Ik liet een zachte kreun horen en opende langzaam mijn ogen. Ik zag een waas. Het was een klein beetje verlicht in de smalle ruimte. Het rook bekend en het zag er ook bekend uit, maar ik moest even nadenken over waar ik was.
Mijn kamer op het campus? Waarom in godsnaam was ik hier? En waarom had ik zo'n stekende hoofdpijn?
Ik voelde een arm om mijn middel en toen ik voorzichtig achter me keek zag ik Harry.. Natuurlijk.
Op het andere bed lag Jamie met Liam. Waar hadden we dit slaapfeestje aan te danken? Ik kwam ietwat verder overeind. Ik moest echt even mijn gedachten op een rijtje zetten en me fatsoenlijk uitrekken.
Harry leek de beweging op te merken en kwam zelf ook langzaam in beweging met half gesloten ogen.
"Louis?" vroeg hij met een zachte stem.
Ik keek langzaam in zijn richting, een frons op mijn gezicht. Harry kwam ook ietwat overeind en omhelsde me. Ik ontspande ietwat in zijn armen, terwijl hij zijn gezicht in mijn nek drukte.
"Thank god Louis" zei hij zachtjes.
"Waar heb je het over?" vroeg ik zachtjes.
Vanuit het andere bed klonk al geritsel. Ik was al bijna vergeten hoe licht Jamie sliep.
"Louis" zei hij zachtjes. Ik werd losgelaten door Harry zodat ik Jamie aan kon kijken. Jamie keek nogal medelijdend.
"Hoe voel je je?" vroeg hij me, terwijl hij me volledig in zich op nam.
"Ik heb barstende hoofdpijn en ik heb dorst, maar verder gaat het wel" zei ik terug.
"Ik haal je wel even een glaasje water" opperde Harry, waarna hij langzaam over me heen klom en de deur opende. Hij checkte even of de kust veilig was en liep toen naar de badkamer aan de overkant van de gang.
Liam leek te schrikken van de deur en bewoog ook langzaam, automatisch reikende naar Jamie, die overeind zat. Ik zag hoe Liam's hand gelijk over Jamie's onderrug begon te strijken.
"Hey Louis" zei Liam nu, zijn blik op mij richtende. Ik keek naar Liam en glimlachte even een beetje.
"Gaat het een beetje?" vroeg Liam nu.
"Kan iemand me asjeblieft uitleggen wat er gebeurd is? Ik kan me niets meer herinneren en iedereen vraagt of het goed met me gaat" zeurde ik.
"Je was bewusteloos, we hebben je gevonden in het park hier dichtbij. Nou ja, ik heb je gevonden" zei Jamie zachtjes.
"Huh bewusteloos? Heb ik te veel gedronken? Nee toch?"
"Je bent gedrogeerd denken we" merkte Harry nu op, terwijl hij de kamer weer binnen stapte en de deur weer sloot.
"Gedrogeerd?" vroeg ik verward. Huh, hoe kon dat? En door wie? En hoe eindig ik in het park?
"Ik weet het ook allemaal niet, maar het vervelende is dat het park geen veiligheidscamera's heeft op de plek waar jij lag. We kunnen echt helemaal niets nu" zuchtte Harry.
Ik nam een slok van het glas water en glimlachte tevreden. Dat had ik echt wel nodig gehad.
"Ik zal jullie wel allemaal hebben laten schrikken. Sorry daarvoor" zei ik zachtjes.
"Ik ga Gemma even een berichtje sturen zodat zij en Lottie ook weten dat je wakker bent en oké bent" zei Harry nu terwijl hij reikte naar zijn telefoon.
Liam geeuwde en dat werkte aanstekelijk voor Jamie. Ik zette het glas op het nachtkastje en nam plaats op Harry's borst. Ik keek naar de tijd op het scherm en zuchtte bij het aanzicht van half 6 in de ochtend.
"Oké, sorry voor het feit dat ik iedereen gewekt heb" mompelde ik dus maar.
"Ben je gek? Als iemand het recht had was jij het wel. We maakten ons allemaal zorgen" zei Jamie vanuit het andere bed.
"Sorry, ik ben oké" zei ik zachtjes. Harry zette de display weer uit en legde de telefoon weg, waarna hij zijn armen om me heen sloeg. Ik bleef tegen zijn borst aan liggen en staarde een tijdje voor me uit in de schemering in de ruimte. Terwijl de andere jongens in de kamer stuk voor stuk in slaap vielen, bleef ik wakker met maar één gedachte: wie kon dit veroorzaakt hebben?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen