Foto bij LaureWithAnE - Niall Horan

Laure.

Het is nog steeds zo onwaarschijnlijk, dat ik drie jaar later hier sta in het hart van London, in Temple, met mijn eigen bakkerij. Het was mijn droom, al jaren om een eigen bakkerij te openen en al helemaal in London. Ik had nooit verwacht dat dit ooit zou gaan lukken en drie jaar later is mijn bakkerij super succesvol. Het is niet alleen ook een bakkerij maar ook een kleine tearoom. Het zit hier dagelijks vol met mensen die weer genieten van alle heerlijke dingetjes die mijn bakkerij te bieden heeft. Taart, cupcakes, macarons, noem het maar op en wij hebben het.
Riskant was het, om drie jaar geleden mijn leven in België te verlaten en mijn eigen bakkerij te openen hier. Ik heb er echter nog altijd totaal geen spijt van. Vandaag is het woensdag, en hoewel het vandaag een rustige dag is voel ik me heerlijk, het belooft vandaag vast een goede dag te worden. Ik praat wat met een van mijn werknemers die de kassa en daaromheen aan het schoonmaken is. Ze was bijna klaar met haar shift en dan zou ik het voor de rest van de dag alleen moeten doen. Ik haal een doekje over de toonbank. Ik hoor het welbekende belletje van de openslaande deur. ''Goedemiddag.'' antwoord ik zonder op te kijken van waar ik mee bezig ben. ''Hi goedemiddag...'' hoor ik een maar al te bekende stem. Het is een Iers accent, een prachtig Iers accent. Zou het? Ik kijk direct op en kijk eventjes verschrikt op. Dat is hem inderdaad. Zijn prachtige blauwe ogen, zijn donkere lokken die warrig alle kanten opsteken, een betoverende witte glimlach. Verlegen glimlach ik naar hem. ''Welkom in Laure's Bakery.. Waar kan ik je mee helpen?'' vraag ik lichtelijk nerveus. Mijn hart klopt in mijn keel, ik hoop dat het niet opvalt dat ik enorm nerveus ben. Niall fucking Horan staat hier voor mijn neus?! Ik ben enorm fan van hem, ik kende hem van One Direction en nu hij solo is gegaan volgde ik hem. Ik kende elk liedje uit mijn hoofd, elke prachtige klank van zijn stem. Zijn muziek kalmeerde me op dagen dat ik mijn gedachten niet meer onder controle had, dat het me allemaal even teveel werd. Zijn accent is misschien nog wel schattiger en mooier in het echt. Ik kan gewoon niet geloven dat hij hier nu voor mijn neus staat? Zijn stem met het schattige Ierse accent onderbreekt mijn alle kanten opgaande gedachten. ''Het ziet er allemaal zo lekker uit..'' zegt de blonde Ier besluiteloos. ''Ik weet niet wat ik moet kiezen...'' ik glimlach eventjes. ''Bedankt voor het compliment.'' grijns ik. ''Oh, ik.. Jij bent ook.. Maar ik bedoelde..'' Ik bloos en begin zacht te lachen. ''Ik had het zelf ook over het eten in de vitrine...'' giechel ik. Zijn wangen kleuren direct rood, het is schattig. Hij lacht wat nerveus en krabt op zijn achterhoofd. ''Ja.. Oké, ik dacht.. Nouja laat maar.'' lacht hij en kijkt me aan. ''Heb je aanbevelingen?'' vraagt hij.
Gepassioneerd als ik ben begin ik op te fleuren. ''Maar natuurlijk. Het is allemaal lekker, ik vind het zelf net zo moeilijk als jij om te kiezen... Dit hier, is een stukje chocoladetaart, het ziet er misschien simpel uit maar met de zoete botercrème vulling die erin zit weet je niet wat je overkomt.. Deze brownie, gevuld met walnoten en stukjes chocolade is ook een favoriet, hij is heel smeuïg en super zacht.. Deze red velvet cake wordt vaak genomen, doordat hij zo smaakvol is..'' ik ratel maar door. Niall kijkt me alleen maar stralend aan. ''Mijn vrienden en familie, als ze hier komen kiezen de cupcake met framboos en witte chocolade boven alles.. Ik.. ben besluiteloos en eet het liefst alles.'' zeg ik lachend. Niall kijkt me lachend aan. ''Dat hielp niet echt hé..'' zeg ik. Hij haalt zijn schouders op. ''Jawel.. Ik heb een aantal goede opties voorbij horen komen.. Ik ben wel benieuwd naar de cupcake met framboos en witte chocolade..'' zegt hij. Ik knik en leg hem op een bordje. ''Wat wil jij?'' vraagt hij. Ik kijk hem verbaasd aan. ''Ik?'' Hij knikt met een triomfantelijke glimlach. ''Ja, my treat.'' knipoogt hij. Verlegen kleuren mijn wangen rood. ''Wat lief..'' glimlach ik. ''Ik ga voor de brownie dan..'' zeg ik. ''Neem maar plaats.'' ik knik naar een van de tafeltjes en glimlach. Met een glimlach waarvan ik zweer dat hij me betoverd staren we even naar elkaar. Hij neemt plaats op een van de zachte stoeltjes en houd mijn bewegingen strak in de gaten. Ik voel zijn blauwe ogen mij doorboren. Dit had ik niet verwacht toen ik vanmorgen vroeg mijn kat Prince gedag zei om naar de bakkerij te vertrekken.
Met de twee schaaltjes loop ik naar de tafel en zet het neer. Ik pak twee koppen thee en zet er eentje bij hem neer en een bij mezelf.
Ik neem plaats tegenover de blonde Niall. Ik bloos licht als hij mij een prachtige glimlach schenkt. Deze jongen maakt me zwak, knikkende knieën zwak. “Het is schattig als je bloost.” ik sla mijn ogen neer en begin zacht te lachen. “Dankje.. De cupcake wacht op je.” wend ik verlegen het gesprek mee af. Hij glimlacht. “Dat klopt..” grinnikt hij.
Hij neemt een voorzichtige hap van de cupcake en kijkt me met grote ogen aan. “Dit is echt ongelofelijk lekker...” zegt hij. Ik glimlach verlegen. “Dankjewel.. Ik ben lang bezig geweest om het recept perfect te krijgen.” glimlach ik. “Wat is het geheime product?” ik moet lachen en wijs met mijn vorkje naar hem. “Nee nee Niall.. Ik ga mijn geheim niet prijsgeven.” zeg ik lachend. Hij begint zacht te lachen en kijkt me aan. “Ik had het kunnen proberen.” Ik haal nonchalant lachend mijn schouders op. “Helaas..”
“Is deze bakkerij van jou?” vraagt hij. Ik knik. “Ik ben hier drie jaar geleden naartoe verhuisd, met de droomplannen om een succesvolle bakkerij te runnen. Dat is drie jaar later aardig gelukt.” zeg ik. Hij kijkt me geïnteresseerd aan. Zijn ogen twinkelen als hij naar mij kijkt. “Waar kom je vandaan?”
“Ik heb alles in België achter mij gelaten, nouja, behalve mijn kat Prince en ben hierheen gekomen. Ik heb dit pand gekocht en nu zit ik hier inmiddels al drie jaar..”
“Wat jammer dat ik dit niet eerder ontdekt heb..” zegt hij. Ik knik. ''Daar kan ik me iets bij voorstellen, al zeg ik het zelf.'' zacht begin ik te lachen en haal een hand door mijn haren heen. ''Woon je hier in de buurt?'' vraagt Niall mij, waarop ik knik. ''Ik woon hier net buiten London.. Woon jij hier?'' Niall schud zijn hoofd. ''Nee.. Helaas niet, maar ik ben wel heel vaak in London, voor mijn muziek.'' zegt hij dan. Ik knik eens. ''Ik vind dat je goede muziek maakt.'' glimlach ik verlegen. ''Je kent mijn nummers?'' Maar al te goed, je moest eens weten.. ''Ja, ik ken je nummers. Ze zijn goed.'' glimlach ik. Hij grijnst. ''Ik ben blij dat je het leuk vind..'' zegt hij verlegen. We eten en kletsen en zo zijn we ineens twee uur verder. Alsof het voorbestemd was, was er in de tussentijd niemand in de winkel verschenen. ''Wil je misschien iets mee voor onderweg, my treat?'' zeg ik en kijk hem vanonder mijn wimpers aan. ''Lekker, doe die brownie maar... en misschien.. je nummer?'' vraagt hij blozend. ''Ik ben niet zo goed in flirten.'' lacht Niall. Mijn wangen kleuren direct rood en verlegen lachend sla ik mijn blik neer. ''That makes two of us..'' lach ik. Ik pak twee brownies voor hem in in een zakje en schrijf op de zak mijn telefoonnummer. Ik geef hem de zak. ''Ik hoop je gauw weer te zien..'' zegt hij. ''Dat hoop ik ook..'' Niall verdwijnt met nog een laatste grote glimlach de bakkerij uit en ik leg mijn hand op mijn borst waarna ik uitgebreid zucht. Wauw, hij was nog leuker in het echt als dat ik verwacht had. We hadden ruim twee uur met elkaar over van alles en nog wat zitten kletsen, ik had geen moment mijn interesse verloren en Niall hing aan mijn lippen terwijl ik maar meer en meer vertelde over mijn leven, mijn bakkerij en alles wat er maar over mij te weten valt. Ik had geen flauw benul van de tijd gehad, laat staan dat we al twee uur lang aan het praten waren met elkaar.
Ik kijk op van een melding op mijn telefoon.
- Hi, Niall hier.. Ik krijg je maar niet uit mijn hoofd. Ik wil je graag meenemen op een date, ben je morgenavond vrij? xxx -
Ik kan mijn geluk niet meer op. Hij vraagt mij, Laure gewoon een normaal meisje uit België, nouja inmiddels London mee op date? Natuurlijk wil ik dat! Enthousiast typ ik terug.
Hee, Laure hier. Ik ben morgenavond vrij.. Ik kijk er nu al naar uit.. xx -
En dat, dat was het begin van iets moois, zomaar op een rustige woensdag in mijn bakkerij...

———
Daar is ie dan! De eerste One Shot!!
Hope you like it <3

Reacties (1)

  • LaureWithAnE

    Oooh ❤️❤️❤️ Mijn hart, het smelt! Dankjewel! It’s beautiful!

    3 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen