Foto bij 40

I'm falling
In all the good times I find myself
Longing for change
And in the bad times I fear myself
I'm off the deep end, watch as I dive in
I'll never meet the ground
Crash through the surface, where they can't hurt us
We're far from the shallow now

Harry Edward Styles



''Uncle Harry look, Cinderella, she is so pretty!'' glimlachend keek ik naar mijn kleine nichtje, haar kleine vingertjes wezen naar de verklede vrouw voor haar, Assepoester was haar favoriete prinses en haar verjaardagswens was dan ook geweest om Assepoester te bezoeken, Gemma en ik hadden direct kaarten gekocht, om de dromen van Bowie in vervulling te brengen, het kon ook niet anders, ik zou haar de hele wereld geven als ze erom vroeg.
Ik keek naar haar, met een grote glimlach op mijn gezicht. ''Go give her a hug sweety.'' hoorde ik mijn zus tegen haar kleine dochtertje zeggen, Bowie blikte tussen ons in, met een kleine frons op haar prachtige gezichtje.
Ze rende met open armen naar haar toe, springend in haar armen, de glimlach op Bowie haar gezicht was onbetaalbaar toen Assepoester haar vrolijk in de lucht tilde en een kort rondje met haar draaide, het geluk spatte er vanaf.
Het spreidde een warm gevoel rond in mijn onderbuik, de lach van mijn jongere nichtje was helend, het had een helend effect op mij.
Ze straalde, en doordat zij straalde, straalde ik evenzeer. Bowie, mijn nichtje, de liefde van mijn leven.
''She is adorable, just look at her Gemma, just look what kind of effect Cinderella has on her, her face is priceless, i love her so damn much.'' ik tuitte mijn lippen, starend naar mijn mooie nichtje, soms kon ik het niet beseffen dat ikzelf ook zo'n effect had op mensen, dat ik hetzelfde deed met mensen als dat Assepoester deed met mijn nichtje. Ik slaakte een diepe zucht toen mijn gedachten direct afdwaalde naar één van mijn fans, Ravenna.
Een fan waar ik inmiddels al jaren mee praatte, anoniem natuurlijk, ik was smoorverliefd op haar geworden, zoekend naar mijn telefoon in mijn zak hoorde ik mijn zus verbaasd lachen, maar met een frons vroeg ze vervolgend:
''What kind of girl is more important at this moment Harry boy, let me guess is it.. The fan that lives in the Netherlands.'' ik opende mijn tweede account op Twitter, direct tikte ik door naar de privéberichten. ik humde teleurgesteld.
Geen berichtje van Ravenna.. Helemaal niks.
Ik scrolde door haar tweets heen, om foto's van haar te zien met haar vrienden, ik beet gefrustreerd op mijn onderlip.
Met een zucht stopte ik mijn telefoon weer terug in mijn zak, misschien had iedereen gelijk, zet dat meisje uit je hoofd.. Maar ik kon het niet, al helemaal niet toen ze me had verteld dat ze naar Londen zou verhuizen in minder dan drie jaar.. Ik kon het niet, ik wilde haar leren kennen.
''Uncle, look.. Look.'' ik werd uit mijn gedachten gescheurd door mijn jongere nichtje die me vrolijk meetrok naar de andere verklede artiesten. Ik zuchtte, mijn nichtje keek ik glimlachend aan.
Ik wilde me niet bezig houden met Ravenna, als ik hier was met Bowie.
Tenslotte, Ravenna en ik zouden toch nooit een ding worden.


Ik opende mijn ogen en ik besefte al gauw dat Ravenna niet veilig lag te slapen in mijn armen, ik wreef verbaasd in mijn ogen, mijzelf kort uitrekkend, waarschijnlijk zal ze weer in slaap gevallen zijn bij het schrijven, ik gniffelde en kreeg direct het beeld in mijn hoofd, hoe ik haar al een paar keer had aangetroffen, vermoeid in slaap gevallen op de tafel, ze was enorm schattig, het liet me zien hoe gepassioneerd ze was over schrijven en ik hield daarvan, van haar gedreven persoonlijkheid.
Ik rolde mijn eigen over, mijn hoofd nestelde ik kreunend in het kussen, nog te vermoeid om op te staan.
ik vond het fijn dat Ravenna weer was begonnen met schrijven, ze leek er enigszins rustiger van te worden, het wispelturige kantje aan haar persoonlijkheid zal niet gauw vervagen en iets in mij wilde dat absoluut ook niet, ondanks ze me vaak verwarde hield ik van haar wispelturige, krachtige karakter, alhoewel het me ook enorm kon irriteren op zijn tijd.
Ik gaapte kort en luidruchtig, vervolgens stond ik op uit het grote eenzame bed, de dikke dekens van mijn lichaam afslaand, mijn voeten maakte contact met de koude vloer, en even kort sidderde ik.
Ik liep slaapdronken naar de kleine woonkamer, Ravenna's laptop stond op tafel, tot mijn verbazing dichtgeklapt, de stoel was netjes aangeschoven, enkel een paar opgepropte papiertjes sierde de tafel, waarschijnlijk papiertjes met opgeschreven ideeën die ze uiteindelijk niet goed genoeg vond. Ik liet mijn ogen er kort overheen glijden, ik had geen idee wat er op stond.
Verbaasd blikte ik in het rond, ik dacht even na, ze moest bij de jongens in de kamer liggen, het kon niet anders. Het leek mij niet dat ze op haar eigen houtje het park aan het verkennen was, alhoewel ik dat ook weer iets typisch vond voor haar.
Ik liep stilletjes naar het kamertje van de jongens, ik opende de deur zachtjes.
Mijn ogen vielen direct op haar, ze lag bij Vince in bed, Vince lag op haar borst en Rayvin had ze in haar linkerarm geklemd.
Ik bleef even staan de in de deuropening, genietend keek ik toe, de jongens leken haar altijd te kalmeren.
Mijn gedachten schoten terug naar Bowie, ik kon het niet helpen, haar zo zien met haar neefjes..
Ik zuchtte zachtjes om vervolgens mijn weg te banen naar haar, ik hurkte neer naast het bed, de blonde plukjes haar in haar gezicht schoof ik voorzichtig opzij. Direct ontstond er een frons op haar prachtige gezicht, gevolgd door zacht gekreun: ''Harry.'' mompelde ze slaapdronken.
Een warm gevoel spreidde in mijn onderbuik, ze knipperde een paar keer met haar ogen.
Direct ving ik haar blik op, haar prachtige diepblauwe ogen staarde me even verward aan, al gauw merkte ze de positie waarin ze zichzelf bevond, direct ontstond er een warme glimlach op haar gezicht.
''Oh sorry, he asked me if i wanted to sleep...'' ik onderbrak haar zachtjes, haar lachend aankijkend.
''That's alright sweetheart, i don't mind at all.'' ik wist wat de jongens voor haar betekende, wie was ik om haar dat geluk te ontnemen, Bowie betekende precies hetzelfde voor mij als de jongens dat deden voor Ravenna.
Ze streelde door de haren van haar neefjes, direct begon ze te lachen: ''Wakker worden.'' hoorde ik haar zeggen, god mocht weten wat ze riep, maar ik hield ervan haar Nederlands te horen praten, het maakte me enkel meer nieuwsgierig naar haar.
Vince en Rayvin kreunde vermoeid, zichzelf omhoog duwend. Rayvin opende zijn ogen en keek richting mijn kant, waarnaar hij direct in mijn armen sprong. ''Ome Harry.'' riep hij vrolijk, ik sloot lachend mijn armen om hem heen, hem een zachte kus drukkend op zijn slaap, ik bestudeerde Ravenna haar blik, aftastend op haar reactie. Ik wist hoe zorgzaam en beschermend ze was over haar jongere neefjes, ik wilde daarom geen enkel risico nemen.
Echter keek ze glimlachend toe, terwijl ze zelf Vince had omsloten in haar armen, bij Vince was het lastiger, over Vince leek ze echter iets meer territoriaal, en daarbij had Vince een duidelijke voorkeur voor zijn tante, maar wat kon ik hem kwalijk nemen, ik had precies hetzelfde gehad in zijn positie.
Ik stond op, Rayvin strak in mijn arm geklemd. ''Breakfast?'' stelde ik Ravenna voor.
Vince en Ravenna kregen dezelfde blik in hen ogen, hen gezicht- gelaten leken zo erg op elkaar, dat ik er soms stiekem een beetje aan twijfelde of Vince nou niet echt van haar was.
Ik liep met Rayvin in mijn armen naar de keuken, ik pakte wat brood en beleg uit de kast, en ik stalde het neer op de tafel.
Met zijn allen ontbijten was een van mijn favoriete bezigheden, ik kreeg een grote glimlach op mijn gezicht toen ik Ravenna hoorde zeggen dat het kerstmis was. Ik ging nonchalant achteruit zitten in mijn stoel, mijn blik kort gevestigd op mijn vriendin en haar neefjes.
''Actually, i bought some presents for you guys.''
Ravenna kneep haar ogen lichtjes bij elkaar, met een vragende blik schudde ze haar hoofd, maar toen hoorde ik haar al gauw mijn woorden vertalen. Het vertalen zat me soms wat tegen, ik wilde zelf kunnen communiceren met de kinderen.
Ik stond op van mijn stoel, ik liep naar de gang om daar de extra kast open te trekken, ik greep er drie pakketten uit. Ik overhandigde er twee aan Vince en Rayvin, het andere pakketje hield ik op mijn schoot.
De jongens scheurde enthousiast het papier van de pakketjes, de vlokken inpakpapier vielen neer op de grond.
Beide begonnen ze enthousiast te gillen toen ze zagen wat het was.
Ik grinnikte, ik had nog nooit zulke dankbare kinderen meegemaakt als hen. Ik richtte mijn blik op mijn lieve Ravenna die glimlachend toekeek hoe haar neefjes me bedankte.
Ik duwde het laatste pakketje grijnzend in Ravenna haar handen, verbaasd blikte ze op.
''Harry i don't, i though.. We.. Uh.'' stotterde ze verlegen, ik grinnikte mijn hoofd schuddend.
''It's alright sweety, open it.'' smachtend trok ze het papier er vanaf, met grote ogen staarde ze me aan toen ze zag wat het was. ''Is this your album?'' vroeg ze vol verwondering, haar vingers liet ze glijden over het papier.
''It is yes, you're the first person, i wanted it to share with.'' bekende ik ietwat verlegen, niet helemaal zeker van haar reactie.
Ze bladerde door het boekje heen, de foto's die ik erin had geplaatst bestuderend, ze kreeg een verlegen blos op haar wangen toen ze zag dat de laatste foto er één was van haar en Vince, een foto die ik getrokken had toen ze met Vince bij mij verbleef, alweer een tijd geleden.
''Thank you Harry.'' fluisterde ze met betraande ogen, een warm gevoel spreidde in mijn onderbuik. Hier was waar ik het voor deed. ''This is the most amazing gift i have ever recieved.'' plakte ze erachter aan met een grote glimlach.
Ze stond op van haar stoel, onverwachts drukte ze een kus op mijn mond, stomverbaasd blikte ik op, maar ik beantwoordde haar kus gretig, door mijn lippen nog vuriger op die van haar te drukken, ik wikkelde mijn vingers in haar warrige blonde haar, opgaand in het moment.
''Ieuwl..'' hoorde ik Vince blèren, ik grinnikte en maakte mijn lippen los van die van haar.
Ik drukte opnieuw mijn lippen op die van haar.. Mijn ochtend was goed begonnen.

Hand in hand liepen Ravenna en ik door het park heen, de straatjes gaven een romantische sfeer door al de lichtjes die opgehangen waren aan de lantaarnpalen, er hing al een kleine schemering over het park heen, doch zag het park er nogsteeds betoverend uit, ik hield van de winter en haar prachtige donkere dagen, maar ik moest bekennen dat ik een hopeloze romanticus was.
Ik zag hoe Ravenna genoot van het geluk wat van haar neefjes afspatte, ik toonde een klein glimlachje terugdenkend aan mijn herinneringen hier met Bowie, alsof ze mijn gedachten kon lezen trok ze aan mijn arm. ''What's wrong Harry?'' vroeg ze met haar prachtige, zachte stem. Ik blikte op in haar stralende blauwe ogen, elke dag leek ze meer te stralen en het stond haar goed.
''Just my memories with Bowie..'' verzuchtte ik, mijn blik afwendend, alhoewel ik wel over haar overlijden heen was gegroeid, bleef het me op een of andere manier altijd hoog zitten. Ik had nooit gedacht mijn nichtje kwijt te raken, en alhoewel ik genoot van het gezelschap van Ravenna haar neefjes, was het anders.. Ik miste haar.
Ze trok haar hand los, haar slanke vingers omsloten mijn ruwe kin. ''I'm sorry Harry, i'm so sorry.'' fluisterde ze terwijl haar blauwe ogen onrustig over mijn gezicht gleden, ik greep haar polsen beet, hoofdschuddend antwoordde ik. ''No it's alright sweetheart, i'm glad, i'm here with you and your nephews.'' ik drukte mijn lippen gretig op de hare, mijn vingers gleden plagend over haar hals, ze slaakte een korte giechel. ''Come on, my nephews are waiting idiot.'' ik grinnikte en greep haar kleine hand weer beet, om vervolgens door te lopen, proberend niet aan Bowie te denken.

''Oh christmas tree, oh christmas tree.''
we stonden om de grote kerstboom, starend naar de flikkerende lichtjes in de boom. ''Nee tante, het is oh denneboom..'' hoorde ik Vince bijdehand roepen, ik grinnikte, ik had geen idee wat hij bedoelde, maar Vince was een bijdehand jochie en aan Ravenna haar geamuseerde grijns te zien, gokte ik dat ik gelijk had.
Rayvin trok aan mijn broek en met een twijfelende blik maakte hij een handgebaartje, hij opende zijn armen lachend.
Ik beantwoordde deze meteen door de kleine man op te tillen en tegen me aan te duwen, ik keek opzij om te zien dat Ravenna hetzelfde had gedaan met Vince, voor het eerst voelde we als een klein gezin.
Mijn gedachten dwaalde af, Ravenna zou een fantastische moeder wezen, al wist ik dat ze zelf geen kinderen wilde, iets wat ik eigenlijk best jammer vond, ik wilde ze maar al te graag en dan met name een dochter, maar iets in mij fluisterde dat Ravenna een voorkeur had voor zoons, te zien aan hoe gek ze was op haar neefjes.
''I'm going to get some hot chocolate.''deelde ze mee, met haar prachtige fluwelen stem, een stem waar ik voor derest van mijn leven naar wilde luisteren, met Vince in haar armen geklemd, verdween ze tussen de menigte.
Ik bleef staan met Rayvin bij de grote versierde kerstboom.
Niet veel later kwam mijn meisje teruggelopen, ze balanceerde het dienblad met chocomelk iets onhandig in haar handen, wat haar er erg schattig uit liet zien. Ik nam het blad gauw van haar over, voordat ze het allemaal zou laten omvallen.
Ze greep twee bekers van het dienblad af, eentje overhandigde ze aan Vince en de andere gaf ze aan Rayvin.
''Blazen jongens, het is heet.'' hoorde ik haar streng zeggen. God haar Nederlandse gepraat maakte haar zo... Ik kon het niet eens beschrijven, het klonk zo ontzettend sexy.
De jongens namen braaf plaats naast hen tante op het bankje, ik gaf Ravenna haar bekertje aan, dankbaar knikte ze en voorzichtig blies ze in het papieren bekertje.
Na zo'n tien minuten hadden de jongens er genoeg van, beide trokken ze zeurend aan Ravenna's armen, Ravenna grinnikte en wenkte mij. Alhoewel ze goed gezind was vandaag, merkte ik een lichte verandering in haar gedrag, ik schonk er niet teveel aandacht aan, waarschijnlijk was ze een beetje moe door al het energie wat haar neefjes van haar vroegen.
Ik greep Rayvin zijn hand beet, en als een klein gezinnetje liepen we door het park heen, ik had nog nooit zo'n perfecte éérste kerstdag gehad, en morgen zou er gewoon een tweede kerstdag plaatsvinden, zelf was ik niet bekend met een tweede kerstdag, maar Ravenna vertelde dat het een Nederlandse gewoonte was twee dagen kerst te vieren, ik had er geen enkel probleem mee, zo kon ik nog langer van kerst genieten met het meisje van mijn dromen.

Ik rekte mijzelf uit, terwijl ik zachtjes sloop naar de keuken, ik had enorme dorst gekregen.
Ik verstijfde even toen ik Ravenna in het raamkozijn zag zitten in de woonkamer, haar warrige haren in een knot gebonden en haar pony hing warrig en speels op haar voorhoofd. Haar hoofd had ze in haar kleine handen genesteld, en haar ellebogen hield ze balancerend op haar knieën. Zachtjes sloop ik naar haar toe.
''Ravenna.'' fluisterde ik zachtjes, ze schrok op en beschaamd begon ze te giechelen.
''Jezus Harry, you scared the fuck out of me.'' giechelde ze enorm schattig en verlegen. Ik fronste verbaasd en wierp haar een flauw glimlachje, ik plofte naast haar neer, mijn hand legde ik neer op haar knie.
''Why are you up sweetheart?'' vroeg ik haar nieuwsgierig, het was immers half vier in de morgen. Ze wenkte naar haar laptop, met een gefrustreerde kreun zuchtte ze. ''I was writing, i just.. I don't know, suddenly i felt weird.''
Ik knikte, dit was de Ravenna die ik kende, het meisje met haar verwarrende gevoelens en emoties.
''You want to talk about it babygirl?'' ik schoof wat dichter naar haar toe, haar voorzichtig in mijn armen klemmend. Ik wilde haar vasthouden, haar laten weten dat ik er voor haar was, met welk probleem dan ook.
Ze bleef koud en stil voor haar uit staren, ik schraapte mijn keel. ''Did you enjoy today?'' vroeg ik haar voorzichtig, ze gniffelde zachtjes, haar slanke armen om mijn middel heenslaand.
''Yes Harry it was perfect, the most perfect Christmas i have ever experienced in my entire life, the boys were so happy too.. Thankyou.''
''Why do you feel weird then?'' vroeg ik haar door, ze moest ergens mee zitten, ze kon toch niet zomaar haarzelf raar voelen, of ze moest weer één van haar buien hebben.
''I don't know i just feel weird, very weird.'' zei ze met een zucht.
Ik streek een plukje haar achter haar oor, mijn lippen liet ik kort over haar voorhoofd glijden. ''What do you mean sweetheart.'' ik begreep niet helemaal wat ze bedoelde, waarom voelde ze haarzelf zo raar?
Ze trok zichzelf zachtjes los, met haar prachtige blauwe ogen keek ze me aan.
''I think something bad is about too happen too me.'' ik greep haar polsen beet. ''No, why do you think that.'' zei ik verbaasd.
''I don't know, i have this feeling.'' fluisterde ze angstig, haarzelf losrukkend uit mijn greep.
''Ravenna, i don't know what is going on right now, but don't shut me out again, you have let me in, and i'm not going anywhere.'' kwaad en tegelijkertijd teleurgesteld flikkerde ik tussen haar ogen in, haar blik stond teleurgesteld doch vol angst, waar had ze opeens last van, de gehele dag leek zo goed te gaan en nu opeens was ze bang?
Echter was ik doodsbang dat ze haarzelf weer zou afzetten van me, terwijl de afgelopen weken naar mijn idee goed gingen, ik wilde het zo houden, ik wilde haar niet kwijt.
''Don't shut me out.'' fluisterde ik hopeloos, mijn vingers verzwakte rondom haar polsen en met een haast hopeloze blik bleef ik haar aanstaren.
''Why did you lied too me, for all those years.'' fluisterde ze.
''What?'' vroeg ik haar verbaasd, het verwarde me hoe dit meisje uit het niks haar onderwerpen bleef veranderen.
''My mom, my dad, everyone around me lied too me.. Even you did.'' ik schudde mijn hoofd.
''i'd never lied too you Ravenna.'' verdedigde ik mijzelf.
Ze schudde haar hoofd standvastig. ''You did Emilie, you lied too me Harry, it was never coincidence in the first place, we weren't coincidence in the first place, you knew i was going too move to London, you knew i wanted to study at Ravensbourne, you knew the things that has happened to me. Why didn't you tell me.'' ik streek een plukje haar uit haar gezicht, maar koppig als ze was trok ze haar hoofd naar achteren.
''Harry, i'm asking you something.'' zeurde ze dramatisch, ik beet gefrustreerd op mijn lip.
''Because you were to damn young too tell Ravenna, and i.. I just never though i would fall in love with you, but i did, why are you so stubborn babygirl.''
''I don't know, just.. Ugh.'' kreunde ze vol frustratie, ik zag hoe haar blik in een minimum van tijd om sloeg in een vurige blik vol frustraties en angst.
Maar toen ik mijn hand neer legde op haar rozige wang, verzachtte haar blik direct.
''I'm sorry Harry i just had this weird feeling the whole day and.. I don't know.. I'm so confused.'' verontschuldigde ze haarzelf. Ik knikte mijn hoofd begrijpend.
''Do you want to talk about it sweety, i'm here remember.'' ze stond op, haar hoofd schudde ze standvastig heen en weer.
''No i want to sleep.'' zei ze afwezig, ik stond op om haar te begeleiden naar onze kamer, maar ze trok haarzelf los.
''No, i'm going to sleep in the boys their bedroom, i just want to be alone tonight.'' ik wilde protesteren maar al gauw knikte ik begrijpend, Vince en Rayvin waren immers enorm belangrijk voor haar, en konden haar altijd weer gerust stellen.
''Okay, babydoll.'' ik drukte een korte kus op haar mond, maar liep toen terug naar mijn eigen slaapkamer, om vervolgens eenzaam in slaap te vallen in een koud bed.

De volgende ochtend werd ik wakker, ik wreef vermoeid in mijn ogen en stond op, kreunend liep ik naar de woonkamer, ik zag Vince en Rayvin al aan het ontbijt zitten. ''Goodmorning boys.'' mompelde ik vermoeid, ik haalde mijn handen kort over hen warrige haren heen, ze glimlachte beide liefjes, om me vervolgens terug te begroetten in het Nederlands.
Ik blikte rond, kijkend door de woonkamer, om Ravenna nergens te bekennen.
''Auntie.. Ravenna?'' vroeg ik met een hopeloze blik in mijn ogen, in de hoop dat de jongens mijn vraag zouden snappen, Vince wees afwezig naar de keuken, terwijl hij gulzig zijn melk naar binnen goot, ik knikte en liep gauw door naar de keuken, daar stond ze.
Ze stond met haar rug naar me toegekeerd, ze had haar hand om mijn telefoon heen geklemd, tot mijn verbazing was ze aan het trillen, haar benen, handen, armen, alles leek te trillen.
Snikken vulde de keuken, niet begrijpend liep ik naar haar toe, ik legde mijn hand neer op haar onderrug, ze draaide zich geschrokken om, onrustig blikte ze tussen mijn ogen, zachte piepjes verlieten haar mond, een beangstigend gevoel bekroop mijn lichaam, er moest iets aan de hand zijn.
''Ravenna?'' zei ik vol angst in mijn stem.
''What happened.'' fluisterde ik erachter aan, terwijl ik haar zachtjes naar me toetrok, ze opende haar mond, er kwam niks meer uit dan gepiep en gekreun: ''Its.. Eh.. I.. Just.. I..''
Ik bleef haar vragend aankijken, haar antwoord wachtte ik geduldig af, maar er kwam geen antwoord.

Ze viel in mijn armen, gebroken en overstuur.





---





Bedankt voor het lezen!

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Oneeee stop je hier... Zo niet leuk!!
    Is er wat met haar zus en man? Omg... Verder!!

    8 maanden geleden
  • Deesvinray

    Wat een gemeen moment om te stoppen!!

    8 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen