Foto bij -5-

You can’t just eat good food. You’ve got to talk about it.


Ik had samen met Jack m’n frustratie geuit en het was heerlijk. Mijn neiging voor MPSD ging steeds verder weg en op een gegeven moment was het er ook niet meer. Samen met Jack en Andy zit ik nu al aan de eettafel. Helena riep dat het eten klaar was en om eerlijk te zijn snak ik naar een goede maaltijd.
“Het is niet heel veel bijzonders, maar ik hoop dat je het lekker vindt,” zegt Helena tegen mij als ze de pan op tafel zet. Ik kijk er nieuwsgierig in en zie dat het macaroni met groentes en gehakt is.
“Het is perfect. Ik heb al een lange tijd niet zo iets simpels op,” zeg ik en kijk haar met een brede glimlach aan.
“Wat aten jullie dan?” vraagt Andy vrij direct en meteen krijgt hij een klap van Helena tegen zijn hoofd aan.
“Au,” zegt hij en kijkt Helena verbaasd aan. Zij kijkt hem alleen maar afkeurend aan.
“We aten wel gewoon, want m’n pleegouders moesten ook gewoon eten, maar soms aten hun bijvoorbeeld fancy zalm en kreeg ik een bord kant-en-klare maaltijd voor geschoteld.” Het is in een keer stil aan tafel, maar toch zie ik dat Jack instemmend knikt. Ik zou nou zo graag willen weten waar hij aan denkt. Ik voel namelijk dat hij verdrietig en boos is. Hij voelt zich verraden en vernederd.

“Hé mutantjes, wat eten we?” vraagt Aurora die samen met Nikki aan tafel komt zitten.
“Macaroni, oh schoonheid van me,” grapt Andy. Is het een grap? Ik kijk Andy even kort aan en ik voel al meteen dat het inderdaad een grapje is. Hij heeft sterke gevoelens voor Aurora, maar meer vriendschappelijk.
“Hoorde ik daar macaroni?” vraagt een nog onbekende stem. De deur gaat open en daar komt Finn aangelopen met een onbekende jongen met rossig haar.
“Dat heb je goed gehoord, Mitch,” zegt Jack sarcastisch. Mitch, zo heet de rossige jongen dus. Hij merkt mij op en komt naar me toegelopen.
“Jij bent zeker de nieuwe,” zegt Mitch en steekt zijn hand uit. Ik schud deze en schenk hem een glimlach.
“Dat klopt, ik ben Nora. En jij bent Mitch?” vraag ik. Hij kijkt me verbaasd aan.
“Hoe weet jij dat?”
“Ze is een telepath,” zegt Jack en Mitch zijn ogen worden groot.
“Mijn gedachtes zijn niet meer veilig.”
“Rustig maar, ik heb jou, of die van een van jullie, nog niet gelezen zonder toestemming. Jack zei net je naam, dus vandaar dat ik het wist.” Mitch krijgt weer een glimlach op zijn gezicht en gaat zitten. De laatste twee nog onbekende meiden komen binnen gelopen. Eentje heeft rood haar en de andere is blond.
“Oh, jij bent nieuw, toch? Ik ben Jenny,” zegt de blonde en komt naast me zitten.
“Nora,” zeg ik en glimlach naar haar. Ik voel al meteen dat zij en Mitch een stelletje zijn en dat ze een vrolijk type is. Van de roodharige kan ik dat helaas niet zeggen. Die komt ook al met een chagrijnige kop aanlopen, dus dat voorspelt al niets goed.
“Ik ben Phoebe,” zegt ze nog net zonder haat.
“En nu jullie elkaar allemaal hebben ontmoet, is het tijd om te gaan eten,” zegt Helena vanuit de keuken. We beginnen te lachen en Andy schept al meteen een grote berg eten op voor hemzelf.
“Andy! Niet al het eten pakken!” roept Helena nog vanuit de keuken. Andy schuift meteen wat van zijn bord op dat van Finn.
“Bedankt, Andy,” zegt Finn sarcastisch.
“Is zei helderziend ofzo?” vraag ik aan Jack.
“Nee, ze kan mensen helen met speciale kaarten,” zegt Jack. Ik kijk hem raar aan. Die had ik nog niet eerder gehoord.
“Maar Andy schept altijd heel veel op, dus het is niet raar dat ze het zegt,” zegt Aurora.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen