Foto bij 34

Now here you go again, you say
You want your freedom
Well who am I to keep you down
It's only right that you should
Play the way you feel it
But listen carefully to the sound
Of your loneliness
Like a heartbeat drives you mad
In the stillness of remembering what you had
And what you lost, and what you had, and what you lost

Ravenna Morena



''Ik hou van je Harry, ik houd echt van je.''

Één week geleden, één week geleden had ik het eindelijk toegegeven, één week geleden had ik Harry de woorden gezegd die al weken op het puntje van mijn tong hadden gebrand, ik hield van hem en ik kon het niet langer meer ontkennen.
Glimlachend keek ik toe hoe de prachtige jongeman wild met mijn neefjes aan de haal ging, mijn familie wierp enkele geschrokken blikken van de wilde handelingen die hij uithaalde met ze, maar mijn zus, ik en Richard keken genietend toe, de kinderen waren tot mijn verbazing gek op hem, normaal waren ze een beetje schuw en dan vooral Vince, maar Harry, Harry leken ze direct in hen hartje gesloten te hebben, wat toch wel een opluchting was, maar wie hield nou niet van hem, als Charlot nog geleefd had, was ze net zo gek op hem, hij had zo'n charme om zich heen hangen.
''Ravenna meisje, waar zit jij toch met je hoofd, ik vraag je al drie keer wat.''
Geschrokken keek ik mijn zus aan. '''Je bent deze hele week, zo rustig, maar ook zo afwezig tegelijkertijd.'' een grote grijns ontstond op haar gezicht, alsof ze door had waarom. Ik schudde mijn hoofd, niet reagerend op haar uitspraak.
''Hoe gaat het met schrijven?'' vroeg ze geïnteresseerd het onderwerp veranderend, terwijl ze wat nieuwe mokken koffie schonk voor wat familieleden, op verjaardagen waren ik en mijn zus altijd samen te vinden in de keuken, en ook ditmaal was dat zo, eigenlijk is het nooit anders geweest, de verjaardag van Rayvin, de kleine man inmiddels al weer zes jaren. Ik knikte kort. ''Ja gaat wel goed, of althans goed. Ik ben nog niet begonnen maar ik weet wel wat onderwerpen waar ik het graag over zou willen hebben, ik wil een voorbeeld worden voor jongere kinderen.''
Schrijven had ik deze week nog niet eens aan gedacht, Ik had het wel druk gehad met wat anders deze week, nadat ik mijn gevoelens had ge-uit voor Harry, was het er nogal.. Ja...
''Jullie hebben seks gehad.'' raadde ze direct, ik keek mijn zus met grote ogen aan, soms leek ze wel een zesde zintuig te hebben wat betreft mij, ze leek me in alles direct door te hebben en te ontrafelen, soms kende ze mij nog beter dan ikzelf.
''W-wat.'' stamelde ik, ik merkte hoe het bloed naar mijn wangen stroomde.
''Jullie hebben seks gehad, ik zie het aan je.''
Hoe kon ze zoiets nu weer zien, stond het op mijn voorhoofd geschreven? In dat geval hoopte ik niet dat mijn andere familieleden ook de magische krachten hadden om de letters te lezen.
''Je glimt.''
''Ik glim altijd.'' protesteerde ik.
''Ja, door highlighter, je glimt nu naar 'ik heb seks gehad' daarom ben je dus zo ontspannen.''
''Jezus Danielle, doe even normaal.'' gilde ik beschaamd.
''Dus, hoe was het.''
Hoe het was.. Hoe het was.. Direct viel ik in de slappe lach.

''Oh my..'' piepte ik zachtjes, mijn gezicht nestelend in de nekholte van Harry, terwijl Harry het tempo bleef opvoeren. Hij greep gefrustreerd mijn haar beet, waar hij lichtjes aan begon te trekken, mijn handen duwde hij hard in het matras, de arme jongen leek al zijn frustraties er eindelijk uit te kunnen gooien. Mijn ademhaling begon te versnellen.
Dit gevoel was te goed.. Te intens..
Harry begon steeds langzamer te bewegen tot mijn verbazing. Ik krabbelde iets omhoog om hem aan te kijken. ''Did i do something wrong.'' vroeg ik hem angstig, was ik niet goed genoeg, vond hij me niet meer aantrekkelijk, de ergste rampscenario's schoten door mijn hoofd heen. Hij vond me te dik?
Uit het niks begon hij te lachen, waardoor ik een nog onzekerder gevoel kreeg, was hij me aan het uitlachen?
Direct merkte hij het op. ''No baby, i.. i loved it.. And you're gorgeous en goddamn.. But..'' zijn schaterlach vulde de kamer opnieuw en door het aanstekelijke gelach begon ik ook te grinniken. ''Well what is wrong then.'' vroeg ik hem verbaasd, lachend wees hij naar een verloren poster achter me op de muur, een poster van One Direction uit ik gokte..2014...
Nu snapte ik hem. Ik begon te schateren en trok het oude ding met een ruk van de muur, ik had toch ook nooit gedacht hier in bed te liggen met één van de bandleden, ik had geeneens door dat dat oude ding er nog hing.
''Jesus, looking at your younger self while having sex is very odd..'' ik drukte mijn lippen vol op die van hem.
''Let's try again.''

''Ravenna, Ravenna, doe je het weer!'' ik blikte in de ogen van m'n zus, ze stond knippend met haar vingers voor me.
''Hoe was het?'' vroeg ze opnieuw vol interesse.
''Waarom wil je dat in godsnaam weten.''
''Ik ben je zus.''
ik begon hard te lachen. ''Ja Danielle, dat maakt het juist nog erger!''
Ik schudde mijn hoofd grinnikend, terwijl ik glimlachend toekeek hoe Harry nogsteeds wild speelde met mijn jongere neefjes.
Het eruit gooien dat ik van hem hield was misschien wel het beste wat ik had kunnen doen, het gaf me een soort rust.
Niks leek me meer te interesseren, het gezeik met mijn moeder niet, het gezeik rondom mijn vader niet.. Ik had hem en dat was het enige wat telde, ik hoopte dat dit gevoel zou blijven.
De huiskamer stroomde langzamerhand leeg, maar de behoefte om naar huis te gaan had ik nog niet, ik bleef toch altijd plakken.
''Wil je anders nog een stukje taart.'' vroeg mijn zus me, ze opende de koelkast alsof ze er al vanuit ging dat ik 'ja' zou zeggen.
''Nee bedankt, ik heb genoeg op voor een week.'' grinnikte ik, terwijl ik mijn handen wreef over mijn opgezette buik.
''Maar, ik heb dus wel gelijk.'' zei ze op speelse toon, terwijl ze haar tanden bloot lachte en de koelkast sloot.
Met rode wangen blikte ik in haar ogen, opnieuw begon ze te grijnzen. ''Ja Daan, we hebben seks gehad nou tevreden.'' bromde ik ietwat geïrriteerd, al kon ik een glimlach niet onderdrukken.
''Het ging enkel een beetje fout toen hij zichzelf zag hangen aan de muur.'' direct schaterde ze het uit.
''Je bedoeld als in een poster? Oh Ravenna! Ik dacht dat je over die debiele poster fase heen gegroeid was.'' ik stak grinnikend mijn tong uit. ''Hé, don't judge, dat was in de tijd dat ik nog geen vriend had ja!'' protesteerde ik lachend.
Intussen kwam Harry naar ons toegelopen, direct drukte hij zijn mond op de mijne, beschaamd duwde ik hem van me af. ''Harry, my family.'' fluisterde ik op zachte toon, mijn zus schudde lachend haar hoofd en schonk een kop thee in voor Harry. ''Je bent en blijft een preuts geval Ravenna.'' zei ze op spelenderwijze. Harry de mok aanreikend.
Harry sloeg zijn arm om me heen en pakte de mok dankbaar aan, de vlinders begonnen direct rond te fladderen in mijn buik. Ik legde mijn hoofd neer op zijn schouder. Mijn zus keek glimlachend toe, ze leek er oprecht echt van te genieten, deed ik er goed aan mijzelf zo open te stellen voor hem.. Ik had geen idee, maar op dit moment voelde het goed en dat was het belangrijkst.
''Tante, mama, ome Harry.. Zullen we nog een keer zingen voor Rayvin.'' Vince kwam hijgend de keuken ingerend met zijn broertje in zijn armen geklemd, wat er best wel grappig uit zag. ''What did he say?'' Harry keek me fronsend aan, die jongen moest echt een beetje Nederlands gaan leren spreken. ''Of we can sing for him.''
En zo begonnen we opnieuw te zingen, met zijn allen, onze kleine familie in de keuken.
Later in de avond besloot ik naast mijn moeder te gaan zitten, desondanks ik nogsteeds boos op haar was door haar domme gedrag afgelopen sinterklaasfeest, had ik aan de andere kant ook wel medelijden met haar. Ze had een nachtje door moeten brengen in een vieze oude cel, gelukkig was ze weer vrijgekomen en godzijdank hadden ze mijn vader daar vastgehouden, hij hoorde daar thuis en mijn part kon hij er ook wegrotten.
''Hey mam.'' zei ik haar terwijl ik een mok zwarte koffie in haar handen duwde. ''Hey meisje.'' antwoordde ze terug, ik merkte dat ze zichzelf schaamde. ''Gaat het goed mam.'' vroeg ik haar, knikkend naar haar blauw gesierde oog. Ze lachte kort en ongemakkelijk. ''Ja ruzietje met je vader, maak je er niet druk om.'' direct slaakte ik een diepe zucht, ik nestelde mijn hand in de hare, ik haatte het dat ze er zo makkelijk over deed. ''Mam als er iets is, je kunt het altijd zeggen hé, altijd.'' in een hopeloze poging probeerde ik het uit haar te halen, alsof ik haar bevestiging wilde, bevestiging dat mijn vader nogsteeds dezelfde klootzak was als altijd, en dat hij geen greintje veranderd was, mensen veranderen niet. Hij niet.

De avond vorderde, Rayvin was ondertussen in slaap gevallen op mijn schoot. Richard grinnikte en greep direct zijn mobiel erbij. ''Dit word een foto voor in het fotoboek, superlief.'' ik stond voorzichtig op, de kleine jongen in mijn armen geklemd. ''Ik breng hem wel even naar zijn bed.'' deelde ik mee. ''Moet ik hem niet van je overnemen? Je bent niet zo groot, hij is bijna net zo groot als jij, weet je zeker dat dat lukt.'' ik rolde mijn ogen en slaakte een diepe zucht. ''Ja lukt wel dramaqueen.'' met die woorden liep ik voorzichtig naar boven, lopend naar de kamer van mijn jongste neefje. Ik legde hem voorzichtig neer in zijn bed, de deken over hem heen slaand. Ik blikte kort naar hem, een warm gevoel spreidde zich in mijn onderbuik, ik hield zoveel van hem. Ik zat neer naast hem op bed, zijn gezichtje bewonderend. Toen besefte ik het me pas, ik kon niet enkel mijn eigen dromen gaan waarmaken.. Maar ook die van hen.. Die van mijn zus.. Die van alle mensen waar ik om gaf, ik had het in mijn handen, ik kon er alles mee doen wat ik wilde.
''Kijk je de mooiheid van mijn kind niet af.'' Richard stond lachend in de deur opening, terwijl het licht wat verder dimde. ''Pff, al zal ik eeuwen staren naar je kinderen, het blijven de knapste kinderen die er bestaan.'' hij grinnikte kort, ik stond op van het bed en drukte nog een snelle kus op de wang van Rayvin.
''Er is er nog eentje die om je vraagt.'' ik liep direct door naar de kamer van Vince die al vrolijk onder zijn dekens zat. ''Hoi tante, krijg ik ook nog een kus.'' ik grinnikte en drukte een kus op zijn wang. ''Trusten jongen.'' hij opende zijn armen en trok me kort maar liefdevol tegen hem aan. ''Trusten tante, ik hou van jou.'' ''En ik het allermeest van jou.''

Beneden aangekomen stond mijn zus al af te wassen en de restjes rommel op te ruimen, iedereen was al weg, behalve ik natuurlijk. ''Moet ik je helpen?'' ze blikte kort op. ''Nee meisje, ik ben al bijna klaar wil je een bakje koffie?'' ik knikte. ''Harry tea?'' vroeg mijn zus. ''Ik ben even naar de auto van Harry kijken buiten, we zijn zo terug.'' deelde Richard mee. Ik lachte direct en schudde mijn hoofd. Harry had een weggetje gebaand in de harten van mijn familie en ik hoopte zo dat ik niet de verkeerde keuze had gemaakt, wat als het fout zou lopen, wat als iedereen gekwetst zou raken.
Mijn zus zette de laatste vaat weg en plofte toen naast me neer op de bank, me een kop koffie overhandigend.
''Ja.. Ik kan het soms nogsteeds niet geloven, mijn kleine zusje, die al zoveel bereikt heeft.'' ik glimlachte zwak bij het horen van haar woorden. ''Wat voor boek je ook gaat uitbrengen, waar je ook blijft wonen, ik ben echt trots op je meisje.''
Ik wist nog niet waar ik bleef wonen, het zou nu allemaal veel ingewikkelder gaan worden, met de bekendheid, met Harry. Mijn familie woonde natuurlijk hier, en die van hem in Engeland, eigenlijk waren dat nog allemaal dingen waar ik absoluut niet aan wilde denken, we waren voorlopig nog wel even in Nederland.
Net toen ik mijn laatste slokje nam, kwamen Richard en Harry terug naar binnen gelopen. ''Zo mooie wagen man, ik zou er ook wel zo één willen.'' mijn zus schudde haar hoofd lachend. ''Ja schat, het enige verschil is dat wij geen celebrity powerkoppel zijn.'' ik grinnikte bij het horen van haar woorden, ik wierp een korte blik op Harry die bij de deur opening stond. ''Ik denk dat wij er maar eens vandoor gaan.'' ik stond op om mijn zus in een knuffel te trekken. Richard nam plaats op mijn plek en lachte breeduit. ''Dus die roe was toch nog van pas gekomen!'' ik schudde lachend mijn hoofd en liep naar Harry. ''Fuck you Richard.'' zei ik lachend, met mijn middelvinger in de lucht geslingerd.

Woelend lag ik in bed, starend naar het plafond, al uren lag ik wakker, uren en uren leken mijn ogen maar niet te willen sluiten, Harry was inmiddels alweer een tijdje in slaap, die man hoefde enkel zijn teen in aanraking te laten komen met het dekbed en hij viel al slapend neer, eigenlijk viel Harry altijd wel vrij snel in slaap.
Zuchtend ging ik rechtop zitten, mijzelf losmakend uit de greep van Harry, ik luisterde naar mijn lichaam, ik had echt nog geen slaap. Ik sloop voorzichtig naar de woonkamer waar ik plaatsnam achter mijn laptop.
Er gingen zoveel dingen door mijn hoofd heen op dit moment en ik wilde het kwijt, kwijt op papier, gewoon kwijt.
Aan de andere kant beangstigden het me ook wel, ik had in tijden niet geschreven, maar ik moest ooit weer beginnen, al helemaal als ik van plan was een boek uit te gaan brengen.. Sinds Charlot haar overleden had ik geen pen of penseel meer aangeraakt, ik vond het plezier niet meer in creatief bezig zijn en dat was echt moeilijk voor me geweest, zolang ik mij al kon herinneren was ik al bezig met tekenen, schilderen, schrijven. Ik heb nooit anders gedaan, ik wilde er altijd mijn beroep van maken, schrijven of tekenen het maakte me niet uit, zolang ik maar creatief bezig kon zijn. Maar dan werd er van alle kanten gegild. ''Een kunstenaar is geen beroep.'' ''Je zult met schrijven je brood niet verdienen.'' ''Word dokter, dat verdient pas.''
Nu kon ik er dus wel daadwerkelijk mijn brood mee verdienen, iets wat al die mensen die me altijd tegenhielden nooit hadden zien aankomen, ik had het niet eens zien aankomen. Ik had gewoon gedacht ergens op een kunstschool les te gaan geven, geen boek uitbrengen, niet mijn dromen najagen, gewoon lerares, een normaal salaris, niets spectaculairs, ook die gedachten beangstigden mij enorm, ik had altijd groots gedroomd, maar door de negatieve reacties van familieleden had ik ze als het ware opgeborgen in een laatje. ''Ik snap niet dat je de wereld zou willen ontdekken, terwijl je familie hier is, blijf bij ons. Blijf hier, trouw hier, ga hier werken.'' dat was het enige wat ik te horen kreeg, het deed me pijn mijn dromen in een laatje te moeten stoppen, enkel om mijn familie tevreden te houden, na Charlot haar overlijden werd het wel makkelijker om dat laatje dicht te stoppen, want ik zag er geen betekenis meer in, mijn zus is altijd de enige geweest die mijn grootste dromen heeft gesteund, en er altijd in heeft geloofd, zij was de enige die me had aangemoedigd het laatje te openen, wat mijn familie er ook zou van gaan vinden, samen met Charlot was zij mijn grootste fan.
Ik zuchtte eens diep uit, ik wilde niet enkel mijn eigen dromen proberen te vervullen.. Ook zal ik die van anderen gaan vervullen.
Ik opende Word, en voor even staarde ik naar de lege pagina voor me, twijfelend bracht ik mijn vingers naar de toetsen.


Ik begon te schrijven, te schrijven en te schrijven, iets wat ik in jaren al niet had gedaan.





Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen