Nicolette kijkt me geschrokken aan. ‘Wat is er?’
‘Niets, hoezo?’ Ik frons.
‘Heb je gehuild?’
Ik schud mijn hoofd, want het kan niet dat ze die ene traan die ontsnapte, kan zien als huilbui.
‘Je ogen zijn helemaal rood, Anouk, kom op zeg.’
‘Ach, een beetje gedoe. Niet met Collin, met die vriend van hem.’
Nicolette neemt me mee naar de woonkamer en ik schrik ervan dat Sarah en Wendy er ook zijn. Het is niet dat ik niet blij ben ze te zien, integendeel, maar ik vraag me af of ze het zullen begrijpen. Ze springen direct allebei overeind om me te knuffelen.
‘Wat is er? Je ogen zijn zo rood.’ Sarah lijkt bezorgd.
Ik besluit te vertellen wat er deze middag is gebeurd en ik wacht gespannen op hun reacties.
‘Jemig Anouk. Ik snap dat je iets wilt uitproberen, maar dit past zo niet bij je. Heb je wel door wat je hebt gedaan? Je hebt geblowd en een jongen geslagen. Doet Anouk dat?’ Nicolette heft haar handen en kijkt me vol ongeloof aan.
Ik haal mijn schouders op. ‘Het was een opwelling.’
‘Dat zal allemaal wel, maar gisteravond lig je hier halfdood te gaan, omdat je teveel drinkt en nu kom je stoned terug. Denk je dat dit nu gezond is? Of léúk?’
Beschaamd buig ik mijn hoofd. ‘Ik wil gewoon ontdekken wie ik zelf ben. Of er dingen zijn die ik mis, terwijl ik ze leuk zou vinden. Ik wil me ook ontspannen voelen in nieuw gezelschap en zeker van mezelf zijn.’
‘Nouk, alsjeblieft, luister. Er zijn zoveel andere manieren om te ontdekken wie je zelf bent dan teveel zuipen of blowen. Blijf bij jezelf. Jij weet echt wel wie je bent.’ Sarah pakt mijn hand vast en ik glimlach dankbaar naar haar. ‘Het is niets voor jou. Verliefd worden, gek doen en achterop die motor springen: ja, dat zie ik je nog best doen. Je grens eens overgaan, omdat je dacht dat het een goed idee was, ja. Maar het is allemaal zo heftig wat je nu ineens doet. Je bent altijd de voorzichtigste van onze groep. Degene die het overzicht heeft, risico’s incalculeert. Ons vriendinnetje, ja? Die willen we niet kwijt.’ Sarah slaat haar arm om me heen en ik merk op dat het me niet de steun geeft zoals de arm van Collin, terwijl ik me eerder – als in voor deze rollercoaster – altijd gesteund door haar voelde.
‘Ik snap jullie bezorgdheid wel,’ geef ik schoorvoetend toe. ‘Maar goed, hoe is het met jullie?’
Sarah glimlacht. ‘Ik vertelde net dat ik volgende week donderdag met een jongen heb afgesproken. Van dat extra programma dat ik op school volg.’
‘Echt?! Wat leuk! Wat gaan jullie doen?’
‘We gaan uit eten. We hebben tot zes uur college, dus we besloten dat we wel ergens konden eten. Toen ik vroeg of er nog meer mensen meegingen, zei hij best verlegen dat hij graag alleen met mij wilde. Dat was zó lief.’ Sarah zucht diep en ik zie in haar ogen de blik die ik ook bij mezelf zie als ik in de spiegel kijk.
‘Het is je zo gegund Sarah.’
‘Dank je. Ik heb er ook echt heel veel zin in.’
‘Nou, Wendy, gaan wij dan maar met elkaar daten? Ik heb alleen een sukkel van een ex die weer contact met me opneemt.’
‘Ik ben voor. Geen normale, leuke jongen te vinden.’ Wendy zucht diep. ‘Blokkeer die gasten toch eens. Straks app je hem in een dronken bui.’
‘Dat heb ik maar één keer gedaan,’ bekent Nicolette blozend.
‘En we weten allemaal hoe dát is afgelopen.’
Ik moet lachen om Wendy’s droge opmerking en ik realiseer me dat ik het contact met mijn vriendinnen nu al heb gemist. Ik neem me voor meer vanuit mijzelf te beslissen en niet vanuit het belang van de anderen. Eens kijken hoe lang ik dat volhoud.

‘Nouk?’ Wendy tikt me aan tijdens het werkcollege.
‘Ja?’
‘Dit is belangrijk voor het tentamen.’
‘Hmm.’ Ik typ rustig mijn berichtje naar Collin af. Verrassend genoeg maak ik me voor het eerst niet druk om de tentamens die over een kleine maand beginnen. Collin heeft me laten inzien hoe belangrijk het is om in de breedte te leven en aandacht te hebben voor wat je echt wilt, in plaats van simpelweg te doen wat je opgedragen wordt.
‘Mevrouw Noordijk, blijven we ook bij de les?’ bromt de docent.
Ik rol met mijn ogen.
‘Je zit hier vrijwillig. Als je hier niet wil zijn, kun je nu vertrekken.’
‘Nee, het is al goed.’
‘Telefoon van tafel alsjeblieft.’
Geïrriteerd laat ik mijn telefoon in mijn tas glijden en ik kijk naar de dia’s.
Zodra de dag voorbij is, fiets ik naar de fysiotherapiepraktijk waar Collin werkt en ik glimlach als ik zie dat hij buiten op een bankje zit, zijn lange benen voor zich uit gestrekt.
‘Hé schoonheid, wat is dit een fijne onderbreking van de dag.’ Hij komt overeind en rekt zich uit. Vervolgens trekt hij me dicht tegen zich aan.
Ik voel me waardevol en geborgen als hij me knuffelt alsof ik speciaal ben. Het zorgt altijd voor een glimlach op mijn gezicht, zo ook nu. ‘Ik was al bijna eerder klaar,’ mompel ik en ik vertel over het voorval tijdens de les.
Hij grijnst. ‘Goed zo. Laat je niet op je kop zitten. Je bent sterk, Anouk.’ Hij vouwt zijn handen om mijn gezicht. ‘En mooi.’
Ik sla verlegen mijn ogen neer.
‘Nee. Kijk me aan.’ Als ik opkijk, knikt hij goedkeurend. ‘Ik vind je mooi.’
Het bloed stijgt naar mijn wangen.
‘Je reageert zo goed op me.’ Hij kust me, wat een zucht van mijn kant oplevert. Het is gênant te noemen hoe snel ik hem mis als hij niet bij me is. Collin laat me los. ‘Wil je even mee naar binnen? Daar is het iets warmer.’
Ik knik. ‘Graag.’ Mijn gezicht vertrekt van de pijn als ik snel draai en ik hoor een ruggenwervel kraken, net als eerder gebeurde.
‘Fysio nodig?’ Collin geeft me een knipoog en loopt voor me uit naar binnen. Hij houdt een deur voor me open en schuift een bordje op de deur op bezet. ‘Behoefte aan een massage?’
‘Moet je niet aan het werk?’
‘Over een half uur pas weer. Stop nu eens met nadenken. Jas uit, liggen.’ Hij knikt naar een behandeltafel.
Aarzelend trek ik mijn jas en blazer uit en leg deze op een stoel neer. Rustiger dan ik me voel, ga ik op mijn buik op de tafel liggen.
‘Ontspan je. Sorry alvast voor mijn koude handen. Wil je je shirt aanhouden?’
‘Graag.’
‘Prima. Als ik je pijn doe, moet je het zeggen.’ Hij legt zijn handen op mijn schouder en begint druk te zetten.
Ik geef me compleet aan hem over en ook al heb ik weinig verstand van zijn werk, ik weet zeker dat hij goed is in zijn vak.

‘Hoe voelt het nu?’
Ik kom overeind en verbaas me erover hoe slaperig en ontspannen ik me voel. Mijn schouders en rug voelen los en soepel. ‘Fantastisch. Zo fijn.’
‘Goed zo. Ik zou willen dat je de hele dag bij me kon blijven, maar er komt over tien minuten weer een klant.’
‘Dan ga ik weer.’ Ik rol mijn schouders naar achteren. ‘Je bent echt geweldig.’
‘Los van mijn massagetechnieken, hoop ik?’
Ik doe alsof ik nadenk. ‘Absoluut. Ik vind je leuk, Collin.’
Hij legt zijn handen op mijn heupen. ‘Ik jou, Noordijk.’
Ik wil niet bij hem weg.
‘Ik zeg het niet graag, maar je moet echt gaan.’
‘Echt?’ Ik kijk hem smekend aan.
‘Nee, doe dat niet.’ Hij port in mijn zij, waardoor ik moet lachen.
‘Oké, oké, ik ga al.’
Opgewekt fiets ik naar huis en ik besluit dat het tijd is voor een grote schoonmaak in mijn slaapkamer. Als ik die heb gedaan, begin ik met een ongekend enthousiasme ook aan de woonkamer. De conclusie rond een uur of zeven is dat het hard nodig was en dat ik geen zin meer heb om de komende maanden nog weer iets schoon te maken. Ik stop een diepvriespizza in de oven en eet die later liggend op mijn bed op, terwijl ik een film kijk. Heerlijk, het studentenleven.
Na de film blijf ik op mijn bed liggen, starend naar het plafond. Mijn vriendinnen bedoelen het ongetwijfeld goed met hun waarschuwingen, maar Collin heeft me alleen nog maar gelukkig gemaakt. Hij zorgt er telkens weer voor dat ik me geliefd en veilig voel en dat in zo’n korte tijd. Slechts twee weken geleden zat ik voor het eerst met hem in dat cafeetje en nu betekent hij al zoveel voor me, dat ik snap dat anderen, die het gevoel missen, er wantrouwend naar kijken. Het is alleen voor het eerst dat ik me zo kan laten leiden door mijn gevoel en dat is heerlijk om te ervaren. Zou het dan nu eindelijk mijn tijd zijn om mezelf te ontwikkelen tot de sterke, volwassen vrouw die ik zo graag wil zijn? Ik hoop het met iedere vezel in mijn lijf en laat het dan alsjeblieft samen met Collin zijn.

Reacties (4)

  • Long

    Ik ben nog steeds bang dat er iets fouts gaat gebeuren...

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Niet bang zijn, alles komt goed <3

      1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Ik snap wat haar vriendinnen zeggen, maar soms moet je gewoon jezelf ontdekken zoals Anouk zegt, en mislukt het dan kom je jezelf toch wel tegen.
    Ik heb echt zo'n idee dat Collin dadelijk ineens gaat veranderen in een boos persoon ofzo. Maar nu vind ik ze wel echt cute samen

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Mooi! Dat ben ik helemaal met je eens

      1 jaar geleden
  • Azriel

    Ugh, couple goals.

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Hah, jaloers? (Ik ook hahaha)

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Zo schattig! Ik hoop dat Collin zo lief voor haar blijft!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Collin schattig? Laat hem dat maar niet horen (;

      1 jaar geleden
    • Sunnyrainbow

      Jawel als het over Anouk gaat zeker wel! ;-)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen