"Gaan we vanavond nog uit?" zeurde ik, starende naar de gesloten deur verderop.
Chrissy keek me verstoord aan "niet tenzij er hier ook niets gaat gebeuren".
Ik liet een zucht ontsnappen "ik wil uitgaan".
"Er is geen reden om uit te gaan wanneer ons doelwit er niet is" vertelde Chrissy me.
"Ik hoor iets" merkte ik nu op. Ik hoorde voetstappen. Moesten we uitwijken? De lift was in beweging en ik hoopte dat de lift niet op deze verdieping stopte. Mijn droom werd echter verpletterd toen de liftdeur wel op deze verdieping opende.
De jongen die uit de lift stapte kwam me heel bekend voor. Ging hij ook niet naar NYU? Hij keek vluchtig naar Chrissy en mij, maar focuste zich vervolgens gewoon op het kloppen op de voordeur van het appartement dat tevens het doelwit was. Chrissy hield de deur strak in de gaten. Er klonk gestommel en al snel ging de deur open. Ik herkende Harry's diepe stem. De jongen stapte het appartement binnen en al snel werd de deur weer gesloten.
Chrissy keek me aan "je hebt gelijk, dit is het juiste appartement".
"Ja nee goh, waarom zou ik daar over liegen?" vroeg ik onverschillig.
"Was dat niet Zayn Malik?" vroeg Chrissy nu.
"Wie?" vroeg ik verward.
Chrissy schudde zuchtend haar hoofd en focuste zich weer op de deur.

"Ik ben het helemaal beu hier" klaagde ik wederom. Chrissy was overduidelijk enorm gepassioneerd om dit te laten werken, maar ik wist niet precies meer waar we op uit waren. Het was inmiddels iets na elf uur en het leek me sterk dat er nog iemand van plan was om uit te gaan.
De deur werd plotseling geopend en dezelfde jongen liep naar buiten. Zayn, voor zover ik wist dat hij heette, keek wederom in onze richting. Hij fronste, nogal verward. Niet gek, gezien we hier al een heel aantal uren zaten.
"Kan ik jullie ergens mee helpen?" vroeg hij verward terwijl hij op ons af liep. Ik kon mezelf wel voor mijn hoofd slaan. We waren bij deze op heterdaad betrapt en het was een kwestie van een aantal minuten voordat iemand in het appartement zelf het door ging hebben dat we hier stonden.
"Willen jullie naar binnen? Hebben jullie afgesproken met iemand daar?" vroeg Zayn verward verder. Hij zag ons als een paar verlegen meiden, gokte ik zo. Niets was minder waar.
Chrissy was echter totaal niet zo nerveus als ik was, overduidelijk. Haar lippen krulden zich op in een grijns.
"Eigenlijk kun je ons best wel helpen" gaf ze toe.
Zayn nam aanstalten om terug te lopen naar de voordeur, waarschijnlijk het heft in eigen handen nemende.
Chrissy nam zijn jas vast voordat hij iets kon doen.
"Zayn, is het toch?" vroeg ze liefkozend.
Zayn keek haar even verward aan en knikte "ken ik jou ergens van?"
"Nee, maar ik weet zeker dat we elkaar beter leren kennen binnenkort. Jij hebt iets waar ik veel mee kan en ik weet zeker dat ik wel iets voor je terug kan doen" reageerde Chrissy.
Zayn was overduidelijk niet op de hoogte van wat er stond te gebeuren. Hij keek heel verward door alle informatie die op hem gedumpt werd.
"Waar uh kan ik je mee helpen?" vroeg hij onhandig.
"Hoe goed ken je Louis?" vroeg Chrissy nu.
Zayn haalde zijn schouders op "we geraken langzaamaan een beetje bevriend, hoezo?"
"Mooi, want ik kom graag meer te weten over Louis" zei ze glimlachend.
"Je weet dat hij een relatie heeft?"
"Met een leraar? Oh tell me all about it" zei ze glimlachend.
Zayn keek even verward naar de grond, alsof er iets bij hem klikte.
"Ja het is fout hè.. Ik gebruik graag je hulp om dit tegen te gaan. En daar heb ik je kennis over Louis voor nodig" zei ze glimlachend.
"Zeg maar wat je er voor terug wil hebben" voegde ze toe. Het leek er op dat Zayn het serieus in overweging nam. Nou, op deze manier had ik niet verwacht dat het ging lopen.

Reacties (1)

  • EvaSalvatore

    Throw crissy of a building plz....

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen