Foto bij H36: Vreemde man ~ Nick

Zodra ik merkte dat Khana niet meteen volgde, vloekte ik even en keek rond. Ik was al aangekomen op de rustige plek, maar Khana was nergens te zien. Opeens zag ik de menigte uit elkaar wijken en ze leken naar iets in het midden te kijken. Ik had al een vermoedde wat er was, dus wurmde ik me weer tussen de mensen en zag Khana lijkbleek op de grond liggen. “Laat me er langs, ik ben een dokter!” zei een man opeens en hij ging bij Khana zitten. Er schoot meteen een vreemd gevoel door mij heen en ik ging aan de andere kant van Khana staan. “Ze is een vriendin van me, ik raakte haar kwijt. Ze heeft plaats nodig”, zei ik en de man keek me even aan, waardoor ik weer dat vreemde gevoel kreeg. Even verscheen er een rare glans in zijn ogen, maar toen keek hij om zich heen en riep wat in het Arabisch. De mensen weken meteen naar achteren en de man tilde Khana op. “Volg mij, ik weet een rustige plek hier”, zei hij toen en wantrouwig volgde ik hem. Er klopte iets niet aan hem…

De man leidde ons naar een deel van de tempel waar amper mensen kwamen en legde Khana neer op de grond daar. “Ze zal zo meteen wel bij bewustzijn komen. Wat is haar naam?” vroeg hij en ik keek hem achterdochtig aan. “Khana, en jij bent?” vroeg ik en hij stond op. “Seth, wat is jouw naam?” antwoordde hij en die naam voorspelde niet veel goeds. Seth was namelijk de God van de chaos en de woestijn, maar hij had ook volgens de mythe zijn broer Osiris vermoord. Net toen ik een valse naam wou geven, kreunde Khana even en opende haar ogen. Ze keek even gedesoriënteerd om zich heen en zei toen ze mij zag: “… ik ben flauw gevallen zeker…?” Ik knikte en ze sloot even zuchtend haar ogen. “Khana”, zei Seth opeens en meteen keek ze geschrokken naar hem. “Khana, dit is Seth, hij heeft je geholpen”, zei ik en Khana knikte. “Bedankt”, zei ze en Seth knikte kort.

“Mag ik jullie nog een tip geven?” zei Seth opeens en we keken hem allebei verrast aan. “De Egyptische overheid houdt deze week voor het eerst een godenfestival, waarbij dus weer erediensten en zo gehouden worden. Daardoor is het drukker dan normaal in de tempels”, zei hij en ik knikte. “Bedankt voor de tip en het helpen”, zei ik en hij glimlachte mysterieus. Er was iets vreemd aan hem… “Nick? Kom je?” vroeg Khana die al wat verder stond en ik zag dat Seth verrast was. “Nick…?” zei hij op een vreemde manier en ik twijfelde. Moest ik zijn geheugen veranderen? Hij draaide zich echter al om en wandelde rustig weg. “Nick, is er iets?” vroeg Khana toen ze naast mij kwam staan en keek me vragend aan. “Nee, niets bijzonder”, antwoordde ik en draaide me om, om dan met Khana weer verder te wandelen. Wat een vreemd figuur was dat…

“Nick, wat betekend dat symbool?” vroeg Khana opeens en wees naar een van de beelden die in het tempelcomplex stonden. Hij had een soort kruis vast, maar het bovenste deel was een lus in plaats van een stokje. Ik trok een wenkbrauw op en zei: “Dat is een ankh, over het algemeen het symbool voor het leven. Als ik me niet vergis, droegen onder anderen de godinnen Isis en Nephthys dit symbool.” Khana knikte en leek even te aarzelen, maar zei toen: “Voordat ik… voordat het teveel werd, zag ik verschillende gesluierde vrouwen met dat symbool op hun hand. Eén van hen sleurde een jongeman mee, maar hij leek niet vrijwillig mee te gaan…” Nadenkend keek ik naar dat symbool en maakte een nadenkend geluidje. “Dat is vreemd, maar dit is ook een vreemd land…”, zei ik uiteindelijk en Khana knikte. Het begon ook eindelijk donker te worden en ik keek Khana even aan. “Zullen we al naar de sfinxen gaan om daar te wachten?” vroeg ik en ze knikte, waarna we begonnen te wandelen. Vannacht zouden we de sfinxen spreken en hopelijk Qasim terug vinden…

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen