Ik had de middag gevuld met een aantal gesprekken met Gemma en het werken aan wat schoolwerk. We hadden uiteindelijk ook maar samen iets gegeten en vervolgens was Gemma naar huis gegaan omdat ze nog andere verplichtingen had die avond.
Ik had Gemma gedag gezegd en nadat ik de voordeur weer gesloten had, besloot ik toch maar eens te gaan kijken bij Harry. Dat had ik namelijk de gehele middag nog niet gedaan. Harry lag opgerold op het bed, de oppervlakkige ademhaling overduidelijk beïnvloed door de griep. Ik liep naar het bed en liet me naast hem zakken. Daar leek hij van te schrikken. Nogal traag keek hij op, zijn troebele blik de mijne vindende.
"Hey" zei hij met een hese, weggevallen stem. Ik keek naar hem met een glimlach en streek even door zijn verwarde haar "hey".
"Hoe was school?" vroeg hij zachtjes.
"Wel oké, niet spannend. Hoe voel je je?"
"Ziek" mompelde hij, waarna hij een zachte grinnik liet horen.
"Kan ik iets voor je betekenen? Wil je iets eten of drinken?" vroeg ik hem terwijl ik nog steeds door zijn haar streek.
"Nee bedankt, ik heb echt helemaal nergens zin in" gaf hij toe.
"Wil je samen een film kijken?" stelde ik voor.
"Ehm.. Sure" antwoordde hij, waarna hij ietwat overeind kwam met moeite.
"Welke film wil je zien?" vroeg ik hem.
"Ik heb geen idee.. The Notebook?" stelde hij voor.
Ik grinnikte "ik wist wel dat je het romantische-cliché-type was".
Harry haalde zijn schouders onschuldig op "wat kan ik zeggen, ik hou wel van een beetje romantische fantasie".
Ik glimlachte en kwam van het bed af, waarna ik naar de woonkamer liep om op de televisie Netflix op te starten. Achter me klonken zachte voetstappen en een bank die bewoog.
"Hoe vaak heb je deze film al gezien?" vroeg ik hem terwijl ik de film aantikte op Netflix.
"Veel vaker dan ik kan tellen op mijn handen" zei hij onschuldig.
Ik schudde grinnikend mijn hoofd en nam naast hem plaats op de bank. Harry nam languit plaats aan de andere kant van de bank. Ik liet het even zo, maar na een paar minuutjes tikte ik hem aan en wenkte ik hem.
Toen mijn eigen voeten ook op de bank lagen, kroop Harry in mijn richting en nam hij plaats op mijn borst. Ik glimlachte tevreden en streek langzaam met mijn vingers door zijn krullen.
We staarden beide in stilte naar de film, niet wetende wat anders nog benoemd moest worden. Harry was sowieso niet erg spraakzaam omdat hij zich niet lekker voelde en ik had zelf nogal weinig te vermelden.
Na zo’n half uurtje merkte ik dat Harry voor geen meter zijn ogen open kon houden. Ik keek glimlachend naar hoe hij de moeite deed maar het niet echt lukte. Ik steek zachtjes door zijn haar en drukte een kusje op zijn kruin “het is oké”.
Harry keek langzaam ietwat op met half gesloten ogen en glimlachte suf. Vervolgens richtte hij zijn blik weer op de TV en bleef hij met zijn wang tegen mijn borst aan gedrukt liggen, terwijl zijn armen aan weerskanten van mijn torso lagen.
Harry’s ogen bleven steeds langer dicht, totdat ze gewoon niet meer openden. Ik keek naar hem en glimlachte tevreden. Het was best wel adorable hoe moe hij was, ondanks dat het kwam doordat hij zich ziekjes voelde.
Ik keek weer een tijdje naar de film, ook al was deze een stuk minder leuk om te volgen in je eentje. Harry was inmiddels knock-out, zijn zachte gesnurk de film enigszins overstemmende. Ik drukte nogmaals een kusje op zijn hoofd en besloot zelf ook maar eventjes mijn ogen te laten rusten.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen