Foto bij 27

Stone cold, stone cold
You see me standing, but I'm dying on the floor
Stone cold, stone cold
Maybe if I don't cry, I won't feel anymore
Stone cold, baby
God knows I tried to feel
Happy for you
Know that I am, even if I
Can't understand, I'll take the pain
Give me the truth, me and my heart
We'll make it through
If happy is her, I'm happy for you

Ravenna Morena





Één avond. Zoveel herinneringen.

''Ravenna, je trilt als een rietje, waarom huil je nu al?! Het concert is niet eens begonnen, zenuwpees.'' de tranen stonden al in mijn ogen, ik kon het niet geloven, ik wilde het niet geloven, vanavond zou de mooiste avond van mijn leven worden, zolang had ik gewacht op dit fucking moment, ik kon het gewoon niet geloven, het ging gebeuren. ''Ravenna, hij staat nog niet eens op het podium of je bent al aan het huilen, wow je bent echt niet goed, hoe diep kan zo'n fan-girl shit wel niet gaan.'' mompelde ze verbaasd, ze greep lachend mijn handen beet en trok me in een knuffel. Mijn handen trilden enorm, mijn benen trilden enorm, eigenlijk trilden mijn hele lichaam, ik had de maanden afgeteld tot dit moment. Nu was het zover, het concert van Harry vond plaats vanavond. Ik knuffelde mijn beste vriendin stevig terug.
Ik schrok op van mijn trillende telefoon, ik trok mijzelf los uit de omhelzing met Charlot, ik ontgrendelde mijn mobieltje en keek naar het berichtje, een berichtje afkomstig van Twitter.
Emilie_1Dx: ''Are you there yet?''
Natuurlijk! Ik had al maanden met Emilie gesproken over het concert, ze stond erop dat ik moest gaan. Ik had sowieso gegaan, haar mening daarin deed me niet veel. Zo'n kans als deze had niemand laten lopen.
Ik tikte vluchtig een berichtje terug, de zenuwen die door mijn lichaam gierden probeerde ik te onderdrukken.
Ravenna_Styles: ''Yes!!! I'm so nervous. The concert can start any time, help!!''
Emilie_1Dx: ''Hahah, dont worry! Which row are you on exactly?''
Ik fronste van haar vraag, wat voor nut had zij daar aan?
Ravenna_Styles: ''Front row, i'm with my best friend.''
Emilie_1Dx: ''Ohh, you're nice at the front;).. Have fun! Tell me all about it when you're home safe!''
Charlot las aandachtig mee, ze snoof haar neus lichtelijk jaloers. Ik tikte een laatste berichtje naar Emilie en stopte de telefoon vluchtig terug in mijn handtasje.
Enkele minuten later vielen de lichten uit, de zaal begon hysterisch te gillen en direct schoot de adrenaline door mijn lichaam heen. Mijn ogen waren direct opnieuw gevuld met tranen.
De doeken gingen omhoog. Daar stond hij. Daar stond hij dan
Harry freaking Styles.


''What are you doing?'' geschrokken stopte ik de polaroid fotootjes weer terug in het laatje van de eettafel. ''Nothing, watching some pictures.'' antwoordde ik vluchtig, terwijl ik in een hopeloze poging het laatje probeerde dicht te duwen. nieuwsgierig trok hij de fotootjes uit het laatje. Hij liet zijn ogen er kort over heen glijden, een zelfingenomen grijns vond plaats op zijn gezicht toen hij de foto in zich opnam. ''Oh yes, it was my first time performing in the Netherlands. You were eightteen at the time.'' zijn gezicht stond vrij neutraal, hij leek niet door te hebben wat hij zojuist had gezegd. Ik trok de fotootjes terug. ''Yes.'' ging ik maar verbaasd op zijn woorden in, hij had dus werkelijk onthouden hoe oud ik was toentertijd, nooit gedacht dat dat hem toen bezig hield, hij streek voorzichtig een plukje haar achter mijn oor. ''You looked so pretty that night, i couldn't keep my eyes off you.'' zijn gezicht stond ditmaal wat moeilijker, ik raakte enorm verward van zijn uitspraken , maar toen realiseerde ik me het weer. Hij was Emilie.
Ik zuchtte hoorbaar en bergde de fotootjes weer terug in de la. ''It was a special night for me.'' ging hij verder. Ik zuchtte opnieuw, voor mij was dit avond net zo speciaal, ik had er nog wekenlang over gedagdroomd, misschien zelfs wel maanden. ''I felt the same way, it was the most magical night of my life.'' hij glimlachte lief, maar je kon zien dat ik zijn ego aardig gestreeld had met mijn woorden. ''Never though it will bring me here.. With you.. I'm still so confused.'' mompelde ik meer in mijzelf dan naar hem, ik krabbelde onhandig omhoog en bleef even kort in de woonkamer staan, de woonkamer waar Charlot en ik dagen en nachten doorbrachten, de herinneringen schoten door mijn hoofd heen.
Harry sloot zijn handen in zijn zij en blaaste zijn losgesprongen krulletjes voor zijn ogen vandaan. ''Let's explore the city sweetheart.'' stelde hij voor terwijl hij glimlachend zijn haar in model bracht.
Ik werd losgescheurd uit mijn gedachten en knikte. Dat klonk als een plan, even mijn gedachten op nul zetten in mijn geboorte stadje..

Niet veel later zaten we op mijn oude vertrouwde roze Vespa, de kilometers die ik had gereden op dit ding.. De ongelukken die ik had gemaakt en veroorzaakt met dit ding..
Harry stond erop dat hij wilde rijden, ik hield mijn hart echter vast, deze man was een gevaar op de weg.
''Harry watch out idiot!'' gilde ik, hij ontweek net het paaltje voor onze neus met een grote grijns op zijn gezicht. -eikel-
Ik sloeg ademloos mijn hoofd tegen zijn rug aan, in zijn shirt mompelde ik. ''Idiot, we could have been dead by now.''
Lachend draaide hij het stuur om, mijn dramatische uitspraak negerend. ''I love it here! It's so quiet.'' kierde hij vrolijk.
Hij had gelijk, we waren al twee dagen in Dordrecht, na onze vliegreis hadden we voornamelijk uitgerust en een beetje mijn huisje aan kant gemaakt, niet dat het een rommel was, maar je kon wel merken dat het huis een paar jaar onbewoond was geweest, ik had het huis na het overlijden van Charlot zoveel mogelijk ontweken. We hadden veel gekletst, hij was verwonderd over het feit dat we hier beide normaal over straat konden gaan, zonder geplet te worden door hysterische fans. Zonder paparazzi. Zonder die extra heisa. Hij leek zo ontspannen.
Eerder terug reizen naar Dordrecht was een goed idee geweest. Misschien het beste idee wat ik had dit jaar.
Verbaasd keek ik op van het gescheld van fietsende voorbijgangers. ''Hey kijk uit!'' werd er nors gegild naar ons.
Ik realiseerde me toen pas dat Harry vrolijk aan de verkeerde kant van de weg aan het rijden was.
''Harry! Stop! Harry, you're on the wrong side of te road, moron!'' verbaasd stopte hij de scooter. Ik klom vluchtig achter hem vandaan. ''Idiot! You're such an idiot!'' giechelde ik terwijl ik mijn hand op mijn buik plaatste.
''Well, you drive then.'' stelde hij grijnzend voor, zijn handen onschuldig in de lucht geslagen. Ik nam plaats voor op de Vespa terwijl Harry wat naar achter schoof, om zo ruimte voor mij te maken. Onzeker nam ik plaats achter het stuur, de laatste keer dat ik erop gereden had was samen met Charlot. Toen waren we nog héél vrolijk in de bosjes beland, door mijn geweldige rijkunsten en onoplettende, snel afgeleidde gedrag.
Ondanks ik me enorm goed voelde om weer thuis te zijn, voelde het raar.. De herinneringen met Charlot bleven hier opborrelen. Uit de vreemdste hoekjes van de stad, sprongen ze tevoorschijn. Charlot was hier overal.
Ik draaide aan het stuur en reed vervolgens de weg weer op, ditmaal aan de juiste kant. Harry sloeg zijn handen om mijn middel heen en nestelde een klein kusje op mijn schouder. Ik grijnsde breed van zijn aanraking. Dit keer voelde het goed.
''Where are we going?'' vroeg Harry verbaasd toen ik een afgelegen weggetje opreed, ik reed door zonder te antwoorden.
Zonder waarschuwing stopte ik de scooter, waardoor Harry onhandig tegen me aanbotste. Een schaterlach verliet mijn mond. ''Come.'' wuifde ik hem, terwijl ik het slot snel omdraaide en hem van mijn scooter aftrok.
Ik trok hem mee door het bos heen, hij krabbelde onhandig achter me aan, zichzelf niet bezerend aan de zwevende takken. Hij zou waarschijnlijk wel denken, waar brengt deze idioot me mee naar toe.. Een bos.
Ik duwde de laatste dikke tak opzij en glimlachte breed. Het lag er nogsteeds.. Het lag er nogsteeds, precies zoals we het hadden achtergelaten de laatste keer hier. Dat was inmiddels al eeuwen geleden.
''Eh.. Wh...'' stamelde Harry.
''Ik kan het niet geloven, het ligt er nog.'' fluisterde ik zachtjes.
Ik liep naar de kano en liet mijn vingers glijden over het oude, vieze ding. Dit was de plek waar Charlot en ik dagenlang doorbrachten, vooral de zomers. Hele zomers spendeerde we op het water met onze zielige en gammele kano, varend door de wateren van Dordrecht heen. Ik giechelde zachtjes toen ik het verbaasde gezicht van Harry zag.
''It was my favorite place, me and Charlot used to came here a lot, swimming, canoeing.'' zijn mond stond nogsteeds open, maar hij knikte toch maar met een twijfel. Lachend duwde ik de kano het water in, de broekspijpen van mijn broek waren al een beetje nat, maar het kon me niet veel schelen. ''Come Harry.'' gebaarde ik vrolijk naar hem toen ik zelf plaatsnam in het gammele ding. Hij schudde zijn hoofd verbaasd. ''Uh, it is freezing, have you lost your mind?'' vroeg hij verontwaardigd, zijn handen dominerend voor zijn borst geslagen. Ik pruilde met mijn lip, na een paar minuten gaf hij zichzelf toch gewonnen. Onzeker en met een angstige blik op zijn prachtige gezicht nam hij plaats in het kanootje. Ik greep de peddels enthousiast beet en peddelde het meertje verder op. De klotsende water geluiden waren enorm kalmerend.
Ergens midden in het water schraapte hij zijn keel. ''It is really beautiful here, so quiet.. so peaceful.'' ik legde de peddels neer in het bootje en humde. Hij had gelijk, vroeger had ik er waarschijnlijk zwaar tegen in gegaan, gegild dat Dordrecht veels te klein was, veels te saai, niet levend, niet spannend. Maar ik had de rust en pracht van Dordrecht nu wel leren waarderen sinds ik in Londen woonde. Ik hield van drukte, ik wilde groots leven, groots dromen. Vandaar de studie in Londen, ik had nooit gedacht zo snel terug te verlangen naar huis, naar rust, naar kalmte. De rust en kalmte die ik jaren lang verafschuwt had. Hoe had ik zo blind kunnen zijn, na het sterven van Charlot voelde Dordrecht zwaar aan. De herinneringen die hier gemaakt waren met haar waren nog zo levendig.
Enkel voelde het nu alsof ze meer bij me was. Aan de ene kant gaf mij dat wat rust. ''What are you thinking about?'' Harry's warme en ruwe stem drong door tot mijn gehoorgangen en ik wendde mijn hoofd af. ''I just can't believe I used to hate Dordrecht so much..'' zuchtte ik uit. ''I wanted to live in a big city, a world city. Now that i am here again.. it feels so nice, yet painful, the memories i have made here with Charlot..'' ik staarde pijnlijk naar het klotsende water.
''You miss her don't you?'' vroeg hij zachtjes, hij speelde verlegen met de peddel in het bootje.
''I do yes, she meant the world to me, i never expected that i would lose her.'' bracht ik uit met moeite.
Ik had nooit gedacht dat ik Charlot niet meer naast me zou hebben, ik had zo graag dit avontuur met haar willen beleven.
Zij was de enige die me honderd procent begreep. Ik had gehoopt oud te worden, met haar aan mijn zij.
''I bet you never expected to be sitting here with me.'' verbrak Harry de stilte, ik grinnikte van zijn woorden. Hij had gelijk, wie had dat ooit gedacht, ik niet, en Charlot had het al helemaal nooit gedacht. ''No, i never expected that my internet bestfriend would be Harry Styles, god it looks like some bad fanfiction came to live.'' Harry trok zijn linker mondhoek omhoog en legde zijn hand op mijn been. ''You're still mad about it.'' raadde hij, ik dacht eens goed na, ik was eigenlijk niet meer boos. Het had geen nut om nog boos erover te worden. Wat kon ik er aan doen? Niks.
''No, doesn't matter that much anymore.'' beantwoordde ik zijn gok, ik greep de peddels opnieuw beet en peddelde wat verder. ''Creating the fan account started as a joke, I never thought I'd ever fall so hard for someone.'' Harry speelde nerveus met de ringen om zijn vingers. ''Talking to you felt familiar despite the fairly large age difference, you were already so mature.'' hij ademde diep in.
''I'm sorry if you feel lied to, I never wanted you to feel that way. You are very special to me Ravenna. I couldn't wait to meet you.. When you told me you were coming to live in London. Jesus.. I was so happy.''
Ik luisterde aandachtig naar zijn woorden, zijn stem klonk ruw doch vol emotie.
Ik glimlachte naar hem, het gaf me aan de ene kant een warm gevoel. Ik had nooit gedacht dat ik ooit speciaal zou kunnen zijn voor iemand, na het overleden van Charlot al helemaal niet meer.
''Thank you Harry.'' fluisterde ik zachtjes, mijn vingers gleden over de peddels heen. De vlinders fladderden rond in mijn buik en ademloos staarde ik naar de man voor mij.
Ik schoof voorzichtig naar voren, het bootje begon direct te bewegen, ik nestelde mijn hand zelfverzekerd in zijn nek. Kort blikte ik op in zijn groene ogen, hij leek nerveus door mijn spontane handeling. Ik voelde me dit keer echter zelfverzekerd en zette mijn handeling voort. Ik sloot mijn ogen en drukte mijn lippen voorzichtig op die van hem, miljoenen gevoelens explodeerde in mijn lichaam, uit reactie greep hij mijn middel beet en hij duwde me dichter tegen hem aan.
Ik drukte mijn lippen ruwer op die van hem, ik opende voorzichtig mijn mond, aftastend op wat hij zou doen.
Voorzichtig liet hij zijn tong in mijn mond glijden, onze tongen dansten om elkaar heen en ik greep zijn nek steviger beet. De kus was liefdevol, gepassioneerd. Zo anders dan de zoenen voorheen.
Ik duwde hem verder naar achteren, het bootje begon gevaarlijk te gammelen. ''Ravenna.'' prevelde hij tegen mijn lippen aan, zijn grip verstrakte om mijn middel heen. Ik negeerde zijn waarschuwing en duwde hem verder naar achteren. ''Ravenna babe.'' prevelde hij opnieuw.
Met een plons kiepte het bootje om, ik snakte naar adem toen ik weer boven water kwam. Ik zocht in paniek naar Harry
die kuchend boven water tevoorschijn kwam, zijn haren tegen zijn gezicht aangeplakt. Direct viel ik in de slappe lach.
''Well, i knew that was gonna happen.'' grinnikte hij vrolijk terwijl hij lachend terug zwom naar het bootje.
Toen hij de kano omgedraaid had en er weer probeerde in te klimmen, gaf ik de kano een harde duw, waardoor de kano opnieuw kiepte in het ijskoude water. Ik schaterde bij het aanzien van Harry die met kano en al een koprol maakte.
Toen hij opnieuw boven water kwam bleef ik lachen. Hij wreef de natte plukken haar voor zijn ogen weg. ''Well Morena, you're gonna pay for this.'' fluisterde hij uitdagend terwijl hij in mijn richting begon te zwemmen. Vol paniek draaide ik mijzelf om, om zo snel mogelijk proberend weg te komen. ''Leave me be idiot.'' kirde ik vrolijk, terwijl ik hopeloos in het ijskoude water aan het spetteren was. Hij verdween uiteindelijk onder water. Ik draaide in paniek rondjes, zoekend naar hem, tot ik gegrepen werd bij mijn benen. Ik slaakte een harde gil. Harry kwam vrolijk boven water. Ik sloeg mijn armen om zijn nek heen en drukte een kus op zijn natte voorhoofd. We waren een eindje van de kust verwijdert.
Even bleven we zo, in elkaars armen. Ik genoot er honderd procent van. I want you to hold me tight.
''Come baby, let's get back to the coast.'' stelde Harry voor toen hij mijn blauw-paarse lippen zag. We zwommen terug naar het omgekukelde kanootje, samen duwde we hem weer om, Harry klom er behendig in. Zonder enkel gesteun of puf.
Bij mij ging het echter niet zo soepel, ik spartelde als een gek, ik faalde enorm en bleef hopeloos aan de rand van de kano hangen. Harry keek lachend toe hoe ik in alle moeite het bootje in probeerde te klimmen. Na enkele minuten trok hij me moeiteloos in het bootje. Bibberend peddelden we terug naar de kant.

Aangekomen bij de kant haastte we ons naar de scooter, beide waren we aan het rillen van de kou. Welke twee idioten gingen dan ook kanoën in fucking november, als die kus niet had plaatsgevonden waren we niet omgevallen, maar het was het zeker waard. Net toen ik de scooter van zijn slot wilde halen werd ik gebeld.
Ik nam op, het was mijn zus. -uiteraard- ''Hey Daan.'' begroette ik haar vrolijk terwijl ik de sleutel in het slot stak. Harry en ik namen beide plaats op de scooter. ''Hey meisje, gaat het goed.'' ik probeerde mijn glimlach te onderdrukken.
''Ja het gaat prima, Harry en ik zijn even een rondje aan het rijden op de scooter.'' zei ik terwijl ik mijn haren een beetje probeerde uit te knijpen.
''Op de scooter in Londen? Ben je ge-.''
''Wie zei dat we in Londen waren.'' onderbrak ik haar.
Het bleef even stil aan de andere kant van de lijn, waarschijnlijk moest ze even nadenken over wat ik net zei.
''Hoe bedoel je je bent niet in Londen?'' vroeg ze met een onderzoekende toon in haar stem, oh ik kon haar gezicht gewoon voor me halen op dit moment.
''Zoals ik het zeg ik ben niet in Londen, wij zijn niet in Londen eigenlijk.''
Ik startte de scooter op en scheurde het bospaadje weer uit. ''Ravenna, speel geen hints waar ben je?!'' vroeg ze meteen bezorgd. Ik zuchtte lachend, ik huiverde kort, de wind tegen mijn natte lichaam bezorgden kippenvel. ''Relax, we zijn in Dordt. Ik ken hier de weg er is niks geks gebeurd.'' stelde ik haar gerust.
''Wat! Je bent in Dordrecht en je zegt me niks! Hoelang ben je er al.''
''Rustig, we zijn eergisteravond aangekomen.''
''Wat! Je zegt niks tegen mij, anders had ik je komen halen, Raven-.''
''Daan, ik ben een volwassen vrouw, ik wilde vanavond naar je toekomen met Harry relax!'' ging ik tegen haar in.
''Kom nu hierheen.'' commandeerde ze me.
Ik keek naar de kletsnatte kleding die ik aanhad. ''Ja, zou ik wel willen maar er is een probleempje.''
''Geen excuses Ravenna, kom hierheen.''
Met die woorden hing ze de telefoon op. Ik stopte de scooter kort en draaide om.
''Well Harry, plans have changed we're going to my sister.''

Druipend en bibberend stonden we dan voor de deur van m'n zus. Wachtend tot ze eindelijk eens open zou doen.
De deur werd met een vaart geopend, mijn zus wilde op me afvliegen maar hield halt toen ze onze drijf natte kleding zag. ''Wat heeft dit dan weer te betekenen?'' vroeg ze verbaasd, terwijl ze haar ene hand in haar zij geslagen had en met haar andere hand priemend naar ons wees. Een grote lach ontstond op mijn gezicht. Ik huiverde kort. ''Nou, we gingen even kanoën het liep een beetje verkeerd af, dus we hebben ook nog een stukje gezwommen.'' direct hoorde ik mijn neefjes gillen. ''Tante! Tante! Tante!'' de twee kleine mannetjes kwamen op me afgerend, totaal geen erge in de kletsnatte kleding. Ik opende mijn armen direct en ontving ze met een grote lach op mijn gezicht, ze schrokken kort van de koude aanraking maar beide herstelden ze zich daarna snel, totaal niet gevend om de natte kleding waarin ik me bevond. ''Tante je bent gewoon hier!'' riep Vince vrolijk. Ik grinnikte kort en gaf beide mijn neefjes een dikke kus op hen wang. ''Ja ik kan het zelf ook niet echt geloven.''
Ik was thuis, echt thuis.
Me zus trok ons mee naar binnen, direct duwde ze ons richting de trap. ''Jullie twee gaan douchen, Ravenna ik heb hier nog wat kleding van jou liggen en Harry kan wel wat van Richard aan.'' ik stribbelde ruw tegen en keek mijn zus hopeloos aan. ''Uh, maar we moeten omstebeurt douchen toch?'' mijn zus gromde kort. ''Houd je ondergoed dan aan preuts geval, vroeg of laat gaat die je toch wel uit de kleren krijgen.'' ze smeet de gangdeur achter ons dicht. ''Nee Vince, als tante Ravenna droge kleding aanheeft mag je met haar spelen ja, ze moet eerst douchen.'' hoorde ik haar nog zeggen. Ik stond onzeker voor de trap die omhoog leidde, Harry snapte er geen bal van. ''Uh.'' verzuchtte ik.
Mijn zus trok de gangdeur open en trok haar wenkbrauw omhoog. ''Ravenna, lieve schat de douche is boven hé. Maar dat wist je al aangezien je hier dag en nacht was.'' met die woorden sloot ze de deur weer opnieuw dicht.
Ik greep Harry's hand onzeker beet en liep de trap maar op, eenmaal in de douche aangekomen sloot ik de deur achter ons. Onzeker ontdeed ik mijzelf van de drijfnatte kleding. Harry stond met open mond te kijken. ''We're just taking a shower.'' snauwde ik hem toe. In mijn ondergoed en beha stapte ik onder de douche, ik zette de kraan aan en genoot van de warme aanraking. Harry trok het douchegordijn opzij en nam plaats naast me in de douche. Ik schrok van het beeld.. Hij was naakt. Als in.. Naakt... Naakt.
''Danielle help!'' gilde ik direct. Harry sloeg zijn hand lachend voor mijn mond. Mijn wangen werden vuurrood en beschaamd bleef ik mijn blik houden op de shampooflessen naast ons.
Ik spoelde mijzelf vluchtig af en stapte de douche uit. ''I'm done, take your time.'' mompelde ik nog naar Harry die zich onbeschaamd aan het wassen was, ik wikkelde snel een handdoek om mijn lichaam heen. Dit waren absoluut de meest gênante drie minuten van mijn leven, ik opende de deur vluchtig en schoot de douche uit. Ik haastte me naar de kamer van mijn zus, waar ze op het bed al een setje kleding had klaargelegd voor zowel mij als Harry.
Ik schoot vluchtig in de kleding en wikkelde mijn haar in de handdoek.
Beneden aangekomen wees ik direct naar mijn zus. ''Doe me dat nooit meer aan, ik zag zijn... Oh god.'' bracht ik onthutst uit. Ik zag hem net gewoon naakt.
Mijn zus grinnikte maar duwde toen een kopje koffie en kommetje yoghurt in mijn handen. ''Stel je niet aan gek, hier eet.'' zei ze op strenge toon. Ik nam plaats aan de tafel, tegenover mijn zus. Ze was bezig met een boek. ''The idiot brain?'' herhaalde ik de titel vragend. Ze schoof haar bril iets van haar neus af en snoof. ''Ja, gaat over de werking van hersenen, het leek me wel interessant, ook nu vooral wat er gaande is met jou, ik wil beter kunnen helpen, jou beter kunnen snappen, het heeft ook een hoofdstuk over eetstoornissen.'' ratelde ze aan een stuk door. Ik nam voorzichtig een slokje van mijn hete kopje koffie. ''Over boeken gesproken.'' begon ik. ''Ik ben benaderd door een uitgeverij, of althans Harry. Ze willen met mij samenwerken. Een boek uitbren-.''
''Dat meen je niet! Meisje dat is geweldig!'' riep mijn zus vrolijk.
Vince en Rayvin waren intussen naast me komen zitten.
''Ja maar..''
''Oh daar komt ze weer, mevrouw 'maar'.'' mijn zus klonk geïrriteerd. Ze snoof diep in.
''Stop met dat ge-maar Ravenna, je hebt jezelf zoveel dingen in het leven ontnomen door dat ge-maar van jou, voor één keer doe eens wat impulsief Ravenna, stop met zo'n controlefreak zijn! Ik wil dit wel eten ''maar'' ik kan niet want anders word ik dik, ik wil wel een boek uitbrengen ''maar'' ik weet niet over wat dus ik ben bang dat ik faal.''
De woorden van mijn zus kwamen hard aan, maar ik kon haar begrijpen. Ze had gelijk, zoals altijd.
Ik kon een enorme pain in the ass zijn, ik had het haar te vaak moeilijk gemaakt. ''Ik wil een boek uitbrengen.'' zei ik standvastig.
''Maar?'' mijn zus trok haar wenkbrauwen omhoog.
Ik schudde mijn hoofd onzeker. ''Nee geen 'maar' ik wil het.''
Ze glimlachte trots en knikte. ''Wauw ik ben zo trots op je meisje echt, je gaat het geweldig doen, je doet het nu al geweldig.'' zei ze trots. Haar gezicht glunderden en ze liet haar blik over mij en haar twee zonen glijden.
''Daar zitten ze dan mijn drie grootste liefdes.'' verzuchtte ze dankbaar.

Ook Harry was eindelijk klaar met douchen. Hij zat op de bank, vermaakt te kijken hoe ik met mijn neefjes aan het dansen waren op de liedjes van de Efteling musical Pinokkio. ''Maar ik hou gewoon het allermeest van dansen!'' kierde we in koor. Harry klapte vrolijk in zijn handen. ''I didn't understand a word, but it was lovely!'' giechelde hij vrolijk.
Mijn zus stond met Richard in de keuken, Richard was inmiddels uit zijn werk gekomen. Mijn zus was druk bezig met het avondeten terwijl Richard nonchalant tegen het aanrecht geleund stond, zijn hand om een kop koffie geklemd.
''Doen we dat nog een keer tante?'' vroeg Rayvin hoopvol.
Ik knikte instemmend en speelde het liedje opnieuw af. ''Je krimpt wat in de winter...'' mijn neefjes en ik gingen giechelend op de grond liggen. ''In de zomer blaas je op...'' met zijn drieën stonden we weer op, onze handen in de lucht geslagen.
''Maar ik heb nooit een splinter!'' riep Rayvin door de woonkamer heen.
Met zijn drieën begonnen we vrolijk te dansen op de melodie van het liedje.
''Maar ik hou gewoon het allermeest van dansen...''
''Van dansen...''
''Ik hou gewoon het allermeest van tante Ravenna.'''
''Tante Ravenna..''
Direct beet ik op mijn lip en ik wendde mijn blik af naar de twee kleine jongetjes voor mijn neus, ik glimlachte breeduit. ''Nee want ik hou gewoon het allermeest van jullie!'' begon ik vrolijk mee te zingen.
Nadat het liedje afgelopen was kierde ze beide in koor. ''Nog één keer!''
En daar gingen we weer opnieuw, met Harry als ons publiek.

''Oh ik heb deze lasagne zo gemist.'' mompelde ik met een volle mond. Mijn zus schaterde en sneed nog een stukje af die ze vervolgens op mijn bord neerlegde. ''Eet maar meid.'' spoorde ze me aan.
En ik deed wat ze vroeg, het schuldgevoel borrelend in mijn maag negeerde ik compleet. Daar was de lasagne te goed voor. Veels te goed om me daar druk over te maken. Richard sneed een stuk van zijn lasagne af, die hij vervolgens in zijn mond propte. ''Dus gaat het verder goed daar?'' vroeg hij geïnteresseerd, kauwend op het goedje in zijn mond.
Ik humde. ''Ja het gaat prima, ik had gewoon de behoefte wat eerder naar huis te komen en niet praten met volle mond.'' snauwde ik hem toe, met volle mond.
Danielle grinnikte van mijn opmerking en vertaalde ondertussen het gesprek van mij en Richard voor Harry.
''Je miste je neefjes hé, geef het maar toe.'' zei hij lachend, opnieuw een stukje lasagne in zijn mond proppend. Ik schudde uitbundig mijn hoofd. ''Ook.'' gaf ik toe.
Ik wierp een blik over iedereen heen, het was raar met zijn allen weer aan een tafel te zitten, zo lang geleden ook. ''Ga je mama nog bezoeken in deze weken?'' vroeg mijn zus.
Ik beet twijfelend op mijn onderlip, ik wist het nog niet. ''Ja ik was sowieso van plan langs Dani te gaan, langs oma, langs Rita.. Mama weet ik nog niet.. Eigenlijk.'' mijn zus knikte begrijpend. ''Je moet doen waar je je goed bij voelt.''
Ik speelde met het stukje kaas op mijn bord, wat als ik niet wist waar ik me goed door moest voelen..

Na het eten ruimde we met zijn allen de tafel af, het was al na achten inmiddels, het natafelen bij mijn zus duurde altijd lang, maar het was altijd gezellig. De felle deurbel galmde door het huis heen. ''Ik ga wel.'' riep ik terwijl ik de vaatdoek op het aanrecht gooide.
Ik trok de deur open. ''Ja Danielle, ik heb hier de huissleutels, wij gaan nu weg, zorg je dat je de vis.. Ravenna?''
''Mam..'' mijn blik gleed naar de persoon achter haar, ik snakte naar adem.

''Pap..''



--


Bedankt voor het lezen! XXX

Reacties (1)

  • Deesvinray

    O my o my hoe gaat dit verder!!:O

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen