Dana liet haar vingers over de inkt glijden. De punten van de vlerken begonnen vlak naast haar oksels, de staart verdween tussen haar borsten. De kraai nam het hele gebied tussen haar borsten en nek in beslag – en hoewel het de onderliggende betekenis was waardoor ze de tatoeage had laten zetten, moest ze bekennen dat ze het mooi vond staan. Ze had altijd al tatoeages gewild, maar ze had nooit geweten wat voor afbeelding.
      Deze was niet alleen voor Juice, hij was evengoed voor Koz, voor Kip en haar broer – al zou die laatste hem nooit zien. Het was haar dankbetuiging aan alles wat de club voor haar had gedaan en het gaf ook uiting aan de liefde die ze voor alle vier de mannen voelde. Het was haar manier om afscheid van hen te nemen wanneer ze straks bij haar kist zouden staan.
      Het had haar niet zoveel moeite gekost om Ruben over te halen – zelf was hij immers gek op tatoeages. Dat het de club symboliseerde, leek hem niet zo veel te kunnen schelen. Dat het voor een vrouw een manier was om zich aan een Son te binden, wist hij niet. Ze wist dat Juice gewild had dat ze zijn Crow zou dragen, en ze hoopte dat hij een laatste keer besefte hoeveel ze van hem gehouden had en hoe graag ze die tatoeage had willen dragen.
      Haar beslissing om haar dood in scène te zetten had Ruben – en ook Maddox – erg gunstig gestemd. Eergisteren had hij haar meegenomen naar het vaste land waar ze een tattooshop hadden bezocht. Waar ze precies waren had ze niet kunnen achterhalen, wel was het een Spaanstalig land geweest. Het was echter niet in haar hoofd opgekomen om iets te proberen – haar zoontje was op het eiland achtergebleven en als ze weer probeerde weg te komen, zag ze Maddox’ liefde voor zijn zoontje wel verdwijnen.
      Ze draaide zich van de spiegel af en trok het zwarte jurkje aan dat ze had uitgekozen. De hals was laag uitgesneden, maar niet dusdanig dat het hoerig leek. Wel was haar tatoeage grotendeels te zien; haar afscheid aan de jongens.
      De deur naar de slaapkamer ging open en Ruben kwam naar binnen. Goedkeurend nam hij haar in zich op en met de rug van zijn vingers streek hij langs haar wang.
      ‘Je ziet er prachtig uit.’ Zijn lippen vonden die van haar en terwijl hij haar zoende, dwong hij haar zachtjes op het bed. Zodra het matras haar rug raakte, gleed zijn mond langs haar hals en kuste de tatoeage. Zijn vingers kromden zich om de hals van de jurk en trokken het samen met de cups van haar beha naar beneden, zodat zijn lippen de staart konden volgen die tussen haar borsten verdween.
      ‘Ik draag de kleren waarin ik opgebaard wordt, Ruben,’ protesteerde ze en ze probeerde hem weg te duwen. ‘Straks scheur je het.’
      ‘Ik koop wel wat nieuws.’
      Zijn hongerige stem deed haar maag verkrampen – ze had het idee dat het helemaal niet Ruben was die nu half bovenop haar lag. De dwingende manier waarop zijn hand onder haar jurk gleed en aan haar string opzij trok, riep nare herinneringen op.
      ‘Maddox, hou op. Je weet dat ik niet met je naar bed wil als je zo bent.’
      Hij keek op, zijn ogen donker. ‘Maar ik wil het wel. Ruben krijgt al te veel van de pleziertjes hier.’
      Met een scheurend geluid rukte hij de jurk open, en ook haar string trok hij kapot. Zijn hand begroef zich in haar haren, de ander frunnikte aan zijn broek totdat hij zichzelf bevrijd had. Ruw duwde hij haar benen uit elkaar en kroop boven op haar.
      Dana sloot haar ogen.
      Het gaat wel over. Over een paar minuten is het voorbij.
      Het was echter zo lang geleden dat hij haar tot seks gedwongen had dat wegvluchten in haar gedachten niet meer zo vanzelfsprekend was.

‘Sorry.’
      Zijn vingers streken door haar haren.
      Dana bleef met haar rug naar hem toe liggen en staarde naar de muur. Haar polsen voelden beurs, beneden was alles rauw. Tranen prikten in haar ogen.
      Het zou nooit wennen.
      En nu stond ze op het punt om haar kans om door de anderen gevonden te worden te vergooien.
      ‘Hoor je me Dana? Het spijt me, echt.’
      ‘Daar doet het niet minder pijn van,’ bromde ze.
      Ze voelde hij zijn hoofd op haar schouder liet rusten. Zijn arm gleed om haar heen en hij hield haar stevig vast.
      ‘Ik weet niet wat er gebeurde. Ik dacht dat ik hem onder controle had.’
      Dana zei niets. Ze was het spelletje spuugzat – ze wist niet meer wat hij echt dacht, wat hij echt voelde en wat toneelspel was. Verknipt was hij altijd al geweest, maar dit… dit maakte haar gewoon misselijk.
      ‘Kan ik het goedmaken? Alsjeblieft…’ Zijn hand streek langs haar zij.
      Ze kneep haar ogen dicht. Tranen verstikten haar bijna, maar ze wilde niet huilen.
      ‘Waarom vraag je het nog als je toch niet aan mijn wensen tegemoet komt? Je weet wat ik wil dat je doet.’
      ‘Ik kan je broer niet vrijlaten. Ik trek mijn handen al van Juice af, ik moet een onderpand hebben.’
      ‘Waarom?’ snoof ze. ‘Ze denken straks toch dat ik dood ben. Ik ga niet weg.’
      Hij zuchtte. ‘Ik kan het risico niet nemen. Zolang Maddox mijn denken nog beheerst, ben ik bang dat je zal proberen weg te gaan. Volgende week. Over een maand. Een jaar. Alleen als je weet dat je broer daaronder zal lijden, zal je bij me blijven.’
      ‘Je bent een klootzak. Jullie zijn alle twee klootzakken.’
      Hij rolde van haar weg. ‘Ik doe mijn best, Dana. Echt.’
      ‘Misschien moet er ook maar een familielid van jou zijn dat verkracht of vermoord dreigt te worden als je je misdraagt.’
      ‘Mijn familie is al dood.’
      Dana haalde haar schouders op. Medelijden kon ze op dit moment niet opbrengen.
      ‘Regel die begrafenis nou maar gewoon. Koop een nieuwe jurk.’ Ze draaide zich op haar zij. ‘En laat me op zijn minst mijn broer bellen, oké? Ik wil afscheid van hem geven. Ik moet – dingen met hem uitpraten voordat we daar nooit meer de kans toe krijgen.’ Ze hield zijn blik vast. ‘Dan vergeef ik je dit… misschien.’
      ‘Goed dan. Ik zorg dat je met je broer kunt bellen.’ Hij boog zich naar haar toe om haar een kus te geven en met tegenzin stond ze zijn lippen op die van haar toe, al kuste ze hem niet terug.
      Hem ontstemmen zou nergens toe leiden en het was het risico niet waard – niet nu hij haar een telefoongesprek met Happy beloofd had.

Reacties (1)

  • Sunnyrainbow

    O nee, Maddox is echt zo verknipt niet normaal..

    1 week geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen