1x19 Losing Sanity Songs

BTS – Singularity
Tamino – Persephone
THEY. – Dante's Creek
Tokio Hotel – Elysa
Overview
Title: Losing Sanity
Release Date: 29 April 2019 (Originally 22 April 2019)
Episode: 19 / 22
Language: Dutch, English
Production: Winterdawn

Note: Enjoy Episode 19! Ik werd tijdens het schrijven van dit hoofdstuk ontzettend vaak gestoord, dus ik hoop dat jullie het toch nog een beetje goed vinden na mijn enorme writersblock die vorige week plots ontstond toen ik tussen de drukte van school door wilde schrijven.

Ik hoop tussen 22:00 en 23:00 de volgen de episode klaar te hebben en te kunnen uploaden. Deze episode zal "Following The Wave" gaan heten!

Hoe vonden jullie de race in Baku dit weekend nadat Vrijdag en Zaterdag veel brokken waren gevallen in zowel F1 als F2? Vond de race in vergelijking met de rest van het weekend namelijk wat 'saai' als je zou kijken naar de brokstukken :'):P

WinterDawn

Als er geen werkzaamheden te verrichten zijn, loopt Jaxson langs het strand waar de zee op de achtergrond hem tot rust brengt. Al weken geleden heeft Daniel hem gerustgesteld dat er niks aan de hand is en dat hij zijn werk moest gaan doen. Toch is de jonge rechercheur er niet op gerust. Inmiddels is de Australiër weer terug in Monaco, maar Sam blijft hem regelmatig bezoeken. Zoals de Honey Badger hem vertelde, had hij naast het racen zijn eigen missie om Jaxson in veiligheid te houden. Zo lang Sam in de buurt van Daniel zou zijn zodat hij hem kon afleiden, zou Jaxson veilig zijn volgens zijn beste vriend. “Ik heb met iemand horen bellen Jax. Hij gaat terugkomen naar Zanzibar!” Met een zucht draait Jaxson zijn hoofd eens bij naar de golven in de zee nadat hij uitbundig elke korrel heeft bekeken die voor zijn neus op het strand liggen. Alles gaat op dit moment zo tergend langzaam en niets loopt zoals de jonge rechercheur had gehoopt dat het zou lopen. Eigenlijk maakt het hem gek in zijn hoofd, alsof dit bewust met hem wordt gedaan.

Langzaamaan, als het bijna tijd is om weer terug te gaan naar de villa op het landgoed, bekijkt Jaxson zijn opties eens welke weg hij terug zal nemen. De hele weg terug of via het bos. Na enkele seconden heeft hij het dan besloten om toch via het bos terug te gaan omdat het velen malen korter is dan de hele weg via het strand te lopen.
Eenmaal terug op zijn kamer, is het tijd om zich om te kleden. Vanavond is er weer eens een feest die de baas houdt, ditmaal op zijn eigen landgoed. Het enige wat Jaxson hoeft te doen is zich voordoen als de beste vriend van zijn baas, zodat hij hem kan beveiligen. Er wordt verwacht dat Sam vanavond aanwezig gaat zijn.
Met zijn Hawaii shirt aan, hangt hij aan de bar op het strand terwijl de barkeeper met een mixdrankje bezig is. “Zo, je hangt nu al zo lang aan de bar zonder gezelschap, dus wordt het tijd dat je wat losser gaat worden.” Met een schuin hoofd kijkt de jonge rechercheur naar het glas met een rood, blauw gekleurde vloeistof. “Wat is het?”, klinkt er haast onhoorbaar. “Een party mix van Vodka, Sprite, Blue Curaçao en grenadine.” Voor hij het zelf door heeft, hebben zijn handen het kleine glas al vast terwijl zijn arm naar zijn mond beweegt en hij het kleine glas achteroverslaat. Met een lichte klap komt het glas op de houten bar terecht. “Thanks.”, klinkt het voor Jax opstaat en het strand verder op loopt. Als hij eenmaal met zijn enkels in het warme water van de zee staat, is zijn blik gericht op de horizon waar de zon inmiddels al driekwart achter is verdwenen. Via zijn oortje hoort hij hoe zijn collega’s aan het overleggen zijn. Echter dringt er niks meer van door. Met een zucht wendt hij zijn blik af naar zijn voeten, terwijl hij van zijn omgeving niets meer mee krijgt.

“Brad? … Brad! CLIFFORD!” Met een geschrokken blik kijkt de rechercheur op, recht in het gezicht van de baas die inmiddels naast hem staat. “Alles oké?” De wazige blik op het gezicht van undercoveragent, geeft echter al genoeg aan. Alles wat ervan af dan gebeurt, gebeurt in een waas. Zijn tweede party mixdrankje in de anderhalf uur wordt hem in de handen geduwd, dit keer door de baas waar hij voor werkt. “Drink, je zult je vast en zeker wel goed gaan voelen na een aantal.” Zijn hoofd zegt het niet te doen als zijn ogen de kleuren van de party mix in zich opnemen, maar zijn lichaam luistert niet naar de stopsignalen. Het kleine glas wordt tegen zijn lippen gedrukt, voor zijn hand het glas laat draaien tot er geen druppel meer in zit. Er klinkt een zachte ‘aah’, als de inmiddels wat sterkere gemixte drank door zijn keel brandt. “Al beter? Of moet je nog een?”, een vragende blik van zijn baas dringen hem al niet meer door. “Sure.”, laat hij hem nog eens weten zonder eigenlijk ook maar door te hebben wat voor een consequenties dit gaat hebben. Een nieuw drankje wordt hem in zijn handen gedrukt waarna ook die al sneeuw voor de horizon in zijn mond verdwijnt. Echter voelt hij deze keer de vloeistof al niet meer branden en wordt zijn hoofd steeds lichter als zijn zorgen weg worden genomen, voor het eerst in tijden.

Op de achtergrond weerklinken de klanken van een of andere Martin Garrix song, als het überhaupt een song van de Nederlandse DJ is. De felle lichten zorgen er voor dat Jax samen met zijn baas helemaal uit zijn dak gaan. Ook zijn baas is inmiddels niet meer helemaal nuchter. De rechercheur is sterk onder de invloed, waardoor hij het feest zich allemaal niet meer zal herinneren in de ochtend, ook niet wat hij het moment daarop aan het doen is. Gehypnotiseerd door de alcohol, de muziek, de omgeving en zijn danspartner, komt hij steeds dichter tegen hem aan te staan. Op een gegeven moment raakt de blondharige jongeman de controle over alles kwijt. Zijn lichaam dicht tegen zijn baas aangedrukt, die hetzelfde bij hem doet waardoor hun moment steeds intenser lijkt te worden. Het duurt dan ook niet lang tot ze elkaars ogen hebben gevonden waar beiden in lijken te verdrinken. Seconden lijken wel minuten, uren en zelfs dagen te worden voor een van hen de overhand neemt. Het komt niet in Jaxson op dat dan de lippen van zijn baas ruw tegen de zijne worden geduwd. Als een nuchtere Jaxson hier zou staan, zou hij het niet eens zover hebben laten komen, laat staan zijn baas. Voor beiden het door hebben is het strand verruild voor de kamer van de baas waarin een groot bed, beter gezegd een kingsize bed, staat. Heel even staat de jonge rechercheur met open mond te kijken naar de ontzettende luxe kamer. “Kom je nog?”, klinkt er vanaf het kingsize bed. Dat laat hij zich dan geen tweede keer zeggen. Wanneer hij denkt de overhand te kunnen nemen, is het de baas die hem met een harde duw op zijn rug duwt en boven hem komt hangen. Een ding is zeker, morgenochtend zal Jaxson zich geen enkele seconde meer kunnen herinneren.

Reacties (1)

  • VampireMouse

    .. Mijn gedachte...
    Waarom is claire williams de baas... Idk why.. Te moe wss..
    Goed stuk! Nu slapen. Morgen de andere ❤️❤️❤️

    3 weken geleden
    • Winterdawn

      HAHAHAHAHA giert het uit van het lachen OMG THIS MADE MY DAY!
      But nope, the boss isn't Claire Williams XD
      Slaaplekker ❤️❤️❤️

      3 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen