Vlak voordat ze naar binnen gingen, bleef Juan even staan en streek een pluk haar achter haar oor. June was zo zenuwachtig dat ze bijna op haar benen trilde, wat hem ook niet was ontgaan.
      ‘Ik weet zeker dat ze je leuk vinden, June.’
      Ze sloeg haar ogen neer. ‘Je beste vriend heeft ook al een hekel aan me…’
      ‘Mijn beste vriend is gewoon een kneus als het op meisjes aan komt,’ antwoordde hij schouderophalend. ‘Toen hij vanmiddag belde heb ik hem verteld wat er bij je thuis aan de hand is. Dat je moeder zo ziek is en dat je daarom altijd wat stilletjes bent. Zelf vond hij ook dat hij zich als een lul had gedragen. Ik denk niet dat hij de ballen heeft om zich aan je te verontschuldigen, maar hij heeft er wel spijt van.’
      June was een beetje overrompeld en wist niet zo goed wat ze moest zeggen. Ze durfde er niet echt op te hopen dat Emilio plotsklaps zou veranderen – hij had nog veel kwetsendere dingen tegen haar vriendinnen gezegd en ergens was ze zelfs bang dat hij de ziekte van haar moeder zou gebruiken wanneer hij weer de behoefte voelde naar haar te sneren. Ze durfde die gedachte echter niet te delen – Juan kon er toch niets mee – en knikte alleen. ‘Het komt vast goed.’
      ‘Natuurlijk komt het goed.’ Hij toonde haar een glimlach die een warmte tot in haar tenen verspreidde en op dat moment kon het haar niet schelen of iemand haar aardig zou vinden – zolang hij dat maar deed.
      Zijn hand gleed in die van haar en hij gaf een kneepje, daarna liepen ze samen naar binnen toe.
      June was nog nooit in een kroeg of een bar geweest. De muziek was hard en er was een waas van sigarettenrook. Hoewel geen van Juans vrienden waarschijnlijk achttien was, dronken ze wel bier.
      Toen ze hen in de gaten kregen, begonnen ze te joelen en te fluiten zodat iedere stamgast naar hen omkeek. Vluchtig keek ze met gloeiende wangen opzij. Juan glimlachte nog steeds, al was er iets in zijn gezicht veranderd, alsof hij trots was.
      Hij begroette zijn vrienden toen ze voor de tafel stonden en sloeg een arm om haar middel. ‘Dit is June, mijn vriendin,’ stelde hij haar voor.
      ‘Mooie dame hoor, Juan,’ zei de jongen die het dichtst bij zat met een grijns en hij gaf June een knipoog, waarna hij zijn hand uitstak. ‘Ik ben Armando.’
      Toen ze hem een hand wilde geven, drukte hij een kus op de rug ervan. Ze voelde hoe Juan haar dichter tegen zich aantrok alsof hij wilde benadrukken dat ze al bezet was.
      Om het ongemak af te schudden, gaf ze de rest van de jongens en Riley ook maar een hand. Met sommigen had ze weleens les, maar geen van hen had ooit een woord tegen haar gesproken. Als laatste belandde ze bij Emilio. Hem een hand geven voelde vreemd, niets doen echter ook.
      Emilio leek dat ook te voelen, want hij stond op en spreidde zijn armen. ‘Kom op Junie, wij zijn inmiddels wel aan een knuffel toe toch?’
      Ze durfde niet te zeggen dat ze dat liever niet wilde en liet zich zwijgzaam omarmen. Dat hij Juan daarbij subtiel opzij duwde ontging haar ook niet.
      ‘Kom op meis, een knuffel komt van twee kanten. Sla je armen eens om me heen?’ fluisterde hij in haar oor.
      Ze wilde hem van zich afduwen, maar dat zou alleen maar vragen bij de anderen oproepen en dat wist Emilio dondersgoed. Met tegenzin sloeg ze heel kort haar armen om hem heen, daarna wrong ze zich uit haar omhelzing aan.
      Met een grijns keerde hij zich naar Juan om ook hem te omhelzen, maar bij het zien van Juans donkere blik trok hij zijn wenkbrauwen op. ‘Gaan we het bezitterige vriendje uithangen nu? Het was maar een knuffel – zie het maar als mijn verzoeningsoffer.’ Hij gaf haar een knipoog en sloeg toen een arm om Juan heen. ‘Doe niet zo jaloers, vriend. We weten allebei dat ze mij nog niet eens zou neuken als ik de laatste man op aarde was.’
      ‘Nou dat is zeker waar,’ mompelde ze.
      Hij grinnikte bij het horen van haar antwoord. ‘Je verandert nog weleens van gedachten, schat. Ooit word ik je nummer twee.’ Hij richtte zich tot Juan en gaf hem een schouderduw. ‘Twee, hoor je. Ik ga haar heus niet van je stelen.’
      June schrok op toen ze een arm om haar schouder voelde, maar bedaarde iets toen ze zag dat het Riley was. ‘Laat die twee haantjes het samen maar uitvechten. E is het best te verdragen als je gewoon op vijf procent van alles wat hij zegt reageert en naar de rest niet eens luistert.’ Ze toonde haar een opgewekte lach en liep toen met haar naar de bar. ‘Wat wil je drinken? Het is de bar van m’n pa, dus we krijgen vaak wat biertjes toegeschoven, maar er is ook gewoon fris.’
      ‘Eh, doe maar een cola light.’
      ‘Okido.’ Riley boog zich over de bar. Een man die haar te jong leek om haar vader te kunnen zijn kwam naar hen toe, maar ze sprak hem even goed aan met “Hé pa.”
      ‘Dit is June,’ zei ze. ‘Ze is Juans vriendin.’
      De man trok een mondhoek op. ‘Het verbaast me niks dat hij de eerste is die een leuk meissie aan de haak weet te slaan. Wat wil je drinken schat?’
      June herhaalde de woorden die ze net tegen Riley had gezegd en nam een tel later het drankje aan. Haar ogen gleden de zaal rond. Vlak naast haar zaten wat ruige mannen met leren vesten aan en ze wendde verlegen haar hoofd af toen een van hen naar haar grijnsde.
      ‘Jullie zijn een lief stel, June,’ zei Riley, die een slokje uit haar glas nam. ‘Ik ben blij dat je je toch niet door Beth hebt laten tegenhouden. Hij is echt heel erg verliefd op je.’
      June bloosde en keek even naar het groepje. Hij was gaan zitten, maar zijn ogen rustten op haar en toen hun blikken kruisten, liet hij zijn stralende glimlach zien. Ze glimlachte terug – heel even vergat ze alles om zich heen, totdat Riley zachtjes grinnikte.
      ‘En zo te zien is hij niet de enige die heel erg verliefd is.’
      Nog steeds met een blos draaide ze haar gezicht terug. ‘Het uh, het voelt allemaal nog steeds een beetje onwerkelijk. Blijkbaar vonden we elkaar al meer dan een halfjaar leuk voordat we voor het eerst met elkaar spraken.’
      ‘Ja, hij heeft het lang voor zich gehouden, hè? Ik kwam er pas achter na het bal, toen ik hem vroeg waar hij opeens naartoe was.’
      ‘Ik dacht eigenlijk dat hij me in de maling nam toen hij me meevroeg naar het bal,’ bekende ze. ‘Hij had nog nooit wat tegen me gezegd.’
      Riley grinnikte zacht. ‘Ja, dat is typisch Juan. Maanden lang niks tegen zijn crush durven zeggen, maar dan wel de moed vinden om zoiets te vragen.’
      Kletsend liepen ze terug naar de anderen. June voelde zich wel op haar gemak bij Riley, maar toen ze weer bij de jongens was voelde ze zich toch een beetje ongemakkelijk. Er was geen stoel meer vrij naast Juan, maar hij leunde naar achteren en wenkte haar met een grijns die haar hart sneller deed kloppen. Ze liep naar hem toe en zette het glas op de tafel. Ze gleed op zijn schoot en gloeide vanbinnen toen hij zijn armen om haar heen sloeg en een kus in haar hals drukte.
      Ze was eigenlijk bang geweest dat hij niet zoveel genegenheid zou durven tonen met zijn vrienden erbij, maar hij vond het duidelijk niet erg om klef te doen.
      Terwijl ze tegen hem aan leunde en met zijn vingers speelde luisterde ze naar de gesprekken en probeerde ze zich te herinneren hoe de jongens heetten. Er was niemand die rechtstreeks tegen haar praatte, maar eigenlijk vond ze dat wel prettig en luisterde ze liever.
      ‘Wat de fuck komt zij hier nou doen?’ riep Emilio opeens dwars door iemand anders zijn verhaal heen.
      June keek opzij en zag dat Jordy naar hen toe liep. Ze zwaaide enthousiast en leek zich niet druk om Emilio’s opmerking te maken. Ze gaf de jongens en Riley om de beurt een knuffel en ook June stond op om haar vriendin te omhelzen, gevolgd door Juan.
      ‘Waag het niet,’ snoof Emilio toen ze zich naar hem toedraaide.
      ‘Ah kom op. De enige reden dat ik iedereen een knuffel gaf, was zodat ik jou eindelijk eens in mijn armen kon houden.’
      Hij rolde met zijn ogen. ‘In je dromen.’
      Jordy schoot in de lach. ‘Nou dat gaat dan wel een saaie date worden, vriend.’
      ‘Date? Ben je op je hoofd gevallen? Ik ga nog eerder met een vent uit dan met jou.’
      Jordy draaide zich naar Juan om. ‘Heb je het hem nog niet verteld?’
      ‘Uh, eigenlijk niet nee.’
      June keek om en zag een vermaakte grijns op zijn gezicht. ‘Je bent haar een date verschuldigd. Jordy heeft wat voor mij en June geregeld en haar wederdienst was een date met jou.’ Hij haalde onschuldig zijn schouders op. ‘En jij wilde mijn wingman zijn, dus ik nam aan dat je dat een kleine moeite zou vinden.’
      Jordy liet zich op Emilio’s schoot ploffen en sloeg een arm om hem heen. ‘Dus tenzij jij een man zonder eer bent, gaan wij lekker op date.’ Ze gaf hem een knipoog. ‘Je zult ontdekken dat ik best leuk ben.’
      Voor een paar wonderbaarlijke tellen leek Emilio niet te weten wat hij moest zeggen. ‘No fucking way man,’ zei hij uiteindelijk.
      ‘Stel je niet aan joh. Heb je überhaupt ooit een date gehad?’
      Hij snoof. ‘Nee. Ik heb niks met dat halfzachte gedoe. Ik wil gewoon een hete nacht.’
      ‘Die kan ik je ook geven hoor.’
      ‘Een hete.’
      ‘Een hele hete,’ knipoogde ze. ‘Zelfs jij zou moeten weten dat een nacht met mij onmogelijk saai kan zijn… tenzij je er zelf natuurlijk niks van bakt.’ Ze kneep even in zijn wang. ‘Maar dan stuur ik je wel een beetje.’
      Zijn wangen kregen een kleur.
      ‘Holy shit.’ Juan begon te lachen. ‘Dat ik jóú nog eens een rooie kop zou zien krijgen?’
      ‘Dat is irritatie,’ gromde Emilio en hij probeerde Jordy van zich af te duwen. ‘No fucking way dat ik met jou op een date ga.’
      ‘Oh je weet niet wat je mist E,’ grijnsde Riley. ‘Van alle mensen die ik heb gezoend staat Jor echt wel in mijn top drie.’
      ‘Wat… hebben jullie met elkaar gezoend?’ Emilio’s ogen werden groot.
      ‘Onder andere. In ons eerste jaar,’ antwoordde Jordy. ‘Ik hou wel van een beetje experimenteren.’ Ze wiebelde met haar wenkbrauwen.
      Riley stond op toen Juan zijn greep om June verstevigde en met zijn kin op haar schouder rustte. ‘Hé tortelduifjes, doen jullie mee met met een potje pool? Jullie kleffe gedoe maakt ons nog jaloers. Laat maar eens zien of jullie meer in je mars hebben dan zwijmelen.’ Het meisje zond hen een knipoog en trok de jongen die naast haar zat omhoog. ‘Jij bent mijn partner.’
      June and Juan stonden op en liepen met Riley mee. Met een scheve grijns keek Riley hen aan. ‘Die twee hebben even wat tijd zonder jullie nodig.’ Ze seinde met haar ogen naar Emilio en Jordy. ‘Dat wordt nog wel wat.’
      Juan trok zijn wenkbrauwen op. ‘Denk je dat serieus?’
      ‘Jordy vind hem obviously leuk.’
      ‘Echt?’ Juan keek June verrast aan.
      Ze knikte langzaam, zich herinnerend hoeveel het haar had gedaan toen hij op het bal met iemand anders had gezoend. ‘Vraag me niet waarom,’ mompelde ze. ‘Maar denk je dat hij ook…?’
      ‘Oh ja, ik ken E al toen we allebei nog een luier aanhadden. Hij heeft iemand nodig die hem op zijn plek durft te zetten en zij kreeg hem zelfs aan het blozen.’ Ze grinnikte zacht. ‘Jordy is tof. Waarschijnlijk duurt het een eeuwigheid voordat hij het durft toe te geven aangezien ze niet bepaald het playboy-model is, maar ik zie het wel gebeuren. Kijk dan, ze zijn nog steeds met elkaar aan het bekvechten maar ondertussen zit ze nog altijd niet op de lege stoel naast hem.’
      Juan zette een keu naast zich op de grond en schudde zijn hoofd. ‘No way. Ze is echt zijn type niet.’
      ‘Volgens hem is June jouw type ook niet,’ antwoordde ze schouderophalend. ‘En dat terwijl jullie cute as hell zijn. Maar als je ervan overtuigd ben dat je E beter kent dan ik, wil ik best een wedje leggen. Kratje bier?’
      ‘Best.’
      ‘Met een date erbij als ik win. Je doet het toch niet slecht als matchmaker. Misschien kun je ook nog wat leuks voor mij regelen.’
      ‘Ik ken amper meiden die op meiden vallen.’
      ‘Beth,’ mompelde June. ‘Maar die wil meteen dat je je vriendschap met Juan verbreekt,’ vervolgde ze een beetje verbitterd.
      Riley schoot in de lach. ‘Zo wanhopig ben ik ook weer niet. Ze moet wel een beetje goedlachs zijn.’
      Haar ogen schoten weer naar het tafeltje waar haar vrienden zaten. De jongen naast haar sloeg een arm om haar heen. ‘Je bedoelt iemand als Jordy? Ben je nog steeds een beetje verliefd op haar?’
      Riley haalde haar schouders op. ‘Ze blijft leuk, maar na ons avontuurtje kwam ze toch tot de slotsom dat ze hetero was. Dus helaas voor mij.’ Ze trok een mondhoek op. ‘Maar Juan kan vást iemand anders voor me verzinnen.’
      ‘Eerst maar eens zien dat je gelijk krijgt. Ik zie het echt nog niet gebeuren.’
      June ook niet – moest ze bekennen. En ze wilde het ook niet zien gebeuren, het was al vervelend genoeg dat die jongen Juans beste vriend was, ze moest er niet aan denken dat haar beste vriendin er ook nog eens een relatie mee kreeg.
      Ze gunde haar vriendin heel wat beters dan hem.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Ik mag Jordy nu echt nog meer. Ze is oprecht geweldig.

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Haha ja ik vind haar zo leuk!

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen