Geef me vijf minuten om mijn haar te fatsoeneren en mijn schoenen aan te trekken, en dan kom ik er aan.’ Glimlacht Harry. Emeraude knikt en stapt de trailer weer uit.
‘Dat was close.’ Lacht Harry als ze de deur achter zich dicht trekt.
‘Je bent een overtuigende leugenaar.’
‘Ik noem het liever een overtuigende acteur.’ Grinnikt hij.
We trekken allebei onze schoenen aan en Har doet nog even snel zijn haar voor we de trailer uitstappen, en opgewacht worden door de rest van de groep. Nicola, Paulino en David zijn ook aangeschoven.

We maken een tripje heen en weer naar de supermarkt, en bepakt en bezakt komen we een uurtje of twee later weer terug op de set. Iedereen gaat terug naar zijn of haar eigen trailer om de boodschappen op te ruimen, en we spreken af om ‘s avonds met z’n alle te eten.
Rond zeven uur schuiven we allemaal aan aan een tafel in één van de bijgebouwen op de set. Je zou het kunnen omschrijven als een kantine. Er staat een buffet klaar met verschillende warme en koude gerechten en een saladebar.
‘Ik weet niet wat jullie doen, maar ik ga opscheppen. Ik sterf van de honger.’ Zegt Alberto als hij opstaat.
Iedereen knikt instemmend en één voor één pakken we een bord.
‘Ik zie wel een beetje op tegen de komende zes weken hoor. Ik ben helemaal geen sporter.’ Zucht Kat.
‘Ik ook niet hoor, ik kan me de laatste keer dat ik vrijwillig in de sportschool was niet eens meer herinneren.’ Antwoordt David lachend.
‘In de sportschool heb ik ook niet perse zin, maar ik kijk wel echt uit naar het leren boogschieten!’ Antwoord ik.
‘Ja, precies. Die sportschool zie ik ook niet echt zitten, maar ik mag leren vechten met een zweep. Hoe tof is dat?’ Lacht Emeraude.
‘Jullie krijgen tenminste allemaal nog toffe wapens om mee te vechten.’ Antwoordt Isaiah. ‘Ik moet alles met mijn handen doen.’
‘Dude, je bent een weerwolf. Super vet!’ Zegt Alberto enthousiast.
‘Ja, maar dat zie je alleen in de special effects!’
‘Ja, dat is waar. Maar dat is met ons natuurlijk ook, alleen die hoektanden krijgen we echt.’ Antwoordt David.
Als we allemaal opgeschept hebben, en iedereen weer plaatsgenomen heeft aan tafel, kletsen we nog een tijdje door over de dingen waar we allemaal naar uitkijken, of tegen op zien.
‘Het moeilijkste van dit vind ik echt dat we zo lang weg zijn van thuis.’ Zegt Em.
‘Ja, maar gelukkig is het maar een klein stukje vliegen , en is het niet zo dat we onze familie gewoon elf maanden niet zien.’ Antwoord ik.
‘Ja, daar heb je ook wel gelijk in, maar ik ben gewoon heel erg een familie mens.’
‘Behalve mijn ouders heb ik niet zo veel familie, dus dat maakt het misschien ook wel makkelijker.’
‘Matt is mijn familie, dus zo lang hij in de buurt is, maakt het mij niet uit of ik Toronto of aan de andere kant van de wereld ben.’ Antwoordt Daisy.
‘Zo lief! Hoe lang kennen jullie elkaar eigenlijk al? En waar van?’
‘We kennen elkaar dit jaar twintig jaar. Ik was elf en Daisy was acht toen ze naast ons kwam wonen. Eigenlijk vanaf het eerste moment dat we aan elkaar voorgesteld werden, hadden we een klik, en hebben we elkaar nooit meer met rust gelaten.’ Lach ik.
‘Hebben jullie nooit, nouja je weet wel, gevoelens voor elkaar gehad?’ Vraagt Kat.
Dais en ik trekken allebei een vies gezicht, waarna we in de lach schieten.
‘Heb jij wel eens gevoelens gehad voor je broer?’ Vraagt Dais lachend.
‘Oh, je bent gewoon gefriendzoned Matt!’ Grijnst Harry, waarna hij me een knipoog geeft.
‘Als er één van ons gefriendzoned zou zijn, zou dat Daisy zijn.’ Antwoord ik lachend.
‘Ik was voor het eerst in mijn leven dronken, Matthew. Dat telt niet! Als mijn grote broer had jij moeten voorkomen dat ik uberhaupt zo ver van t padje kon raken!’
‘Oh, dit verhaal wil ik horen.’ Lacht Harry.
‘Ik was veertien en we waren op een huisfeestje van een oudere buurjongen, en het was voor mij de eerste keer dat ik dronk. Uiteraard natuurlijk niet goed gegeten en veel te veel gedronken. Ik kon geen normaal woord meer uitbrengen en lopen was ook een flinke uitdaging. Dus toen Matthew me rond een uur of drie ‘s nachts netjes thuis bracht, heb ik hem geprobeerd te zoenen, en hij wees me keihard af.’ Zegt ze quasi-beledigt, waarna ze in de lach schiet.
‘Ze vergeet er wel even bij te vertellen dat ze me daarna helemaal onder kotste.’
‘Details.’ Antwoordt ze schouderophalend.

De rest van de avond vertellen Daisy en ik de groep alles wat ze willen weten over de dingen die we in twintig jaar samen hebben meegemaakt. Haar eerste vriendje, mijn kalverliefde, de vele vakanties die we samen gemaakt hebben en al de hilarische dingen en minder hilarische die we op onze reizen meemaakte. Hoe we opgelicht werden in Tsjechië, omdat we dom genoeg waren om geld te wisselen op straat, hoe al onze spullen zijn gejat op een terras aan het strand in Spanje en hoe een week lang zuipen en feesten op Ibiza er voor zorgde dat we drie maanden moesten werken om al het geld terug te betalen wat we hadden geleend van onze ouders. De vakanties die we hebben gemaakt met mijn ouders samen, waaronder de vele roadtrips door heel Amerika. We vertellen over de avond dat we per ongeluk samen met mijn ouders terecht kwamen in een stripclub slash restaurant in Las Vegas.
‘Ik was pas zestien, en mocht dus eigenlijk niet eens naar binnen, maar waarschijnlijk omdat de ouders van Matt er bij waren, hebben ze me niet om mijn ID gevraagd. We dachten gewoon een restaurant met live muziek in te lopen. Achteraf als je er over nadenkt, hadden we aan de naam, Havana Girls Live, wel kunnen afleiden dat dit geen normaal restaurant was. Maar goed, we kregen een tafeltje toegewezen en het duurde niet lang voor een schaarsgeklede dame onze bestelling op kwam nemen. Dit was al een beetje gek natuurlijk, maar om één of andere reden ging er nog steeds bij niemand een belletje rinkelen. Of misschien bij sommige wel, maar hielden ze wijselijk hun mond.’ Zegt Daisy, waarna ze me met een schuin oog aankijkt.
‘Ik ben onschuldig.’
‘Nou goed, twintig minuten later kregen we dus ons eten en low and behold, ineens werd het volume van de muziek omhoog gedraaid, ging er een gordijn opzij en kwamen er twee stripperspalen uit de grond! Je had onze gezichten moeten zien. Vooral die van Matt z’n moeder. Maar we hadden net ons eten gekregen, dus weer weggaan was ook niet echt een optie, en eerlijk is eerlijk, het eten was echt heel lekker!’
‘Ja dat is zeker waar, het eten was oprecht heel goed. Natuurlijk duurde het niet lang voor er twee dames het podium op kwamen. Heel weinig kleding en veel te hoge hakken. Mijn moeder zat er bij alsof ze hoopte dat er een heel groot gat in de grond zou ontstaan, die onze hele tafel zou opslokken. Mijn vader daarentegen vond het hilarisch en moedigde mij, onder hevig protest van mijn moeder uiteraard, aan om de dames wat geld toe te stoppen. Ik was negentien op dat moment, en vond het prachtig natuurlijk, dus dat liet ik me geen twee keer zeggen.’
‘Ja, dat was een memorabele avond. We hebben eigenlijk een hoop meegemaakt de afgelopen twintig jaar.’ Lacht Daisy.
‘Ik heb nog wel een mooi verhaal. Daisy haar Spaanse vakantie liefde Julio.’ Ik spreek de naam Julio zo overdreven Spaans mogelijk uit.
‘Oh nee, nee nee nee! Alsjeblieft skip dat verhaal.’ Daisy slaat haar handen voor haar hoofd.
‘Je denkt dat je hier nu nog onder uit kan komen?’ Vraagt Dom haar lachend. ‘Vertel ons alles, Matt.’
‘Julio Salvador Delgado. Hij zag er uit zoals je zou verwachten van iemand met deze naam. Veel te zon gebruind, gigantisch gespierd, glimmend van de olie, een super slickback kapsel. Alles wat je je inbeeld bij een stereotype Spanjaard? Deze man had het. Hij lag een paar handdoeken verder op het strand in Sitges. Blijkbaar had hij een praatje met haar aangeknoopt net op het moment dat ik drinken aan het halen was. Daisy, tweeëntwintig jaar, was natuurlijk al helemaal verkocht bij zijn eerste ‘hola’. Toen ik terug kwam met twee cocktails, zat ze rechtop op haar strandbedje, haar haar om haar vinger gewikkeld en ze kwijlde nog net niet.’
‘Oh mijn god, Matthew, overdrijf niet zo!’ Het schaamrood staat op haar kaken, en iedereen kijkt geamuseerd naar haar.
‘Waar was ik, ohja, kwijlende Daisy. Mij negeerde hij compleet, alsof ik er gewoon niet bij was komen zitten. Hij overlaadde haar met complimentjes in gebrekkig Engels, maar ik vraag me af of ze uberhaupt hoorde wat hij tegen haar zei. Die blauwe ogen en prodent witte lach lieten haar sneller smelten dan een ijsje in de Spaanse zon. Dus, hij nodigde haar uit voor een drankje diezelfde avond, toevallig vlak bij ons hotel. We spraken af dat ze zou bellen of smsen als het allemaal toch niet zo tof was. Alleen heb ik de rest van de avond en nacht NIKS meer van haar gehoord. Mijn telefoontjes bleven onbeantwoord, sms’jes reageerde ze niet op. Ik was bijna van plan de Guardia civil naar deze man te gaan laten zoeken, tot ze om tien uur opdook in onze hotel kamer. Shirt achterstevoren, haren die de avond er voor nog in twee vechten zaten stonden alle kanten op, en de walm van zijn parfum hing nog om haar heen.’
Daisy zakt steeds verder in elkaar, hoe meer het verhaal vordert.
‘Dit ging dus een dag of drie zo, maar toen... oh jongens, toen gebeurde er toch iets dramatisch.’
Iedereen kijkt me vol verwachting aan, behalve Daisy uiteraard.
‘Vier dagen na die bewuste middag op het strand, waren we daar weer terug. Drie keer raden wie daar ook was? Julio Salvador Delgado. Zoenend met een ander meisje!’
‘Oh neeee, arme Daisy! ik voel je pijn meisje.’ Lacht Emeraude.
‘Haar hart brak daar ter plekke in zeshonderd stukjes. De rest van de vakantie heeft ze gezwolgen in zelfmedelijden. Heel haar vakantie was verpest, en dat heeft ook nog wel even geduurd toen we eenmaal weer thuis waren. Maar, ze is er over heen gekomen.’ Lach ik.
‘Geweldig dit.’ Antwoordt Alberto lachend, terwijl hij Daisy een bemoedigend klopje op haar schouder geeft.
‘Kom op Dais, jouw beurt! Jij hebt vast wel ook een heel gênant verhaal over Matthew!’ Zegt Harry, terwijl hij me grijzend aankijkt.
Daisy haalt haar hoofd uit haar handen, en haar mond veranderd in een gemene glimlach.
‘Nou, nu je er toch over begint, dat heb ik zeker. Shelly Verdez, middelbare school.’
Ik schud al zuchtend mijn hoofd. Niet dát verhaal. Maar, ik heb het verdiend, dus gebaar naar haar dat ze kan beginnen met vertellen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen