Harry (13:43): Ik ben alvast eerder naar huis gegaan, voel me echt niet goed. Ga eerst even langs de drogist en dan naar huis
Ik wou hem wel zeggen dat ik ook langs de drogist kon gaan voor hem en hij gewoon naar bed moest gaan, maar daar was ik nogal laat mee geweest gezien het nu al iets na drie uur was. Ik stopte de laatste boeken in mijn kluisje en sjokte toen naar de uitgang van het gebouw.
"Hey, Lou!" klonk een stem. Ik draaide me verward om. Liam kwam in een vluchtig tempo aan gejogd.
"Hey Liam, what's up?"
"Ik vroeg me af hoe het met je ging" zei hij, zijn bruine ogen verwachtingsvol in de mijne kijkende.
"Het gaat wel oké, ik weet alsnog niet wie het heeft gedaan" zei ik zachtjes, om me heen kijkende of er niemand mee kon luisteren.
"Heb je Chrissy nog gesproken?" vroeg Liam zachtjes.
"Ik heb haar de hele zondagmiddag gezien" kreunde ik geërgerd.
Liam keek me geamuseerd aan "het klinkt alsof je echt de tijd van je leven hebt gehad".
"Ik had hoofdpijn toen ik thuis kwam" gaf ik kreunend toe.
Liam grinnikte "gelukkig was het eenmalig".
"Gelukkig wel ja. Ik moet nu gaan, Harry is ziek" zei ik tegen Liam, me draaiende naar de deur.
"Ziek? Oh, wat is er aan de hand?"
"Griepje, denken we".
"Ik dacht dat ik hem vanmorgen nog zag lopen.." merkte Liam op, meer tegen zichzelf dan iemand anders.
"Ja, hij is eerder naar huis gegaan, maar was wel op NYU vanmorgen" legde ik uit.
"Oh, nou ja wens hem beterschap van me en als we iets kunnen betekenen hoor ik het wel" zei Liam glimlachend. Hij was echt veel te lief voor deze wereld.
Ik knikte bedankend "zal ik doen, doei Liam".
Liam stak zijn hand begroetend op en ik liep op een vluchtig tempo het gebouw uit, over het campus. Het was al een tijdje geleden dat ik de metro naar Harry moest nemen in plaats van met hem mee ging met de auto. De rit met de metro duurde even en terwijl ik staarde naar de vloer van de metro, dacht ik na over hoe Harry zich momenteel moest voelen. Hij moest zich toch echt wel slecht voelen als hij zich ziek meldde terwijl hij al op NYU aanwezig was.
Zo'n twintig minuutjes later opende ik de voordeur en stapte ik naar binnen. Gemma kwam de hoek om gelopen en glimlachte "hey". Ik had haar niet per se hier verwacht, maar ik gokte dat Harry haar gebeld had.
"Hey, hoe gaat het met hem?"
Ze haalde haar schouders op "hij komt wat warrig over. Maar hij slaapt nu, dus dat is goed".
"Hoe bedoel je dat hij warrig over komt?"
"Hij kijkt een beetje verward, maar hij bleef ook een of ander vaag verhaal vertellen over de drogist en hoe hij daar een of andere meid ontmoet had die wel aardig was".
Ik slikte even en keek haar niet begrijpend aan "en je weet zeker dat het gewoon ingebeeld was?"
"Ik weet het niet, het was maar een vaag gesprek. Hij bleef maar een naam herhalen en toen hij uiteindelijk midden in zijn verhaal in slaap sukkelde heb ik hem maar laten liggen" zei Gemma zuchtend.
Ik schudde grinnikend mijn hoofd. Vervolgens zette ik mijn tas maar bij de kapstok en hing ik mijn jas aan de kapstok.
"Wat is de naam?" vroeg ik nu.
Gemma keek weer fronsend op "heh?"
"De naam van de meid, misschien ken ik de naam" zei ik nu. Ik was hier veel te nieuwsgierig voor en wellicht was er ook wel sprake van een beetje jaloezie.
"Violet? Ik weet het niet zeker, maar zoiets zei hij" zei Gemma twijfelend.
Ik knikte maar gewoon en liep naar de keuken voor een glaasje water.
"Al enig nieuws over wie je dit weekend gedrogeerd moet hebben?" vroeg Gemma me nu.
Ik draaide me naar haar toe en haalde mijn schouders op "ik heb geen idee en ik ben bang dat ik daar ook niet achter ga komen".

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen