Foto bij H25: Saida Daivari ~ Khana

Ik werd wakker van gevloek door boeken die vielen en met een geeuw opende ik mijn ogen. Niet het meest elegante zicht waarschijnlijk, maar volgens mij had Nick al ergere dingen gezien. Ik zag hem inderdaad net overeind komen met twee woordenboeken en ik ging recht zitten. “Hey, wat ben je gaan doen?” vroeg ik terwijl ik naar die twee boeken gebaarde. “Oh hoi Khana, sorry dat ik je wakker heb gemaakt… Ik ben naar een boekenwinkel hier in de buurt geweest”, vertelde hij en ik keek hem fronsend aan. “Ehm… oké?” antwoordde ik en hij glimlachte even. Toen verdween die glimlach en vroeg hij: “Zeg, weet jij toevallig of hier elfen voorkomen?” Verward keek ik hem aan, maar dacht er tegelijkertijd over na. Het was even stil en ik pijnigde mijn hersenen, die nog steeds maar half leken te werken. “Wel, technisch gezien komen elfen overal voor, dus dat kan goed zijn dat hier ook wel woestijnelfen voorkomen of zo… Of nomadenelfen, maar die zijn moeilijk te vinden”, antwoordde ik uiteindelijk en hij knikte, waarna hij zei: “Wel, ik ben zonet wel een schaars geklede elf tegen gekomen…”

Meteen werden mijn ogen groot en ik keek hem stomverbaasd aan. “Echt? Waar?” vroeg ik nieuwsgierig en hij zuchtte even. “In die boekenwinkel, maar het leek alsof niemand anders haar zag… Ze zei iets vreemd van dat niets in dit land is wat het lijkt en dat we moesten oppassen. Oh ja, ik was ook welkom”, zei hij er nog droog achteraan en ik lachte even. “Wauw en dat terwijl we nog maar een paar uur in Caïro zijn…”, zei ik en hij grijnsde. “Ja inderdaad…”, zei hij en hij ging op zijn bed zitten. Het was even stil, maar Nick doorbrak die stilte door te vragen: “Dus… hoe gaan we alles plannen hier?” Ik haalde mijn schouders op. “Als ik me niet vergis, waren de piramides hier in de buurt, dus ik stel voor dat we daar eerst heen gaan?” zei ik vragend en Nick knikte. “Goed idee, misschien vinden we die mummie ook”, zei hij en toen herinnerde ik weer waarom we eigenlijk waren. “Hoe gaan we die bewijzen vinden waar Noah en Emma het over hadden?” vroeg ik toen aarzelend en Nick dacht even na. “Wel… het meest logische zou zijn dat we het aan die mummie vragen…”, antwoordde hij en mijn gezicht betrok. Een mummie was tenslotte een levend lijk in windels, dus erg aangenaam klonk het niet…

Opeens klonk er geklop op de kamerdeur en we keken allebei alert op. Nick stond op en wandelde naar de deur, waarna hij die opende. Ik hoorde wat zacht gepraat, waarna Nick de deur verder open deed en een jonge vrouw binnen liet. Ze zag er vrij Egyptisch uit en droeg een simpele witte jurk. “Khana, dit is Saida Daivari, de persoon die Noah en Emma had gecontacteerd”, vertelde Nick en ik stond recht, om dan mijn hand uit te steken. “Khana, aangenaam kennismaken”, stelde ik mezelf voor en ze schudde mijn hand met een zwakke glimlach. “Hallo Khana, ik ben blij dat jullie hier allebei zijn”, zei ze en keek van mij naar Nick. Nick knikte en vroeg: “Geen probleem, hoe wist je dat we hier waren?” Saida glimlachte mysterieus en zei: “Je hebt één van onze contacten al ontmoet Nick, ze wist je te volgen tot hier.” “Die elf?” vroeg ik en Saida knikte. “Ja. Ik wou jullie graag al eens ontmoeten en enkele tips geven”, zei ze en meteen waren Nick en ik een en al oor.

“De mummie van de piramides is heel oud, maar nog vrij actief. Onderschat zijn snelheid niet. De bewakers laten niemand in de piramide van Menkaoera, maar ik geloof dat jullie daar een oplossing voor weten. Er is een steen aan de oostzijde van de piramide die je kunt verschuiven, waardoor je de piramide in kunt. Ik zal aan Baruhelma vragen of ze een teken voor een dag kan graveren in die steen zodat jullie het makkelijker vinden, maar laat me dan een dag op voorhand weten dat jullie naar de piramides gaan. Daarna zou ik jullie willen vragen om weer contact met mij op te nemen om de bewijzen te geven, als jullie die hebben gevonden. Ga wel overdag, want ’s nachts is de sfinx er ook actief en dan kan het wel heel lastig worden… Er is ook nieuws van mijn broer: hij zou gevangen zitten bij de sfinxen in Luxor, maar we weten niet waar. Via een cruiseboot kunnen jullie daar raken, ik heb de nodige contacten om ongehinderd mee te kunnen met een van de dagelijkse boten. Waarschuw me weer op voorhand. De tempelsfinxen van Luxor zijn mysterieuze wezens, wees er alsjeblieft voorzichtig. Voor de rest hebben we geen nieuws over de feniks, dus misschien kunnen jullie dat ook onderzoeken? We zullen jullie nog vergoeden”, vertelde ze en ik zag de wanhoop omtrent haar broer in haar ogen. Kort keek ik even naar Nick, maar volgens mij had hij al hetzelfde besluit getrokken. We knikten naar elkaar en toen zei Nick tegen Saida: “Geen zorgen, we zullen ons best doen om dat allemaal op te lossen.”

Reacties (1)

  • Kaffaljidhmah

    Wees lief tegen de mummie, dan is hij misschien wat gastvrij. Geef hem desnoods wc papier:Y)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen