Er waren vele meisjes die hij in zijn armen had gehouden, maar er waren er slechts twee geweest die echt wat voor hem betekenden. Wier aanrakingen hem heel even alles konden doen vergeten. Het was een gave, een waar hij zich graag aan blootstelde. Hij hield ervan om haar stevig tegen zich aan te trekken, om haar warme huid tegen die van hem te voelen, haar vingers die gedachteloos langs die van hem streken. Na bijna een jaar van opsluiting was iedere aanraking nog veel intenser dan vroeger en haar vasthouden in het bed van een ander gaf hem net zo veel voldoening als iedere intiemere aanraking.
Het enige wat hij droeg was zijn boxer, het enige wat zij droeg was haar string. Hun gevrij was uitgemond in een liefdevolle omhelzing en geen van tweeën had op het moment het verlangen gevoeld om verder te gaan. Elkaar gewoon vasthouden, samen zijn, dat was hem net zo veel waard. Misschien nog wel meer, omdat niemand hen ertoe dwong om zo te zitten. Dat deden ze alleen omdat ze het zelf wilden, omdat ze naar de nabijheid van de ander verlangden.
      ‘Maddox heeft me hem gisteren laten bellen.’
      ‘Wat?’ Kip ging iets rechterop zitten. Hij had aangevoeld dat ze liever wilde praten dan seks hebben, maar deze opmerking had hij niet zien aankomen.
      Dana zuchtte zachtjes en draaide zich iets in zijn schoot, zodat ze haar wang tegen zijn borst kon leggen. ‘Eerst liet hij me beelden zien. Waar Juice dronken was en zijn nieuwe vriendin mishandelde. Maddox zei dat hij een monster was.’
      Kip hief aarzelend zijn hand en streek door haar blonde lokken, niet goed wetend of hij iets moest zeggen of beter kon afwachten.
      ‘Ik vroeg hem waarom hij me met zulke beelden bleef bestoken en zei dat het beter was als hij zowel Juice als mij de ruimte gaf om dingen af te sluiten. Ik haalde hem over dat ik hem mocht bellen.’ Ze beet even op haar lip. ‘Hij zit in een afkickkliniek. Blijkbaar had hij zelf ook door dat zijn gedrag niet door de beugel kon.’
      ‘Dus het waren oude beelden die Maddox je liet zien?’
      Ze knikte. ‘Ja… Ik denk dat hij heel lang getwijfeld heeft of hij me ze zou laten zien of niet. Ik denk dat hij me ertegen wilde beschermen, maar uiteindelijk overwon toch zijn… onzekerheid.’
      ‘Onzekerheid?’ herhaalde Kip met opgetrokken wenkbrauwen. Er waren een hoop manieren waarop hij hun kwelgeest zou beschrijven, maar ‘onzeker’ was daar niet een van.
      ‘Het is niet zo dat hij zich niet schaamt voor zijn gedrag,’ zuchtte ze. ‘Voor alles wat hij ons aandoet. Hij geeft toe dat hij dingen fout doet. En hij weet dat ik van Juice houd, ik denk dat hij hoopte dat ik hem ook makkelijker zou vergeven als hij liet zien dat ik ook in staat was van een man te houden die zijn vriendin mishandelt.’ Dana’s vingers spreidden zich over zijn hand. ‘Dingen zijn anders dan vroeger. Toen beschouwde hij mij als zijn bezit, maar ik merk dat hij nu naar een connectie zoekt. Hij wil dat ik van hem hou. Hij is eenzaam.’
      Kip snoof. ‘Hij is zelf degene die ons op dit godvergeten eiland opsluit.’ Hij vond het maar niets hoe ze over de man praatte. Als hij ergens bang voor was, was het wel dat ze het Stockholmsyndroom zou ontwikkelen. Dat ze er uiteindelijk voor zou kíézen om bij hem te blijven. ‘Hoe reageerde Juice?’ vroeg hij door, aangezien hij liever daarover doorpraatte dan naar haar uiteenzetting van Maddox’ gedrag te luisteren. Hij had al heel snel geaccepteerd dat die vent volkomen geschift was en dat het verspilde moeite was om te proberen hem te begrijpen.
      ‘Het was een zwaar gesprek, maar een goede. We hebben afscheid van elkaar kunnen nemen. Ik heb hem verteld dat hij zijn geluk moet zoeken, dat hij zijn liefde met iemand anders moet delen dan met mij. Tijdens het filmpje dat Maddox liet zien, hoorde ik dat hij zo dronken en boos was omdat hij mij ontrouw was. Ik hoop dat ik dat conflict in elk geval van hem heb weggenomen.’ Ze keek naar hem op, een trieste glimlach sierde haar knappe gezicht. ‘We hebben mooie woorden gesproken. Hopelijk heb ik hem een hart onder de riem kunnen steken.’
      Daar twijfelde Kip niet aan. Als iemand dat kon, dan was het Dana wel. Zij was ook de enige reden dat hij niet depressief in een hoekje was gekropen. ‘Heb je hem verteld over ons?’
      ‘Ik vertelde hem dat ik gevoelens had voor een bewaker, in de hoop dat dat zijn schuldgevoel zou verminderen. Ik durfde niets over ons te zeggen.’
      Omdat dat hem pijn zou doen. Omdat ik hem verraad.
      Kip voelde zich een egoïst omdat hij wenste dat Dana het hem wél verteld had. Niet omdat hij wilde dat Juice nog meer zou lijden, maar omdat hij wist dat hij het zou opbiechten zodra hij Juice onder ogen kwam in Charming. Het was beter geweest als Dana hem al vertrouwd met die gedachte had gemaakt dan dat hij het straks rauw op zijn dak gooide. Om nog maar te verzwijgen dat hij een kind bij haar had verwekt, dat hij ook nog eens had moeten achterlaten.
      ‘Ik hoop maar dat hij me niet door mijn hoofd schiet als hij erachter komt,’ mompelde Kip. Het hele gegeven zat hem te erg dwars om het te kunnen negeren. ‘Hij zal woedend zijn als ik zonder jouw terugkeer, laat staan dat hij ook nog eens ontdekt dat ik zijn vriendin heb geneukt.’
      Dana’s ogen vernauwden zich en ze creëerde iets meer afstand. ‘Ik ben zijn vriendin niet meer. En praat niet over me alsof ik een Croweater ben, alsof het geen betekenis voor je heeft.’
      Kip sloeg zijn ogen neer. Voor Juice zou het niet uitmaken of het betekenis voor hem had of niet.

Reacties (3)

  • AmeranthaGaia

    Voor Juice zou het niet uitmaken of het betekenis voor hem had of niet.

    Ja, dat is dus precies waar ik zelf bang voor ben. Ik vraag me trouwens af wat hem bozer zou maken: als hij zou denken dat ze verliefd op elkaar waren of als hij zou denken dat het niks betekende.

    4 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Ik denk wel dat Kip gelijk heeft..

    4 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Ik hoop dat Juice niet direct terugvalt in zijn oude gedrag als ie dit hoort. Maar ben er bang voor:S

    4 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen