‘Nico? Zullen we weer eens met z’n vieren naar de film?’ Ik neem een hap van de pasta.
Mijn huisgenootje ziet er vermoeid uit. ‘Later misschien. De komende dagen laat ik mijn sociale leven even voor wat het is.’ Ze wrijft met haar handen over haar gezicht. ‘Ik haat tentamenweken.’
De afgelopen twee weken waren een heerlijke mengeling tussen met Collin zijn, afspreken met mijn vriendinnen en tijd voor mezelf hebben. In tegenstelling tot gewoonlijk, waar ik me weken van tevoren al zorgen maakte om de tentamens en opdrachten, heerst er nu een ongekende rust bij me. ‘Ontspanning is ook belangrijk, Nicolette.’
‘Mijn tentamens halen ook.’ Ze zucht diep. ‘Heb jij al veel gedaan?’
Ik schud mijn hoofd. ‘Ik heb geen zin om te beginnen.’
‘Dat snap ik, maar dit is niets voor jou.’
Iedere keer als iemand zegt dat iets niet bij me past of ze het nooit van me hadden verwacht, krijg ik een sterkere drang om meer uit te proberen wat volgens iedereen totaal niet is hoe Anouk is. Ik wil niet dat mensen denken te weten hoe ik ben. Ik wil het zelf weten en wat anderen ervan vinden, zou me niets uit moeten maken, in de ideale situatie dan. ‘Tot nu toe heb ik alleen maar goede cijfers gehaald, maar sloot ik me ook minimaal twee weken op. Ik wil dingen blijven doen. Niet als een zombie tijd weggooien aan mijn studie.’ Mijn mobiel trilt en als ik zie dat het van Collin afkomstig is, begin ik automatisch te glimlachen.
‘Collin?’ Nicolette lacht hardop als ik haar verbaasd aankijk. ‘Je begint te stralen zodra je iets van hem hoort. Wat stuurt hij? Of is het privé?’
‘Hij vraagt me mee uit eten. Morgenavond al.’ Snel stuur ik terug dat ik er heel veel zin in heb.
‘Geef mij ook zo’n jongen.’ Nicolette zucht diep. ‘Waarom tref ik altijd van die sukkels?’
‘Geen idee. Misschien accepteer je te snel zo’n jongen. Jij kunt echt veel leukere jongens krijgen dan degenen met wie je omgaat.’ Ik voel dat ik rood word, omdat ik dit al lang denk, maar nog nooit tegen haar heb durven zeggen.
‘Meen je dat?’ Ze kijkt me verbaasd aan.
Ik knik. ‘Alleen die ene was oké. Hoe heet hij ook alweer? Die getinte jongen met die oer-Hollandse naam.’
‘Peter!’ Ze glimlacht.
‘Ja, die ja. Die was leuk. En lief voor je. Waarom ging dat ook alweer over?’
Nicolette kleurt rood. ‘Omdat ik een enorme bitch tegen hem was toen ik dacht dat hij vreemdging, terwijl ik zelf niet goed in mijn vel zat.’ Ze buigt haar hoofd.
Ik kijk haar met grote ogen aan.
‘Ja, zeg maar niets. Ik weet het. Ik was afschuwelijk. Dat was zo’n schatje.’ Ze kijkt me nog steeds niet aan. ‘Ik wil hem graag nog eens appen, maar ik durf niet. Hij wil toch geen contact meer met me en ik geef hem groot gelijk.’
‘Natuurlijk wil hij dat nog wel! App hem nu gewoon, je hebt toch niets te verliezen.’ Ik sla mijn hand voor mijn mond. ‘Sorry, dat had ik niet moeten zeggen. Maar ik vind wel dat je hem moet appen. Anders doe ik het, want volgens mij heb ik zijn nummer nog van toen, op één of andere manier.’
‘Als je dat maar laat. Ik app hem zelf wel.’
‘Doe het dan nu.’
‘De nieuwe Anouk laat zich niet ondersneeuwen hè?’ Ze glimlacht. ‘Ik denk dat ik daarmee wel blij ben. Als je ook maar tegen Collin in gaat.’
Ik knik. ‘App hem nu,’ zeur ik.
Samen bedenken wat ze het best naar hem kan sturen, wat ze vervolgens met trillende vingers intypt.
‘Hij appte nooit snel terug, omdat hij één van de weinige jongens is met wie ik heb afgesproken die wel bezig is om iets van zijn leven te maken.’
‘Dan zal je geduld op de proef worden gesteld.’ Ik lach zachtjes, want geduld is absoluut niet Nicolettes sterkste kant.

‘Wat ben je prachtig.’ Collin drukt een kus op mijn mond. ‘Ik heb je gemist.’
‘Ik jou ook.’ En dat ondanks dat we elkaar twee dagen geleden nog hebben gezien. Ik hang mijn ketting recht en trek mijn jas aan. ‘Waar gaan we eten?’
‘Dat zie je vanzelf. We gaan met de auto.’
‘O. Oké.’ Ik pak mijn kleine tasje. ‘Ik ben er klaar voor. Nico, ik ga!’
Ze komt uit haar kamer. ‘Veel plezier! O, hey Collin. Nouk, hij heeft me geappt.’ Ze duwt haar telefoonscherm onder mijn neus.
Ik scan het berichtje en zie een vrij uitgebreide reactie, met veel emoticons en ik knik goedkeurend. ‘Doen. Met hem afspreken.’
‘Geef eens.’ Collin houdt zijn hand op.
Aarzelend geeft Nicolette haar telefoon over.
‘Je ex?’
Nicolette knikt.
‘Niet lang meer.’ Collin grijnst scheef, dan betrekt zijn gezicht. ‘Waarom zou je weer iets met je ex willen?’
‘Omdat ik me achterlijk heb gedragen. Niet hij.’
‘Hmm, goede reden. Veel plezier met die jongen. Maar Nicolette, maak het hem niet te gemakkelijk. Vinden jongens niet leuk.’ Hij geeft de telefoon terug. ‘Bovendien ben jij beter dan dat, toch?’
‘Dank je Collin. Veel plezier samen.’
We lopen naar beneden en ik merk dat ik vrolijk ben door de positieve reactie van Peter op het berichtje van Nicolette, of eigenlijk van ons samen.
‘Heb je het ook met Nicolette over mij?’ Collin houdt de deur van zijn auto voor me open.
Ik stap in en wacht totdat hij ook zit. ‘Soms.’
‘Vertel.’ Hij klikt zijn gordel vast en rijdt weg.
‘Niets bijzonders.’
‘Ben ik niet bijzonder?’ plaagt hij.
‘Nee, inderdaad.’ Ik kijk hem aan.
Lachend schudt hij zijn hoofd. ‘Wat vinden ze van me, je vriendinnen?’
Ik voel het bloed naar mijn wangen stijgen.
‘Ik kan wel iets hebben, Anouk. Kom op.’
‘Ze vinden je aantrekkelijk en lief voor me, maar ze vragen zich af of we bij elkaar passen. Ze denken volgens mij dat je een negatieve invloed op me hebt doordat ik me door jou laat uitdagen om nieuwe dingen te proberen.’ Ik kijk voor me uit, in de hoop dat Collin zijn blik ook op de weg gericht houdt.
‘Leven ze net zo risicoloos als jij doet? Deed?’ Hij pakt mijn hand en legt die op de versnellingspook. Hij legt zijn hand op de mijne.
‘Ik ben altijd de saaiste van het stel hoor,’ verdedig ik mijn vriendinnen.
Collin lacht spottend. ‘Jij saai? Ik vind je allesbehalve saai.’
Ik schraap mijn keel. ‘W-Wat vinden jouw vrienden van mij?’ Ik haat het als ik stotter, waardoor duidelijk wordt dat ik ergens onzeker over ben of me ergens druk om maak.
‘Zal ik je de vrouwonvriendelijke opmerkingen besparen?’ Collin grijnst. ‘Ze vinden je te gek. Vooral omdat jij niet onder doet voor ze. Lex kan dat nog niet hebben, maar geloof me: dat is pure jaloezie. Ze mogen je. Dat vind je vast belangrijker om te weten dan dat ze je allemaal in hun bed zouden willen hebben.’
Ik kijk Collin met grote ogen aan. ‘Dat hoop ik toch niet.’
‘Het zijn mannen. Je bent nu eenmaal een lekker ding, wen er aan.’ Het nonchalance druipt van zijn stem.
‘Helemaal niet.’ Ik rol met mijn ogen. ‘Er is niets bijzonders aan mijn uiterlijk.’
‘Je kunt beter niets zeggen als je niets beters weet dan dat.’ Hij schudt zijn hoofd.
Ik haal diep adem. ‘Wat dan?’
Hij kijkt me niet-begrijpend aan.
‘Wat is er bijzonder aan mijn uiterlijk? Ik meen het, ik heb echt geen idee.’
Opnieuw schudt hij zijn hoofd. ‘Je bent zo natuurlijk knap. Je smalle gezichtje met die grote ogen, waarmee je me zo onschuldig aan kunt kijken. Je strakke lichaam, hoe je precies lang genoeg bent.’ Hij zucht diep. ‘Ik zou willen dat jij je altijd zo knap voelt als hoe ik jou zie. Al lijkt het gewoonlijk alsof je wel zeker over je lijf bent.’
Ik knik. ‘Dat ben ik ook wel. Ik zie alleen het bijzondere niet.’
‘Ook dat zou ik je willen leren en laten zien. Maar dat is voor later.’ Hij knipoogt naar me, waardoor ik het warm krijg. ‘Vergeef me mijn brutaliteit, maar als je nog geen sexy lingerie hebt, ga het kopen. Ik hoor oprecht van ieder meisje dat ze zich er mooi in voelen, ook als ze normale dagelijkse dingen doen, zoals studeren, werken, wat dan ook.’
Mijn gedachten slaan op hol, waarbij ik mezelf in Collins bed zie liggen, me mooi en sexy voelend, hem dichtbij me. Het lijkt een droom die ik nooit zal bereiken, want ik vind mezelf prima, maar mooi?
Collin knijpt zachtjes in mijn hand, die nog steeds op de versnellingspook ligt, voordat hij schakelt. ‘Stop eens met nadenken, lieverd.’
Ik glimlach. ‘Fijne gedachten.’ Ik ga rechtop zitten. ‘Zijn we er al bijna?’
‘Nog ongeveer tien minuten. Het is niet heel luxe hoor, maar ik weet zeker dat jij het er leuk vindt.’
Het is fantastisch hoe hij rekening met mij probeert te houden. ‘Ik ben heel nieuwsgierig.’
‘Ben je nieuwsgierig aangelegd?’
‘Enorm. Ik haat verrassingen.’
‘Ik ook, dus ik ben blij dat je mij het initiatief laat nemen.’ Collin grijnst breed.
‘In het algemeen? Of alleen bij verrassingen?’
‘Goede vraag.’ Hij fronst en richt zijn blik volledig gefocust op de weg. Het blijft even stil. ‘In het algemeen wel. Al is het goed voor me als je af en toe de leiding overneemt. Ook al zal je dat niet zomaar lukken.’
‘Waarom niet?’
‘Ik geef de controle niet zo snel uit handen.’
‘Ik ook niet, maar ik vertrouw je. Daarom lukt het me bij jou.’ Ik merk dat ik lichtelijk verontwaardigd ben door hoe hij zich af lijkt te schermen, zodat hij de touwtjes in handen heeft.
‘Jij wilt ongetwijfeld controle, omdat het je een gevoel van veiligheid biedt. Ik wil de controle, zodat ik mezelf kan uitdagen. Ik wil een keuze hebben. Ik hou ervan om anderen tot het uiterste te drijven, zodat we er beide beter van worden. Dat heeft niets te maken met of ik jou vertrouw of niet.’ Hij geeft me opnieuw een kneepje in mijn hand. ‘Want dat doe ik wel. Zonder twijfel.’
Ik kijk hem aan en glimlach. Wat maakt hij me gelukkig.

Reacties (3)

  • Long

    Ze zijn wel echt heel cute samen I love it

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Collin is zo lief tegen Anouk, so cute!

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Collin praat in tegeltjes wijsheden, echt prachtig. Hij kent Anouk al wel goed zeg, vind ik leuk!

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Haha, tegeltjeswijsheden, love it!

      1 jaar geleden
    • Azriel

      Mee eens! We love Collin

      1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen