. . .

Abigail had niet uitgeweid over hun eerdere ontmoeting, en Juice had dat evenmin gedaan. Hij voelde zich veel te beschaamd om ook maar iets tegen haar te zeggen. Nu de schemering was gevallen zat hij aan de bar en sloeg hij glazen achterover totdat hij zich zelfverzekerd genoeg voelde om naar Abigail toe te gaan en zijn excuses aan te bieden.
      Tot dusver was hij nog niet zo erg succesvol. Minstens drie keer had hij een poging tot opstaan gedaan, maar zodra hij zich naar haar toe had gedraaid, had hij het gevoel gekregen dat ze zijn blik beantwoordde en durfde hij niet meer.
      Wat ben je ook een ongelofelijke idioot, zei hij tegen zichzelf. Het gebrek aan een sletterig jurkje had je op zijn minst een hint moeten geven. En anders haar accent wel! Haar accent was lang niet zo zwaar als dat van Chibs, maar nu hij wist dat haar wortels in Schotland lagen, begreep hij niet hoe hij het had kunnen missen.
      Na nog een drankje besloot hij dat er wel genoeg alcohol door zijn aderen stroomde – als hij dronken werd, maakte hij alles waarschijnlijk alleen maar erger. Toen hij van de barkruk afgleed en om zich heen keek, voelde hij zich een beetje duizelig.
      Ze was met Jax aan het praten. Een prachtige glimlach sierde haar gezicht en hij wenste dat hij daar de oorzaak van was, in plaats van Jax.
      Opeens landde er een arm rond zijn schouders. ‘Luister ‘ns goed, vriend.’
      Juice verstijfde toen hij Chibs’ stem hoorde.
      ‘Als je ’n voorkeur voor twee ogen heb, kun je ze maar van m’n kleine meissie afhouwen.’
      Juice voelde de hitte naar zijn gezicht stijgen. ‘Ik… ik was niet naar haar aan het staren.’
      ‘Wat was je dan wel aan het doen hmm?’
      ‘Uhm…’ Er kwam geen goed antwoord in hem op, waardoor hij slechts zijn schouders ophaalde en het aller stomste deed wat hij had kunnen doen: zijn ogen schoten opnieuw naar het meisje. Hij kon er niets aan doen, het voelde alsof zijn ogen een eigen leven leidden. Hoewel ze met Jax aan het praten was, zag hij dat ze langs hem heen keek, in hun richting.
      Keek ze echt naar hem? Alweer? Nee – waarschijnlijk vroeg ze zich ze zich af wat haar vader aan het doen was.
      Chibs slaakte een diepe zucht en leidde daarmee de aandacht van zijn dochter weg. ‘Je bent een van die gasten die het op de harde manier moet leren, hè?’
      ‘Nee,’ zei hij vlug, bang in elkaar gerost te worden in de ring. ‘De boodschap komt aan. Maar ze is… ik heb gewoon geen mooier ding gezien sinds ik aan deze kant van het land ben.’
      ‘Ding?’ Ergernis droop van zijn stem.
      Juice wenste dat hij gewoon in het niets kon oplossen. Met ieder woord dat hij zei, groef hij een diepere kuil voor zichzelf. ‘Nee – zo bedoelde ik het niet!’ Hij struikelde over zijn woorden, zijn wangen werden vuurrood. ‘Ze is geen ding. Ze is een persoon – een fucking heet wijf. Ehm, een heel mooi meisje, bedoel ik,’ verbeterde hij zichzelf.
      Jep – hij had al te veel gedronken. Hij was zo goed als dood.
      ‘Ik… ik wil haar gewoon mijn excuses aanbieden omdat ik nogal stomme dingen heb gezegd. Daarna zal ik nooit meer met haar praten. Dat beloof ik.’
      ‘Dat beloof je?’ Chibs trok zijn wenkbrauwen op. ‘Beloftes zijn heilig, dat weet je hè jochie? Ook wanneer je bezopen bent.’
      Hij zag dat Jax bij haar wegliep en hoewel het waarschijnlijk dom was om nu zijn sponsor de rug toe te keren, greep hij toch zijn kans voordat Chibs hem vroeg welke stomme dingen hij tegen zijn dochter had gezegd.
      Tegen de tijd dat hij Abigail naderde, voelden zijn handen klam. Met elke hartslag nam de neiging om zich om te draaien toe, maar hij wist dat hij zichzelf voor schut zette als hij nu afdroop.
      ‘Hé!’ zei hij – alhoewel, het was meer schreeuwen omdat juist op dat moment een rocknummer was afgelopen.
      ‘Hé Juice.’ Over haar glas heen keek ze hem aan. ‘De wc’s waren weer schoon zag ik. Waarschijnlijk schoner dan ze ooit zijn geweest. Niet verkeerd.’ Ze toonde hem een glimlach die ervoor zorgde dat zijn eigen mondhoeken ook omkrulden – op een dommige, dromerige manier.
      Gauw schudde hij het betoverende effect van haar glimlach van zich af. ‘Ik eh – ik wilde mijn excuses aanbieden,’ zei hij. ‘Omdat ik je voor een croweater aanzag. Ik eh, ik wist niet dat hier ook familieleden waren.’
      Ze keek hem bedachtzaam aan, haar hoofd een beetje gekanteld. ‘Wil je het goedmaken?’
      ‘Ja,’ zei hij voordat hij het doorhad. ‘Maar uh, ik denk dat je pa me vermoordt.’
      ‘Welnee. Hij probeert de nieuwe jongens altijd bij me weg te jagen. Hij plaagt je maar, maak je niet druk.’
      Juice had zijn twijfels, maar als hij dat hardop toegaf dan klonk hij als een pussy. ‘Eh, oké. Dusseh… wil je wat drinken?’ vroeg hij toen hij zag dat haar glas leeg was.
      ‘Dat is een mooi begin,’ knipoogde ze.
      Hoewel hij had gezien dat de andere Sons de hele tijd een arm om de meisjes heen sloegen of hun hand vasthielden, kwam het niet eens in hem op om dat ook te doen.
      Bij de bar regelde hij een drankje voor zichzelf en haar. Ze bleek makkelijk te kletsen en liet hem weten dat ze naar de universiteit in San Francisco ging. Toen ze over haar studie klinische epidemiologie begon te praten lichtten haar ogen op en klonk haar stem passioneler dan daarvoor. Hij luisterde geboeid naar haar, gebiologeerd door de beweging van haar mond en de manier waarop ze haar lippen bevochtigde en hoe ze het grootste gedeelte van de tijd glimlachte.
      Opeens gaf ze hem een tik tegen zijn neus. ‘Je luistert niet eens naar me!’ riep ze uit, hoewel haar ogen nog steeds glommen.
      ‘Sorry,’ murmelde hij en hij wreef blozend in zijn nek.
      ‘Je had een zware dag hè? Je bent duidelijk niet zo’n prater vandaag. Wat zeg je van een potje pool?’
      ‘Ja, prima.’ Juice slaagde erin om casual te klinken, hoewel opwinding door zijn bloedbaan golfde omdat ze meer tijd met hem wilde doorbrengen.
      ‘Ben je een beetje een waaghals?’ vroeg ze terwijl ze hem een keu overhandigde. ‘Zullen we het spelletje wat interessanter maken met een prijs?’
      Juice’ keel voelde droog. Gauw nam hij een slok, al hielp dat niet heel erg.
      ‘Tuurlijk,’ zei hij met al de zelfverzekerdheid die hij kon opbrengen. ‘Heb je wat in gedachten?’
      ‘Uhu…’ Opeens stond ze heel dicht bij hem, waardoor hij het zo warm kreeg dat hij een slok uit zijn glas nodig had om af te koelen.
      Een rilling schoot langs zijn rug toen haar lippen zijn oor raakten en ze fluisterde: ‘Als jij wint, mag je me meenemen naar je kamer en dan ben ik de jouwe totdat de zon opkomt.’
      De woorden waren zo onverwacht dat hij zich verslikte in zijn drinken. Hoestend boog hij voorover, zijn hand schudde zo wild dat de inhoud over de rand klotste.
      Grinnikend trok ze het glas uit zijn hand en wreef tussen zijn schouderbladen totdat zijn ademhaling weer genormaliseerd was. Zijn wangen moesten nog steeds vuurrood zijn – en verward keek hij naar het meisje op.
      ‘Je zit me in de zeik te nemen hè?’ mompelde hij. ‘Je vader maakt me af.’
      Ze hield zijn blik vast, er was een sprankje rebellie in haar ogen. ‘Hij hoeft er toch niets van te weten?’
      ‘Uhm… ik weet niet,’ murmelde hij.
      Ze pruilde. ‘Heb je al een ander meisje uitgenodigd voor vannacht?’
      ‘Nee!’ zei hij vlug, terwijl een vreemd gevoel zijn buik overmeesterde.
      ‘Mooi zo.’
      Ze boog voorover en nam de driehoek van de tafel. Automatisch schoten zijn ogen naar haar achterwerk, en haar zo voorovergebogen zien staan zorgde ervoor dat het krapper werd in zijn broek. Als hij won – zou hij haar dan echt naakt zien? Gewoon… zo maar? Hij kon het zich niet voorstellen, er moest een addertje onder het gras zitten.
      ‘Wil jij beginnen?’ vroeg ze nadat ze zich omgedraaid had.
      ‘Um – eh, als jij wint… wat wordt dan jouw prijs?’ vroeg hij met een droge keel.
      ‘Hoezo? Ben je niet gemotiveerd genoeg om te winnen? Wil je een andere prijs? De andere meisjes kun je zo naar je kamer sturen…’
      ‘Nee ik wil jou,’ mompelde hij. ‘Ik bedoel eh…’ Eigenlijk had hij geen idee wat hij bedoelde, hij voelde zich aangeschoten en in de war en er was nog een heel ander gevoel alsof er vuur door zijn aderen gleed, wat hem nóg verwarder maakte. ‘Maar wat als je wint?’
      Leunend op de keu, stapte ze dichter naar hem toe. ‘Als ik win…’ Opnieuw bestudeerde ze zijn gezicht voor een ogenblik. ‘Als ik win, ga ik ervoor zorgen dat je de lekkerste vent in dit clubhuis wordt.’
      Juice had echt geen flauw idee wat ze daarmee bedoelde – maar het klonk goed, dus hij haalde zijn schouders op. ‘Oké. Dan hebben we een deal.’
      Ze toonde hem een charmante glimlach, daarna ze gebaarde ze dat hij moest afstoten.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen