‘O, wacht even.’ Ik rem af, trek mijn handschoen uit en neem mijn telefoon op.
‘Hey knappe meid.’
Ik glimlach. ‘Met wie spreek ik?’ plaag ik.
‘Vriendje veertien.’
‘O ja, die.’
We schieten tegelijkertijd in de lach.
‘Ben je al onderweg?’
‘Ja, wat dan?’
‘Dat vroeg ik me af. Ik wilde namelijk nog even met je alleen zijn, voordat mijn opdringerige vrienden er weer bij zijn. Ik heb je te lang niet gezien.’
‘Twee dagen Collin! En dat gaat niet lukken, want ik ben samen met Tijmen. Tot zo.’ Ik verbreek de verbinding en direct voel ik me gemeen, omdat ik weet dat Collin hier een hekel aan heeft. Toch zorgt het tegelijkertijd voor een goed gevoel, omdat hem plagen zoveel intensiteit bij hem oplevert.
‘Wat was er?’ Tijmen kijkt me nieuwsgierig aan.
‘Of ik al onderweg was.’
‘En verder?’
‘Nieuwsgierig aagje,’ plaag ik. ‘Hij wilde nog even met z’n tweeën zijn.’
Tijmen grijnst breed.
‘Nee!’ Ik rol met mijn ogen. ‘Zo oppervlakkig ben ik niet.’
‘Collin wel.’ Tijmen fietst verder, voordat ik kan reageren.
Snel fiets ik achter hem aan. ‘Tijmen!’
‘Jij trekt zo snel je conclusies, dat doe ik niet. Ik moest alleen lachen. Hij is gek op je, maar hij is zeker ook erg onder de indruk van hoe knap en sexy je bent, mevrouw.’ Tijmen geeft me een knipoog. ‘Wat ik zeker snap, maar ik blijf steeds onder de indruk van jouw kracht. Je bent zo sterk. Een verademing, echt waar. In plaats van die ja-knikkende trutjes.’ Hij zucht diep. ‘We zijn er.’
‘Dat weet ik, ik kom hier vaker.’ Lachend kijk ik hem aan.
‘Gaan we bijdehand doen?’
We zetten onze fietsen op slot, waarna Tijmen de deur voor me open houdt. Iedere keer voordat ik Collin weer ga zien, maakt mijn hart altijd een sprongetje.
De deur gaat al open voordat ik de kans krijg om aan te bellen en Collin laat ons lachend binnen. Toch ken ik zijn gezichtsuitdrukkingen en houdingskenmerken goed genoeg om te weten dat hij niet gecharmeerd is van het feit dat ik tegelijkertijd met Tijmen binnenkom en hem daarnet niet heb verteld wat daar de reden van is. Ik weiger er iets over los te laten totdat Collin genoeg lef heeft om het me recht op de man af te vragen, ook al is het helemaal niet bijzonder waarom ik met Tijmen hierheen ben gekomen.
Collin geeft Tijmen een klap op zijn schouder en pakt mij dan voorzichtig vast. ‘Hoe is het?’
Ik glimlach naar hem. ‘Goed. Hoe is het met jou?’
‘Waarom ben je met hem?’ Collin klemt zijn kiezen op elkaar.
Tijmen doet geen moeite om te verbergen dat hij het erg grappig vindt.
Lachend tik ik Collin zacht tegen zijn wang. ‘Hij blijkt bij een vriendin van me te wonen in een studentenhuis. Daar was ik vanmiddag en toen bleek dat we allebei naar jou gingen, zijn we hier samen heen gefietst.’
Collin knikt goedkeurend.
‘Het was heel gezellig, toch Tijmen?’ Ik kan het niet laten.
‘Zeker.’ Tijmen grijnst breed, waardoor Collins goedkeuring verdwijnt.
‘Schatje.’ Ik druk een kus op Collins lippen. ‘Jaloezie maakt je erg lelijk. Niet zo controleren. Ik ben gek op je en dat verandert niet doordat ik je vrienden of andere jongens zie. Echt niet.’
Hij mompelt iets onverstaanbaars en zucht dan diep. ‘Willen jullie iets drinken?’ Hij laat me los.
‘Ik ben wel toe aan een wijntje.’
‘Dat gaat een leuke avond worden. Doe mij maar een biertje, Collin.’ Tijmen loopt naar de woonkamer.
Ik ga Collin achterna de keuken in. ‘Vond je het vervelend wat ik zei?’
‘Ja.’ Hij gooit een keukenkastje onnodig hard dicht. ‘Omdat je gelijk hebt. Ik haat dat stuk van mezelf, Nouk.’ Hij schenkt een glas tot de rand vol met rode wijn, waardoor ik door mijn knieën moet zakken en voorzichtig een slokje moet nemen, voordat ik het glas op kan tillen zonder dat er wijn over mijn hand golft.
‘Het geeft niet, maar ik wil je helpen het door te hebben. Ik weet dat het niet per se wantrouwen naar mij is.’
‘Zeker niet.’ Collin pakt vijf flesjes bier uit een krat. ‘De anderen zullen er ook zo wel zijn.’ Hij drukt een kus op mijn lippen, wat overgaat in een intense zoen. ‘Wil je één ding voor me doen vanavond?’
‘Dat ligt eraan wat het is.’ Afwachtend kijk ik hem aan.
‘De andere jongens zo jaloers maken dat je met mij bent dat ik hun de volgende keer wantrouw als ze alleen met je zijn.’
Ik schud mijn hoofd. ‘Je bent af en toe ongelooflijk, Collin. Geef me één goede reden waarom ik dat zou doen.’
‘Omdat ik het heerlijk vind om dat verlangen in hun ogen te zien en te weten dat het jou niets doet, behalve als ik je op die manier aankijk. Ik ben benieuwd wie dat spelletje het langst volhoudt.’
‘Ik zie wel.’ Ik haal mijn schouders op.
Collin knikt en loopt voor me uit, de woonkamer in.

Ongemakkelijk kijk ik naar de joint die rondgegeven wordt en steeds dichter bij mij komt. Ondanks dat ik al zeker weet dat ik het niet wil, maakt het me zenuwachtig dat de jongens er ongetwijfeld op zullen reageren. Ik leun achterover, tegen Collins borstkas aan.
‘Wil je ook?’ Jake, die naast Collin en mij zit, biedt me de joint aan.
‘Nee, dankjewel.’ Ik steek mijn kin iets vooruit, in de hoop zeker over te komen, terwijl ik als geen ander weet dat je eerste reactie niet te verbergen is. Mensen zijn gemaakt om angst en twijfel te kunnen herkennen, dat weet ik zeker na mijn middelbare schooltijd. Er trekt een rilling door me hen. Ook dat lukt me niet om het te verbergen.
‘Zeker?’ Collin neemt de joint aan en neemt een hijs. Hij houdt de joint voor mijn lippen.
‘Ja. Ik hoef niet.’
‘Jammer dat ze niet meer zo naar je opkijkt hè, Collin?’ Lex lacht spottend. ‘Het stoere meisje blijkt een watje, wie had dat gedacht?’
Ik kijk de jongen strak aan. ‘Een watje? Moet je horen wie het zegt. Trouwens, deze man betekent meer voor me dan jij je voor kunt stellen met je liefdeloze leven.’ Ongemerkt ben ik rechtop gaan zitten.
‘Ja hoor, gaat ze weer.’ Chris heft zijn handen.
‘Wat, gaat ze weer? Ik laat mezelf hier niet kleineren, Collin niet en zeker niet door iemand als hij.’
‘Schatje, relax.’ Collin laat zijn handen over mijn bovenbenen glijden.
Met een diepe zucht zak ik weer tegen Collin aan en ik neem een flinke slok wijn. Misschien wordt de avond op die manier nog draaglijker, want tot nu toe vind ik het verschrikkelijk. Het is de ene keer altijd leuker dan de andere keer, maar vanavond lijkt er een niet te vangen spanning te hangen. Het maakt me lichtgeraakt en onzeker, beide eigenschappen waar ik een hekel aan heb.
‘Ik ken meiden zoals jij, Anouk. Grote bek, maar weinig actie. Je bent zo passief, zo’n grijze, saaie muis.’
Mijn hartslag verdubbelt en het liefst zou ik tegen hem schreeuwen, maar ik houd mijn woede in, al kost me dat verschrikkelijk veel moeite. In één teug drink ik mijn glas leeg en ik sta op om het glas opnieuw te vullen. Met het glas in mijn hand ga ik op de zijleuning van de bank zitten.
‘Hoorde je wat ik zei?’ Lex komt overeind en komt tegenover me staan.
‘Als ik jou was, zou ik gaan zitten, vriend, anders help ik je namelijk.’ Collin blijft relaxed en onderuitgezakt zitten. ‘Waag het niet zo over haar te praten.’
‘Dank je.’ Ik buig naar Collin toe om hem te zoenen en ik vraag me af waar mijn geremdheid is achtergebleven. De kans is groot dat het feit dat ik al aan de tweede fles wijn ben begonnen er iets mee te maken heeft. Als ik me van Collin losmaak, zit Lex alweer op de tafel en hij bekijkt me van top tot teen.
‘Je bent ook zo makkelijk hè?’ Hij schudt zijn hoofd en lacht spottend.
‘Voor hem wel ja.’ Ik glimlach liefjes naar hem. Vanuit mijn ooghoek zie ik Tijmen zijn hoofd schudden.
Collin trekt me bij zich op schoot. ‘Je bent leuk,’ fluistert hij.
Ik leun tegen hem aan en kijk naar hem. ‘Jij ook.’ Ik druk een kus op zijn lippen.
‘Niet te klef alsjeblieft. Ik wil nog kunnen slapen vannacht.’ Jake houdt zijn handen voor zijn ogen.
We schieten allemaal in de lach, zelfs Lex. Ook al wil ik niet teveel aandacht aan hem schenken, toch merk ik dat het iets met me doet hoe hij op me reageert. Als ik het toelaat, weet ik zeker dat hij zonder moeite mijn emoties en gedachten kan bepalen en dat frustreert me. Na het afstuderen van de havo had ik besloten dat ik mijn eigen leven zou leiden, los van wat iedereen daarvan zou vinden. Ik wist dat het een zware opgave zou worden, maar ik had niet verwacht dat het me zou aangrijpen op de vreemdste momenten en dat ik soms die baksteen in mijn maag weer zou voelen. Zeker niet als ik me gelukkig zou voelen, zoals ik me tegenwoordig voel. Het zorgt ervoor dat mijn spieren weer op spanning komen te staan en ik vraag me af wanneer die druk zal afnemen. Zal er ooit een tijd komen dat ik mezelf ieder moment van de dag de moeite waard vindt?
Collins handen in mijn nek zorgen ervoor dat ik ineen duik door de onverwachte beweging, maar onmiddellijk geef ik me over aan zijn geweldige massagetechniek. Ik buig mijn hoofd en sluit mijn ogen, waardoor de hele omgeving lijkt te verdwijnen en ik me alleen maar hoef te focussen op de handen van Collin die mijn gespannen spieren losmaken. Ik zucht diep. Het is met hem zo ongelooflijk fijn dat ik ervan baal dat hij vrienden heeft als Lex en Chris.

Reacties (4)

  • Long

    Ik ben echt wel een beetje klaar met Lex hoor, hij is gewoon jaloers omdat hij zelf niemand heeft :')

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Nou, bied je je aan als vrijwilliger? ^^

      1 jaar geleden
  • Azriel

    Uhg, wat een akelige vent is die Lex toch ook

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Misschien is hij stiekem wel heel lief...

      1 jaar geleden
    • Azriel

      ik voel een plottwist aankomen ^^

      1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Man man man wat een stel klootzakken zijn ze ook die vrienden...🤨

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Pas op wat je zegt hè? (':

      1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Pff Collins vrienden zijn wel vermoeiend zeg..

    1 jaar geleden
    • xTrueStoryx

      Niet iedereen toch? *puppyeyes*

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen