‘Ik sta voor je huis met een motor. Ga je mee?’
‘Eh…’ Ik frons en knipper dan met mijn ogen om de vraag te verwerken. ‘Ja. Geef me een paar minuten, ik kom er zo aan.’
‘Je bent geweldig, Nouk. Tot zo.’
Ik verbreek mijn verbinding en wissel snel mijn dunne vest voor een warme trui, waarna ik mijn jas en schoenen aantrek en naar buiten ga.
Collin staat naast de motor, met twee helmen in zijn hand. Zijn haar zit door de war, het motorpak spant strak om zijn gespierde lichaam en ik merk dat ik hem aan blijf staren.
Snel loop ik naar hem toe en ik sla mijn armen om zijn hals, waarna ik hem zoen. ‘Je bent zo knap.’ Ik kijk hem recht aan in die prachtige ogen. ‘Onweerstaanbaar.’
‘Ik hou ervan als je ongefilterd zegt wat je denkt. Dat moet je vaker doen, Noordijk.’ Collin kust me. ‘Het is dat ik zoveel van motorrijden hou, anders zou ik vorige week zaterdagnacht met je herhalen.’ Hij laat zijn vingers langs mijn wangen glijden, terwijl mijn gezicht ongetwijfeld steeds roder wordt. ‘Je daagt me zo enorm uit zonder het door te hebben.’ Collin sluit kort zijn ogen. ‘Laten we gaan.’
Ik pak de helm van hem aan en zet die op. Het vizier laat ik nog even open. Collin stapt op de motor en ik volg zijn voorbeeld. Ik leg mijn handen op zijn bovenbenen en laat die een stuk naar boven glijden, waarna ik mijn armen om zijn middel sla.
‘Anouk,’ klinkt er dreigend, waardoor ik hardop in de lach schiet. ‘Dit krijg je zo hard terug.’ Hij start de motor, wat voor mij het sein is om het vizier dicht te klappen. Zodra hij wegrijdt, klem ik me nog extra aan hem vast.
In tegenstelling tot de vorige keer geniet ik nu vanaf de eerste seconde van de omgeving die langs me heen raast en hoe dicht ik bij Collin ben.
Collin remt af op een brede landweg en zet de motor stil. Hij seint me dat ik af moet stappen, wat ik dan ook doe. Hij stapt af, duwt zijn vizier omhoog en zet de motor op de standaard. ‘Wil jij een stukje rijden?’
Met grote ogen kijk ik hem aan. ‘Wat?’ Ik mag toch hopen dat ik hem niet goed heb verstaan.
‘Of je ook een stukje wilt. Ik help je wel. Goed naar me luisteren. Stap maar op.’
‘Collin, dat is levensgevaarlijk en het mag niet eens.’
‘Je wilde leven toch? Vertrouw me.’
‘Ik vertrouw jou wel, ik vertrouw mezelf niet met die motor. Ik kan niet motorrijden, autorijden of wat dan ook. Ik wil niet dood en ik wil deze machine niet beschadigen.’ Vastberaden klem ik mijn kiezen op elkaar.
‘Als je mij vertrouwt, komt het goed.’ Collin legt zijn hand op mijn onderrug. ‘Ga je angst aan, Anouk.’
‘Het is geen angst. Niet alleen tenminste. Ik kan redelijk goed risico’s inschatten en dit is een te groot risico voor me. Ik ga het niet doen, echt niet. Al moet ik terug lopen. Je hoeft me niet te dwingen, Collin, want ik weiger het. Je zei dat ik je soms op je plek moest trappen, nou hier heb je de eerste schop.’ Het verbaast me dat ik me ontspannen voel terwijl ik krachtig weerstand aan hem bied.
Hij heft zijn handen. ‘Duidelijk. Dan gaan we weer verder.’
We stappen opnieuw op en ik laat me over allerlei wegen rijden. Het doet me goed dat ik niet meer met het meningsverschil van daarnet in mijn maag zit, maar me ontspannen op het motorrijden en op Collin kan focussen. We brengen de motor terug naar de garage en rijden met Collins auto terug naar zijn huis.
‘Je bent helemaal bezweet.’ Ik bestudeer de zweetdruppels op zijn voorhoofd, terwijl er een koude rilling door mijn lichaam trekt.
‘Dit pak is bloedheet. Ik spring straks even onder de douche.’ Hij veegt met de rug van zijn hand over zijn voorhoofd.
Eenmaal bij Collin thuis ruimt hij de helmen en zijn motorlaarzen zorgvuldig op. ‘Relax maar even.’ Hij knikt naar de woonkamer. ‘Ik zal snel douchen.’ Hij draait naar me toe. ‘Maak de rits even open als je wilt.’
Ik trek de rits naar beneden.
‘Thanks.’ Hij stapt de badkamer in en doet de deur dicht. Als hij die niet op slot draait, twijfel ik kort. Dan trek ik razendsnel mijn sokken, broek en trui uit en open de deur.
Collins grijns en de kriebel die door mijn onderbuik schiet, bevestigt me dat ik de goede keuze heb gemaakt.

‘Ga je het opnieuw aan je vrienden vertellen?’ Ik kijk Collin uitdagend aan, terwijl ik me ontspannen aankleed. Hoe onzeker ik me tijdens mijn eerste keer met hem ook voelde, nu zit ik vol zelfvertrouwen.
Collin schiet in de lach en schudt zijn hoofd. ‘Ik wil niet opnieuw ruzie met je. Al zou ik graag met ze delen hoe mooi en sexy je bent, hoe je je compleet aan me overgeeft en dat bij geen andere jongen doet of hebt gedaan.’ Hij kijkt me intens aan. ‘Ze zouden gek worden als ik ze vertel hoe perfect wij samen zijn, Anouk. Ze willen je allemaal. En jij?’
‘Ik wil alleen jou.’ Ik grijns breed. ‘Ook niet zo gek, als je eens realistisch in de spiegel kijkt,’ zeg ik nuchter.
Hij maakt zijn riem dicht. ‘Wat maakt me knap dan?’
‘Dat heb je vast al vaak genoeg gehoord.’ Ik rol met mijn ogen.
‘Niet van jou.’
‘Je krijgt alleen de top drie. Ogen, kaaklijn, spieren.’
‘In die volgorde?’ Collin grinnikt.
‘Ook dat nog ja.’ Ik leg mijn hand tegen zijn borstkas. ‘Je zei die eerste avond dat je geen vreemde bijbedoelingen had en toen dacht ik al dat ik het helemaal niet erg vond als je dat wel had.’
Collin lacht hardop. ‘En ik maar denken dat je alleen maar aan die pijn kon denken.’
‘Ik kan meerdere dingen tegelijk.’ Lachend draai ik me om, waarna ik mijn trui aantrek.
‘Wie had dat van je verwacht.’
‘Het beviel me anders prima dat jij toen mijn gedachten niet kon lezen.’
‘Mij niet.’ Collin duwt me zachtjes naar de woonkamer. ‘Zin in een jointje?’ Hij trekt een lade van de tafel naar zich toe.
Ik schud mijn hoofd. ‘Nee, dank je.’
Hij rolt er gemakkelijk één en komt naast me op de bank zitten. ‘Zeker? Je weet hoe fijn het is hè?’
‘Ik hoef niet Collin.’
Hij haalt zijn schouders op. ‘Jammer.’ Hij steekt de joint aan en neemt een hijs. Met gesloten ogen blaast hij de rook uit. ‘Hoe vond je het motorrijden eigenlijk?’
‘Heerlijk. Ik snap echt wel dat je dat fijn vindt om te doen. Ik had nooit verwacht dat ik me door zoiets zou kunnen ontspannen.’
‘Het is zo’n te gek gevoel om op die snelheid controle te hebben over een machine. Zeker als ik dan jouw armen ook nog om me heen voel, veel minder gespannen dan de vorige keer.’ Hij neemt opnieuw een hijs. ‘Dit is een perfecte avond, lieverd.’
Ik knik. ‘We hebben wel hoogte- en dieptepunten hè?’ Ik zucht diep.
‘Dat is toch met alles zo?’ Collin haalt zijn schouders op. ‘Zolang ik het leuk met je heb, maak ik me nergens druk om.’
‘Sorry, even vergeten dat je zo oud en wijs bent.’ Met moeite houd ik mijn gezicht in de plooi.
Collin leunt over me heen. ‘Zei je nu dat ik oud ben?’
Ik doe alsof ik nadenk. ‘En wijs. Zie het als een compliment.’
‘Oud?’
‘Dat ben je ook. Bijna bejaard.’ Ik por in zijn zij, maar dat heeft niet het gewenste effect. Hij spant slechts een paar spieren aan om het op te kunnen vangen.
‘Kleuter.’
‘Opa.’ Opnieuw prik ik in zijn zij. ‘Hup, wegwezen.’
Collin schiet in de lach. ‘Wil je dat ik ga?’
‘Nee. Je mag niet gaan.’ Ik grijp zijn arm vast.
‘Denk je dat het helpt?’ zegt Collin spottend.
‘Nee.’ Ik schiet in de lach, wat ook een lach van Collin oplevert.
‘Dat denk ik ook niet nee.’ Hij schudt zijn hoofd en trekt zijn arm met gemak uit mijn greep. ‘Maar ik blijf wel. Graag zelfs.’ Hij slaat zijn arm om me heen en drukt de joint uit. ‘Blijf je bij me?’
‘Ik heb morgen weer college.’
‘Dat vroeg ik niet.’
Met een diepe zucht geef ik me over. ‘Ik blijf.’
‘Zo erg is dat toch niet?’ Collin grinnikt.
‘Weet je hoe irritant het is dat je alles van me gedaan krijgt?’
‘Behalve motorrijden.’
‘Dat was levensgevaarlijk.’
Collin gaat half liggen in de bank en trekt mij met zich mee. ‘Zie je wel dat ik niet alles van je gedaan krijg.’
Ik sluit mijn ogen.
‘Nog even wakker blijven,’ fluistert hij.
‘Maar ik ben moe,’ mompel ik.
‘Wil je slapen?’
Ik knik.
Collin staat op en tilt me op alsof ik niets weeg. Hij draagt me naar het bed en legt me voorzichtig neer. ‘Je lijkt doodop, wat is er?’
‘Niets. Ik ben gewoon moe.’
‘Echt?’
‘Echt.’ Al liggend probeer ik kleding uit te krijgen, wat nogal moeizaam gaat.
Collin gooit een zwart shirt naar me toe. ‘Mag je lenen, als je wilt.’
‘Dank je.’ Ik glimlach en trek het shirt aan. Op mijn telefoon stel ik een wekker in. ‘Ik heb wel om half negen college. En ik moet nog langs huis voor mijn spullen.’
‘Ik laat je nu toch niet meer gaan, ook al moet je om vier uur opstaan.’
‘Dat zou verschrikkelijk zijn.’ Ik zucht diep. ‘Je maakt me gelukkig, Collin.’
Hij komt naast me liggen. ‘Ik draag bij aan je geluk, hoop ik. Ik moet je niet gelukkig maken.’
‘Oud. En wijs.’
Collin slaat zijn arm om me heen. ‘Ga maar slapen, voordat je meer onverstandige dingen zegt.’
‘Nou!’ Beledigd draai ik me naar hem om. ‘Ga jij maar slapen, voordat je onverstandige dingen zegt.’ Ik trek mijn wenkbrauwen op.
‘Dat doe ik nooit.’
‘Zie je wel, daar begint het al.’ Ik druk een kus op zijn lippen. ‘Welterusten lieverd.’
‘Slaap lekker schoonheid.’
Tevreden val ik niet veel later in slaap, veilig en geborgen in Collins armen.

Reacties (3)

  • Long

    Oh man, dit heerlijke hoofdstuk zorgde weer voor een gigantische glimlach! <3

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Goed om te horen! Daar doe ik het voor

      1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Ik blijf het herhalen. Ze blijven toch wel cute samen. Ondanks Collins eikel gedrag af en toe

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Love hoe Anouk groeit!

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen