij een idee heeft, in ieder geval ik heb er enorm veel zin in!'' kierde ik vrolijk uit, mijn zus lachte. ''Ik ook lieverd, nog drie weekjes wachten, maar dat vliegt zo voorbij.'' ik knikte, wetend dat ze het niet zou zien. ''Weet ik, dit wordt de beste Sinterklaas ooit, heb je trouwens al besproken met iedereen of ze het goed vinden dat Harry mee komt? Anders laat ik hem gewoon hier hoor.'' Harry blikte op bij het horen van zijn naam, maar ik negeerde zijn vragende blik compleet, mijn zus lachte echter vermaakt. ''Oh anders laat je hem gewoon in Engeland? Nee meis ik heb het doorgegeven, iedereen vind het prima.. Zelfs Vince.'' ik beet lachend op mijn onderlip. ''Maar Danielle, ik ga maar eens cadeautjes scoren dan, of op zijn minst alvast inspiratie op doen.''
''Is goed meisje, ik hoor je nog. Doei'' ik drukte op het rode hoorntje en tevreden stopte ik mijn telefoon terug in mijn handtasje, Harry stond nogsteeds nonchalant tegen het kookeiland aangeleund met nu de zak witte chocoladepepernoten in zijn handen geklemd, blijkbaar waren de vier stroopwafels niet genoeg, Ik rolde zichtbaar met mijn ogen en onderdrukte mijn grijns. ''Harry.. I said don't touch my pepernoten.'' giechelend greep ik zijn pols beet.
Hij trok zijn linkermond hoek speels omhoog, zijn groene ogen stonden vermaakt. ''And what are you gonna do about it?'' daagde hij me uit, ik beet op mijn lip maar negeerde zijn speelse vraag toch, ik trok de zak ruw uit zijn handen. ''Let me think about that yeah.'' antwoordde ik hem terug met een speelse toon in mijn stem.
Hij propte de laatste paar pepernoten die hij in zijn handen had in zijn mond. ''Hm, can't wait.'' mompelde hij met volle mond.
Ik greep zijn arm beet en trok hem van het kookeiland af.
''Come Harry! Let's go shopping!''

Aangekomen bij het winkelcentrum greep ik Harry zijn arm stevig beet, de menigte die zich al plaats vond voor de deuren van het winkelcentrum lieten me een paar seconden benauwd voelen, ik had geen eens een idee hoe ze wisten dat we hier naar toe zouden gaan vandaag, na weken lang in het ziekenhuis liggen en thuis zitten bij Harry was het even weer wennen om al die mensen om je heen te hebben, zou iemand er überhaupt ooit aan kunnen wennen, zou dit nu mijn leven zijn voor de komende jaren, voor altijd? De paparazzi duwde de verschillende fans opzij en cameraflitsen vonden plaats voor mijn ogen, ik piepte stilletjes. Harry merkte mijn angstige gepiep en gedrag direct op en sloeg beschermend zijn arm om me heen, hij duwde me dichter tegen hem aan, onze weg banend naar de ingang van het winkelcentrum.
In het winkelcentrum haalde ik opgelucht adem, ook hier liepen enkele fans, maar gelukkig konden we hier normaal lopen en ademen, ik liet mijn ogen glijden over de verschillende winkels die zich hier bevonden, het waren voornamelijk kledingwinkels, boetiekjes, eet zaken, fastfood restaurants, we liepen een rondje door het winkelcentrum heen en ik kwam er achter dat er eigenlijk niet veel kind gerelateerde winkels zich hier bevonden. Af en toe kwamen er wel wat speelgoed winkeltjes voorbij, maar daar stond niks bijzonders tussen voor mijn neefjes, niks dat goed genoeg was voor ze. Ik wilde niet aankomen met een autootje of iets, dit jaar wilde ik uitpakken. Mijn neefjes verdienen de hele wereld.
''Harry, are there any other toy stores here?'' Harry fronste bedenkelijk en schudde twijfelend zijn hoofd. ''I don't know.. But, i know one store..'' hij staarde voor zich uit, een brede grijns vond plaats op zijn gezicht, hij greep mijn hand enthousiast beet en trok ons vluchtig weer terug naar buiten, de paparazzi was inmiddels geslonken en van de fans was er bijna niemand meer te bekennen, maar hier en daar stonden er nog een paar die direct foto's trokken van ons.
Ik nam plaats naast Harry, ik was erg in de war, maar toch borrelde er enigszins wat spanning in mijn maag, wat voor idee had hij, waar bracht hij me in godsnaam naar toe?
Na een paar draaien aan het stuur waren we weer beland op de openbare weg, hij floot vrolijk mee met het deuntje op de radio, ik vroeg maar niks en wachtte in spanning af, na een klein kwartiertje reed hij een parkeerplaats op, enthousiast stapte hij de auto uit, ik volgde zijn voorbeeld en stond perplex naast hem, was dit een speelgoed winkel? Hij greep mijn hand vrolijk beet en trok me mee naar de ingang van Hamleys.
Binnen verwijdden mijn ogen direct, mijn mond viel open, dit was geen speelgoed winkel.. Dit was een fucking pretpark in een winkel gepropt.
''Harry, this.. wow.. what.'' bracht ik verward en verwonderd tegelijkertijd uit, de Bart Smit in Nederland is gewoon lachwekkend vergeleken dit. Ik liet mijn ogen glijden door de winkel. De keuze bestond uit honderden verschillende knuffelberen, in werkelijk waar alle kleuren van de regenboog, er stonden speelgoed auto's in alle kleuren en maten, tientallen barbiepoppen. Er stond zelfs een fucking draaimolen in het midden van de zaak.
Ik liep verwonderd door de gangpaden heen, ik wist gewoon niet waar ik moest kijken, met open mond keek ik naar het speelgoed, wie had gedacht dat er zoveel speelgoed zou bestaan. Ik had in mijn hele leven nog nooit zoveel speelgoed bij elkaar gezien. Nog never nooit niet.
''This is.. So much.. I don't know what to choose for them.'' Harry grinnikte zachtjes en sloot zijn hand om mijn middel heen. ''Take your time love, we have all day.'' ik knikte en wendde mijn blik opnieuw af naar het speelgoed. Er leek ook geen eind te komen aan deze winkel, er waren meerdere verdiepingen en elke verdieping leek wel een kilometer lang.
Toen we de roltrap omhoog gingen, viel mijn mond open. Op de grond bevond zich een piano die je kon bespelen met je voeten, dit had ik wel eens eerder gezien in films.. Maar nu in het echt, ik kon het niet geloven.
Ik schopte mijn schoenen in alle haast uit en propte ze bij Harry in zijn armen. ''Raven..'' voordat hij mijn naam had gezegd nam ik een sprint naar de vloer piano, Harry keek lachend toe hoe ik in alle moeite, vader Jacob probeerde te spelen. Ik probeerde het echt, maar faalde enorm, mijn benen waren te kort om in een soepele beweging over de toetsen heen te springen, uiteindelijk gaf ik op en liep ik teleurgesteld naar Harry die me mijn schoenen lachend aanreikte.
''You're an idiot Morena.'' ik grijnsde breed en stak mijn tong uit. ''Dont try me Styles, you don't know me.''
''Well, you should stick to drawing, playing piano with your feet isn't really a talent of yours.'' ik trok verontwaardigd mijn wenkbrauwen omhoog, Ik trok mijn schoenen vluchtig aan en blikte op in zijn groene ogen. ''Well, be my guest Harry, let's see if you're any better.'' daagde ik hem uit.
Harry beet grijnzend op zijn lip en schopte zijn schoenen uit, zelfverzekerd als hij was liep hij naar de vloerpiano, hij liet zijn voeten kort glijden over de toetsen, ik sloeg mijn armen over elkaar heen.
Mijn mond viel open toen hij in alle gemak 'Fur Elise' begon te spelen, hij had zijn tong geconcentreerd op zijn lippen rusten en er stond een diepe frons tussen zijn wenkbrauwen, verschillende mensen bleven verwonderd staan, deze man kon ook echt alles.
Zelfverzekerd sprong hij op de laatste toets, mensen begonnen te applaudisseren en ik klapte maar wat levenloos mee. Ik bleef echter met open mond naar hem kijken, 'Fur Elise' spelen met je handen was al één ding, maar met je voeten... Grinnikend liep hij op me af, hij trok zijn schoenen behendig aan en gaf een tik tegen mijn onderkin, ik sloot mijn mond en bleef hem vragend aankijken. Hij greep mijn hand beet en trok me verder mee de winkel in.
Hand in hand liep ik met Harry door de winkel heen, tot mijn opluchting liepen hier enkel oudere mensen, of kleine kinderen met hen ouders, geen last van gillende hormonale pubermeisjes.
''Ravenna babe, do you already know what to give them?'' ik zoog wat lucht naar binnen en schudde mijn hoofd, ik was nogsteeds een beetje verbaasd van Harry zijn niet ontdekte talent. ''No, i really don't.'' gaf ik mompelend toe. Harry humde, zijn frons tekende zijn prachtige gezicht en hij staarde bedenkelijk naar de vele speelgoedstukken voor onze neus. ''I mean, i could get them some cars or something, but i don't know, i want to give them something special.'' bracht ik onzeker uit, hopelijk vond hij me niet 'cheesy'.
Harry knikte instemmend. ''Yes, i understand that.'' antwoordde hij.
Ik fronste opnieuw maar liep uiteindelijk lichtelijk gefrustreerd naar de uitgang, ik had echt geen idee wat ik moest kopen voor ze, speelgoed hadden ze in principe al in overvloed.
Hand en hand liepen Harry en ik weer weg uit de winkel, ik was lichtelijk geïrriteerd over het feit dat ik niks heb kunnen vinden voor mijn neefjes. Hoe kon ik in minder dan drie weken het perfecte cadeau voor ze vinden!
Harry merkte het op en grinnikte kort. ''Relax babygirl, you have like three weeks!'' probeerde hij me gerust te stellen.
Ik mompelde iets in mijzelf, hij had gelijk. Maar wat moest ik in godsnaam geven aan die twee. En daarbij had ik geen volledige drie weken. Ik moet hem perfecte cadeau vinden.
Ze betekenen zo enorm veel voor me, mijn part kocht ik heel Engeland voor ze leeg en het zou nog niet genoeg wezen.
Wat zou Harry geven aan Bowie, wat had hij gedaan?
''I wished Bowie was here, so she could celebrate Sinterklaas with us.'' gooide ik er plots uit. Ik sloeg mijn handen voor mijn mond, dat had er misschien beter niet uitgegooid kunnen worden.
Harry zijn gezicht draaide direct om en hij keek onderzoekend over mijn gezicht heen, hij wilde zijn mond openen, maar sloot hem daarna direct. Alsof hij twijfelde wat te zeggen.
Ik voelde met hem mee en ik voelde ook zeker medelijden voor hem. Hoe moest hij zich voelen in feestmaanden als december of gewoon in het algemeen. Ik zat hier nu wel als een klein kind te tobben en te zeuren over het feit dat ik niks goed genoeg kan vinden voor mijn neefjes, maar hij kon niet eens iets kopen voor Bowie, want ze was er niet meer.
Hij hield zijn blik strak gericht op de weg, een kille stilte vond plaats tussen ons. Oei, misschien had ik dat beter niet kunnen zeggen. ''Harry?'' probeerde ik nog, hij bleef onrustig op de weg blikken, ik beet pijnlijk op mijn onderlip. ''I.. i'd rather not talk about it, please.'' bracht hij uiteindelijk uit met een trilling in zijn stem, ik gaf hem geen ongelijk.

''So this is called?'' Harry hield het stronkje witlof op zijn vork vragend omhoog, hij liet zijn ogen er kort overheen glijden. Inmiddels zaten we alweer aan het avondeten en ik had zoals beloofd: een Hollandse pot gekookt.
Ik grinnikte zachtjes. ''Witlof met ham en kaas.'' antwoordde ik op zijn vraag. Ik goot wat smeltjus over zijn aardappels heen en glimlachte breed uit. ''And this is the good stuff.''
Hij twijfelde kort maar stak uiteindelijk toch de vork in zijn mond, hij kauwde voorzichtig en een bedenkelijke frons ontstond op zijn gezicht. ''Hm, i quite like it.'' mompelde hij uiteindelijk.
Tevreden sneed ik zelf ook een stukje uit de ovenschaal die ik vervolgens neerlegde op mijn bord, enthousiast begon ik ervan te eten.
Harry liet zijn ogen vragend over me heen glijden.
Ik stopte de vork in mijn mond en met een volle mond keek ik hem schaapachtig aan. ''What?'' mompelde ik dommig.
Hij haalde zijn schouders onzeker op en neer. ''I don't know, it's just that..'' ik slikte mijn witlof door en schraapte mijn keel, ik wist wat hij wilde vragen, ik wist wat hij wilde zeggen, tuurlijk lag het op het puntje van zijn tong, kon ook niet anders. 'Oh Ravenna hoe komt het opeens dat eten niet zo'n groot probleem meer lijkt te zijn?'
Ik knikte mijn hoofd kort en een zachte zucht rolde over mijn lippen heen. ''I like Dutch food, therefore i have no doubt about eating it.'' mompelde ik, terwijl ik mijn schouders nonchalant op en neer haalde.
Hij sneed een nieuw stukje witlof uit de ovenschaal en mompelde iets in zichzelf waar ik vervolgens geen aandacht aan gaf, ik had geen zin om er verder op in te gaan, ik wilde genieten van de witlof met ham en kaas, zo zaten we aan tafel. Samen etend. Het voelde gek om weer in gezelschap te eten, ik had die situatie vaak vermeden in het verleden.

''Ravenna, eet je gezellig mee?'' ''Nee ik heb al buiten de deur gegeten.''
''Ravenna, zijn dit nu laxeermiddelen?'' ''Ja, de dokter heeft ze voorgeschreven.''
''Ravenna, wil je niet meer?'' ''Nee, ik word er misselijk van.''

Na het eten, bleven we nog even na tafelen. Ik hield er van om na te tafelen, het was iets wat me deed denken aan thuis, thuis deden we dit ook altijd.
Ik luisterde aandachtig naar Harry zijn verhalen over Bowie, na het ongemakkelijke voorvalletje in de auto, was hij uiteindelijk toch opgebloeid en in geuren en kleuren was hij aan het vertellen over de cadeau's die hij had gekocht voor zijn kleine nichtje in het verleden. Hij pakte graag groots uit tot grote ergernis van Gemma, die bang was dat Bowie zou opgroeien tot een verwend nest door Harry's overdreven gedrag.
Ik genoot van zijn verhalen, hij leek zo gelukkig en te stralen als hij het had over zijn nichtje Bowie.
Ik had haar graag willen leren kennen. Ik had haar graag kennis laten maken met het Nederlandse feest.
Ze had het geweldig gevonden, ondanks Harry een brede glimlach op zijn gezicht had, was de pijn in zijn ogen niet te missen.

Toen de avond viel besloten we een filmpje op te zetten, Harry had gekozen voor 'The Notebook' zelf vond ik het maar een zoetsappige, zeikfilm. Maar om Harry tevreden te houden besloot ik er maar mee akkoord te gaan, zelf was ik meer van de horror's. Ik had voorgesteld samen een horror film te kijken, maar dat leek hem geen goed idee.
Mijn gedachten waren totaal niet bij de film, enkel bij wat ik moest kopen voor mijn neefjes. Mijn benen lagen op Harry zijn schoot, hij streelde liefdevol met zijn vingers langs mijn benen, zijn aandacht volledig gericht op de film, hij leek niet eens door te hebben dat hij mijn benen aan het strelen was. Hij leek het zo natuurlijk en uit zichzelf te doen.
Hij gaf me zo'n goed gevoel, een gevoel wat ik niet durf toe te geven, Harry laat me zo liefdevol voelen..
Maar, de angst.. De angst die er bij komt kijken, laat me afhaken. Wat als hij mijn hart breekt? Wat als dit over een paar jaar over is? Wat als ik niet meer over hem heen kom.. Wat als hij mijn hart al bezat, maar ik het niet durf toe te geven.
Wat als, wat als, wat als.
Na de film besloten we te gaan slapen, de gehele film had ik meer naar Harry gestaard dan naar de televisie, ik volgde Harry braaf naar zijn kamer en haalde mijn make-up er vluchtig af.
Harry was al gaan liggen, hij sloeg de dekens omhoog, ik kroop direct naast hem en begroef mijzelf in zijn grote greep. ''Wow loony freckle, why suddenly so cuddly?'' zijn stem klonk verbaasd, ik was normaal niet enorm van het knuffelen.
''Don't ask, just hug me.'' zeurde ik als een klein kind, hij twijfelde geen seconden en sloeg zijn armen strakker om mijn lichaam heen. Hij plantte een kus op mijn mond en humde zachtjes.
''I love you Ravenna.'' een zachte zucht verliet mijn mond.
Ik denk dat ik ook van jou begin te houden Harry.

De volgende dag werd ik wakker in een leeg bed, geen Harry te bekennen.
Ik wreef vermoeid in mijn ogen, ik stapte het bed uit en direct vonden mijn voeten de koude vloer. Ik sidderde kort, maar liep uiteindelijk door naar beneden.
Beneden aangekomen zette ik het koffie apparaat meteen aan, op de koelkast hing een klein briefje.

''I'm in the studio again, i have to take care of some things, see you at noon.''

Ik frommelde het papiertje tussen mijn vingers in een propje en gooide deze in de prullenbak, daarna zette ik een mok onder het koffie apparaat. Ik wachtte geduldig af tot het kopje gevuld was.
Ik greep mijn gevulde mok beet en besloot een ochtend wandelingetje te maken op Harry zijn erf.
Die jongen bezat een mega stuk land, helemaal van hem. Geen fans, geen paparazzi.. Heerlijk!
Ik schoot snel in de sloffen van Harry die zich bevonden bij de deur en ook trok ik zijn jas aan, ik greep de extra huissleutel uit het kastje en liep naar buiten, de lucht was vrij schemerig, het briesje wat er hing gaf me enorme rillingen over mijn lichaam, maar het deed me niet veel, ik vond het heerlijk, de koude lucht die trok over mijn lichaam heen.
De kalmte rondom zijn erf liet me tot rust komen, enkel in de verte hoorde je wat doffe geluiden uit het stadsleven.
Ik nipte genietend aan mijn hete koffie en ik sloot voor kort mijn ogen. Dit soort momenten koesterden ik met alles wat ik had, in de natuur ontspande ik altijd volledig. De rust, de kalmte, de schoonheid die het allemaal bezat, liet me keer op keer weer opnieuw verbazen.
Ik nam plaats bij het fonteintje wat zich verderop bevond op het erf, voor het fonteintje stond een oud, geroest, bankje, ik nam aftastend plaats op het gammele ding, hopend dat het arme ding niet direct in elkaar zou storten.
Er zaten twee eenden op de rand van de fontein, direct hobbelde ik terug naar Harry's huis, ik trok de kasten open, op zoek naar wat eten voor die arme beesten, mijn oog viel op een pak muesli, twijfelend pakte ik de verpakking beet, ik hobbelde weer terug naar de fontein en begon de eendjes te voeren. Gretig begonnen ze te eten van de oude muesli brokken die ik voor hen neus neergooide.
Ik slaakte een klein gilletje toen er een muisje voorbij kwam rennen, zijn kleine pootjes geslagen om een brok muesli, het was best een grappig aanzicht zo, twee eenden en een muis samen aan het ontbijt..
En toen viel het me binnen.



Ik had het perfecte Sinterklaas cadeautje in gedachten.





--


Bedankt voor het lezen.(K)
XXX

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen