Foto bij Hoofdstuk 18  ||2008||

Het spijt me voor het al hele lange niet schrijven maar ik was erg druk met school bezig en toe was ik heel druk bezig met vrienden en familie en lukte het me steeds niet om verder te komen.
Ik hoop dat ik het zo een beetje goed kan maken. Het is niet erg goed maar het is in iedergeval weer iets.


2008
Cara Victoria Lagos Cullen

Ik kijk naar de vlammen van het vuur die met elkaar aan het spelen zijn. Het lijkt wel alsof ze een prachtige dans aan het opvoeren zijn.
‘Mijn naam is Cara Victoria Lagos en ik ben driehonderdachtenzeventig jaar oud.’ Begin ik langzaam mijn verhaal. Mijn blik houd ik nog steeds op het vuur gericht bang om de mensen aan te kijken. ‘Zo oud ben ik omdat ik een vampier ben.’ Ga ik zachtjes veder. ‘ik heb de gave om mezelf te veranderen in wat ik maar wil. Ik kan me zelf veranderen in een vampier.’ Zeg waarop ik de mensen eindelijk aan kijk. Ik laat mezelf veranderen en zie hoe verschillende mensen achteruit deinen en andere bekijken me gefascineerd. ‘In mensen,’ ga ik zachtjes veder en laat mezelf veranderen in mijn twaalfjarige zelf. ‘Ik kan mezelf als mens in alle soorten en maten tonen.’ Vertel ik ze en verander mezelf in Jacob. De jongen bekijkt me met grote ogen en schiet dan hard in de lacht. ook ik krijg een lach op mijn gezicht en lach met de jongen mee.
‘Zie ik er nu echt zo uit?’ vraagt hij me waarop ik lachend knik en mezelf weer in mezelf laat terug veranderen.
‘Ik kan mezelf veranderen in een dier.’ Ga ik mijn verhaal veder en verander mezelf in een kleine grijze wolf. Ik stap voorzichtig tussen de mensen door en ze bekijken me allemaal goed. ‘Ik kan mezelf zelfs veranderen in een plant.’ Zeg ik waarop de meeste me verbaast aan kijken omdat ik kan praten. Ik grinnik zachtjes en verander mezelf in een rozen struik. ‘Maar dat is nog niet alles.’ Zeg ik zachtjes waarop iedereen me nog verbaasder aan kijkt. Ik dring bij iedereen langzaam hun gedachten binnen. Ik kan jullie gedachtes binnen dringen en tegen jullie spreken. Ik kan mezelf niet alleen in elke levend wezen veranderen maar ik kan mezelf ook in elk object veranderen. Ik kan mezelf elke gave geven die ik maar wil wanneer ik maar wil. Vertel ik ze en laat mezelf dan weer terug trekken uit hun gedachten en verander mezelf weer terug. Ik stap op Seth en Paul af en laat mezelf tussen de twee jongens nee ploffen. ‘Maar al dit alles kost mezelf veel kracht.’ Vertel ik ze en wrijf eens vermoeid in mijn ogen. ‘Ik heb nog nooit een mens of dier pijn gedaan. Ik leef mijn hele leven als mens en leef daarom ook op menselijk voedsel. Maar het menselijke voedsel geeft me niet voldoende kracht om altijd even krachtig te zijn. Maar ik heb het er voor over.’ Vertel ik de hele groep waarop verschillende knikken. ‘ik bedank jullie voor jullie gastvrijheid en voor de kans die ik kreeg om alles uitteleggen maar nu moet ik weer eens veder. Ik moet een oplossing vinden om mijn leven nog meer te beteren.’ Vertel ik ze en sta op.
‘Je mag best blijven als je wilt.’ Roept Sam uit het niets en verbaast kijk ik de man aan waarop hij weer glimlacht. ‘Je hebt bewezen dat je niemand iets aan zal doen. Je leeft als mens, je eet als mens en je slaapt als een mens. Op dit moment zie ik geen gevaar in jou. Daarom gun ik je een kans om hier te blijven.’ Verteld de man mij waarop ik zwak glimlach en naar hem knik.
‘Het zou een eer zijn.’ Antwoord ik waarop de man breed glimlacht en het gesprek afsluit en met andere mensen begint te praten. Ik glimlach en zie hoe verschillende jongens opstaan en hun vriendinnen begeleiden naar het bos, waarschijnlijk om hun weer veilig naar huis te brengen. Na een tijdje zijn Jacob, Seth, Paul en ik nog als enigste over.
‘Wie heeft er zin in een verfrissende duik?’ vraag ik de jongens waarop Jacob en Seth heftig met hun hoofden zie knikken. Ik kijk Paul aan en zie zijn twee prachtige ogen zich meteen in de mijne boren. De jongen glimlacht naar me en schut langzaam zijn hoofd. Ik haal glimlachend mijn schouders op. Ik spring op en ren met de andere twee jongen naar het water toe. Ik ren een stukje het water in en duik er dan helemaal in. Het ijskoude water verkoelt mijn lichaam in een record tempo. Ik kom weer boven water en ik zie Seth en Jake naar me glimlachen.
‘Koud?’ vragen ze me tegelijk waarop ik vlug knik en naar Seth toe zwem en mezelf aan de jongen vast klamp.
‘Jezus christus wat ben ik blij dat ik geen mensen meer ben.’ Hoor ik de jongen mompelen terwijl hij me stevig vastpakt. Ik laat een zacht lachje horen en hoor de twee jongens dan ook lachen.
‘Domste keuzen van mijn leven.’ Klappertand ik tegen hem waarop hij opnieuw in de lach schiet en met mij het water uitloopt.
‘Paul ze heeft een kachel nodig die niet nat is!’ roept Seth en meteen word ik in twee droge, warme armen getrokken. Ik kijk naar de jongen en zie dat hij lief naar me glimlacht.
‘Je bent echt prachtig.’ Mompelt de jongen waardoor ik het bloed naar mijn wangen voel stromen. De jongen grinnikt zachtjes en trekt me mee het zand op. ‘Toen ik je voor het eerst zag, wilde je toen jezelf laten verdrinken?’ vraagt de jongen me waarop ik mijn hoofd schut.
‘Ik was vampier, ik kon niet verdrinken. Ik weet trouwens niet eens of ik dood kan gaan als mens. Gewond raken kan ik wel, maar dood geen idee.’ Zeg ik zachtjes waarop ik de jongen voel knikken.
‘Waarom wil je niet meer naar de Cullens?’ vraagt de jongen me zachtjes.
‘Omdat ik me daar niet meer thuis voel. Ik voel een gemis in mijn leven. Ik mis een echte familie. ik mis de liefde en vrijheid. Ik ben mijn geluk verloren en ik weet niet meer hoe ik het terug moet krijgen.’ Vertel ik de jongen zachtjes. Ik voel hem knikken en zachtjes over mijn rug strelen. Misschien heb ik mijn liefde al gevonden, maar is het nog niet zo ver.

Reacties (1)

  • LarryNiam

    Ahhh wat schattig.
    En wat een gave gave:)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen