Vlak nadat ze Koziks kamer uit kwam, kreeg een van de jongens een telefoontje van Tig, die door een stel schietende mafkezen achterna werd gezeten en wat hulp nodig had om hen af te schudden. Alex was de enige die achterbleef en beloofde de boel hier in de gaten te houden.
      Het vrat wel een beetje aan haar, moest ze tegenover zichzelf toegeven. Dat er nu weer iemand onder vuur lag. Alex wist dat ze meer informatie voorgeschoteld kreeg dan de andere prospects waardoor ze het gevoel had dat ze nergens meer echt bij hoorde, maar evengoed had ze absoluut geen kennis over alles wat speelde en ze kon niet bedenken waarom Clay was neergeschoten door een donker bendelid en waarom ook Tigs leven nu gevaar liep. Ze had gedacht dat ze oké waren met Zwart, maar het was alsof het kleinste vuiltje aan de lucht de onderlinge banden op scherp kon stellen. Ze voelde het verlangen om met de anderen te kunnen meepraten, om hen misschien ander inzicht te kunnen geven op bepaalde zaken maar ze zou nooit aan de tafel worden toegelaten.
      Inmiddels had ze vernomen dat Tig in orde was en dat iedereen zich klaarmaakte voor de deal die vandaag plaats zou vinden.
      Alex duwde de deurkruk naar beneden. Twee uur geleden had ze ook al even om een hoekje gespiekt, maar toen was de man nog onder zeil geweest. Net had ze echter ook Gemma en Jax zien lopen, dus ze nam aan dat hij weer was bijgekomen.
      Ze verstijfde op de drempel toen ze zag dat Jax zijn stiefvader bij zijn kraag had gegrepen en een mes tegen zijn strot duwde. Toen hij wild omkeek, kroop er een donkere trek over zijn gezicht.
      ‘Wat de hel is dit?’ Automatisch tastte ze naar het wapen in haar holster.
      ‘Als je het waagt dat ding weer op me te richten dan lig je eruit, jochie. Nou draai je je om en wacht op de gang.’
      Ondanks haar militaire training had Alex altijd al wat moeite gehad met gehoorzaamheid, zeker wanneer ze voelde dat er iets niet in de haak was.
      ‘Clay staat hoger in rang dan jij. Als hij wil dat ik wegga, zal ik gaan.’
      Met een grom draaide Jax zich om en beende de kamer uit. Hardhandig greep hij haar bovenarm beet en boog zich dreigend naar haar toe. Voordat ze iets kon zeggen, haalde hij uit en trof haar met een vuist in het gezicht. Het was zo onverwacht dat ze het niet zag aankomen en ze strompelde vloekend achteruit terwijl ze met haar hand haar oog afdekte.
      ‘Is het nou eens afgelopen met die grote bek van je? Je bent maar een prospect, je doet alles wat ik je opdraag, wat ieder van ons je opdraagt. Als ik zeg dat je moet opdonderen, loop je weg. Als ik zeg dat je je bek moet houden, komen je kaken de rest van de week niet meer van elkaar en zelfs als ik je opdraag om je pik eraf te snijden dan dóé je dat, begrepen?’
      In zijn ogen kolkte een intense haat. Alex was bekend genoeg met de emotie om te weten dat die woede niet door haar gevoed werd, maar dat ze nu gewoon een makkelijke prooi was om zich op af te reageren omdat ze niet echt een weerwoord kon hebben zonder dat ze het verknalde.
      Met opeengeklemde lippen sloeg ze haar blik neer in een gebaar van overgave, al bruiste de woede onder haar huid.
      ‘Geen woord hierover,’ zei hij op een donkere toon. ‘Dit is tussen Clay en mij, het zijn je zaken niet.’
      ‘Als hij straks dood is ga ik heus niet mijn mond houden,’ antwoordde ze met opgeheven kin. ‘Ik heb een fucking pistool tegen mijn eigen kop gedrukt om mijn loyaliteit aan de club te bewijzen. Denk je nou echt dat ik wel voor die van jou terugschrik? Als jij op een achterbakse manier op die voorzittersstoel probeert te komen dan verraad je iedereen en dat zullen ze weten ook.’
      Jax haalde snuivend adem, zijn neusvleugels trilden van woede. ‘Ik ga hem heus niet vermoorden. Doe niet zo achterlijk.’
      ‘Wat was dan je bedoeling met dat mes. Zijn baard scheren?’ spotte ze.
      ‘Doe niet zo fucking hypocriet. Alsof jij nooit wapens trekt om iets gedaan te krijgen.’
      Goed, daar had hij een punt. Ze liet haar schouders toegefelijk hangen; dit gesprek kon maar beter voorbij zijn, voordat hij haar er echt uittrapte. Als hij dat al niet van plan was. ‘Best. Ik hou mijn mond al.’ Ze trok zich terug tegen de muur en sloeg haar armen over elkaar, ze kon de onvrede over de hele situatie niet uit haar lijf bannen.
      Jax keek even over zijn schouder naar Clays kamer, daarna keek hij weer terug naar haar. Met grote stappen liep hij bij hen vandaan. Ze wachtte tot hij helemaal uit zicht was verdwenen en ging toen de ziekenhuiskamer binnen, waar ze op een stoel neerzakte. Er piepte een apparaat en er lag een zuurstofmasker op zijn borst. Opeens zag de man er ontzettend oud uit.
      ‘Hoe vaak ben je geraakt?’ vroeg ze, niet zo goed wetend hoe ze anders een gesprek moest openen. Ze kon zich niet herinneren dat ze ooit alleen met haar president in een ruimte was geweest.
      Zijn lippen krulden om in een zwakke glimlach. ‘Dat is echt de eerste vraag die in je op komt na waar je net getuige van bent geweest?’
      Ze haalde haar schouders op. ‘Jax wil dat ik doe alsof ik het nooit gezien heb en ik heb niet zoveel zin om weer in de ring te belanden. Ik kan moeilijk weer een steekwond hebben opgelopen. Dus dan doe ik maar alsof ik niets gezien hebt – tenzij jij andere orders hebt.’
      Hij keek haar even peinzend aan. Wat ze van zijn blik moest maken, wist ze niet zo goed. ‘Hij wil dat ik aftreed als voorzitter en de hamer aan hem doorgeef. Blijkbaar is hij het wachten beu en had hij zichzelf al op de troon gerekend toen ik hier belandde.’
      Alex fronste. Clay leek haar niet een man die zich makkelijk liet intimideren. ‘Trap je daar serieus in?’
      ‘Hij laat me niet veel keus. Ik heb wat dingen op m’n kerfstok waar ik niet al te trots op ben en die hij aan de anderen zal onthullen als ik hem niet zijn zin geef.’
      Ze was verstandig genoeg om daar niet over voor te vragen. Zuchtend leunde ze naar achteren. ‘Nou als hij de nieuwe voorzitter wordt ben ik ook mooi screwed.’
      ‘Nah, de meesten zijn van je onder de indruk en we hebben jongens als jij nodig. Als hij je eruit wil stemmen, wordt dat hem niet in dank afgenomen.’
      Zijn ademhaling weer zwaarder en hij zette het masker op. Alex bleef zitten en dacht na over wat er gezegd was. Jax was straks echt degene die de touwtjes in handen hield… en het was duidelijk dat hij haar touwtje het liefst zou laten vallen.

Dat Jax er geen gras over liet groeien, bleek toen Juice later op de avond naast haar op de bank plofte. De mannen hadden net een vergadering achter de rug en aan Juice’ bleke gezicht was te zien dat er zware dingen waren besproken. Alex probeerde haar gedachte te ordenen zodat ze de nieuwe informatie eraan kon toevoegen. Ze was nog ruim een uur bij Clay gebleven en eigenlijk had ze niet verwacht dat ze zich er zo ontspannen zou voelen. Hij had met geen woord gerept over het feit dat ze een meisje was, hij bleef naar haar refereren als een man en als Juice niet het tegendeel had beweerd, had ze nooit geloofd dat hij de waarheid wist.
      Ze streek langs Juice’ gezicht toen hij languit op de bank kwam liggen, met zijn hoofd op haar schoot. Even boog ze zich voorover om een kus op de linker tattoo te geven. ‘Zware gesprekken?’
      ‘Het voelt alsof de hele club door elkaar wordt geschud,’ mompelde hij. ‘Bobby is in hechtenis genomen, het schijnt dat Otto gepraat heeft over wat zaken waar Bobby in het verleden bij betrokken was. Opie kwam niet opdagen tijdens de vergadering en ik begreep van Jax dat die wat ruimte voor zichzelf nodig heeft. Clay is teruggetreden als voorzitter en…’ Plotseling schoot hij overeind. ‘Holy shit, wat is er met je gebeurd?’ Hij legde een hand tegen haar wang en keek haar indringend aan. ‘Wie heeft je geslagen?’
      Alex keek hem in het schemerdonker even peinzend aan. Welke effect zou het op de club hebben als ze hem vertelde wat ze had gezien? Toch besloot ze eerlijk te zijn. Dat was wat ze hadden afgesproken. ‘Jax. Toen ik Clay zijn kamer binnenkwam bedreigde Jax hem en toen ik weigerde weg te gaan, werd hij pissig en gaf hij me een dreun.’
      Juice’ gezicht betrok, zijn ogen werden een tint donkerder. Ze zag zelfs dat de spieren in zijn armen opbolden. Ze grinnikte zachtjes om zijn beschermingsdrang en kuste hem lichtjes. ‘Relax. Ik kan best een stootje hebben. In zijn ogen ben ik nog steeds een jongen hè? Denkt dat ie zich wel achter z’n oren krabt als ie ontdekt dat ik een meisje ben.’
      De wijze waarop hij nog steeds diep ademhaalde, gaf te kennen dat hij alsnog het liefst naar Jax huis zou gaan om hem een paar klappen te geven. ‘Heeft ie op z’n minst z’n excuses aangeboden?’
      ‘Wat denk je nou zelf. Ik kreeg een preek over het slaafse leven van een prospect. En nu is hij dus onze nieuwe voorzitter. Gingen de anderen daar zomaar mee in zee?’
      Juice haalde zijn schouders op, zijn blik nog steeds gericht op haar blauwe oog. ‘Er is al jaren een spanning tussen Jax en Clay. Dat hele drugsgedoe… iedereen is het zat. De deal is nog niet eens doorgedaan omdat de IRA alleen Clay vertrouwt en geen zaken met Jax wil doen en dan levert nog meer stress op.’
      Alex keek hem peinzend aan. ‘Maar dit voelt als een… coupe.’
      ‘Het komt niet uit het niets. Die dag dat het clubhuis werd beschoten, had Bobby al om een stemming gevraagd voor een nieuwe voorzitter. Door de beschieting en alle shit die volgde is het daarna weer overgewaaid, maar het zat er dus al een tijdje aan te komen. Chibs is gepromoveerd tot Sergeant at Arms, ik denk dat hij Bobby gaat vragen als VP als hij weer vrij is.’
      Alex slaakte een zucht en masseerde haar slapen. Maar waarom dan die doodsbedreiging? Waarom moest Jax hem chanteren, hem met een mes dwingen om afstand te nemen van het voorzitterschap? Ze wist dat ze het moest laten rusten, dat de jongens het zelf maar moesten uitzoeken, maar het zat haar helemaal niet lekker dat Jax nu de scepter zwaaide.
      ‘Ik denk niet dat hij me ooit mijn patch zal laten behalen,’ mompelde ze.
      Juice draaide zich zo dat zijn knieën naast haar bovenbenen op de bank rustten en nam haar gezicht tussen zijn handen. ‘Ik weet dat jullie geen beste vrienden zullen worden, maar Jax heeft wel altijd het welzijn van de hele club op het oog gehad. Ik kan je niet zeggen waarom hij Clay met een mes moest bedreigen om dit gedaan te krijgen of waarom Clay ermee ingestemd heeft, maar we moeten erop vertrouwen dat het in het belang van ons allemaal was. Om die reden geloof ik ook niet dat hij je eruit zal kicken – je hebt je waarde meer dan eens bewezen en het feit dat jullie karakters botsen is geen gegronde reden om je niet toe te laten.’
      Haar armen gleden om zijn middel en ze rustte met haar hoofd tegen zijn voorhoofd. ‘Het feit dat ik een vrouw ben wel.’ Ze zuchtte zachtjes. ‘Ik heb altijd geweten dat het dan voorbij zou zijn, de dag dat ik mijn patch zou behalen. Ik krijg het benauwd van die gedachte, ik zou niet weten wat ik dan moet gaan doen met mijn leven.’
      ‘Je weet niet hoe loopt, Alex. Mijn stem heb je. Misschien zijn er wel meer die je niet willen zien vertrekken.’
      Alex keek hem aan. ‘Wil je echt dat ik bij de club blijf? Als je diep in je hart kijkt?’
      Hij antwoordde niet meteen, waar Alex blij om was omdat hij er nu serieus over nadacht.
      ‘Ja,’ zei hij uiteindelijk. ‘Als het jou gelukkig maakt.’
      ‘Ik had verwacht dat je me liever buiten de vuurlinie zou houden.’
      ‘Ik denk niet echt dat dat kan. Zelfs als je gewoon mijn old lady zou zijn, zou je aan de club verbonden zijn. Kijk naar wat er met Tara is gebeurd, met Donna… Het is eigenlijk wel een fijne gedachte dat je je mannetje kan staan.’ Hij boog zijn hoofd en begon haar nek te kussen, op een manier die direct kippenvel veroorzaakte. ‘En je bent zo heet wanneer je je cut draagt. Zeker wanneer de Reaper straks op de rug staat.’ Hij zette zachtjes zijn tanden in haar vlees. Zijn adem brandde aangenaam tegen haar huid. ‘Maar nu mag je wel mijn cut aantrekken,’ fluisterde hij in haar oor. ‘Alleen mijn cut, verder niks. En dan zorg ik ervoor dat je het komende uur alleen nog maar wellustige gedachten hebt.’

Reacties (3)

  • NicoleStyles

    Ja ik weet bijna zeker dat ik dit de beste is van de drie verhalen die ik van je lees.
    En ja SOA is gewoon heerlijk haha!!

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Oh echt? Haha ik denk dat ik deze het minst leuk vind om aan te schrijven, maar dat komt ook doordat ik zo gebonden ben aan de serie en bij de rest van de verhalen niet. ;p

      Maar ik geloof dat er een paar weken/maanden zitten tussen seizoen 4 en 5 dus ik heb nu wat meer vrijheid. :'P

      1 jaar geleden
    • NicoleStyles

      Oooh nooo, sad. haha jaa dit is wel echt meer gebaseerd op de serie. Wat ik zelf natuurlijk wel leuk vind hihi. Oh ik heb de serie een tijd geleden gezien dus ik durf het echt niet te zeggen hoeveel tijd er tussen zit. Hmm misschien een reden om de serie weer eens te kijken haha

      1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Jax is weer lekker bezig. Ik heb de serie gezien en begrijp waarom hij gespannen is, maar ik kies nu gewoon even Alex' kant en zeg dat hij een eikel is.

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    WoW er gebeurd zoveel steeds in dit verhaal!

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Ja het is echt amper bij te houden, ik hoop dat het nog een beetje te volgen is voor degenen die de serie niet hebben gekeken maar anders moeten jullie het maar zeggen.:P

      1 jaar geleden
    • LarryNiam

      Staat die serie op netflix?

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Jep!

      1 jaar geleden
    • SPECS

      Ik kijk de serie niet, dus ik weet niet of ik wat mis ofzo, maar ik heb het idee dat ik het wel snap?

      1 jaar geleden
    • Croweater

      Oké goed om te weten! Het is vooral dat er van alles op de achtergrond gebeurt wat Juice en Alex niets aangaat en waar ze niks over weten maar waar ze later wel mee te maken gaan krijgen dus het is soms een beetje puzzelen.

      1 jaar geleden
    • SPECS

      Ooh nou, dan laat ik me verassen, net als hun :'D

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen