. . .

Abigail verkrampte toen paniekerig geschreeuw de lucht vulde. Onmiddellijk sprong ze overeind en rende op de rand van het dak af. Een scherpe pijn trok door haar buik toen ze Juice’ lichaam doodstil op de grond zag liggen.
      ‘Oh god,’ fluisterde ze. ‘Juice‼’
      Opeens voelde ze zich duizelig, haar omgeving tolde om haar heen. Was hij dood? Jax duwde haar op haar knieën.
      ‘Blijf hier,’ zei hij. ‘Je wilt niet naast hem belanden, hè?’
      Na die woorden klom hij naar beneden, hij nam twee treden tegelijk tot hij de man had bereikt. Abigail snikte, ze duwde haar vuist tegen haar lippen. Een poeltje bloed had zich om zijn hoofd gevormd. Beneden haar sprak Jax tegen hem, en meer mensen snelden op het tweetal af.
      Abigail nam een diepe teug adem en luisterde. Ze hoorde zijn pijnkreten, wat haar gek genoeg opluchtte. Hij leeft in ieder geval nog. Met bevende handen greep ze de brandtrap beet en klom naar beneden, langzaam, stapje voor stapje.
      Toen ze de grond bereikte, zat haar vader al naast hem geknield en onderzocht de hoofdwond. Jax stond een paar meter bij hen vandaan en belde met iemand – waarschijnlijk het alarmnummer. Abigail negeerde de anderen, ging op haar knieën zitten en nam voorzichtig zijn hand in die van haar.
      Hij keek naar haar op, zijn ogen vol tranen, pijn flitste over zijn hele gezicht.
      ‘Het komt wel goed met je,’ zei ze, en ze kuste zijn knokkels. ‘Het komt wel goed met je lieverd. Ik blijf bij je.’
      Ze was echter niet overtuigd van haar eigen woorden en dat hoorde ze aan haar stem. Hij kreeg bijna geen adem en ze was bang dat hij een ingeklapte long had.
      Het duurde niet lang voordat de ambulance het terrein opreed. Twee ziekenbroeders sprongen uit het voertuig en tilden Juice op een brancard. Zonder overleg ging Abigail met hen mee, terwijl een van de hulpverleners achter in de wagen bij Juice bleef.

Het werd een lange nacht. Haar vader zat naast haar, af en toe wreef hij over haar rug als ze weer begon te huilen. Hij stelde geen vragen en daar was ze blij om. Het was een stom ongeluk geweest, maar ze kon het niet helpen dat ze zich schuldig voelde. Als zij hem niet mee had genomen naar het dak en ze hem niet aangemoedigd had om haar op zo’n manier te kussen, was hij nooit met zo’n noodvaart de trap af gegaan toen Jax hem wegstuurde.
      De andere Sons waren er ook, ze zagen er allemaal belachelijk uit in hun Halloweenkostuums. Voor de andere bezoekers waren ze waarschijnlijk een interessante afleiding, maar het enige wat Abigail zag was het bloed rond Juice’ hoofd en de manier waarop hij naar adem had gehapt. Na een uur ontvingen ze eindelijk wat nieuws; hij had twee gebroken ribben, waarvan er eentje zijn long doorboord had. Daarnaast had hij op twee plaatsen zijn been gebroken en had hij een zware hersenschudding. De verpleegster verzekerde hun dat zijn verwondingen niet levensbedreigend waren en opgelucht veegde Abigail de tranen weg.
      ‘Mag ik hem zien?’ vroeg ze zachtjes.
      ‘Voor een paar minuten dan. Hij moet rusten.’
      Abigail knikte en liep met de vrouw mee naar de ziekenhuiskamer. Hij had zijn ogen gesloten en had een infuus. Een brok verscheen in haar keel toen ze zijn hand vastpakte. Langzaam gingen zijn ogen open. De pijn glansde in zijn ogen, maar toch slaagde hij erin zijn mondhoeken iets omhoog te buigen.
      ‘Hé,’ zei hij met een raspende stem. ‘Ik hoop dat ik je niet heb laten schrikken.’
      ‘Welnee. De jongens vallen om de haverklap van het dak af.’
      Hij grinnikte, zijn gezicht verkrampte. ‘Fuck, lachen doet pijn man.’
      ‘Alleen maar serieuze praat voor jou de rest van de week.’ Met een lichte grijns keek ze naar zijn zwart en wit geschminkte gezicht. Ze draaide zich om en vroeg een verpleegster om een spons en een kommetje water, wetend dat ze dat anders zelf hadden gedaan.
      Nadat ze de dingen had gekregen waar ze om had gevraagd, keerde ze zich naar Juice toe en begon voorzichtig de schmink van zijn gezicht te vegen. Ze voelde hoe hij naar haar staarde en zijn grote, bruine ogen maakten haar een beetje verlegen.
      ‘Heb je veel pijn?’ vroeg ze. Voorzichtig veegde ze de zwarte schmink rond zijn oog weg.
      ‘Nah, ik kan het wel aan.’
      Ze grinnikte. ‘Gaan we nu de stoere jongen uithangen?’
      Hij toonde haar een zwakke glimlach voordat zijn oogleden naar beneden zakten. In stilte maakte ze de rest van zijn gezicht schoon. Toen alle schmink weg was, streek ze met de rug van haar vingers langs zijn wang. Hij was echt bijna doodgegaan… Ze haalde een paar keer diep adem en vermande zich. Maar dat is niet gebeurd.
      Net toen ze zich wilde omdraaien zodat hij kon blijven slapen, vlochten zijn vingers zich langs die van haar en opende hij zijn ogen weer. ‘Ben ik de lul nu Jax ons heeft gezien?’ vroeg hij.
      ‘Je bent de lul omdat je van een dak af viel.’
      Hij glimlachte vermoeid. Zonder erbij na te denken, streek ze met haar duim langs zijn onderlip, zich afvragend hoe het mogelijk was dat iemand er na zo’n ongeluk nog steeds zo knap uitzag.
      ‘Denk je dat hij het je vader gaat vertellen?’
      ‘Hij weet dat hij zelf dan ook zwaar de lul is.’
      ‘Hoezo?’ Zijn stem klonk zwak, alsof hij aan het wegglijden was.
      ‘Omdat Jax en ik ook een klein geheimpje hebben.’ Ze boog over hem heen en kuste zijn mondhoek. ‘Maar dat gaat jou niets aan, schat.’ Ze trok haar vingers bij die van hem vandaan. ‘Je moet nu slapen. Ik kom morgenochtend weer, goed? Slaap lekker. Droom maar over die sexy verpleegsters hier.’
      Hij deed zijn ogen weer open, al kon hij dat niet lang volhouden. ‘Ik droom liever over jou. Verkleed als een sexy verpleegster. Hoewel ik deze jurk ook mooi vind. Ik denk dat ik elke jurk mooi vind die jij zou dragen. Of helemaal geen jurk.’
      ‘Wat ben je toch een ladies man, hè? Zelfs in het ziekenhuisbed.’
      ‘Nee, geen ladies man. Ik ben alleen… van jou.’
      ‘Oké,’ antwoordde ze zachtjes, en ze kuste zijn voorhoofd. ‘Wees dan maar van mij in je dromen.’ Ze streelde zijn wang met haar duim, daarna draaide ze zich om en verliet de ruimte.
      En terwijl ze terugdacht aan hoe zijn lippen op haar buik hadden gevoeld, nam ze zich voor dat hij niet alleen de hare zou zijn in zíjn dromen. Ze kon zelf ook wel een wat slaap met mooie dromen gebruiken.

Reacties (2)

  • VampireMouse

    Wat is ze lief voor hem!!! Xxx

    2 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    ‘Je bent de lul omdat je van een dak af viel.’

    Dit vond ik echt veel te grappig.

    Chibs is trouwens nog steeds best wel heel erg lief.

    2 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen