. . .


Vingers gleden over zijn hoofdhuid. Onmiddellijk schoot hij overeind en kroop hij naar de hoek van het bed. Zijn hart hamerde in zijn borst. Zijn ogen had hij wijd opengesperd, de lakens drukte hij tegen zijn lichaam.
      ‘Rustig lieverd. Ik ga je niet verkrachten.’
      Zijn ademhaling werd iets rustiger toen hij zich realiseerde dat hij zich niet meer in zijn cel bevond, hoewel hij nog niet wist wat hij van deze nieuwe situatie moest vinden.
      ‘Kun je nu ook al mijn gedachten lezen?’ vroeg hij terwijl hij de lakens liet zakken.
      ‘Ik ben meer dan tweehonderd jaar oud. In de tussentijd heb ik aardig wat mensenkennis opgedaan.’
      Tweehonderd jaar… Zuchtend wreef hij in zijn ogen. Hij had geen idee wat hij moest voelen. Aan de ene kant was hij blij voor deze twee kans; op een dag zou hij Abigail weer in zijn armen houden, en zou hij zijn zoon of dochter ontmoeten. Hij zou een vader worden – en tegelijkertijd wist hij dat hij een monster was, gebonden aan een gestoorde vrouw. ‘Dus… wat zijn we? Onsterfelijk?’
      ‘Bijna wel. Zolang niemand je hart met een houten staak doorboort of het gewoonweg uit je borst rukt, hoef je je nergens druk om te maken.’
      ‘En dan wat? Dan ben ik echt dood?’
      ‘Ja. Maar onthoud waarom ik je in leven heb gehouden. Voor Abigail. Probeer jezelf niet weer van kant te maken, anders bind ik je vrije wil.’
      ‘Geweldig,’ bromde hij. ‘Kun je me nu laten slapen? Ik ben kapot.’
      ‘Slaap zal er niet voor zorgen dat je je beter voelt. We hebben geen slaap nodig.’
      Hij rolde met zijn ogen. Natuurlijk niet. Met gebogen hoofd plukte hij aan zijn nagels. ‘Mijn nagels laten los.’ Voor zijn dood zou die kennis hem in paniek hebben laten raken, nu was het slechts een observatie. ‘Ik neem aan dat dat niet de bedoeling is? Of zijn die van jou nep?’
      ‘Je lichaam heeft herstel nodig, dat heb ik je al verteld. Anders zullen er dingen gebeuren die je niet zo plezant zult vinden.’
      ‘O ja. Je wilde me laten kiezen tussen jou neuken en iemands bloed drinken. Dit is zo niet oké man!’
      Scarlett haalde haar schouders om. ‘Het is een kwestie van overleven.’
      ‘Ik ben een fucking vegetariër man! En nu wil je dat ik een kannibaal word?!’
      ‘Je hebt alleen het bloed nodig. Maar je kunt hem ook opeten als je wilt. Hij is helemaal van jou.’
      Juice fronste. ‘Wat? Waar heb jij het nou weer over?’
      Scarlett stond op. ‘Volg me.’
      Zuchtend deed Juice wat ze vroeg. Kleine stapjes nemend omdat hij duizelig was, volgde hij haar. Al na een paar stappen was hij buiten adem.
      ‘Niet zo snel,’ mompelde hij.
      ‘Wil je een kus? Dat zal je een boost geven.’
      ‘Nee!’ reageerde hij geïrriteerd, en hij reikte naar de muur om zichzelf overeind te houden. ‘Loop gewoon wat langzamer.’
      Ze spraken niet meer terwijl ze hun weg door het kasteel baanden. Ze gingen zoveel trappen af dat Juice het gevoel had dat ze het centrum van de aarde naderden, hoewel er een bijtende kou was toen hij een ruimte bereikte die hem aan een kerker deed denken.
      Juice vloekte. ‘Wat is dit man? Hou je hier mensen vast?’
      ‘Slechts één op dit moment.’ Haar mondhoek boog om. ‘Jouw projectje.’
      Ze bleef voor een cel stilstaan. In de schaduwen onderscheidde hij een man met blond haar, die op zijn zij tegen verste muur gekruld lag.
      Opeens sperde hij zijn ogen open. Overdonderd staarde hij Scarlett aan. ‘Is dat Jax?’
      ‘De enige echte.’
      ‘Wat de fuck doet hij hier?’
      ‘Hij is nu van jou. Je krijgt de meeste kracht door het bloed te drinken van de mensen die je haat.’
      ‘Ik haat hem niet.’
      ‘Nou dat zou je wel moeten doen, Juice,’ zei ze streng. ‘Hij heeft je als stront behandeld. Hij faalde als voorzitter, dreef de club de afgrond in, stuurde jou naar de gevangenis waar je dagenlang verkracht bent – en hij wíst dat! Hoe kun je hem níét haten? Hij is het ergst van hen allemaal; als hij je niet had gedwongen om dat meisje te vermoorden dan zou niets hiervan gebeurd zijn. Hij heeft je over het randje geduwd, het was altijd zijn bedoeling om je kapot te maken.’
      Juice keek weer naar de man, die bewusteloos leek te zijn. Iets kouds kroop door zijn aderen. Voor een ogenblik sloot hij zijn ogen en herinnerde hij zich hun gegrom en gekreun toen ze zichzelf in zijn reet schoven. Hoe vaak had hij wel niet gewenst dood te zijn?
      ‘Verandert hij in een Duisterling als ik hem bijt?’
      ‘Misschien – en anders sterft hij. Maar hij zal altijd een onderdanig soort zijn, hij zal altijd lijden, zal altijd zwak zijn. Alleen je vrouwelijke slachtoffers kunnen uitgroeien tot iets machtigs wanneer je je kracht met hen deelt. De anderen kun je beheersen, maar ze zullen meer een slaaf dan een leerling zijn.’
      Jax die zijn slaaf werd… dat maakte een duisternis in hem wakker die hij nog nooit eerder had gevoeld.
      Scarlett beantwoordde zijn donkere blik met een grijns. ‘Alleen al de gedachte aan wraak vult je met kracht. Voel je het dan niet? Beeld je eens in hoe sterk je zult zijn als je al de broeders beheerst die je de rug hebben teruggekeerd.’
      Hij hield haar blik vast. ‘Al mijn broeders?’
      Haar lippen vormden de meest sinistere grijns die hij ooit had gezien. ‘Bijna allemaal. Hap zal van mij zijn. Deze keer voor eeuwig.’

Reacties (2)

  • VampireMouse

    owww creepy! Mooi geschreven!!!
    <3<3<3<3
    Ik verbaas mij er elke keer over. jij hebt zoveel actieve verhalen en die upload je allemaal super regelmatig (happy me!) Maar nergens lijkt het in elkaar over te lopen.
    Allemaal hebben ze hun eigen persoonlijkheid en eigen wijze. I love it!
    (Want in elk verhaal zit een Juice en ze zijn allemaal dezelfde persoon en toch allemaal anders door wat er gebeurt. Ik vind het knap! )

    x

    1 jaar geleden
    • Croweater

      Ik ben heel blij dat de verhalen toch zo verschillend zijn haha, ik was wel een beetje bang dat jullie dingen door elkaar zouden gaan halen. Dus ik ben blij dit te horen. (:

      1 jaar geleden
    • VampireMouse

      Nee helemaal geen last van:)
      Als ik jou naam in mn prive berichten zie staan is het ook echt van oké met welke stemming gaan we vandaag beginnen en eigenlijk zodra ik de naam van het verhaal zie staan komt het gevoel van de vorige hoofdstukken weer terug:)
      X

      1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oké, creepy.

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen