Zodra de deur opende en Violet iemand naar binnen duwde, vormde zich een tevreden glimlach op mijn gezicht. We reden richting het campus maar bleven in de auto zitten toen we eenmaal op de bestemming waren.
Ik zette de motor uit en draaide me om. Louis keek gefascineerd naar zijn vingers, alsof hij er nu pas achter kwam dat hij ze had.
"Hey Louis" zei ik nu.
Hij keek op en mompelde een hey.
"Wij gaan even een heel gezellig gesprekje hebben, goed?"
Louis keek me afwezig en niet-begrijpend aan.
"Je kent Harry wel, toch?" begon ik.
Louis liet zijn achterhoofd tegen de achterbank zakken en sloot zijn ogen kreunend. "Shh, ik krijg hoofdpijn van jullie" mompelde hij.
"Nee Lou, we moeten nu even praten over Harry".
"hm-hm" mompelde Louis, alsnog met gesloten ogen.
"Dus, zeg eens.. Wat doen Louis en Harry in hun vrije tijd?"
Hanna hield de audio recorder er ondertussen naast. Louis verroerde geen spier.
"Louis!" zei ik nu terwijl ik hem een tik gaf op zijn knie. Geen reactie.
"Schud eens aan hem!" commandeerde ik naar Violet. Violet deed wat haar gevraagd werd, maar er kwam geen enkele reactie.
"LOUIS, GODVERDOMME" riep ik nu luid. Zo luid dat Hanna en Violet schrokken en hun oren bedekten.
Louis was in geen staat om antwoord te geven. Hij was volledig knock-out. We waren niet snel genoeg geweest. We zouden niet eerst naar het campus moeten zijn gereden.
"Wat moeten we nu doen?!" vroeg Hanna ietwat nerveus. Ze zag er uit alsof ze een geest had gezien.
"We moeten hem zien te wekken, duh" zei ik onverschillig. Ik was nog niet klaar met proberen.
"Daar is echt geen beginnen aan, deze drug laat iedereen echt helemaal knock-out gaan. Dat is de eigenschap er van" zei Violet.
"Well, had je dat niet eerder kunnen zeggen?!" vroeg ik verontwaardigd.
"Dat heb ik gezegd! Ik zei dat we snel moesten handelen want anders zou dit gebeuren. Er zit maar een gelimiteerde tijd aan onder invloed zijn en wakker blijven" zei Violet.
"Dan heb je hem te laat mee naar buiten genomen!" beschuldigde ik haar. Ik was zo gefrustreerd omdat dit alsnog niet hielp. Ik dacht echt informatie uit hem te kunnen halen door hem te drogeren. Dat was al het bewijs dat ik nodig had, misschien wel inclusief een foto van hem en Harry samen, als Violet dat gezien zou hebben. Maar hier hadden we dus echt helemaal niets aan.
"Nee, je had niet naar het campus moeten rijden!" bracht Violet vijandig in verweer.
"Stop met bekvechten en kom met een oplossing! We kunnen hier geen slap lichaam in de auto laten liggen!" merkte Hanna hysterisch op. Ik was al bijna vergeten dat ze hier ook zat.
"Waar wil je hem dan dumpen?! Als je hem in je kamer neer legt weet hij 100% zeker wie het is geweest" zei Violet nu.
"Jouw appartement" zei Hanna nu tegen Violet.
Violet keek haar vragend aan "no way? Wat moet ik daar bij vertellen? Hij zal me voor altijd haten joh".
"Dat je een one night stand gehad hebt" zei Hanna.
"Dat gelooft hij nooit, hij is veel te close met Harry daar voor" merkte ik nu op.
"Dan moeten we hem ergens anders dumpen, ver uit onze buurt”.
"Wel ergens waar hij gevonden kan worden, maar waarbij het lijkt dat hij gewoon zelf te veel drugs heeft genomen" zei Violet.
"Ik weet wel een plek in de buurt van het campus" zei ik nu. Ik reed langs het park af dat dichtbij lag en keek of de kust veilig was. Daar stapten we uit de auto en zo werd Louis' slappe lichaam het grasveld op getrokken. Hij zou zich niets meer herinneren en dat was maar goed ook, want morgen zouden we samen in de stad gaan interviewen.

Reacties (2)

  • Smexy

    Wat doe je ons (Harry en Louis) toch aan? Ik hoop serieus dat Louis het nog wel herinnert en dat dat de reden is dat hun uit dit verhaal verdwijnen, ben helemaal klaar met hun gezeik en hopen dat Harry snel zijn teacher job opgeeft en voor zichzelf gaat beginnen, zodat ze gewoon fijn en leuk bij elkaar kunnen zijn (:

    1 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    My pour baby! CRISSY WOMAN IM GONNA HURT YOU

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen