Na wat rusten is het dan toch echt een beetje ochtend geworden. Zodra mijn stage bedrijf dan ook open is bel ik en leg de situatie uit. Zij zijn heel mee gaand dus spreek ik af deze week thuis te blijven en daarna te kijken. Omdat ik toch al overuren heb, kan ik zelf kiezen wat mijn tijden zijn en dat stelt gerust.

De dag daarna ben ik druk in de weer. Nog meer vrienden inlichten, een tas inpakken voor mijn broer met spulletjes, de ongeloof die langzaam werkelijkheid word en ga maar door.

De nacht in het ziekenhuis was overigens fijn, zoveel mensen die voor mijn broer langskwamen. Het is een fijne gedachten dat zoveel mensen voor hem klaar staan en ook voor ons. Mijn opa en oma bieden gelijk aan dat mijn vader en ik bij hen kunnen komen eten voor zolang als nodig en dat is fijn. Zo kunnen we de bezoekuren bij mijn broer zijn en daarna thuis het huishouden regelen.

De politie heeft hem een paar keer verhoord en ook de ouders van de jongen zijn even langs geweest. Zij wilden natuurlijk horen van mijn broer hoe het gebeurde en hoe zijn laatste minuten op deze wereld waren.

Ik, niet wetende wat ik met mijzelf en mijn emoties aan moet, schrijf een brief. Een brief naar mijn broer. Waarin ik hem bedank voor alle mooie tijden, alle ruzies en alle knuffels. Mijn angst en mijn blijheid. Maar wetende dat mijn broer niet van brieven houd en op dat moment de emoties niet aan kan besluit ik het in de tas te doen. Met een appje laat ik mijn moeder weten dat hij er in zit en dat het aan hem is wat hij er mee wilt doen.

Wilt hij het lezen, dan mag dat. Wilt hij het niet lezen of later pas ook prima. Tot de dag van vandaag weet ik niet of hij het gelezen heeft en dat is prima. Ik heb op dat moment die emoties en mijn gedachten kwijt gekunnen.

In de week erna slaap ik vooral weinig en slecht. Ik doe alles om iedereen uit handen te nemen dat ik mijzelf vergeet. Ik houd mij sterk voor de anderen terwijl ik met een vriendin op een verlaten gang bel barst ik in huilen uit. Ik kan het niet, maar ik wil het zo graag...

Reacties (1)

  • Derks

    Mooi dat je hem een brief geschreven hebt waarin jij je gevoel kwijt kon en dat je hem de keus heeft gegeven om hem te lezen of niet.

    Je bent echt een heel goede zus voor je broer. Een heel goede dochter voor je ouders. Maar je mag ook goed voor jezelf zijn. Vergeet dat nooit! <3

    1 jaar geleden
    • IrishNialler

      Ahw dankjewel, dat is een proces waar ik nog altijd mee bezig ben;)

      1 jaar geleden
    • Necessity

      Hier ben ik het zeker mee eens! Ik had het niet mooier kunnen verwoorden. Je mag ook goed voor jezelf zijn.

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen