‘Ik wil je wat laten zien.’
      Dana schrok van zijn plotse stem, waardoor ze even uit balans raakte en het net miste. In plaats van zich meteen om te draaien, zette ze een paar stappen naar voren, ving de basketbal en klemde hem tussen haar elleboog en zij.
      De laatste tijd had ze haar oude hobby’s weer opgepakt, basketballen en gitaar spelen. Maddox gaf haar alles waar ze om vroeg, hij wilde oprecht dat ze zich niet verveelde en niet de hele tijd door haar verdriet werd opgeslokt.
      Toch was het eenzaam. Ze zat er niet op te wachten om een potje te basketballen met Maddox – ze had hem nooit een bal zien vasthouden, ze dacht niet dat hij er veel van zou bakken – maar alleen was ook maar alleen. Kip werd nog steeds in een van de kamers opgesloten, al was dat op hun eigen verzoek. Maddox had zelf aangeboden om hem wat meer vrijheid te geven. Het was Dana geweest die haar hoofd had geschud, ze had gezegd dat ze het te moeilijk vond om hem te zien buiten hun seksuele contact – dat ze zich beiden opgelaten voelden en dat hun vriendschap eronder leed. Natuurlijk was dat de echte reden niet, ze was als de dood dat Maddox zou zien dat er wél wat tussen Kip en haar speelde. Inmiddels hadden ze elkaar al vaker bemind en was het ongemak een beetje weggeslopen. Soms hadden ze helemaal geen seks, maar lagen ze gewoon in elkaars armen of praatten ze zachtjes met elkaar. Maddox had er toch geen weet van.
      Ze schudde haar gedachten van zich af en keek naar Maddox. Zoals zo vaak was zijn gezicht onleesbaar en ze liep zonder wat te zeggen met hem mee. Er kwam een naar gevoel in haar buik toen hij de deur naar de videokamer opendeed. Hij gebaarde naar de stoel en Dana ging zitten. Ze slikte moeizaam. Het was alweer een tijdje geleden dat ze hier was geweest, sinds ze had laten weten dat ze het niet erg vond dat Juice verderging met zijn leven had het Maddox nog weinig voldoening gegeven om haar met videobeelden te folteren.
      Dit keer stond het geluid aan. Ze zag Juice strompelend zijn slaapkamer binnenkomen, waar hij struikelde en op het bed viel. Lotte stapte achter hem aan, tranen gleden over haar wangen.
      ‘Ik heb geen zin je gezeik nu,’ snauwde Juice.
      ‘Maar dat heb je nooit!’ riep het meisje terug. ‘Je bent de afgelopen dagen non-stop dronken geweest! En nu ga je ook nog vreemd en het doet je helemaal niks?’
      ‘Ik ging al vreemd,’ gromde hij. ‘Met jou.’
      ‘Dat is niet hetzelfde! Dana en jij zijn al een hele tijd niet meer samen terwijl wij juist besloten hadden wél een echte relatie aan te gaan.’ Ze ging naast hem zitten. ‘Ben je daarom vreemdgegaan? Omdat je je schuldig voelt om onze relatie? Probeer je daarom tegen over jezelf te bewijzen dat je geen serieuze gevoelens voor me hebt?’
      Met een ruk schoot hij overeind. Dana voelde kippenvel langs haar armen glijden, iets kouds daalde in haar maag af toen ze zijn felle blik zag. ‘Ga weg met die hoerenkop van je. Ik had gewoon zin in een lekker wijf. Ga niet de psycholoog uit lopen hangen. Ik geef geen moer om je. Meer zit er niet achter.’
      ‘Dat geloof ik niet…’
      Opeens greep hij haar bij haren en rukte haar hoofd naar achteren. ‘Wat geloof je niet? Denk je dat ik van je hou?’ Hij snoof minachtend en trok hard aan haar haren. ‘Zou ik dit dan doen? Het doet me niks, al die tranen van je. Nou sodemieter op.’ Hij duwde haar naar achteren zodat ze van het bed af viel en met haar hoofd tegen de muur klapte.
      Hij lachte hol.
      Dana boog haar hoofd. Een rilling liep over haar rug. Het klonk zo – niet als Juice. Ze herkende de man op de camerabeelden nauwelijks. Toen ze gegil hoorde, was ze gedwongen weer op te kijken. Gal hoopte zich op in haar keel toen ze toekeek hoe Juice het meisje te lijf ging totdat ze stilletjes op de grond bleef liggen. Daarna dook hij zijn bed in, alsof er niets was gebeurd.
      Tranen drupten langs Dana’s wangen. ‘Waarom laat je me dit zien?’ fluisterde ze.
      ‘Ik weet dat je mij een monster vindt. Maar denk je nou echt dat hij zoveel beter is? Kijk dan wat hij doet. Dat is de man van wie jij houdt. Iemand die zijn vriendin mishandeld, die haar afsnauwt. Ik weet dat ik niet perfect ben, dat ik veel fouten maak. Maar ik zou dit je nooit hebben aangedaan.’
      ‘Nee jij vermoordde mijn kind,’ antwoordde ze met opeengeklemde kaken. ‘Ik had nog liever gehad dat je mijn botten een voor een verbrijzeld had.’ Met een zucht draaide ze zich naar Maddox toe. ‘Waarom blijf je me met beelden als deze bestoken? Hoe kan ik dit ooit achter me laten als jij me met mijn gevoelens voor Juice blijft confronteren? Ik zal hem nooit haten, Maddox. Je moet dat accepteren, zoals ik accepteer dat ik nooit meer bij hem zal zijn. Wil je dat dingen beter gaan tussen ons? Dan moet je ophouden mij met beelden van Juice te terroriseren. Je moet me de kans geven om verder te gaan – en hem ook. Als ik weet dat hij gelukkig is, is het makkelijker voor me om hem los te laten. Om ons te concentreren op ons eigen gezin.’
      Peinzend staarde Maddox haar aan. Ze zag dat hij een van zijn rationele momenten had en haar woorden serieus overdacht. ‘Misschien heb je gelijk.’
      Dana knikte langzaam. ‘Laat me nog één keer met hem praten, Maddox. Zodat we dingen kunnen afsluiten. Zodat ik hem kan vertellen dat hij zich niet hoeft te schamen voor zijn gevoelens voor een andere vrouw, want het meisje had gelijk – dat is de reden dat hij zoveel drinkt, omdat hij denkt dat hij me verraadt.’
      ‘Hij verraadt je ook.’
      ‘Nee Maddox,’ zuchtte ze vermoeid. ‘Ik ben niet meer de zijne. Ik ben de jouwe, weet je nog? Jij weet dat, ik weet dat, en hij ook. Hij moet verdergaan, iets opbouwen met dat meisje want ik kan zien dat ze oprecht om hem geeft, ondanks jouw orders. Ik wil gewoon dat hij zijn leven weer oppakt, dat hij zich erbij neerlegt dat ik niet meer zal terugkomen. Gun me één telefoongesprek en laat hem dan met rust.’

Haar woorden moesten hem geraakt hebben, want een halfuur later zat ze alleen op het strand en had Maddox haar een telefoon en een nummer gegeven. Over de camerabeelden en Lottes rol mocht ze niets zeggen en Dana was niet van plan om zijn vertrouwen te schaden. Ze wist dat de gevolgen anders niet te overzien waren.
      Een beetje zenuwachtig toetste ze de nummers in die op het briefje stonden. Ze wist niet zo goed wat ze tegen hem wilde zeggen, op de een of andere manier hoopte ze hem gewoon rust te kunnen geven. Met trillende vingers drukte ze het groene telefoontje in en luisterde naar de wachttonen.
      ‘Ja?’ klonk het na een paar seconden.
      Op het moment dat ze zijn stem hoorde, liepen de tranen in haar ogen. Ze haalde diep adem en probeerde zichzelf te vermannen. Waarschijnlijk kreeg ze maar één kans.
      ‘Hallo?’
      Ze slikte, al voelde haar keel kurkdroog. ‘Hé lieverd. Met mij.’
      Hij hapte naar adem, ze stelde zich voor hoe hij de telefoon krampachtig tegen zijn oor drukte. ‘Deen?’
      ‘Ja.’ Ze haalde even diep adem. ‘Maddox vond dat ik me goed had gedragen de afgelopen weken. Ik mocht je even bellen. Hij vertrouwt me zelfs voldoende om me alleen te laten met de telefoon.’
      ‘Je bedoelt… dat er niemand meeluistert?’ Zijn stem klonk zachtjes, breekbaar en ze kneep haar ogen dicht.
      ‘Ik ben alleen. Ik zit aan het strand. Waar eh, waar ben jij?’ Door simpele vragen te stellen hoopte ze dat ze echt even met elkaar konden praten, zonder dat hun emoties hen wegsleurden en ze alleen maar konden huilen.
      ‘Ik eh… ik woon een tijdje buiten Charming. Twee weken nu.’
      Dana fronste lichtjes en realiseerde zich dat Maddox haar oude beelden had laten zien, want ze geloofde niet dat Juice loog.
      ‘Oh… Waarom is dat?’
      ‘Uhm…’ Hij slaakte een zucht. ‘Ik kon niet meer zonder alcohol. Dus Kozik heeft me hiernaartoe gestuurd. Een afkickkliniek. Ik heb veel gesprekken met psychiaters. Het gaat… redelijk…’
      Een traan gleed over haar wang, die ze met haar duim wegveegde. ‘Ik ben trots op je,’ zei ze zachtjes. ‘Dat je die stap hebt genomen. Dat was vast niet makkelijk. Heb je – heb je iemand die je steunt? Behalve Koz?’
      Ze hield gespannen haar adem in. Zou hij eerlijk zijn?
      ‘Er uh… er is een meisje in het clubhuis met wie ik bevriend ben geraakt.’ Zijn stem trilde, en toen begon hij opeens te huilen. ‘Ik heb met haar gevreeën. Het spijt me zo Deen. Ik probeerde je trouw te blijven maar…’
      ‘Ik vind het niet erg,’ zei ze met een dikke stem. Praten was opeens een stuk moeilijker nu ze hem had horen huilen. ‘Ik weet niet of ik hier ooit nog vandaan kom, Juice, maar ik wil niet dat je op me wacht. Als je gevoelens hebt voor een ander meisje dan begrijp ik dat en dan juich ik dat alleen maar toe. Voel je je er alsjeblieft niet schuldig over. We hebben een mooie tijd gehad, jij en ik. Ik weet dat we iets bijzonders hadden. Maar we zijn nu eenmaal niet meer samen. Je moet verdergaan met je leven, je moet proberen gelukkig te worden. Dat – dat is alles wat ik wil.’ Een traan kriebelde langs haar wang en ze sloeg haar armen om haarzelf heen. ‘Hier is een bewaker die hier tegen zijn wil wordt vastgehouden,’ loog ze. ‘We zijn bevriend geraakt en ik weet dat ik gevoelens voor hem heb. Het valt in het niet met wat ik voor jou voel, maar juist in deze tijd moeten we het kleinste beetje geluk vastgrijpen, schat. Ik neem het je echt niet kwalijk als je met een ander meisje iets probeert op te bouwen. Zie het… als een manier om je tegen Maddox te verzetten. Hij wil dat je wegkwijnt, dat je niet meer in staat bent om een normaal leven te leiden. Bewijs hem het tegendeel.’
      Hij was een tijdje stil. Aan zijn ademhaling hoorde ze dat hij dicht tegen een nieuwe huilbui zat. ‘Ik hou van je.’
      Ze glimlachte. ‘Ik hou ook van jou, Juan. Ik mis je. Maar ik ben zo blij met de herinneringen die we hebben.’
      Hij zuchtte zachtjes. ‘Ik haat mezelf. Ik heb zulke vreselijke dingen gedaan.’
      ‘Niet aan denken, lieverd. Wat gedaan is, is gedaan. Dat kun je niet meer veranderen. Probeer positieve energie te vinden. Wat is je mooiste herinnering aan ons?’
      Hij haalde sniffend adem. ‘Er zijn er zoveel. Die eerste keer dat je bij mij thuis was, toen je tegen me aan in slaap viel voor de PlayStation. Weet je nog dat ik mezelf neerschoot?’
      ‘Onmogelijk om te vergeten.’ Ze grinnikte zachtjes. ‘Misschien waren we wel nooit een stel geworden als je dat niet had gedaan. Het was medelijden dat me overhaalde om met je mee te gaan op een date.’
      Ze hoorde hem zachtjes lachen, wat uitmondde in een snik. ‘Onze date bij de drive in-bioscoop. Waar je me eerst mijn pizza dwong op te eten voor ik je mocht kussen.’
      ‘En voordat ik je naam mocht weten.’ Haar duim gleed over haar ringvinger waar ze haar verlovingsring had gedragen. ‘Mijn mooiste herinnering… is natuurlijk dat je me ten huwelijk vroeg, in die luier. Of die keer dat we seks hadden op het strand en onze kleding kwijtraakten. Dat je toen een oud dametje moest beroven om me een soepjurk te laten aantrekken.’
      Haar hart kromp samen toen hij zachtjes grinnikte. ‘Ik zal haar verbijsterde blik nooit meer vergeten toen ze me naakt voor de deur zag staan.’ Hij slaakte een trillerige zucht. ‘Ik hou zo veel van je. Al deze dingen… die had ik nooit met iemand anders kunnen meemaken.’
      ‘Nee,’ gaf ze met een waterige glimlach toe. ‘Alleen wij twee zijn samen zo’n stel klunzen.’
      ‘Ja… we waren perfect voor elkaar.’
      Ze klemde haar lippen op elkaar toen hij in de verleden tijd sprak. Het deed zeer, maar tegelijkertijd school er berusting in. Het was goed zo.
      ‘Hoe gaat het daar?’ vroeg hij na een tijdje.
      ‘Maddox… verandert. Hij draaide door toen Kip en ik probeerden te ontsnappen en hij heeft toen iets verschrikkelijks gedaan, maar ik geloof dat hij daar oprecht berouw van heeft. Hij probeert het me hier zo aangenaam mogelijk te maken.’
      Het waren slechts halve waarheden, maar dat maakte niet uit. Ze wilde dat hij het geloofde.
      ‘Hij heeft me haar lichaampje gestuurd,’ zei Juice zachtjes. ‘Ze heeft een mooi grafje met een prachtige steen. Ik… ik ga er vaak naartoe.’
      Dana balde haar vinger samen. Hete pijn vlamde door haar heen en ze probeerde tevergeefs de tranen weg te slikken. Ze had geweten dat Maddox hem het lichaampje van Tabitha zou sturen, maar het zo horen… het brak haar hart.
      ‘Ik ben blij dat ze een rustplaats heeft,’ zei ze zachtjes. ‘En dat je haar kan bezoeken.’ Ze wreef in haar ogen.
      ‘Denk je dat je me vaker mag bellen?’ vroeg hij zachtjes. ‘Ik vind het zo fijn om je stem te horen.’
      Ze slikte moeizaam. Het was een kwelling en een zegening tegelijk. ‘Ik ben bang dat zijn humeur dan weer zal omslaan. We moeten verdergaan met onze levens, Juice. Wij allebei. Het afgelopen jaar was afgrijselijk, voor ons allebei. Maar je moet sterk zijn, je moet je verlies te boven komen. Je eigen geluk is je sterkste wapen.’
      ‘Je bent zo sterk,’ zei hij tussen een paar snikken door. ‘Ik weet niet hoe je het doet.’
      ‘Doordat ik zijn macht zo minimaal wil houden. Misschien dat hij lichamelijk met me kan doen wat hij wil, maar mijn hart klopt alleen voor jou en mijn wilskracht zal hij nooit breken. Iedere glimlach die ik nog kan opbrengen voelt als een kleine overwinning. Zo moet jij dat ook gaan leren zien, lieverd. Voel je niet schuldig omdat je kan glimlachen, maar zie het als een overwinning. En als jij weer verder kunt gaan met je leven, als jij weer van iemand durft te houden en een toekomst durft te bepalen, dan zal dat de allergrootste overwinning zijn.’
      Ze hoorde hem slikken. Haar ogen trokken – ze voelde dat ze het gesprek beter kon afronden voordat haar eigen emoties te sterk werden en haar woorden hun kracht verloren.
      ‘We hebben nooit fatsoenlijk afscheid kunnen nemen. Dit is ons afscheid, lieve Juice. Misschien dat ik ooit wegkom, maar wacht niet op me. Boek overwinningen, krijg je leven weer op de rit. Word gelukkig en weet dat je altijd mijn nummer één zult blijven, waar ik ook ben, met wie ik ook ben.’
      ‘Jij zult ook altijd die van mij blijven,’ fluisterde hij. ‘Dank je wel dat je zo’n mooi persoon bent. Je hebt geen idee hoeveel kracht dit me geeft. Ik zal proberen een beter man te worden. Ik zal proberen weer gelukkig te worden.’
      ‘Goed zo schat. Want je verdient het gelukkig te zijn. Onze tijd was mooi samen, ik koester de herinneringen, maar ons verhaal is afgelopen. Het was een kort maar mooi verhaal dat ik altijd in mijn hart zal dragen.’
      Ze hoorde hem zachtjes huilen en boog haar hoofd. ‘Ik wou dat ik ook van die mooie woorden had. Maar ik – ik kan alleen maar zeggen dat ik je zo vreselijk mis en dat ik zo verschrikkelijk veel van je hou.’
      ‘Dat geeft niet lieverd. Jouw liefde is het enige wat ik belangrijk vind. Je bent zo’n geweldig persoon, maak alsjeblieft een ander meisje blij met die liefde. Het is zonde als je het diep in je verbergt.’
      Er viel een geladen stilte, een die haar hart pijnlijk liet kloppen.
      ‘Dank je wel,’ fluisterde hij uiteindelijk. ‘Voor dit gesprek. Geen enkele therapie kan daar tegenop.’
      Ze glimlachte waterig. ‘En dat is ook als een zwachtel om mijn eigen hart. Het ga je goed, lieverd. Ik hou van je. Mijn hart blijft voor altijd de jouwe.’
      Zijn ademhaling kwam in paniekerige stootjes. Ze voelde aan dat hij haar wilde smeken niet op te hangen, maar al wat hij prevelde was: ‘Ik hou ook van jou. Voor altijd.’
      Toen verbrak ze de verbinding. Tranen gleden langs haar wangen toen ze opstond en terug naar Maddox liep. Hij mocht haar verdriet zien.
      ‘Bedankt,’ zei ze zachtjes toen ze hem de telefoon teruggaf. ‘We hadden dit allebei nodig om vrede met de situatie te krijgen.’
      Zijn donkere ogen rustte even op elkaar, toen knikte hij stilletjes en gaf een kus op haar voorhoofd.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Wauw prachtig geschreven en ja dit komt wel ff binnen...
    Maar wat nu, is dit het eind? of strijden ze nog verder.. zo benieuwd

    2 maanden geleden
  • EvaSalvatore

    Wat een mooi hoofdstuk... Het komt binnen. Hard. (Lees: heb lange dag gehad en lig nu te snotteren om dit hoofdstuk)

    Snel verder!

    2 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik haat Maddox. Dat meen ik. Maar hij ziet zelf niet in hoe slecht hij precies is en dat maakt het ergens ook wel moeilijk om niet een béétje medelijden met hem te hebben. Toch moet hij wel dood, trouwens. Het liefst een beetje langzaam en pijnlijk.

    2 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Wat een mooie afsluiter en lief dat Maddox haar dit gunde. Ik ben wel bang wat er gebeurd als Kip terug komt bij Juice..

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen