‘Nee! Nee nee nee!’ Trillend drukte hij zijn handen op haar borst. Tranen vertroebelden zijn zicht en voorkwamen dat hij kon zien waar hij ze precies neerzette, maar veel maakte het niet uit. Hij had toch geen flauw idee hoe je iemand moest reanimeren. Hij haalde zich voor de geest wat hij altijd in films zag en begon met over elkaar gelegde handpalmen op haar borst te drukken.
      Er gebeurde niets.
      Op zijn knieën verplaatste hij zich, kantelde haar hoofd iets en plaatste zijn lippen over die van haar. Hij blies. Ook nu wist hij niet of hij het wel goed deed. Hij kon niet meer nadenken, hij zag alleen haar wijde, doodse ogen voor zich.
      Was dat een beweging? Hij schoot achteruit, overzag haar lichaam. Zijn handen vonden die van haar en hij kneep erin. ‘Alsjeblieft Lotte,’ fluisterde hij. ‘Alsjeblieft komt terug. Het spijt me. Het spijt me.’
      Ja – hij was boos.
      Hij was furieus.
      Maar hij wilde niet dat ze stierf. Wat ze ook voor verschrikkelijks had gedaan – er waren talloze momenten geweest dat ze er voor hem was geweest. Zonder haar had hij überhaupt niet meer geleefd. En nu had dat tot haar eigen dood geleid.
      Nee – ze was niet dood. Hij had haar zien bewegen. Voelen bewegen. Horen bewegen.
      Hij wist het niet eens.
      Snikkend streelde hij haar wang, haar gezicht voelde nog warm. Dat was goed, toch? Weer drukte hij zijn lippen tegen die van haar en blies zijn adem in haar longen. Alsjeblieft. Alsjeblieft komt terug.
      Juice wist niet hoelang hij het bleef proberen. Uren misschien wel. Op een gegeven moment waren zijn lippen gezwollen, zijn spieren verstijfd. Huilend liet hij zich naast haar op de grond zakken en klampte zich aan haar lichaam vast.
      Dit was een nachtmerrie, een hallucinatie. Hij had weer naar de fles gegrepen.
      Lotte zou hem nooit verraden en hij zou haar nooit vermoorden. Niet echt.

Een deur ging open. Zijn rug stak, zijn schouder ook. Verdwaasd ging Juice rechtop zitten en ontdekte dat hij zich in de gang bevond.
      ‘Waarom – waarom slapen jullie hier?’ vroeg kleine Mikey.
      Juice wreef in zijn nek. ‘Ik weet het niet kiddo. Te veel gedronken denk.’ Hij richtte zich weer tot het lichaam dat in zijn armen had gelegen en wilde haar wakker schudden. Zodra hij echter de striemen rond haar hals zag en haar wijd opengesperde ogen die hem beschuldigend aanstaarden, schoot hij achteruit. Zijn rug bonkte tegen de muur. Gal schoot zijn slokdarm in en hij boog voorover en gaf over. Nog voor de hitte uit zijn gezicht wegtrok, herinnerde hij zich alles weer.
      Haar verraad.
      Zijn woede.
      ‘Waarom ziet tante Lotte er zo gek uit. Is ze ziek?’
      Juice richtte zijn gezicht in de richting van het geluid, maar hij kon de jongen niet ziet. Er was alleen een waas. Hij kreeg het benauwd – wist uit ervaring dat hij een paniekaanval kreeg.
      ‘Ga naar je kamer,’ wist hij tegen Mikey te zeggen. ‘NU!’ snauwde hij toen de knul bleef dralen.
      Er klonken vlugge voetstappen. Daarna werd er een deur gesloten.
      Juice zakte door zijn benen. Naar adem happend sloeg hij zijn armen om zijn knieën. Hij beeldde zich Dana’s rustgevende ogen in, haar lieve stem.
      Het waren alleen Lottes ogen die hij zag, haar gesmeek dat hij hoorde. Met zijn nagels kraste hij over zijn hoofd, maar de pijn leidde hem niet af. Hij zag zichzelf op de grond zitten, voelde zijn handen rond haar keel terwijl hij kneep en kneep en zij zich probeerde weg te worstelen.
      Koziks stem dwaalde door zijn hoofd. ‘Je hebt het echt niet door hè? Je kilte, je woedeaanvallen… je verandert in de man die je zo erg haat. Denk je eens in dat Dana terug zou komen en je zo ziet. Wat ben je dan, haar nieuwe Maddox?’
      Huilend wiegde hij zichzelf heen en weer, hij drukte zijn handen tegen zijn oren om de woorden buiten te sluiten. ‘Ze had het verdiend,’ prevelde hij. ‘Door haar is mijn dochter dood. Doordat zij Maddox inlichtte is mijn dochter dood.’
      Maar hij wist het niet zeker. Misschien had haar telefoontje geen enkel verschil gemaakt.
      Maar dat maakt niet uit! Ze was bereid je dochters leven op het spel te zetten!
      Wat hij ook tegen zichzelf zei, het hielp niets. Hij dacht alleen maar aan de vele keren dat ze hem getroost had, aan haar lieve glimlachen, haar tedere omhelzingen. En nu was ze dood. Hij had haar eigenhandig vermoord.
      Wat moest hij nu doen? Niemand mocht het lichaam hier vinden, niemand mocht weten wat hij had gedaan. Hij wist echter dat hij dit niet alleen kon, hij zou niet weten waar hij haar mee naartoe zou moeten nemen. Hij dacht aan Dana, die destijds Kozik gebeld had toen ze Opie had moeten doden. De man had het haar nooit kwalijk genomen.
      Zou hij ook begrip hebben voor Juice’ situatie?
      Eigenlijk kon het hem niet eens veel schelen. Hij zou geen nee zeggen tegen in een kogel in zijn hoofd. Niet als Kozik beloofde voor Mikey te zorgen en naar Dana te blijven zoeken. Toch ontbrak het hem aan de moed om het echt te doen, vooral omdat het Lotte was geweest die hem zo geholpen had van zijn zelfmoordgedachten af te komen.
      Maar als Kozik vond dat hij de dood verdiende… dan zou hij niet tegenstribbelen. Met de allergrootste moeite trok hij zijn telefoon uit zijn broekzak vandaan en belde Kozik.
      ‘Hé man. Ben je oké?’
      Zijn hart kromp samen toen hij de vriendelijke stem hoorde. Zou zijn vriend hem na vandaag haten?
      ‘Nee,’ fluisterde hij. ‘Ik – ik heb iets vreselijks gedaan en ik weet niet wat ik moet doen en…’ Hij haalde diep adem, probeerde de opkomende paniek te onderdrukken.
      ‘Ben je thuis?’
      ‘J-ja,’ hakkelde hij.
      ‘Ik kom eraan. Blijf waar je bent.’
      Juice staarde weer naar Lottes levenloze lichaam. Het was alsof hij gisteren al zijn levenskracht in haar had geblazen – nu voelde hij zich uitgeput. Hij kon niet overeind komen, kon niet eens schreeuwen of huilen. In plaats daarvan krulde hij zich op tot een balletje. Hij strekte zijn hand naar die van haar uit, maar ze was te ver weg en hij had geen kracht meer om zich dichter naar haar toe te verplaatsen.
      Ze was onbereikbaar.
      Voor altijd.
      Hij had iemand vermoord.
      Hij had háár vermoord.
      Zijn eigen vriendin vermoord. Iemand van wie hij had gehouden.
      Van wie hij hield. Ondanks wat ze had gedaan.

Reacties (4)

  • Heronwhale

    Holyfudgemoly

    2 weken geleden
  • AmeranthaGaia

    Jezus.... Wat heftig. Ik ben nou nooit de grootste fan van Lotte geweest, maar dit.... dit gunde ik haar toch echt niet.
    Wat als Maddox het aan Dana doorvertelt? Ze zal er kapot van zijn. En wat gebeurt er nu met Lottes zusje?

    2 weken geleden
  • Sunnyrainbow

    Pff het wordt steeds erger dit verhaal, elke keer als ik denk dat je het niet verder kan pushen haha. Heel spannend!

    2 weken geleden
  • NicoleStyles

    Oh god ze is echt dood?! Oooh ik had echt gehoopt dat ze nog zou leven ofzo. En der zusje wat gaat daarmee gebeuren? Hoe zal Kozik reageren en maddox wanneer hij dit hoort?? Zoo veel vragen hahaha snep verder(H)(H)

    2 weken geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen