Vijf weken later


Het water van zijn zwembroek drupte op zijn tenen terwijl hij naar haar keek. Ze lag op haar rug en had een handdoek opgerold om als kussen te gebruiken. Zijn handdoek, realiseerde hij zich. Haar grote zonnebril schermde haar ogen af. Langzaam ging haar borst op en neer. Sliep ze? Een tijdje lang bewonderde hij het meisje dat hij zo begeerde – en dat helemaal van hem was. Haar huid was inmiddels een tint donkerder door de zon. Op het bovenstukje van haar bikini zaten zwarte en witte zigzaglijnen, haar bikinibroekje was zwart met zwart-witte koordjes die de voor- en achterkant aan elkaar verbonden. Touwtjes die hij maar wat graag wilde lostrekken.
      In plaats van daaraan toe te geven, zakte hij op zijn buik in het warme zand neer. Het broeide tegen zijn huid, al trok de brandende sensatie al snel weg. Op zijn ellebogen steunend boog hij zijn hoofd over dat van haar een drukte een kus op haar lippen – ondersteboven.
      ‘Je blokkeert m’n licht,’ mompelde ze.
      ‘Jij bent mijn licht.’
      Ze grinnikte zacht en sloeg haar ogen op. ‘Slijmbal.’
      Instemmend gaf hij een lik over haar neus, waardoor ze lachend tegen zijn wang sloeg. ‘Niet aan m’n neus likken.’
      ‘Nee?’ Hij ging op zijn knieën achter haar zitten en gleed met zijn vingers langs haar schouders, omhoog via haar nek tot aan haar wangen. ‘Waar wil je dan wel dat ik aan lik?’
      ‘Haal maar een ijsje.’
      Hij boog zich weer voorover en kuste haar. Ondanks haar suggestie voor een ijsje hief ze haar handen en liet die langs zijn nek glijden, alsof ze bang was dat hij zou opstaan. Zodra haar lippen van elkaar waren, gleed zijn tong ertussendoor. Vanaf deze hoek had hij haar nog nooit gekust, en fanatiek tastte hij haar mond af. Zijn hoofd begon zwaar te voelen doordat al het bloed erheen liep en het duurde niet lang voordat hij duizelig werd. Met tegenzin trok hij zijn hoofd terug en hij knipperde een paar keer met zijn ogen zodat de zwarte vlekken wegtrokken.
      ‘Wil je nog steeds een ijsje?’
      ‘Ik wil altijd ijsjes.’
      Grinnikend moest hij haar daarin gelijk geven. Hij stond op en stak zijn hand uit. ‘Loop je mee?’
      Ze keek even het strand over. ‘Dat strandcafé is hier een eind vandaan, ik heb het gevoel dat er anders weinig van overblijft.’
      ‘Ik kan heel snel zijn.’
      Ze schoot in de lach, pakte zijn hand en liet zich door hem overeind trekken. ‘Je kan ook heel onhandig zijn. Zoals over het strand rennen en dan struikelen.’
      ‘Dan heb je een zand dip. Is vast lekker.’
      ‘Mafkees.’ Haar armen gleden om hem heen, haar handen dwaalden over zijn nog natte boxer en kneedden zijn billen.
      Juice vergat op slag de ijsjes toen ze hem dicht tegen zich aantrok. Door de stof van haar bikinitop heen kon hij voelen hoe hard haar tepels waren, en het leed geen twijfel dat zij ook voelde hoe hard hij was. Hij streek met een hand door haar goudblonde haar, daarna tilde hij haar zonnebril op en zette hij die op haar hoofd zodat hij haar kon aankijken.
      ‘Ik hou van je, lieverd. Ik hoop dat er nooit een einde aan ons twee komt.’
      Dana glimlachte. Haar lach was een beetje triest en zijn maag verkrampte.
      ‘Als dat ooit gebeurt, zal het niet mijn keuze zijn geweest.’ Haar vingertoppen dansten langs zijn wang terwijl ze hem een tijdje aankeek. ‘Ik hou ook van jou. Ik kan me niet voorstellen dat ik daar ooit mee zal stoppen.’
      Haar lippen kwamen dichterbij, en ze verloren zichzelf in een intieme zoen.
      Aan de ijsjes dachten ze niet meer.


Meer dan een jaar had Juice herinneringen als deze buitengesloten, alsof hij bang was dat ze hem voorgoed zouden ontglippen als hij ze toeliet. Hij was bang geweest dat ze pijn zouden doen – en dat deden ze ook. Het was echter een zoete pijn, die anders was dan het rouwe verlies die hij ervaarde. Door bewust aan mooie momenten te denken, was het alsof er een stukje van haar in zijn hart achterbleef. Er waren ook steeds meer herinneringen die naar boven kwamen – kleine dingen waar hij al in geen maanden aan gedacht had.
      Aan haar graf, leunend tegen haar steen, was echter de enige plaats waar hij zichzelf toestond om in zijn geheugen te graven. Het voelde alsof ze zo toch een beetje samen waren. Ergens, voorbij het hier en nu, voorbij het tastbare.
      Kozik vond dat hij hier te vaak was. Dat hij verstrikt raakte in het verleden, dat hij de realiteit uit het oog zou verliezen. Het kon Juice niet veel schelen. Was het niet beter dan zich te bedrinken? Dan croweaters letterlijk van zich af te slaan? Dan zichzelf van kant proberen te maken?
      Hier deed hij niemand kwaad mee. Mikey was naar school en zijn broeders zouden hem wel bellen als ze hem nodig hadden. Dan kwam hij heus wel.
      Ademhalen leek gewoon makkelijker als hij hier zat en als hij ronddwaalde in zijn herinneringen dan voelde hij zich niet zo ijzig koud. Voor nu hielp het hem om door te gaan – was dat niet wat er echt toe deed? Hij vond dat hij het best goed deed. Eigenlijk had hij verwacht dat hij nu ergens in een goot zou liggen, maar dit gaf hem rust. Hij meende te voelen dat ze dichtbij was, net als hun kleine meisje.
      Het knerpen van grind leidde hem af. Hij keek echter niet op, hij wilde zich hier in zijn eentje wanen, hij had met niemand anders wat te maken. De voetstappen hielden echter halt en Juice’ blik gleed omhoog.
      Zodra hij zag wie er stond, sperde hij zijn ogen wijd open.
      Er rees zo’n storm aan heftige gevoelens in hem op dat hij geen woord kon uitbrengen.

Reacties (5)

  • EvaSalvatore

    en hier stop je? het is dat ik niet zo'n hacker als juice ben maar anders he XD

    5 maanden geleden
  • Lovescookies

    Alsjeblieft Dana die Maddox heeft vermoord 😍

    5 maanden geleden
  • SPECS

    Tien euro op madox 😏

    5 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    Zodra hij zag wie er stond, sperde hij zijn ogen wijd open.

    Dana. Maddox. Happy. Kozik. Mikey. Zijn zus. Zijn moeder. Iemand.

    5 maanden geleden
  • Sunnyrainbow

    Dana? Of Happy? Of Maddox?

    5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen