Foto bij Hoofdstuk 11  ||2008||

Ollah mensjes, hoe gaat het er mee?


2008
Cara Victoria Lagos Cullen

Ik ga in kleermakerszit op het vloerkleed zitten en kijk uit het grote raam naar buiten. Na dat we de uitnodiging hadden gekregen ben ik aan het twijfelen. Zal ik wel gaan? Zal ik niet gaan? Ik zucht en neem een slok uit mijn kop met thee.
‘Hey lieverd, ik weet dat je er niks over wilt horen maar ga je mee?’ vraagt de vrouw me waarop ik zucht en mijn schouders op haal. Tanya legt haar hand op mijn schouder en kijkt met haar goudkleurige ogen me hoopvol aan. Ik schud mijn hoofd en laat mijn blik naar de dampen van mijn thee glijden.
‘Ga je ook niet mee voor Carlisle en de rest van je familie. Het is nu al bijna vier jaar geleden ze missen je.’ Hoor ik Kate van achter ons vragen en opnieuw schud ik mijn hoofd.
‘Lieverd, Carlisle mist je. Hij is kapot van je verdwijning. Hij begint echt te denken dat je vermoord bent.’ Hoor ik Carmen zeggen. Ik zucht opnieuw en knik.
‘Voor Carlisle.’ Zeg ik terwijl ik de drie vrouwen aan kijk. Ze knikken allemaal even trots naar me en rennen dan bij me weg. Ik spring op en ren zo hard als ik kan achter de Denali familie aan. Ik had ze samen met Carlisle ooit ontmoet en ben na de ruzie met Edward meteen naar ze toe gegaan. Zodra ik de bekende omgeving van Forks herken rem ik af. Tanya komt langs me rennen en pakt mijn hand vast. Ze knikt me bemoedigend toe en trekt me met zich mee. Het huis van de Cullens komt in zicht. Voor ik veel veder ren neem ik een hap lucht en loop dan langzaam met de rest mee. Gelach en gepraat vult mijn gehoorgang en ik sta op het moment om weg te rennen bij iedereen, maar iets in me houd me hier. Het is een twee strijd in mijn binnenste en ik heb geen idee welke kant er gaat winnen. Zodra we er zijn kan niks meer winnen want meteen worden we door vele mensen aangestaard.
‘Carlisle, Cara komt niet meer terug! Zet je er over heen. Ze wil me niet meer zien, waarom zou ze dan naar mijn bruiloft komen? Waarschijnlijk is ze zelfs al vermoord door Sam!’ Hoor ik Edward zacht tegen de man roepen. Zonder dat iemand het merkt laat ik mezelf terug veranderen in mijn achttien jarige vampier zelf en stap in de richting van de mannen. Ik neem een diepe hap met adem die ik ook weer snel los laat.
‘Omdat ik hier ook niet voor jou ben, Edward.’ Komt er dan vlug uit mijn mond en meteen draaien de twee mannen zich naar me toe. Ik pers een glimlach op mijn gezicht als ik de twee aan kijk. Zonder er over na te denken trek ik Carlisle in een omhelzing. De man houd me stevig tegen zich aangedrukt en na veel kussen op mijn haar laat hij me los. Ik laat mijn blik naar Edward glijden en zie hoe de jongen me met een verdrietige blik op zijn gezicht aanstaart. Ik voel de stukjes gebroken hard nog steeds en zucht dan zachtjes. Ik moet me er echt over heen gaan zetten! Het word tijd om het los te laten en veder proberen te gaan. ‘Kom hier klootzak.’ Zucht ik en zet een stap in de richting van de jongen. De jongen trekt me onmiddellijk in een omhelzing en zwak glimlachen sla ik mijn armen om hem heen. Dit voelt vertrouwd, dit voelt zoals vroeger.
‘Ik heb je gemist.’ Fluistert de jongen zachtjes in mijn oor. Ik begin te grinniken en knik dan zwakjes.
‘Ik jou ook.’ Fluister ik terug en laat hem dan met veel tegenzin los. ‘Het spijt me Edward. Voor alles.’ Zeg ik waarop de jongen glimlachend knikt. We kijken elkaar aan en uit het niets weet ik niks meer uit te brengen. Ik moet hem echt vergeten! ‘Je bent getrouwd!’ Breng ik quasi enthousiast uit. De jongen begint breed te grijnzen en knikt dan. Het geluk straalt gewoon van hem af. Hij is eindelijk gelukkig en dat is hij zonder mij. ‘Door mijn getreuzel hebben we de ceremonie gemist, maar wie is nu de gelukkige Bella?’ vraag ik hem. De jongen pakt mijn hand beet en trekt me mee door een hele menigte aan mensen. We gaan op een meisje af in een prachtige witte trouwjurk. Alice heeft nog steeds smaak. Het meisje draait zich om en meteen blijf ik doodstil staan. Ik bekijk haar eens goed en zucht. Ze is een prachtige meid! Ik kijk haar in de ogen aan en hap geschrokken naar adem. ‘Het is een mens!?’ vraag ik de jongen langs me sissend. Het meisje kijkt verbaast van mij naar Edward en weer terug. De jongen langs me glimlacht en knikt dan langzaam. Ik zet een stap in de richting van het meisje en steek mijn hand dan naar haar uit.
‘Hoi, ik ben Cara…’ ik blijf stil hangen en kijk dan vragend naar Edward. Hoe heet ik eigenlijk zonder het moeilijk te maken? De jongen glimlacht en komt langs me staan.
‘Bella, dit is Cara Cullen. Het meisje waar ik je wel eens over heb verteld.’ Verteld de jongen haar waarop ze knikt. Het meisje pakt mijn hand vast en schut hem beleefd.
‘Isabella Cullen.’ Zegt het meisje waarop ik knik en haar hand los laat. Ik bekijk het meisje nog eens en kijk dan naar de jongen langs me die naar Bella kijkt. Hij is echt smoor op het meisje. Ik zucht zachtjes en zet een stap van het stel vandaan.
‘Ik zal jullie alleen laten en de rest van de familie opzoeken.’ Zeg ik vlug waarop ze knikken en ik er snel vandoor ga. Tussen de volle groep met mensen zie ik als eerste Esme, Alice en Rosalie staan. Vlug loop ik op ze af en trek ze alles drie in een vlugge omhelzing. Voor ze iets kunnen zeggen valt mijn oog op Jasper die met Kate aan het praten is en loop ik vlug op ze af. Ik geef Jasper een dikke knuffel van achter en geef hem een kus op zijn wang. Ik laat hem los en ga op zoek naar de laatste jongen die ik moet begroeten. Voor ik Emmett heb kunnen vinden word ik van achter vastgepakt en mee getrokken in de richting van de dansvloer. Verbaast draai ik me om en kijk naar het gezicht van mijn grote broer. Hij mag misschien jonger dan mij zijn maar hij voelt vele malen ouder.
‘Ik zou graag een dans willen met mijn te lang verloren zusje.’ Zegt hij waarop ik in de lach schiet en knik. Sierlijk beweeg ik met de jongen mee en beginnen we met onze dans. Deze jongen is ook echt onmogelijk. Ik kijk ondertussen om me heen en zie verschillende familie leden met een glimlach naar me kijken. Ze hebben mij gemist en ik hun en nu zijn we toch weer samen. Voor hoe lang? Geen idee, maar i kweet dat ik van elke seconden zal genieten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen