. . .

Tranen vertroebelden Abigails ogen toen ze het clubhuis binnenging. Zodra ze de mannen naderden die aan de bar zaten, stierven de fluisteringen weg. Ze voelde hun meelevende blikken op zich branden; voelde hun tegenstrijdige gevoelens omdat ze wisten dat ze haar hart gingen verpulveren zonder dat er ook maar een spoortje berouw in hun ogen te vinden was. Niet eens in die van haar vader.
      ‘Waar is hij?’ fluisterde ze.
      Haar vader keerde zich van zijn broeders af en leidde haar naar Juice’ oude kamer.
      Alsof ik die niet zelf had kunnen vinden.
      ‘Normaal gesproken zouden we dit niet hebben gedaan,’ zuchtte hij. ‘Maar we geven jullie een uur samen. Daarna komt de smeris hem ophalen.’ Hij kuste haar wang en haalde een hand door haar haren. ‘Ik hou van je, Abby. Wij allemaal. Ik wenste echt dat er een andere oplossing was.’
      De politie zou hem komen ophalen… Abigail had het gevoel dat ze niet kon ademen. Hij zou naar de gevangenis gaan. Al die nachtmerries die haar al jaren plaagden, zouden eindelijk uitkomen.
      Tenzij zij het onvergefelijke deed.
      De club die haar had grootgebracht de rug toekeren om de liefde van haar leven een berg pijn te besparen. Ze wist dat ze ertoe in staat was – omdat ze wist wat de andere uitkomst zou zijn. Ze draaide zich weg van haar vader, opende de deur en glipte Juice’ slaapkamer binnen. Herinneringen belaagden haar; aan alle keren dat ze hier naar binnen waren geglipt toen ze net een relatie waren aangegaan.
      Hij zat op de rand van zijn bed, voorovergebogen, met zijn ellebogen leunend op zijn knieën, zijn handen voor zijn gezicht geslagen. De hopeloosheid die hij uitstraalde liet de rillingen over haar rug lopen.
      Toen ze de deur dichtdeed, keek hij op.
      ‘Abigail…’ fluisterde hij. Een traan rolde langs zijn wang. ‘Ik wist niet… ik wist niet of je me wilde zien.’
      Abigail kauwde op haar lip en probeerde niet toe te geven aan de tranen. Ze wilde niet hun laatste uur samen huilend doorbrengen. ‘Natuurlijk wil ik dat, Juan. Sinds je weg bent gegaan was jou terugzien het enige waar ik aan kon denken.’
      Hij boog zijn hoofd. ‘Maar niet op deze manier.’
      Zuchtend ging ze naast hem zitten en trok hem in haar armen. Ze huiverde toen ze zijn geur opsnoof – eindelijk voelde ze zijn armen weer om haar heen. ‘Ik heb je gemist. Ik heb je zo vreselijk gemist.’
      ‘Ik weet het.’ Zijn stem beefde. ‘Het spijt me. Het spijt me zo. Ik heb alles weer verknald. Het was gewoon…’
      ‘Ssh.’ Ze legde een vinger tegen zijn lippen. ‘Ik wil het niet weten. We hebben zo weinig tijd. Alsjeblieft, heb me lief. Heb me nog een laatste keer lief.’
      Zijn ogen hielden haar blik vast. Ze zag de angst, de paniek. Net als hij wist er wat er te gebeuren stond.
      ‘Nog één mooie herinnering,’ fluisterde ze. ‘Waaraan we ons kunnen vasthouden, wat er ook gebeurt.’
      Ze trok haar shirt uit, gevolgd door haar broek en kroop op het bed. Een beetje aarzelend kleedde ook hij zich uit.
      Hun lippen trilden toen ze elkaar kusten, hun vingers beefden toen ze elkaars lichaam voor de laatste keer streelden. Hun tranen vermengden zich, hun gejaagde ademhalingen achtervolgden elkaar. Ze keken geen moment van elkaar weg toen ze één werden. Langzaam maakte hun liefde de sterke greep van de angst los.
      ‘Ik hou van je, Juan,’ zei ze toen hij haar langzaam vulde. ‘Wat je ook hebt gedaan, wat je ooit zal doen – ik hou van je tot het einde der tijden.’
      Zijn vingers verkrampten rond haar gezicht, tranen schitterden in zijn ogen. ‘Ik verdien jou niet.’
      ‘We krijgen nooit wat we verdienen, hè? Ik heb er nooit spijt van gehad om met jou samen te zijn en dat zal ik ook nooit doen.’
      Haar ademhaling haperde toen hij haar helemaal vulde, terwijl hij diep in haar ogen bleef kijken.
      ‘Ik hou van je, Abigail. Als ik dit leven overnieuw kon doen zou ik alles veranderen, behalve ieder moment met jou.’
      Sniffend sloeg ze haar armen om hem heen. Ze hield hem stevig vast terwijl ze hun liefkozingen voortzetten, totdat hun trieste glimlachen het laatste teken waren van de diepe liefde die ze voor elkaar voelden.
      ‘Laat me je doden,’ fluisterde ze toen ze iets later boven op hem lag. Hun bezwete lichamen kleefden tegen elkaar. ‘Laat me je doden, lieverd.’
      Hij keek op, zijn ogen vol verwarring. ‘Wat?’
      Er verscheen een brok in haar keel. ‘Laat me je redden van alle vreselijke dingen die je te wachten staan.’
      Hij staarde haar aan, zijn gezicht werd bleek.
      ‘Geloof je nog steeds dat die dromen van mij de hersenspinsels van een zieke geest zijn?’
      ‘Dat heb ik nooit gezegd, schat. Maar ik…’ Hij sloeg zijn ogen neer. ‘Maar ik moet gewoon geloven dat er ook een andere uitweg is.’
      ‘Die is er niet,’ zei ze met trillende lippen. ‘Eindelijk begrijp ik waarom die visioenen me zo lang geplaagd hebben. Zodat je in mijn armen kunt sterven.’
      Hij kneep zijn ogen dicht, een paar tranen glipten tussen zijn wimpers door. “Dat kan ik niet, lieverd. Ik kan niet op die manier uit het leven stappen. Ik wil niet sterven als een lafaard. Ik heb afgrijselijke dingen gedaan, ik heb mijn broeders verraden… ik moet ze deze laatste gunst verlenen. Ik moet met mezelf in het reine komen.’
      ‘Nee,’ fluisterde ze en ze begroef haar gezicht tegen zijn borst. ‘Ze hebben je eruit getrapt. Ze sturen je naar de gevangenis zonder bescherming. Je zal – je zal…’
      ‘Ik weet het, liefje.’ Hij kuste haar voorhoofd. ‘Maar ik wil ze niet weer verraden. Het is te laat om de juiste beslissing te nemen – maar ik wil het toch doen. Deze keer wil ik sterk zijn.’
      ‘Je bent altijd sterk geweest, Juan,’ fluisterde ze terwijl ze hem een laatste, lange kus gaf. ‘Jouw hart was gewoon te vriendelijk voor dit leven en het feit dat het nooit verkild is, zoals dat van de anderen, maakt jou de sterkste van hen allemaal.’


Reacties (2)

  • AmeranthaGaia

    Hallo? Hoezo is het hoofdstuk afgelopen? Ik ben nog aan het flippen en zo. Eerst was Abigail ook aan het flippen en ik deed met haar mee, maar nu is het hoofdstuk afgelopen en zit ik in mijn eentje te flippen als een of andere idioot.

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Wooooowww zo goed geschreven!!!
    Wprdt zo gelukkig elke keer als ik een nieuw hoofdstuk heb vN jou!

    Xx

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen