‘Goedemorgen lieverd.’
Slaperig open ik mijn ogen en ik glimlach als ik Collin naast me zie liggen. ‘Goedemorgen.’ Ik kruip dicht tegen hem aan.
‘Lekker geslapen?’ Hij streelt een haarlok uit mijn gezicht.
‘Heerlijk. Jij?’
‘Ja, prima. Niets is fijner dan naast jou liggen.’ Hij kust me.
Langzaam dringen de details van gisteravond, of eigenlijk vannacht, tot me door en ik glimlach opnieuw.
‘Wat maakt je zo blij?’ Collin tekent met zijn vingertoppen kleine cirkeltjes op mijn blote schouder.
‘Jij. Wij.’
‘Dat is het beste wat ik ooit gehoord heb.’ Hij zucht diep. ‘Jij bent de beste. Voor mij. Van mij.’ Hij trekt me dicht tegen zich aan.
Ik ontspan me totaal en ik realiseer me dat ik me nu compleet aan Collin over kan geven. Zowel lichamelijk als geestelijk voel ik me fantastisch bij hem. ‘Ik hou van je, Collin,’ mompel ik, terwijl ik kusjes op zijn sleutelbeen druk, langzaam omhoog naar zijn schouder.
‘Ik van jou, liefje.’ Hij duwt me iets van zich af, waarna hij zijn lippen op de mijne drukt.
Hij maakt me zo ontzettend gelukkig. Plotseling voel ik dat er tranen in mijn ogen ontstaan en tevergeefs knipper ik die weg.
‘Wat is er?’ Collin kijkt me bezorgd aan.
‘Niets.’ Ik veeg mijn tranen weg.
‘Nouk.’ Hij trekt zijn wenkbrauwen op.
Ik zucht diep. ‘Het is zo stom. Ik wil helemaal niet huilen, maar je maakt me zo gelukkig. Ik heb me jarenlang niet de moeite waard gevonden en jij geeft me zoveel liefde dat ik me soms afvraag waar ik dat aan heb verdiend.’ Er glijden opnieuw tranen langs mijn wangen.
Collin veegt de tranen weg. ‘Liefde hoef je niet te verdienen, Anouk. Ik vind je een fantastische vrouw. Jij bent goed voor mij, ik probeer goed voor jou te zijn. Omdat ik om je geef.’
‘Niet van die mooie dingen zeggen, dan stop ik niet meer met huilen.’ Ik glimlach zwak.
‘O.’ Collin zucht diep. ‘Ik vind je een verschrikkelijke bitch.’
Nu schiet ik in de lach. ‘Dat scheelt, want ik heb ook een grote hekel aan jou.’ Ik kijk hem arrogant aan.
Collin vouwt zijn handen tegen zijn borst. ‘Au. Straks maak je mij nog aan het huilen.’
‘Jij?’
‘Dat lukt je inderdaad niet zomaar.’ Hij glimlacht. ‘Gelukkig doe je ook niets waardoor ik zou moeten huilen.’
‘Dat zou ik ook niet willen.’ Ik kruip tegen hem aan en sluit mijn ogen.

De hele week blijf ik rondlopen met het gelukkige gevoel van dat weekend. Op vrijdagavond fiets ik naar het huis van Collin, waar hij met zijn vrienden is. Zodra ik binnenstap, word ik enthousiast verwelkomd. Collin pakt me bij mijn middel vast en trekt me bij zich op schoot.
‘Zo goed je weer te zien.’ Hij drukt zijn lippen in mijn nek.
Ik beweeg iets van hem vandaan.
‘Wil ze je nu al niet meer?’ Chris lacht hardop, waarna de rest ook in de lach schiet.
Ik verstrak. ‘Liever hem dan jou,’ laat ik me ontvallen.
Chris klemt zijn kaken op elkaar en kijkt me strak aan, terwijl Tijmen en Jake lachen. Lex kiest openlijk de kant van Chris.
‘Is ze ook zo fel in bed, Collin?’ Lex kijkt compleet langs me heen en richt zijn aandacht op Collin.
‘Daar weet jij niets van. En dat kom je ook nooit te weten.’ Collin verstrakt.
‘Jongens, alsjeblieft.’ Ik rol met mijn ogen.
‘Hij was anders erg tevreden over je hoor, als je je daar zorgen over maakt.’ Jake grijnst breed.
‘Wat?’ Ik kom overeind en kijk Collin vol ongeloof aan.
‘Nouk, relax. Ik vertel graag over waar ik trots op ben.’ Hij grijpt mijn hand vast.
Onmiddellijk trek ik me los. ‘Kan ik je even spreken? Alleen?’
‘Ja jongen, je moet op het matje komen.’ Lex schiet in de lach. ‘Is ze nog steeds zo leuk?’
‘Bek dicht, Lex.’ Collin kijkt hem kwaad aan. ‘Kunnen we het hier later over hebben, Anouk?’
‘Nee.’ Ik vouw mijn armen over elkaar.
‘Lieverd, kom.’ Hij raakt opnieuw mijn hand aan.
Ik schud mijn hoofd. ‘Ik ga dit niet met je bespreken als je vrienden erbij zitten. Dus of je loopt nu even met me mee of ik ga naar huis. Kun je lekker nog over me opscheppen.’ Ik probeer mijn ademhaling rustiger te krijgen, maar dat is tevergeefs.
‘Anouk, hij was positief over je. Hij heeft geen details verteld. Ontspan een beetje,’ zegt Tijmen.
‘Geniet van jullie avond.’ Ik draai me zonder aarzeling om en loop de kamer uit. Stiekem hoop ik dat Collin nog achter me aankomt, maar ik weet inmiddels ook dat hij zich niet laat chanteren.
Zodra ik buiten sta, voel ik dat ik tril van woede. Mijn mobiel gaat over, maar als ik Collins naam zie staan, twijfel ik er niet over om op te nemen.
Sneller dan gewoonlijk fiets ik naar huis en ik laat me op mijn bed vallen.

‘Nouk?’
‘Nee.’ Ik haat het dat mijn stem overslaat.
Direct daarna gaat mijn deur open en stapt Nicolette binnen.
‘Wat is er aan de hand?’ Ze komt naast me op mijn bed zitten.
‘Niets.’ Ik verberg mijn hoofd in mijn kussen.
‘Anouk, kom op.’ Ze legt haar hand op mijn haar. ‘Alsjeblieft, vertel me wat er aan de hand is,’ smeekt ze.
‘Nee, want dan kun je zeggen dat je het erg vindt, maar het al die tijd al geweten hebt.’ Ik veeg een traan van mijn wang.
Ze hapt naar adem. ‘Is het uit met Collin?’
‘Dat gelukkig niet. Al zou ik hem op dit moment het liefst dumpen.’ Ik zucht diep. ‘Sorry dat ik dit niet eerder al heb verteld, maar Collin heeft hier dit weekend geslapen. Bij mij, met mij, als je me snapt. En nu heeft hij het aan zijn vrienden verteld en maakten die allemaal achterlijke opmerkingen tegen me en Collin nam het niet voor me op en…’
‘Nouk.’ Nicolette slaat haar arm om me heen. ‘Laten we beginnen bij het begin. Hoe was het om met hem te slapen?’
Blozend ga ik rechtop zitten. ‘Wat ongemakkelijk, maar wel goed. Hij was heel lief voor me.’ Ik voel dat mijn wangen nog roder worden. ‘Daar heb ik echt geen spijt van. Maar hij weet hoe bijzonder het voor mij was en hij had het niet aan zijn vrienden moeten vertellen. Toch?’
‘Vind ik niet nee. Maar aan de andere kant vertel je het nu ook aan mij.’ Nicolette twijfelt zichtbaar.
‘Maar jij zou er geen rotopmerkingen over maken als hij hier nu was.’
‘Zeker niet.’ Ze ademt diep in. ‘Eerste ruzie met hem?’
Ik knik. ‘Je weet dat ik niet tegen ruzies kan. Ik wil dat hij me geruststelt, niet dat hij me zo overstuur weg laat gaan.’
‘Wat heb je gezegd?’
‘Dat ik met hem wilde praten, alleen. En dat ik anders zou gaan. Dus toen ging ik. Hij belde me toen ik buiten stond, maar ik heb niet opgenomen.’
‘Goed zo. Waag het niet contact met hem te zoeken voordat hij hier op de stoep staat. Hij zit fout, Anouk. Het gaat al niet meer over wat hij aan zijn vrienden heeft verteld, maar dat hij jouw kant niet heeft gekozen. Hij heeft je keihard laten vallen.’ Nicolette heeft een frons in haar voorhoofd.
‘Niet fronsen, daar krijg je rimpels van.’
Ze glimlacht overdreven, wat ervoor zorgt dat ik in de lach schiet.
‘Goed zo.’ Nicolette knuffelt me.
‘Waarom zorg je zo goed voor me?’
‘Doe normaal zeg! Omdat we vrienden zijn natuurlijk.’
Ik zucht diep. ‘Hoe is het met jou en Peter?’
Onmiddellijk begint Nicolette te stralen. ‘Ik ben je zo dankbaar dat je zei dat ik hem gewoon moest appen. Die jongen is echt te goed voor me.’
Ik schud mijn hoofd. ‘’Hij is goed voor je, dat is iets anders. Je verdient hem, Nico.’
‘Dat is zo lief van je.’ Ze glimlacht zwak.
‘Ik meen het.’ Ik knik om mijn woorden kracht bij te zetten.
Mijn telefoon gaat over en ik zie “Collin” in beeld staan. Aarzelend kijk ik Nicolette aan.
‘Negeren. Hij moet langskomen. Geef hem ook maar een rotgevoel.’
In beeld zie ik een berichtje van Collin staan, welke ik toch maar open.
Bel me alsjeblieft.
‘Negeren.’ Nicolette pakt mijn telefoon uit mijn handen en legt die op mijn nachtkastje. ‘Hij komt vanzelf wel naar je toe.’
‘Ben ik niet te hard voor hem?’
Ze schudt haar hoofd. ‘Zeker niet. Laat hem nu eens voor je vechten, Anouk, in plaats van dat jij alles voor die jongen doet.’
‘Dat doe ik niet.’
Nicolette heft haar handen. ‘Oké. Dan niet.’ Ze staat op. ‘Gaat het weer iets beter?’
Ik knik. ‘Dankjewel Nico.’
‘Geen contact met hem zoeken hè?’
‘Dat beloof ik je.’ Het is toch een te grote chaos in mijn hoofd om helder na te denken over wat ik wil en wat ik moet doen.
‘Ik ben trots op je.’ Nicolette wrijft kort over mijn schouder en loopt dan mijn kamer uit.
Ik zet mijn telefoon op stil en kleed me om. Veel vroeger dan gewoonlijk op een vrijdagavond lig ik in bed en ik probeer te gaan slapen, wat natuurlijk mislukt, zoals ik ook wel verwacht had. Keer op keer draai ik om, af en toe zucht ik eens diep en regelmatig steek ik mijn voeten buiten het dekbed, waarna ik mijn voeten snel weer terug trek. Ik realiseer me dat ik bijna nooit eerder een ruzie ben aangegaan en dat ik daar eigenlijk best trots op ben. Met een kleine glimlach op mijn gezicht door die persoonlijke ontwikkeling val ik uiteindelijk in slaap.

Reacties (3)

  • Long

    Wauw dat is echt niet cool van Collin.. Maar ik denk dat alle mannen zo zijn :')

    1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Wat een dick move van collin🙄

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Jeej Anouk is aan het groeien!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen