. . .

Hoewel Juice de anderen niet veel gelegenheid had gegeven om na te denken over hun digitale boodschap aan Abigail, liep hij er zelf al wel dagen over na te denken. Hij had zijn gedachten uitgeschreven, maar het klonk te geforceerd, te veel als een of andere speech. Uiteindelijk gooide hij al kladblaadjes weg, zette zijn camera op zijn bureau en zakte op zijn bureaustoel neer. Een beetje ongemakkelijk schraapte hij zijn keel nadat hij het record-knopje had aangedaan.
      ‘Hé Abby…’ begon hij, en hij kneep zijn lippen op elkaar toen zijn stem trilde. ‘Ik eh – ik hoop dat je het tot het einde hebt gekeken en het niet hebt afgezet zodra je doorhad dat het van mij kwam…’ Hij slikte. ‘Ik dacht ehm… ik dacht dat je het misschien wel leuk zou vinden om iets tastbaars te hebben van je familie en vrienden hier. Omdat je er niet bij kan zijn. En ergens ben ik een beetje bang dat het door mij komt.’ Hij vouwde zijn handen plat tussen zijn knieën en boog zich iets voorover. De zenuwen knaagden zijn buik. ‘Ik weet dat mijn gevoelens voor je onze vriendschap hebben verpest. Maar weet dat ik je nooit voor schut heb willen zetten. Jij was… de enige waar ik die avond aan kon denken. Waar ik eigenlijk al sinds een lange tijd aan kan denken.’ Hij voelde een blos naar zijn wangen kruipen. Toch zette hij door. Hij wilde zijn hart gewoon laten spreken – het was het laatste wat hij kon doen. ‘Ik weet dat je ook wat voor mij voelde. Al vanaf het begin. Het was nooit een geheim tussen ons, ook al wilde je nooit meer. Maar die keer op het dak… toen we… nou je weet wel wat we toen deden… Het maakte me in de war, gaf me denk ik de moed om je die berichtjes te sturen. En ik weet… dat ik dat filmpje nooit had moeten sturen.’ Zijn wangen werden nog warmer en hij had opeens een ontzettende dorst. ‘En dat spijt me echt.’ Hij haalde diep adem. ‘Ik ben nog steeds verliefd op je. Ik denk nog steeds de hele dag aan je. Maar ik heb je geen onbehoorlijke teksten meer gestuurd de afgelopen weken. Dus ik heb geleerd van mijn fouten. Het zal nooit meer gebeuren, dat beloof ik je. Ik hoop gewoon dat je nu, na bijna twee maanden, me opnieuw een kans wil geven. Je vriendschap betekent veel voor me Abigail. Ik heb hier gewoon met niemand zo’n band als ik met jou had.’ Tranen prikten in zijn ogen en hij knipperde ze vlug weg. ‘Ik mis je. Ik voel me zo rot over wat ik heb gedaan en dat ik je zo gekwetst heb. Ik wil het zo graag goedmaken maar ik weet gewoon niet meer hoe.’
      Een beetje beverig haalde hij adem. Hij haatte zichzelf omdat hij op het punt stond om in huilen uit te barsten. Gauw fluisterde hij een ‘happy christmas’, daarna zette hij gauw de camera en veegde langs zijn ogen.
      Een tijdje staarde hij voor zich uit en concentreerde hij zich op zijn ademhaling. Hij voelde zich een enorme sukkel omdat hij om een meisje huilde, al wist hij heus wel dat het veel meer was. Hij voelde zich alleen. Hij deed zijn best om bij de anderen te horen, maar het waren zijn vrienden niet. De weinige vrienden die hij had, had hij achtergelaten in Queens. Hij had er alle banden mee moeten verbreken en hij betwijfelde of er überhaupt iemand was die hem zou missen. Overmorgen was het Kerst, maar hij had geen familie om het mee te vieren. Zijn moeder zou hem niet binnenlaten en zijn zus… die had hij al jaren niet gesproken. Alles wat hij had, was deze bikerfamilie waarbij hij zich nog steeds een indringer voelde. Iemand die er niet helemaal bij hoorde. Iemand die ze tolereerden omdat hij zo’n sneu figuur was – en niet omdat ze het nou zo gezellig met hem hadden.
      Een klop op de deur deed hem in paniek raken. Fuck – hij wilde niet dat iemand zijn tranen zou zien. Hij kon echter ook niet doen alsof hij er niet was, als iemand hem hier naar binnen had zien gaan dan werd zijn ongehoorzaamheid hem niet in dank afgenomen.
      ‘Kom eraan,’ mompelde hij. Met zijn mouw veegde hij langs zijn ogen, hopelijk zou niemand zien dat hij een paar tranen had gelaten.
      Opluchting overmande hem toen het Michelle was die hem begroette. ‘Hé. Ik ga er zo vandoor en wilde je even gedag zeggen.’
      Juice knikte langzaam. Ze zou een paar dagen naar Florida gaan, waar haar ouders woonden. Hij vond het jammer. Hoewel hun vriendschap niet met die van Abigail te vergelijken was, kwam het wel het meest bij een vriendschap in de buurt. Hij vond het echter moeilijk om hun relatie te definiëren, aangezien ze een croweater was die hier alleen maar was om de Sons te plezieren. Ze was hem tot een steun geweest, maar hij wist niet in hoeverre ze echt om hem gaf en in hoeverre het gewoon toneelspel was omdat het bij haar ‘werk’ hoorde.
      ‘Veel plezier,’ zei hij toen ze hem omhelsde.
      Ze legde een hand tegen zijn wang en gaf hem een kus. ‘Jij ook. Probeer er een beetje van te genieten, hè? Je hoort erbij, Juice.’
      Hij wist dat het niet waar was. Zolang hij zijn patch niet behaald had, hoorde hij helemaal nergens bij.
      ‘Ik red me wel,’ zei hij, en hij probeerde haar met een glimlach te overtuigen. ‘Tot over een paar dagen.’
      ‘Hopelijk voel je je dan beter. Als Abigail je toffe cadeautje heeft gezien, vergeeft ze je. Ik weet het zeker.’ Ze streelde zijn wang. ‘Het is echt heel lief dat je dat voor haar gedaan hebt, Juice. Het maakt me zelfs een beetje jaloers.’
      Haar openhartigheid maakte hem aan het blozen. ‘Ik hoop het,’ zei hij zacht.
      Ze zag dat haar ogen naar zijn lippen afdwaalden en hij trok zijn hoofd ietsje terug. Ze had hem al vaker een kus op zijn mond gegeven, maar hij merkte dat hij zelf nog niet toe was aan meer. Als hij met iemand anders zou zoenen, zou hij alleen bezig zijn haar met Abigail te vergelijken. Zijn gevoelens zaten al genoeg in de knoop.
      ‘Natuurlijk. Heb een beetje vertrouwen in jezelf.’ Ze gaf een klopje op zijn borst en draaide zich toen om.
      Juice wachtte tot ze zijn kamer had verlaten en sloot toen zijn camera op zijn laptop aan. Het was tijd om het filmpje af te maken en de dvd naar haar op te sturen.

Vanaf het moment dat hij zijn cadeautje voor Abigail op de bus had gedaan, was hij zenuwachtig – zelfs al zou het echt niet dezelfde dag bezorgd worden. De kans was groot dat het überhaupt pas na de Kerst aankwam. Hij probeerde zichzelf af te leiden door Gemma in de keuken te helpen met de hapjes. Hij was niet zo’n held in de keuken, maar hij werkte netjes en besteedde aandacht aan wat hij deed, waardoor Gemma hem graag naast zich had en hem vertelde wat hij moest doen.
      Rond een uur of vier waren de eerste hapjes klaar, die hij op de bar en de tafels neerzette. Het was al best druk, veel familieleden waren overgekomen voor de Kerstdagen. Juice had sommigen nog nooit gezien, al kreeg hij ook niet veel tijd om zich aan hen voor te stellen. Gemma hield hem druk bezig – en stiekem was hij daar wel blij om. Zo had hij niet zo veel mogelijkheden om zich druk te maken – over wat Abigail van zijn cadeau zou vinden, of zijn broeders het hem kwalijk nemen dat hij geen tijd had gevonden om ook nog wat voor hen te kopen en de vele andere dingen die hem aan zichzelf lieten twijfelen.
      ‘Neem even pauze,’ zei Gemma na een tijdje.
      De blik in haar ogen leek een beetje bezorgd. Was ze bang dat hij overspannen raakte? Ze leek altijd te weten wat er in anderen omging – voelde ze aan dat het zo’n puinhoop in zijn gedachten was? Hij haalde een biertje en ging bij de andere mannen staan, probeerde aan het gesprek deel te nemen en met hun grappen mee te lachen.
      ‘Kijk eens wie we daar hebben,’ zei Tig opeens, en hij keek met een grijns naar de deur. ‘Dat is nog eens een kerstcadeautje.’ De man floot.
      Juice draaide zijn hoofd automatisch opzij.
      Zwart haar dat over haar schouders golfde, een smetteloos gezicht, stralende glimlach. Zijn biertje gleed uit zijn hand en spatte in stukken op de grond.
      Abigail, het was Abigail! Zijn hart sprong op.
      En verbrijzelde in duizend stukken toen hij zag dat ze de hand van een ondergetatoeëerde gozer vasthield.

Reacties (4)

  • NicoleStyles

    Aii.. das pech voor juicey

    1 jaar geleden
  • VampireMouse

    Omg... Neeeee... Arme arme arme Juice......
    Ennuhh.. Rebound is not gonna work...

    1 jaar geleden
  • Sunnyrainbow

    Neee Juice arme Juice

    1 jaar geleden
  • AmeranthaGaia

    Oh, rip. Dat kun je me echt niet aandoen. Dat kun je Juice niet aandoen.:S

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen