. . .

Het eerste wat Abigail opmerkte toen ze wakker werd, was een hartslag onder haar oor. Het tweede was een zere nek. En het derde was een hand op haar heup. Ze hief haar hoofd een stukje en keerde haar gezicht naar links, haar spieren voelden zo stijf dat ze haar ogen even samenkneep. Vertederd keek ze daarna naar Juice’ slapende gezicht. Zijn mond was een beetje open, waardoor hij zacht snurkte, wat eerder schattig dan vervelend klonk. Aangezien ze hem niet wilde wakker maken, liet ze haar hoofd weer op zijn borst rusten. Zich afvragend of hij weer over haar aan het dromen was, wierp ze een blik op zijn onderlijf. Het enige spannende wat ze daar zag, was de smalle strook huid tussen zijn shirt en spijkerbroek. Zonder er over na te denken, streek ze met haar vingers langs de ontblote, licht getinte huid. Voor een ogenblik overwoog ze zijn shirt op te rollen zodat ze met haar lippen zijn buik en borst kon bestrijken. Ze drukte het verlangen echter ver weg.
      Het was moeilijk. Ze had met alle prospects wat lopen grappen, maar er was er nooit een geweest tot wie ze zich aangetrokken had gevoeld, en ze had zeker nog nooit een nacht met een van hen op het dak van het clubhuis doorgebracht. De meesten van hen verveelden haar al snel met hun sterke praat of het ontbrak hun gewoonweg aan de eigenschap om een gesprek interessant te houden, maar Juice durfde zich kwetsbaar op te stellen, waardoor ze zich op haar gemak bij hem voelde. Ze vond werkelijk alles aan hem leuk – zijn eerlijkheid, zijn glimlach, zijn onhandigheid, die schattige rode wangen, zijn grijns als hij zich zelfverzekerd voelde, zijn zachtheid, hun onschuldige geflirt, zijn iets minder onschuldige dromen…
      Het was zo verleidelijk om even niet aan de club te denken. Om gewoon boven op hem te kruipen, hem te kussen, zijn ruwe handen langs haar lichaam te voelen glijden, zijn lippen tegen haar nek… Vanaf het moment dat hij haar over de droom had verteld, was er een wild verlangen in haar ontwaakt dat onder een gigantische steen vandaan gekropen leek te zijn – en waar het zich een eeuwigheid verborgen had. De laatste keer dat ze seks had gehad, moest minstens een jaar geleden zijn. Doordat ze was opgegroeid binnen de club had ze een afkeer tegen onenightstands ontwikkeld; ze had gezien hoe wanhopig het alle meiden maakten die in het clubhuis rondhingen, en ze had gezien hoe eenzaam de mannen zich voelden, niet in staan om zich werkelijk aan iemand te kunnen binden. Normaal gesproken vermeed ze zulke contacten maar man, deze keer wilde ze hem echt zoenen, wilde ze zijn handen voelen.
      Ze wist echter wel beter. Zich respectloos opstellen tegenover zijn sponsor zou hem niet helpen zijn patch te krijgen, zeker niet wanneer het niets serieus was, en ze was blij dat hij zijn grenzen kende en niet de hele tijd probeerde tóch in haar broek te komen, zoals anderen in het verleden wel hadden gedaan. Morgen zou ze teruggaan naar San Fransisco, en ze wist zeker dat hij zijn plaats tussen de Sons had gevonden als ze hem maanden later weer zag – in de tussentijd gewend aan de vele dames die aanboden met hem te slapen.
      Abigail bemerkte dat ze nog steeds de smalle strook huid streelde terwijl ze genoot van zijn warmte, van de soepelheid van zijn huid. Een seconde later realiseerde ze zich dat zijn ademhaling was veranderd en ze keek op.
      ‘Ik wist niet dat je wakker was,’ zei ze toen hun ogen elkaar ontmoetten.
      ‘Weet ik. Ik was bang dat je zou stoppen als je dat wist.’
      Het kostte haar al haar wilskracht om haar hand niet in zijn broek te schuiven om hem het tegenovergestelde te bewijzen. ‘Ik denk dat je gelijk hebt. Ik hoopte dat je minder aantrekkelijk zou zijn nu de alcohol mijn bloed heeft verlaten, maar helaas.’
      Hij trok een mondhoek op. ‘Sorry, ik kan van jou niet hetzelfde zeggen. Het was duidelijk de alcohol die je er zo sexy uit deed zien.’
      Ze grijnsde en draaide zich naar hem toe, met haar elleboog leunde ze op zijn middenrif totdat hij een pijnlijke kreun uitte. ‘Eikel.’
      Met een grijns kwam hij ook overeind, en hij rolde zijn schouders om de spieren los te maken.
      ‘Heb je nog meer hete dromen gehad?’ vroeg ze.
      ‘Uhu. Maar jij zat er niet in. Deze keer was ik zeemeerminnen aan het neuken.’
      Ze schoot in de lach. ‘Nou ja, beter dan eenhoorns zullen we maar zeggen. Dus hoe werkt dat, met zeemeerminnen?’
      ‘Hoezo? Ben je van plan er eentje worden?’
      ‘Een vrouw mag dromen, hadden we besloten toch?’
      Hij grijnsde en streek over zijn hanenkam. ‘Hoe zit dit eruit in daglicht? Nog steeds heet?’
      ‘Laat me ‘es kijken.’ Ze ging op haar knieën zitten en haalde voorzichtig het verband eraf. Heel lichtjes streek ze met haar duim over zijn tattoos. ‘Je huid is nog geïrriteerd maar verder… ik vind het echt tof.’
      Hij keek naar haar op, zonder wat te zeggen. De spanning tussen hen was bijna tastbaar. Haar ogen schoten naar zijn lippen, die om een kus leken te smeken. Haar eigen lippen tintelden bij alleen al de gedachte aan hem opnieuw proeven. Ze slikte en richtte haar aandacht weer op zijn ogen. Voor een lange tijd staarden ze alleen maar naar elkaar, beiden vechtend tegen het verlangen om de ander te kussen, wetend dat er te veel op het spel stond. Uiteindelijk was het Juice die een hand tegen haar wang legde en net op het moment dat ze wilde toegeven, kuste hij haar voorhoofd in plaats van haar lippen en verbrak het magische moment.
      Tot haar eigen verbazing voelde ze de hitte naar haar wangen stijgen. Serieus – was ze nu aan het blozen? Opie was de enige die haar op die manier had gekust en zij waren al beste vrienden sinds ze kon lopen. Het had echter niet als een flirterige move gevoeld, eerder iets veel intiemers.
      ‘Dus… ga je me nog vertellen wat je hier doet?’ vroeg ze hem in een poging zichzelf af te leiden. ‘Waar kom je vandaan?’
      ‘Queens.’
      Ze trok haar wenkbrauwen op. ‘Dat is een heel eind hier vandaan…’
      Hij knikte en zuchtte. Bedachtzaam keek hij haar aan, zijn benen gekruist. Zijn polsen bungelden over zijn opgetrokken knieën terwijl hij overduidelijk probeerde te besluiten of hij zijn levensverhaal met haar wilde delen of niet. ‘Nou ja, je hebt al ervaring met gasten in het criminele circuit, dus ik neem aan dat je niet gaat flippen als ik toegeef dat ik op de vlucht ben voor de maffia. Ik ontmoette Jax in een bar waar we aan de praat raakten en toen hij ontdekte dat ik weet hoe ik shit moet hacken, nam hij me mee naar het clubhuis en zei hij dat ze me konden beschermen als ik hun shit zou updaten.’
      ‘Ja, de computers hier komen nog uit het stenen tijdperk,’ grijnsde ze. ‘Dus… hoe krijgt een computernerd als jij het voor elkaar om de maffia kwaad te maken?’
      ‘Een vriend bracht me in contact met hen. Een goede vriend, dacht ik.’
      ‘Wacht – je werkte voor de maffia?’
      ‘Ja… Ze betaalden goed, en ik deed alleen wat computerwerk. Maar die vriend van me verklootte het en schoof de schuld in mijn schoenen. Toen ze hun aandacht op mij richtten, vluchtte hij, en toen ik erachter kwam wat hij had gedaan deed ik hetzelfde. Het zijn niet echt de meest begripvolle mensen.’
      Hij staarde naar zijn schoenen en peuterde aan zijn duimnagel.
      ‘Het heeft je gekwetst hè? Die vriend die je de rug toekeerde.’
      ‘Hij keerde me niet alleen de rug toe, hij stak een dolk in mijn rug,’ zei hij verbitterd. ‘We waren al jarenlang bevriend. Hij voelde als mijn enige familie.’
      Haar hart kromp samen toen ze de pijn in zijn stem hoorde. Het verraad leek zwaarder voor hem te wegen dat het feit dat zijn leven gevaar liep en ze stelde zich zo voor dat het hem met wat vertrouwensproblemen had opgezadeld.
      ‘SAMCRO wordt je nieuwe familie,’ beloofde ze hem. ‘Ze zullen je niet de rug toekeren. Dat verzeker ik je.’ Ze nam zijn hand in de hare en drukte een kus op de rug ervan. ‘En ik ook niet. Ik moet morgen terug naar San Fran, maar je kan me altijd bellen. Als je me je telefoon geeft, zal ik mijn nummer erin zetten.’
      ‘Thanks,’ zei hij zacht, en hij gaf haar zijn telefoon.
      ‘Gebruik het,’ antwoordde ze nadat ze het nummer had opgeslagen. ‘Het is niet makkelijk om ergens opnieuw te beginnen. Ik merk dat je je op je gemak voelt bij mij, dus wees niet verlegen. Geef me gewoon en belletje wanneer je je verveeld of wanneer je de behoefte voelt om met iemand te praten, oké?’
Hij toonde haar een dankbare glimlach die haar van top tot teen lieten tintelen en borg zijn telefoon weer op. ‘Nou, bereid je dan maar voor op urenlang geklaag midden in de nacht.’
      Ze grinnikte en stootte haar schouder tegen die van hem. ‘Je hoeft niet alleen te klagen. Zo te horen zijn je dromen ook interessant, dus voel je je vrij om ze met me te delen.’
      ‘Ja? Vind je het idee dat ik seks heb met zeemeerminnen opwindend?’
      Ze grijnsde. ‘Elke seksscène met jou vind ik opwindend.’
      ‘Zelfs de eenhoorns?’
      ‘Laat de dieren alsjeblieft aan Tig over.’
      Grinnikend rustte hij met zijn hoofd tegen haar schouder. Hij nam zijn hand in die van haar. ‘Volgens mij ben ik verliefd op je aan het worden, Abigail.’
      Zijn woorden lieten een explosie van hitte in haar plaatsvinden. Ze kneep in zijn vingers. ‘Ik weet het,’ zei ze zacht, en ze kuste zijn slaap. ‘Ik ook.’
      ‘Ja? Jij bent verliefd op jezelf?’
      ‘Zou jij dat dan niet zijn?’ grapte ze, wetend dat haar gevoelens voor hem hem heus wel waren opgevallen.
      ‘Oh absoluut. Ik zou helemaal hoteldebotel op mezelf zijn.’
      Ze lachte, stond op en trok hem overeind toen ze hem niet langer kon weerstaan. ‘Kom op. Laten we kijken of er nog ergens wat te eten valt te vinden. Ik heb honger.’
      ‘En ik maar denken dat je een romantische picknick op het dak had gepland,’ pruilde hij.
      Ze tikte tegen zijn neus. ‘Ik denk dat we genoeg romantiek hebben gehad voor de rest van het jaar, voordat je me echt niet meer uit je hoofd kan krijgen.’
      Hij keek haar in de ogen, waardoor ze haar adem even inhield. ‘Voordat jij me niet meer uit je hoofd kan krijgen, bedoel je?’
      ‘Voordat ik niet langer die lippen van je kan weerstaan,’ fluisterde ze, en met haar duim volgde ze de welving van zijn onderlip.
      Zijn adamsappel ging op en neer toen hij slikte. ‘Je moet wel,’ zei hij met een hese stem. ‘Want op het moment dat ik je lippen weer proef, scheur ik de kleding van je lijf en leg ik je hier op het plaid neer, zodat ik je wat van de trucjes kan laten zien die de zeemeerminnen me vannacht hebben geleerd.’
      Er was een sprankeling in zijn ogen toen ze in de lach schoot. ‘Tot die laatste zin luisterde ik ademloos naar je.’
      Hij grijnsde. ‘Kom op, laten we gaan ontbijten voordat je vader ons hier vindt en ons dingen ziet doen die we niet zouden moeten doen.’
      ‘Ja, je hebt gelijk.’ Ze pakte de plaid op en vouwde hem op. ‘Laten we die nachtmerrie van je maar niet laten uitkomen, hè?’
      ‘Nope. Ik vind je heel leuk – maar nog niet zo leuk dat ik voor je wil sterven.’
      ‘Nog niet,’ herhaalde ze met een knipoog. ‘Dat zal ik onthouden.’

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Ow dit is zo cuteee en onwijs in contrast met het andere verhaal en maakt het ineens nog mooier ❤️

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Ja ik vind het ook wel bijzonder op op deze manier een verhaal te schrijven! Ik ben blij dat het ook goed overkomt.:)

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Zeker weten!!!

      1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    ‘Volgens mij ben ik verliefd op je aan het worden, Abigail.’

    Dat is echt zo lief, maar ik had nog steeds de slappe lach van “Laat de dieren alsjeblieft aan Tig over.”

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen