Dit kan voor sommige een heftig hoofdstuk zijn dus let hier op

Na een paar dagen worden wij gevraagd om bij hem te gaan kijken, hij ligt namelijk thuis opgebaard .We willen dit graag voor de ouders, maar ook voor onszelf. Het besef en geloof is er nog altijd niet.

Op aanraden van een goede vriend, die mensen naar hun rustplaats brengt, gaat er ook een camera mee zodat er foto's kunnen worden gemaakt. Mijn broer kan namelijk niet mee en beseft het ook nog altijd niet zo goed.

Erg nerveus gaan we op weg naar hun huis. De kleuren die hij droeg, oranje en blauw, worden ook de rouwkleuren dus we laten een boeket maken in die kleuren. Toevallig komt de bloemist, tevens goede kennis van ons beide, met ons tegelijk aan. De tranen vallen alweer in de rondte dus we vragen of zij het boeket aanbied.

Dit is mijn eerste ontmoeting met zijn ouders, we knuffelen elkaar en ik ben nog altijd nerveus. De laatste die overleed en opgebaard lag was mijn opa en toen was ik 4, hij was toen een Sneeuwwitje. Dit keer , is het iets, wat ik voor altijd zal terug herinneren. En toen kwam de klap...

We volgen de moeder de woonkamer in. Waar ik verwacht had dat hij op zijn kamer boven zou liggen word ik gelijk geconfronteerd. Hij ligt midden in de woonkamer en ik raak een beetje in een shock. Zijn hond ligt aan zijn voeten op de grond en je ziet dat ze wat kneuzingen hebben weg gewerkt en de zwellingen proberen te verminderen. De altijd zo blije vriend, biertjes en grappen erbij, lag nu doodstil op een koeltafel, opgezwollen gezicht en kneuzingen. Ik betrapte mijzelf erop , dat ik keek of hij niet stiekem ademde. Ik was bang dat hij ineens zou opstaan.

Maar dat gebeurde niet, en dat zal ook nooit meer gebeuren.

Na deze ervaring sluit ik mij af, mijn gevoelens mogen alleen getoond worden in mijn kamer met de deur dicht, huilen onder een deken. Ik was altijd een blije , vrolijk en optimistische Yvonne. Dat bleef ik ook, voor de buitenwereld. Maar van binnen was ik dit niet.

Reacties (3)

  • Necessity

    Heel heftig dit. Ik kan me voorstellen dat dit een flinke klap gegeven heeft.

    1 jaar geleden
  • Derks

    Wat heftig! Ook dat hij dan in de woonkamer ligt terwijl je dat eigenlijk niet verwacht wanneer je binnenstapt... dat is schokkend.

    1 jaar geleden
    • IrishNialler

      Ja, hier heb ik erg veel last van gehad en wel een trauma aan overgehouden

      1 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen, behalve dat ik het echt ontzettend knap vind dat je dit schrijft en echt wauw(flower)

    1 jaar geleden
    • IrishNialler

      Dat je een reactie achterlaat zegt meer dan genoeg voor mij:)

      1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen