‘Je wilt een overeenkomst sluiten?’ Met opgetrokken wenkbrauwen keek Maddox haar aan. Zijn getatoeëerde onderarmen leunden op het bureau, een duur uitziende pen lag stilletjes tussen zijn vingers.
      Dana zat op de stoel aan de andere kant van het bureau, haar rug recht, haar hoofd geheven. ‘Ja. Zwart op wit.’
      Het was een gewaagde move, dat wist ze best. Ze was niet bepaald in de positie om iets van hem te vragen, om een tegenprestatie te eisen maar er was op het moment meer te verdienen dan te verliezen.
      ‘Wat moet daar dan in staan?’
      ‘Er moet in staan dat Kip vrijwillig zijn zaad afstaat en dat hij geen aanspraak zal maken op het vaderschap van het kind. Er moet instaan dat jij dat zal doen, dat hij jouw donor is. Hij moet dat ondertekenen.’
      Maddox hield haar blik vast, berekenend. Ze wist dat dit maatregelen waren waar hij alleen maar achter kon staan en dat een officieel document opmaken alleen maar bijdroeg aan het idee dat ze hier echt samen voor gingen – dat ze echt samen een gezin gingen stichten. Maar hij was niet achterlijk, hij wist ook dat ze dit niet deed om hem een plezier te doen.
      ‘En verder?’ vroeg hij.
      ‘Verder wil ik dat je hem laat gaan als het kind eenmaal geboren is. Dat je hem terugbrengt naar het vasteland en hem met rust laat. Er is toch niets wat hij kan vertellen aan de anderen, alles wat we van deze locatie wisten hebben we al aan de club doorgegeven en dat was bar weinig.’
      Peinzend bleef hij haar aankijken. ‘Wil je dat echt? Je enige vriend kwijtraken? Ik weet dat hij je steun en toeverlaat is.’
      ‘En zou jij dat niet moeten zijn, als we een gezin starten?’ Ze probeerde hem niet te vleien, haar toon was hard, zakelijk. ‘Ik weet dat jíj de vader van ons kind wil zijn, Maddox. En we weten allebei dat je het nooit kan verdragen dat de verwekker van je zoon of dochter vrij in huis rondloopt. Dus je zal hem uit de weg willen ruimen. En ik ben het zat om mensen te verliezen. Doe me nou voor één keer een plezier en laat hem vrij. En dan niet in een spirituele zin – letterlijk. Ademend en gezond. Levend. Als een tegenprestatie voor wat hij voor je doet – dat hij je een kind schenkt. Want denk maar niet dat hij dat voor z’n plezier zou doen.’
      Een paar lange seconden verstreken.
      ‘Goed,’ zei hij toen. ‘Ik ga ermee akkoord. Ik zal de jongen terug laten brengen naar het vasteland zodra het kind is geboren.’

‘Geloof je echt dat hij dat zal doen?’ zuchtte Kip diezelfde avond. Gedrieën hadden ze de overeenkomst ondertekend die Maddox had opgesteld, met de eisen die Dana genoemd had.
      ‘Ja,’ antwoordde ze eerlijk. ‘Soms belooft hij dingen die hij niet nakomt, maar dat is meer een spelletje voor hem. Maar een overeenkomst ondertekenen… dat betekent wat voor hem. Zijn eergevoel zal niet toestaan dat hij dat verbreekt.’
      Kip staarde haar peinzend aan. ‘Nou ja, we zien het wel.’
      Dana knikte langzaam. Een beetje ongemakkelijk zaten ze naast elkaar op de rand van het bed. Ze wisten beiden waarom ze hier waren, wat Maddox van hen verwachtte. En hoewel Dana ernaar had uitgezien, hoewel ze had gewild dat ze hier samen met Kip zou liggen in plaats van Maddox, voelde het allesbehalve ontspannen. Hoewel ze misschien echt gevoelens voor elkaar hadden, was dit zonder Maddox’ inbreng nooit gebeurd.
      Zijn hand gleed over die van haar terwijl hij naar h\\d opkeek. ‘Ik zou het vreselijk vinden om je hier achter te laten. En dan ook nog eens met een kind… met míjn kind.’
      ‘Ik weet het.’ Haar duim streek langs die van hem. ‘Maar we weten ook dat zowel jij als het kind gevaar loopt als je hier blijft. Ik – ik kan niet nog een kindje verliezen. Maddox moet ervan gaan houden en dat kan alleen als jij buiten beeld bent, als hij niet constant wordt herinnerd aan het feit dat het niet zíjn zaad was die het kindje leven gaf.’
      ‘Ja… waarschijnlijk heb je gelijk.’
      Er viel een ongemakkelijke stilte. In het verleden waren die er nooit geweest, maar de situatie was zo absurd dat ze beiden niet goed wisten hoe ze ermee moesten omgaan. Misschien moesten ze ook maar niet meer praten – moesten ze hun woorden loslaten, hun gevoelens opzoeken die er ondanks alles wel waren.
      Dana besloot zelf het initiatief te nemen. Ze kroop op zijn schoot en legde een hand tegen zijn wang om hem zijn hoofd te laten heffen. Ze zag de twijfels in zijn ogen, de pijn omdat ze gedwongen werden om dit te doen.
      ‘Ik weet niet of ik het kan Deen,’ fluisterde hij. ‘Ik haat het. Ik haat dit.’
      ‘Je moet niet denken dat het Maddox is die ons hiertoe dwingt,’ antwoordde ze zachtjes. ‘Je zei zelf al dat je op me verliefd bent geworden en ik heb ook gevoelens voor jou. Het is niet alleen Maddox die ons gebruikt, wij gebruiken hém ook door toch samen te kunnen zijn. Hij denkt dat hij ons breekt door ons te forceren seks te hebben, terwijl we dat al eerder hebben gedaan. Terwijl we dat al langer willen. Wij bespelen hém nu, lief. Zo moet je het zien.’
      Ze zag dat hij wilde protesteren, dat het afstaan van een kind normaal gesproken nooit in hem zou opkomen maar Dana wilde het niet horen – ze moest deze waarheid geloven anders zou ze eraan onderdoor gaan. Zachtjes drukte ze haar lippen tegen die van hem. Na een korte aarzeling kuste hij haar toch terug.
      Voor een lange tijd zoende ze alleen met elkaar. Eerst aarzelend, daarna meer vastberaden, passioneler. Kriebels dansten over haar huid toen zijn hand onder haar shirtje gleed. Zijn ogen zochten die van haar, twijfelend alsof het de eerste keer was. Ze gaf hem een trillende glimlach, waarna hun lippen elkaar weer vonden. Haar oogleden zakten toe terwijl zijn handen hun verkenningstocht voortzetten – en het was heerlijk. Ze vond het heerlijk als hij haar borsten omvatte, als hij zachtjes aan haar tepels trok en haar ademhaling versnelde toen ze beiden hun shirts uittrokken en haar beha van haar armen gleed.
      Kip draaide haar op haar rug en boog over haar heen, zijn lippen gleden langs haar hals, langs haar borsten, rond haar tepels. Dana had het gevoel alsof ze in brand stond – en voor het eerst dit jaar was het een fijn gevoel. Ze wilde meer, ze wilde hem helemaal. Ze prutste aan zijn broek, hij aan die van haar en een grijnsje spande om haar lippen toen haar hand in zijn boxer gleed en ze haar vingers om zijn erectie sloot.
      ‘Ik wil je in me,’ fluisterde ze. ‘Ik wil je in me, lieverd.’
      Weer zag ze de aarzeling in zijn ogen. Intern woedde er nog steeds een strijd en ze wilde dat hij het losliet, wilde dat hij zich aan haar overgaf. Zachtjes dwingend begon ze hem af te trekken terwijl ze hem kuste en plagerige tandafdrukken in zijn schouder achterliet. Zijn vingers weefden zich door haar haren terwijl hij zich nu helemaal uit zijn broek werkte en op haar neerzakte. De druk van zijn warme lijf was heerlijk en ze liet haar handen over zijn vermagerde lichaam glijden.
      ‘Je bent nog steeds knap,’ fluisterde ze, wetend dat de lange gevangenschap zijn zelfvertrouwen een knauw had gegeven.
      Hij keek op, in zijn blauwe ogen schemerde nog steeds zijn interne strijd.
      ‘Geef je eraan over lieverd,’ zei ze zacht. ‘We hebben dit verdiend, dit beetje liefde. Niemand kan ons dit kwalijk nemen, iedereen zou hetzelfde hebben gedaan.’
      Zelfs Juice, wist ze. Want ook hij had zijn troost bij een ander gezocht.
      Hij hield haar blik even vast, daarna knikte hij. Zijn vingers trilden toen die tussen haar benen gleden en haar aarzelend aanraakten. Ze glimlachte terwijl ze kusjes tegen zijn onderlip drukte en af en toe zachtjes zoog.
      Ze vlocht de vingers van zijn andere hand door die van haar en gaf een kneepje. Zijn hand gleed bij haar middel vandaan en hij streelde haar wang.
      ‘Vind je dit echt fijn?’ vroeg hij zacht.
      ‘Ik vind het heerlijk,’ zei ze eerlijk en ze wreef haar heupen langs die van hem. Zijn vingers dwaalden over haar borst terwijl hij zich tussen haar benen positioneerde en hij zijn mannelijkheid zachtjes tegen haar ingang drukte.
      Ze trok haar knieën op en streelde zijn rug. Zijn lippen raakten haar voorhoofd toen hij zich dieper in haar duwde. Het ging nog een beetje stroef, maar het deed minder pijn dan alle keren dat Maddox in haar was geweest. Ze draaide haar hoofd opzij toen hij haar nek kuste terwijl hij in een rustig tempo in haar stootte. Haar buik verkrampte toen ze de tatoeage op zijn onderarm zag – de Reaper, dezelfde die Juice ook had, ook op zijn arm. Heel even danste zijn gezicht door haar gedachten, zijn half geopende mond, zijn ogen die altijd naar haar keken alsof ze het mooiste in de hele wereld was. Zijn donkere stem als hij fluisterde hoe fucking lekker hij het vond. Ze kneep haar ogen dicht toen de tranen tegen haar wimpers drukten.
      ‘Doe ik – doe ik je pijn?’ Kip hield meteen op met bewegen. ‘Je vindt dit helemaal niet fijn.’
      ‘Jawel,’ zei ze zacht. Haar stem klonk fragiel. ‘Juist omdat het fijn voelt, dacht ik terug aan Juice.’ Ze knipperde de tranen weg.
      Hij boog zich voorover totdat zijn gezicht tegen haar schouder leunde. ‘Ik kan dit niet Dana. Sorry,’ fluisterde hij.
      Een huivering trok door haar heen toen ze tranen op haar huid voelde druppen. Zijn tranen, ditmaal.
      ‘Wil je dat ik de leiding neem?’ vroeg ze terwijl ze door zijn blonde lokken streek.
      Ze moesten doorzetten – ze hadden geen keuze.
      ‘Oké,’ zei hij zacht, zijn gezicht nog steeds tegen haar huid gedrukt.
      Ze sloeg haar armen om hem heen en hield hem eerst gewoon een lange tijd vast totdat ze zich allebei weer een beetje herpakt hadden. Daarna rolde ze hem om zodat zij boven zat. Ze kuste zijn torso, zijn heupen en uiteindelijk ook zijn lid, die ze zachtjes streelde totdat hij weer hard werd. Voorzichtig liet ze zich erop zakken, zodat hij helemaal in haar gleed. Kip keek naar haar op en ze gaf hem een geruststellende glimlach terwijl ze haar heupen begon te bewegen. Zijn ademhaling werd zwaarder toen ze hem rustig bereed, zijn vingers reikten naar haar borsten en speelden met haar tepels.
      Dana kreunde zacht – ze hoefde het niet eens te faken. Het voelde goed, het voelde lekker. Ze sloot haar ogen toen zijn handen zich rond haar heupen legden en haar iets vastberadener vastgrepen.
      Toen een kreun ook zijn lippen ontglipte, deed ze haar ogen weer open. Die van hem waren gesloten, zijn lippen weken iets door elkaar. Haar lippen krulden om in een vertederde glimlach en ze verhoogde het tempo totdat zijn vingers in haar vlees priemden en zijn lichaam begon te schokken. Nog even ging ze door, daarna zakte ze op zijn borst en voelde ze zich geborgen toen hij zijn armen om haar heen sloeg. Zijn lippen beefden toen hij haar een kus op haar slaap gaf.
      Er heerste een zinderende stilte tussen hen, maar geen van tweeën maakte aanstalten om die te verbreken, alsof dat het teken zou zijn dat het kleine beetje magie in deze kamer weer zou vervliegen. Ze wist immers wat haar te wachten stond zodra Kip de kamer zou verlaten – dan zou ook Maddox haar willen beminnen.
      ‘Blijf nog even bij me,’ fluisterde ze uiteindelijk zonder haar hoofd van zijn borstkas op te heffen.
      ‘Zolang je wilt,’ antwoordde hij zacht terwijl zijn vingertoppen over haar rug gleden. ‘Bovendien ben ik nog niet klaar met je.’
      Een grijnsje speelde om haar lippen terwijl ze zijn schouder kuste. ‘Nou dat hoor ik graag.’
      Hij draaide haar op haar rug. Toen ze hem aankeek, zat er meer kleur op zijn gezicht dan de afgelopen dagen en ze streelde zijn wang. ‘Nou… laat me nu maar voelen hoe een echte Son meisjes wild maakt.’
      Hij toonde haar de eerste grijns in maanden. ‘Yes ma’me.’ Daarna boog hij zijn hoofd en kuste haar bovenlijf en vandaar haar middel. Dana kneep haar ogen dicht toen ze zijn tong en lippen op haar intiemste plaatsten voelde en voor het eerst in een jaar kromde ze haar rug in genot en wrong ze haar vingers in de dekens.
      Haar lippen klemde ze echter op elkaar, zodat niemand buiten deze kamer zou weten hoeveel ze van de intimiteit genoot.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Wat als Maddox erachter komt dat het helemaal niet zo vreselijk voor hen is als hij dacht?
    En wat als Kip wanneer het kind geboren is teruggaat naar Charming? Juice zal het hem nooit vergeven dat hij haar "achtergelaten" heeft.

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen