Kozik probeerde niet van het ergste uit te gaan. Het ging de laatste tijd goed met Juice, hij had gedacht dat hij zijn leven weer aardig op de rit had. Maar nu ze iets op het spoor waren, leefde de hoop om Dana terug te vinden misschien weer in hem op en zorgde voor conflicterende gevoelens. Juist omdat het de laatste tijd redelijk goed met de jongen was gegaan, was hij nu bezorgd. Een knagend gevoel achtervolgde hem toen hij met de motor naar het huis van de jongen reed en werd erger toen hij naar de voordeur liep.
      ‘Fuck,’ gromde hij toen er geen gehoor aan de deurbel werd gegeven. Hij dacht weer aan alle keren dat hij Juice op de grond had aangetroffen, stomdronken en stoned. Zijn onverschilligheid, zijn angst, zijn woede. Emoties leken bij die jongen alleen maar te kunnen pieken. Wat trof hij straks aan? Had hij weer een overdosis genomen, deze keer misschien zijn polsen doorgesneden? Kozik vervloekte zichzelf omdat hij niet verder had doorgevraagd. Hij had moeten uitvogelen of er een ambulance nodig was.
      Hij liep om het huis heen, klom over een hekje en probeerde de achterdeur. Die was wel open. Hij stapte naar binnen toe, de doodse stilte die er heerste zorgde voor een knoop in zijn maag.
      ‘Juice?’ Zijn ogen schoten de kamer door. Er was niemand. Wel lag de eettafel omver, de laptop ondersteboven op de grond.
      Vloekend beende hij verder het huis in. Hij was maar een paar keer in Lottes huis geweest en verder dan de woonkamer was hij nooit gekomen. Het was echter geen villa, het kon nooit lang duren voor hij Juice had gevonden.
Zodra hij de hoek omsloeg en een gang instapte, verstijfde hij. Een vloed van scheldwoorden kwam over zijn lippen toen hij de twee allebei in de gang zag liggen. Misselijkheid vocht zich een weg omhoog toen hij braaksel rook, en op het moment dat hij Lottes gezicht zag, ging er een scheut pijn door zijn borst.
      ‘Fuck.’ Hij viel op zijn knieën laatste het meisje neer en voelde in haar hals naar een hartslag, maar eigenlijk zag hij zo ook wel dat ze dood was. Zijn vingertoppen streken langs de striemen in haar hals.
      Hij had haar gewurgd.
      Zijn blik dwaalde opzij. Juice had zich als een klein kind opgerold. Heel even dacht Kozik dat hij ook dood was, zo leeg was de blik in zijn ogen. Toen ging de man echter trillerig rechtop zitten en wreef in zijn ogen.
      ‘Wat heb je gedaan?!’ Emotie verwrong zijn stem. Lotte was zo’n lieve meid, hij begreep niet hoe Juice haar dit kon aandoen.
      Snikkend wreef hij langs zijn ogen, maar Kozik was zijn tranen inmiddels moe. Hij had er al te veel gezien. Te veel spijt zonder dat die jongen ooit iets aan zijn gedrag veranderde.
      Ik weet het niet meer met je, Juice. Ik weet het echt niet meer.’
      Hij staarde naar zijn voeten. ‘Ze werkte voor Maddox. Toen ik gisteren een overzicht maakte van alle verdwenen meisjes zag ik haar zusje ertussen staan.’ Juice keek op, zijn ogen glansden droevig. ‘Ik hield van haar. Maar ze bespeelde me. Ze spioneerde voor Maddox. Ze – ze belde hem toen Dana probeerde ontsnappen. Het is – het is haar schuld dat mijn kleine meisje dood is.’
      Kozik voelde zijn lijf trillen toen hij diep ademhaalde. God, kon het nou niet één keer meezitten met die jongen? Hij zakte naast Juice op de grond neer en trok hem in een omhelzing. Een brok zette zich vast in zijn keel toen Juice weer begon te huilen.
      Nu was hij twee vrouwen verloren van wie hij hield. En weer lag de schuld bij Maddox.
      ‘Het is oké,’ antwoordde Kozik zacht toen Juice begon te bazelen dat iedereen hem zou gaan haten.
      Het was niet oké, natuurlijk was het niet oké. Maar wat moest hij anders zeggen? Hij had geen flauw idee wat hij zou hebben gedaan als hij er zelf achter was gekomen. Ze had niet alleen Juice bespeeld, niemand had argwaan gehad dat ze zich zo om Juice bekommerde. Het had gewoon een lieve meid geleken – en Kozik nam het zichzelf kwalijk dat hij nooit enige verdenkingen had gehad nadat Lotte bij hem was gebleven na alle mishandelingen. Het had een belletje moeten laten rinkelen.
      ‘Het is oké?’ herhaalde Juice, en hij keek op. ‘Ik heb een vrouw vermoord. Ik heb mijn vriendin vermoord.’ De pijn flitste weer over zijn gezicht.
      Kozik wist dat hij zijn schuldgevoel moest temperen, zelfs als deze gerechtvaardigd was. Dit keer was Lotte er niet om hem erdoorheen te sleuren en hij wist niet wie dat wel kon. Hij wilde niet dat hij zijn toevlucht weer tot de drank zocht en hij wist zeker dat er ook geen vrouw meer zou zijn die hij in zijn hart zou toelaten.
      Alles wat Lotte in Juice geheeld had, had ze nu weer aan gruzelementen geslagen.
      ‘Ik zal heel eerlijk tegen je zijn Juice – ik weet niet of ik zoveel anders zou hebben gereageerd. Of iemand van ons anders zou hebben gereageerd in zo’n situatie. Ze heeft je bedrogen, welke redenen er ook voor waren. Dus ik snap je woede. Al hadden we haar band met Maddox misschien kunnen gebruiken, hadden we hem valse informatie kunnen geven ofzo…’
      ‘Ik weet het,’ mompelde Juice, en hij wreef over zijn hoofd. ‘Ik wilde haar niet doden Koz. Niet echt. Ik was… het was gewoon…’ Snikkend haalde hij adem.
      ‘Er is niets meer aan te doen,’ antwoordde Kozik simpel. Hij wist dat Juice ruimte nodig had om zijn verdriet te verwerken, maar op dit moment bekeek hij die situatie liever van de praktische kant. Er lag een dode vrouw in de hal en ergens in dit huis was ook nog een klein kind.
      ‘Waar is Mikey?’
      ‘Ik heb hem naar zijn kamer gestuurd.’
      ‘Heeft hij het zien gebeuren?’
      Juice schudde zijn hoofd. ‘Hij vond ons hier vanochtend. Ik was kapot, ik heb haar lichaam de hele nacht vastgehouden.’
      Weer glansden de tranen in zijn ogen. Kozik legde een hand op zijn schouder en kneep erin. ‘We moeten haar ergens begraven.’ Naar een reguliere begraafplaats brengen konden ze haar niet. Het autopsierapport zou een verdachte van Juice maken. Waarschijnlijk wist niemand dat Lotte hier was – als dat al haar echte naam was – en zou niemand haar missen. De enige die de politie op hen af kon sturen, was Maddox.
      ‘We zoeken vannacht een mooie plek voor haar, oké? Dan geven we haar een graf.’ Hij keek om zich heen. ‘Maar haar lichaam moeten we in de tussentijd wel verbergen. Ik ga Amy vragen of zij vandaag op Mikey kan passen, goed?’
      Juice knikte wezenloos.
      Kozik tilde het dode meisje op, ging de slaapkamerdeur die openstond door en legde haar op het bed. Met een zucht keek hij naar haar lieve gezichtje. Hoe moesten de afgelopen maanden wel niet voor haar geweest zijn? Samenleven met een dronkaard, iemand die van een andere vrouw hield, terwijl haar eigen zusje vastgehouden werd? Ze had het lijkje van Tabitha gezien. Ze had geweten wat er met haar zusje zou gebeuren als ze Maddox ongehoorzaam was.
      Hij begreep het meisje – maar hij begreep Juice ook. Zeker als zij echt de aanleiding tot de dood van zijn dochtertje was geweest. Wie weet wat ze hadden kunnen bereiken als Lotte vanaf het begin open kaart had gespeeld.
Eigenlijk was er maar één iemand die schuld aan dit drama had, en die was hier ver vandaan, nog steeds onbereikbaar, gelukkig in zijn verknipte wereldje met die vrouw die hij zo begeerde dat hij niet eens zag hoeveel ze hem haatte. Hij balde zijn vuisten in onmacht. Het was onvoorstelbaar hoeveel mensenlevens één man kon verwoesten.
      Om zichzelf weer tot rust te brengen, haalde hij diep adem en ging de slaapkamer uit. Hij hoorde zachte stemmen uit de slaapkamer ernaast komen en liep ernaartoe. Mikey zat op de rand van het bed, Juice op zijn knieën voor hem, zijn handen om die van de kleine jongen geslagen. Kozik luisterde naar Juice’ trillende stem toen hij zijn neefje vertelde dat Lotte plotseling heel erg ziek was geworden en naar een heel speciaal ziekenhuis hier ver vandaan gebracht moest worden.
      Kozik moest toegeven dat hij het goed deed, dat de jongen hem iets kalmer maakte.
      Toch was hij bang dat het niet genoeg zou zijn om het gemis te vullen dat Lotte nu zou achterlaten.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Jaa echt jammer dat Kozik.in de serie maar zo',n kleine rol heeft. Ik hou echt van hem in dit verhaal. In denk echt dat juice zn wereld nog meer in stort en weer aan de drank ofzo gaat.. of er moet ineens iets goeds in zn leven gebeuren. Maar zoals Kozik dat ook al zei er gebeurt eigenlijk niks goeds bij hem.
    Snel verder!
    X

    5 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Ik vind het echt veel moeilijker om met Lottes dood te dealen dan ik aanvankelijk had gedacht. Ik vind het eigenlijk echt veel erger dan verwacht...

    6 maanden geleden
    • Croweater

      Ik vind het zelf heel erg haha, ik heb nog geprobeerd om het te voorkomen maar dan moest ik mijn hele plot omgooien en dat vond ik ook zonde. Maar ik vond haar leuk. :')

      6 maanden geleden
  • VampireMouse

    Heftig! Jij weet Koz zo goed neer te zetten. Heb medelijden met ze allemaal:(

    6 maanden geleden
    • Croweater

      Ah dankjewel! Zijn rol in de show is zo klein haha dus het meeste laat ik aan mijn verbeelding over maar hij is wel echt de good guy van dit verhaal haha.

      6 maanden geleden
    • VampireMouse

      Jaaa❤️❤️❤️

      6 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Kozik is zo'n lieve lieve man!

    6 maanden geleden
    • Croweater

      Ja het is een schatje <3

      6 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen