Foto bij 001

You think the only people who are people
Are the people who look and think like you
But if you walk the footsteps of a stranger
You'll learn things you never knew, you never knew
Have you ever heard the wolf cry to the blue corn moon
Or asked the grinning bobcat why he grinned
Can you sing with all the voices of the mountains
Can you paint with all the colors of the wind

Dying to know,
Afraid to find out.


Feeling shy aren't we?


''Tot morgen hé Charlie.'' Harry grijnsde breeduit naar het verlegen meisje, Charlie baande zich snel langs hem, ze stopte even en draaide haarzelf om, ze wreef ongemakkelijk over haar arm heen en blikte kort op in de ogen van Harry.
''Tot morgen meneer.'' antwoordde ze braaf terug, te braaf, terwijl ze een donkere lok om haar vinger draaide, hij glimlachte zelfingenomen bij de woorden die ze zojuist had uitgesproken, 'meneer'.. Hij voelde zich machtig, alsof hij de controle over haar had, daarbij gaf het onschuldige beeld wat hij nu voor zich had hem enkel fouten gedachten.
Ze draaide haarzelf met een trillende zucht om, haastend naar het eind van de gang, ze voelde zijn ogen branden op haar slanke rug maar dit negeerde ze stug.
Ze trok de deur van het schoolgebouw open, dankbaar snoof ze de frisse buitenlucht in, haar longen vullend met de verse zuurstof, ze had een beetje last van hooikoorts, maar dankzij haar hooikoortstabletten was het prima te doen. Haar benen droegen haar zo snel als ze konden naar haar gammele fiets.
Bij haar fiets aangekomen gooide ze haar tas lomp op het rekje, haar sleutels duwde ze zenuwachtig in het slot en met een vaart reed ze het schoolterrein af, terug naar huis, ze leek haar dag niet volledig te hebben, haar zenuwen bleven opspelen.
Thuis aangekomen gooide ze haar tas direct in de hoek van de gang, ze schopte haar schoenen kreunend uit, toen ze naar de woonkamer liep bevond ze zich in een leeg huis, iets wat wel vaker zo was, ze zuchtte geërgerd uit, om vervolgens door te lopen naar de keuken, in de keuken geplakt aan de koelkast bevond zich een briefje van haar moeder.

''Ik heb een nachtdienst, er ligt geld op de eettafel.
Tot morgen lieverd.
xxx.''


ze blikte kort op haar ogen glijdend over de eettafel, er lag inderdaad een briefje van twintig euro op de tafel, met een zucht greep ze het papiertje beet, weer een avond zonder gezelschap van haar moeder, ze was het gewend, avondeten deed ze grotendeels van de tijd in haar eentje, eigenlijk was ze vrijwel altijd in haar eentje.
Ze kreunde iets vermoeid, trek had ze niet heel erg, maar ze besloot toch maar een pizza te bestellen.
Vrienden had ze niet echt, ze was liever op haarzelf, daarbij was ze ook nog eens enigst kind, dat maakte haar leven soms echter vrij eenzaam. Haar vader had haar verlaten toen haar moeder enkel alleen zwanger was van haar. Iets wat ze nooit helemaal heeft begrepen.
En haar moeder? haar moeder werkte overuren om de kosten te kunnen betalen van het belachelijk grote huis waarin ze woonde, een te groot huis voor enkel twee personen waarvan er één nooit thuis was. Ze plofte met een zucht neer op de bank, wachtend tot haar bestelling eens zou arriveren.
_________________________________________________________

Harry Styles liep vlot door naar het station, hij had eigenlijk met de auto willen komen, maar het openbaar vervoer was voor hem net wat makkelijker, geen gedoe met parkeerplekken die er eigenlijk niet waren.
Hij nam zuchtend plaats in de trein, een enkele halte voordat hij uitstapte deed hij zijn oordoppen in zijn oren.
Zijn hoofd liet hij leunen tegen het glas aan, starend naar de voorbij razende bomen, luisterend naar zijn favoriete muziek.
Naar welke muziek zou Charlie luisteren, bedacht hij in zichzelf.
Het was zijn eerste jaar als leraar zijnde, vers afgestudeerd, hij had uitgekeken naar dit moment, het studeren ging hem toch wel vervelen, ondanks hij toch een enorm leuke studententijd heeft gehad, was hij blij een nieuw hoofdstuk te beginnen in zijn leven.
Thuisgekomen gooide hij zijn tas met een zucht neer op de eettafel, hij woonde al zo'n drie jaar op zichzelf. Hij had niet eens de tijd om uit te rusten of zijn telefoon stond al roodgloeiend.
Met een grijns nam hij de telefoon op. ''Hé Harold, hoe is je eerste dag gegaan player.'' hij kreeg een grotere grijns op zijn gezicht, hij had zijn beste vriend Louis leren kennen op zijn studie. ''Hoe is jou dag gegaan Lou.'' vroeg Harry vluchtig, Louis gromde geërgerd uit en Harry kon het niet laten om breeduit te lachen. ''Het viel tegen, geen bijzondere meiden in mijn klas, en zo en zo minderjarig, ik had het toch wel iets anders in gedachten.'' Harry trok zijn wenkbrauwen vermaakt in de lucht, zijn gedachten dwaalde direct af naar Charlie, hoe oud zou zij wezen, hij gokte op een jaar of twintig, misschien net wat ouder, net wat jonger dan hij zelf was, zelf was hij vijfentwintig.
Zij had zijn oog direct gevangen, zo'n prachtig meisje had hij nog nooit gezien. Harry zoog wat lucht naar binnen, zichzelf betrappend op zijn onreine gedachten. ''En bij jou playboy? Mooie studentjes in jou mentorklasje?'' Harry beet eens bedenkelijk op zijn lip, het lag op het puntje van zijn tong.
''Zeker wel, althans één dan, één bijzonder mooi meisje.'' Harry merkte hoe hij de aandacht van Louis direct getrokken had. ''Haal geen dingen in je hoofd hé Styles, vergeet niet wat meneer Kalvert heeft gezegd, studenten zijn er om te begeleiden niet om mee te flirten, hoe mooi dit meisje ook kan wezen, het kan je je baan kosten.''
Hij rolde eens met zijn ogen bij het horen van de woorden van zijn beste vriend, zo achterlijk was hij ook weer niet.
De afgelopen drie jaar werd het in zijn hoofd gestampt, een student was verboden terrein en al helemaal als ze minderjarig waren.
Maar toch had ze zijn interesse nu al gewekt.
_________________________________________________________

De volgende ochtend haastte Charlie zich naar het lokaal, met haar tas in haar handen geklemd volgde ze braaf de leerlingen die ze gisterenmiddag had leren kennen, haar klasgenoten voor het aankomende jaar, ze wendde haar blik verlegen af toen ze opmerkte dat meneer Styles al in de deuropening stond.
Zijn ogen gleden over haar heen en met een grijns begroette hij haar. ''Goedemorgen Charlie, goed geslapen.'' ze merkte op dat hij haar als enige had begroet deze ochtend, ze schraapte haar keel ongemakkelijk, het rare gevoel in haar onderbuik probeerde ze sterk te negeren, zelf begreep ze niet helemaal waar dit rare gevoel vandaan kwam. ''Ja meneer.. Uh.. U ook.'' ze haperde verlegen, ze wilde zichzelf voor haar hoofd slaan door haar domme opmerking, Harry zijn grijns leek echter enkel te groeien toen hij opmerkte wat voor effect hij had op haar.. Nu al.
Hij legde zijn hand neer op haar schouder en met een klein schokje wendde ze haar blik weer af. ''Goed hoor, lief dat je het vraagt.'' hij glimlachte lief naar haar, in de hoop er een terug te krijgen, Charlie blikte verlegen naar haar voeten, ongemakkelijk liep ze door.
Direct ving haar blik die van Diana, uitnodigend klopte Diana op de stoel naast haar. ''Kom hier zitten.'' spoorde ze Charlie verder aan en met een vaart hobbelde Charlie naar haar toe, uitgeput nam ze plaats op de stoel naast haar.
Harry sloot de deur achter zich dicht en baande zijn weg naar zijn bureau, hij klapte zijn laptop nonchalant open en begon de namen op te noemen, om de absentie te checken. ''Dave.. Faye... Desiree.. Koen...'' bij elke naam wachtte hij geduldig af tot er een seintje werd gegeven. ''Charlie..'' Charlie wilde haar mond openen, maar Harry was haar voor. ''Ssh.. Ik weet toch dat jij er bent.'' zei hij op plagende toon, Charlie voelde hoe haar klasgenootjes haar vragende blikken wierpen, ze schraapte haar keel ongemakkelijk en in een trillende zucht antwoordde ze. ''Oké.'' dat was het enige wat ze uit haar mond wist te krijgen.
''Je hebt een goede indruk gemaakt, denk ik.'' Diana bekeek Charlie onderzoekend, alsof ze haar van iets verdacht.. Nu al.
''Uh.. Is dat positief bedoeld.'' vroeg Charlie dommig, haar naïviteit leek van de vraag af te druipen.
''Nou, het is altijd goed een streepje voor te hebben bij je mentor, mats voor mij anders ook wat studiepunten.''
antwoordde ze grappend, Charlie lachte ongemakkelijk mee, ze wist niet zo goed wat ze er nou precies van moest vinden, ze was nooit eerder opgevallen bij een leraar, bij niemand eigenlijk.
''Oké, ik wil graag jullie aandacht.'' de stem van Harry galmde door het lokaal heen, hij scande zijn klas, om er zeker van te zijn dat iedereen zijn kant opkeek. Toen hij echter opmerkte dat Charlie naar haar handen aan het staren was, schraapte hij zijn keel luid, in een poging haar aandacht te trekken.
Charlie bleef eigenwijs staren naar de ringen om haar vingers, ze wilde helemaal niet opkijken.
''Charlie, ik wil graag je prachtige ogen zien, dus wil je mijn kant alsjeblieft even opkijken.'' Charlie merkte hoe haar wangen lichtjes begonnen te kleuren, met een onzekere blik keek ze toch op, ze voelde een steek door haar maag heen gaan toen ze weer oogcontact maakte met hem, alsof het haar ziek maakte.
Harry lachte zelfingenomen naar haar, maar verscheurde toch zijn blik, om zijn les te beginnen, hij kon immers toch niet constant blijven staren naar haar, al was het wel iets wat hij graag had gewild.
''Ik wil dat jullie voor volgende week een schilderij maken, een schilderij wat jou karakter als het ware laat zien, voor de mensen die liever schrijven is er ook een mogelijkheid om een gedicht te schrijven, wat je het beste ligt, voor de mensen die mij helemaal graag willen inpalmen, een schilderij en een gedicht zijn ook zeker welkom.'' Charlie staarde uit het raam, naar de lichtblauwe lucht, de woorden van Harry kwamen lichtjes binnen, een gedicht of een schilderij. Haar eerste keuze was eigenlijk direct een gedicht, haar moeder was immers een schrijfster, een schrijfster die haar droom opgegeven had.
Haar moeder had een gave en ze wist dat haar moeder altijd stond te popelen haar te helpen met dit soort opdrachten.
Charlie was zelf iets meer van het tekenen en schilderen, maar ook schrijven lag haar wel.
''Charlie, hoorde je wat ik zei.'' Charlie schrok op van de diepe stem, ze scheurde haar blik los en keek verlegen in de ogen van Harry. ''Ja meneer, een gedicht of een schilderij, of beide voor een extra goede indruk.''
Hij zoog zijn lippen naar binnen bij het aanzicht wat hij had, zo jong, zo naïef en onschuldig, het maakte hem nu al gek.
''Goed, ik dacht dat je niet oplette.'' verzuchtte hij uiteindelijk, hij kneep lichtjes in zijn bovenbeen, zijn gedachten af laten dwalen naar wat anders..
''Uh, houd maar even kort pauze.'' stelde Harry voor, de klas nam direct genoegen met zijn voorstel en ebde de klas uit in een minimum van tijd.
Diana stond op en trok Charlie behendig mee. ''Kom, zullen we even wat drinken beneden.'' Charlie knikte, ze had misschien wel een beetje afleiding nodig nu. ''Meisjes wacht.'' Harry liet zijn ogen vluchtig over Charlie heen glijden, haar benen waren omhuld in een licht doorschijnende panty, haar vormen gewikkeld in een strakke zwarte jurk en om haar middel een rood lint gestrikt, haar slanke taille extra benadrukkend.
Harry slikte even maar greep toen naar het pasje op zijn tafel. ''Hier.'' hij reikte naar Charlie, Charlie fronste kort maar greep toch het pasje aan, haar slanke vingers raakte zijn ruwe vingertoppen kort aan, ze sidderde eventjes, en zo deed hij dat ook. ''Wat is dat.'' Diana verbrak het moment tussen Charlie en Harry, hij schraapte zijn keel, zijn irritatie onderdrukkend, hij had geen genoegen met de korte aanraking. ''Voor koffie of thee, of chocomelk, kijk maar wat jullie ermee doen als jullie hem straks maar weer terug geven.'' Charlie schudde haar hoofd niet begrijpend.
''Maar meneer..'' Diana snoerde haar de mond direct. ''Geweldig Harry tot straks.'' met die woorden trok ze Charlie mee uit het klaslokaal. ''Dat word gratis zuipen!'' Diana giechelde breeduit en rende naar de cafetaria, Charlie meesleurend aan haar arm. ''Wat wil jij Charlie, ik haal het wel.'' Charlie schudde haar hoofd bedachtzaam. ''Nee bedankt, ik hoef niks.'' Diana haar strak geëpileerde wenkbrauwen schoten direct omhoog. ''Hij gaf je het pasje.. Je wilt niks.. Ben je zeker..'' Charlie zuchtte lachend uit. ''Doe maar thee dan.'' gaf ze uiteindelijk toe.
Niet veel later kwam Diana teruggelopen, haar handen om twee bekers heen gevouwen. ''Hier je thee.'' ze zette de beker neer voor Charlie haar neus, Charlie herkende de geur direct, pepermunt thee, dezelfde thee die ze altijd dronk bij haar oma. ''Bedankt.'' ze glimlachte naar Diana, en nipte heel, maar dan ook echt heel voorzichtig aan haar thee.
''Dus, hoe doe je dat..'' met een vragende blik staarde ze Diana aan, hoe deed ze wat.
''Oh doe nu niet zo naïef je hebt Harry om je vinger heen gewikkeld! Nu al!'' Charlie schudde haar hoofd onbegrijpend.
''Nee hoor, doe niet zo raar.'' ze kneep gefrustreerd in haar bovenbeen en nipte opnieuw aan haar thee.
''Oké wat jij wilt, maar je doet iets met hem, hij gaf je gewoon zijn pasje hé.. Aan jou.'' Charlie negeerde de bespottelijke uitspraken van Diana. ''Laten we teruggaan naar de klas.'' stelde ze voor met een zucht.
De overdrukke kantine deed haar niets goed, ze werd er een beetje paranoïde van, alsof iedereen haar bekeek en een oordeel klaar had staan over haar.
Aangekomen bij het lokaal besefte Charlie dat haar hand nogsteeds geklemd zat om het bekertje gevuld met de pepermuntthee.
Ze reikte het pasje aan aan meneer Styles, hij knikte naar het bekertje in haar handen. ''Ik gooi het wel weg.'' ze wilde langs hem heen lopen, om het laatste beetje thee achter hem in de prullenbak te gooien, Harry sloot zijn grote hand om haar slanke pols heen en trok haar lichtjes terug, hij genoot van de aanraking, ze voelde zo zacht. ''Ik heb niet gezegd dat je het hoeft weg te gooien hoor.'' ze blikte onrustig tussen zijn ogen, pas nu viel het haar op dat zijn ogen niet blauw, maar groen waren.. Alhoewel het ook wel een mix kon wezen, het was een aparte kleur, betrapt beet ze op haar onderlip, waar was ze mee bezig.
''Weet u het zeker meneer, eten en drinken mag toch niet in de klas.'' de onschuld leek met elke zin meer van haar af te druipen, het bezorgde Harry enkel meer en meer zelfvoldoening.
''Ja maar voor sommige leerlingen wil ik wel een uitzondering maken.'' verlegen knikte ze, met haar beker liep ze terug naar haar plek naast Diana.
Diana wiebelde kort met haar wenkbrauwen, duidend op het gesprek tussen haar en Harry. ''Ik zei het je toch, je hebt hem om je vinger gewikkeld.''
Harry bleef naar Charlie staren, haar schoonheid bewonderend, Charlie had het niet door, haar lippen had ze voorzichtig om de rand van het bekertje geslagen, na enkele minuten scheurde hij tot zijn teleurstelling toch zijn blik los. De klas was immers bijna volgestroomd.
Koen stak zijn hand op, Harry trok zijn wenkbrauw vragend omhoog. ''Harry, waarom drinkt Charlie thee.. Is het niet.. Uh ja laat ik het zo zeggen, je mag toch niet drinken in de klas.'' Harry trok zijn gezicht strak in de plooi. ''Ik heb haar toestemming gegeven haar thee op te drinken, maak jij je daar nou maar geen zorgen over.''
Koen wilde op hem ingaan. ''Koen, je hebt me gehoord.'' Harry trok een strenge blik op, Koen liet zijn ogen beschaamd naar beneden zakken.
Toen Harry zijn blik die van Charlie vond wierp hij haar een vriendelijke glimlach toe, Charlie glimlachte zwakjes terug, het viel Harry nu pas op dat ze twee lachkuiltjes in haar wangen had, het maakte haar nog onschuldiger dan ze al leek.
Charlie had haar handen om haar beker heen geklemd, de warmte voelde goed aan haar kleine handen.
''Ik zie jullie morgen vergeet de opdracht voor volgende week absoluut niet, ik ben erg benieuwd waar jullie mee aankomen.''
Harry blikte kort naar Charlie. ''Heel erg benieuwd.'' mompelde hij haast onhoorbaar, zijn nieuwsgierigheid naar haar was moordend.
''Ja doei.'' riep hij haast door het lokaal heen toen hij de klanken van de eerste bel hoorde gaan, iedereen raasde het lokaal uit, ook Diana vloog het lokaal uit.
Charlie sloeg haar tas om haar schouder heen en liep ongemakkelijk met het inmiddels lege bekertje naar de prullenbak, ze merkte hoe Harry haar bewegingen nauwlettend volgde, en ze probeerde er zo min mogelijk aandacht aan te geven, echter toen ze langs hem heen wilde lopen hield hij haar tegen. ''Geef maar, ik gooi het wel weg.'' twijfelend duwde ze het bekertje in zijn handen, niet begrijpend waarom hij voorstelde het weg te gooien, de prullenbak stond nog geen meter van haar vandaan.
''Bedankt.. Voor het.. Pasje.'' Charlie wikkelde ongemakkelijk een lok om haar slanke vinger heen, Harry grinnikte. ''Geen dank hoor Charlie, als je trek hebt in thee, koffie, of iets anders.. I'm your man.''
Charlie blikte geschrokken op in de ogen van Harry, ook Harry merkte op wat hij gezegd had en probeerde zich in een hopeloze poging te redden. ''Ik bedoel als in, ik heb het pasje.'' zei hij ongemakkelijk krabbelend achter zijn oor.
''Dus heb je al een idee wat je gaat doen voor de opdracht aankomende week.'' probeerde hij het onderwerp te veranderen. ''Uh.. Nee, eigenlijk.'' antwoordde Charlie verlegen, haar grip om haar tas verstrakkend.
''Uh.. Ik moet gaan.. Meneer..'' met die woorden stapte ze verlegen achteruit, de blik van Harry ontwijkend.
''Je bent nogal verlegen hé'' antwoordde Harry met schorre stem terwijl hij kort likte over zijn lippen.
Kort, heel kort liet hij zijn blik nogmaals over haar heen glijden. ''Doei meneer.'' Charlie liep met vuurrode wangen het lokaal uit, hij zuchtte diep uit, hij wist het zeker. Hij was leraar geworden op het verkeerde moment.





---





Bedankt voor het lezen!

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen