VERLEDEN


‘Wil je bij het raam zitten of niet?’ Juan legde een hand tegen haar onderrug en wreef zachtjes op en neer.
      June stond strak van de zenuwen. Gauw schudde ze haar hoofd. ‘Nee, ga jij maar.’ Ze zou toch niet naar beneden durven kijken en het enthousiasme in zijn stem vertelde haar dat hij wel graag wilde zien hoe de stad straks kleiner onder hen zou worden.
      Hij pakte haar koffertje van de grond en tilde die in de bagagevakken boven hun hoofd, daarna wrong hij zich door de smalle ruimte naar het raampje. June volgde zijn voorbeeld en zakte op de middelste stoel neer, haar rugtas schoof ze onder de stoel voor zich.
      Juan doorzocht de tijdschriften die in het vakje voor hen zaten en bladerde erdoorheen totdat hij had gevonden welke film er werd gedraaid. June hoorde niet eens welke het was, de spanning leek haar gehoor uit te schakelen. Ze dacht aan alle nieuwsberichten die ze over neergestorte vliegtuigen had gehoord. Een motor- of auto-ongeluk kwam veel vaker voor, maar met een vliegtuig was het zo… definitief, er gingen zo veel mensen dood… Een rilling kroop langs haar rug. In een flits dacht ze aan haar vader, met wie ze al ruim een jaar niet gesproken had. Zou ze nog eens met hem willen praten? Zou ze –
      Een warme hand tegen haar wang draaide haar gezicht opzij en zachte lippen raakten die van haar. Haar angst gleed weg. Ze leunde dichter naar hem toe, liet haar tong langs die van hem glippen. Kriebels schoten door haar lijf, tintelingen raasden over haar huid. Haar hand gleed naar zijn nek terwijl ze de kus verdiepte. Ze wilde dichter bij hem komen, ze wilde…
      Iets raakte haar rechterelleboog aan. Met een ruk schoot June omhoog en keek opzij, waar een gezette man was gaan zitten. Haar wangen kleurden knalrood toen hij een verontschuldiging mompelde. Voor even was ze vergeten dat ze in het vliegtuig zat. Haar ogen schoten beschaamd naar Juan, maar die draaide net zijn hoofd weg in een poging zijn grijns te verbergen. Hem maakte het niets uit, maar June vond zoenen in het openbaar nog steeds niet zo prettig.
      Toen hij zijn gezicht weer in plooi had, trok hij zijn tas naar zich toe en viste er een spelletje uit. ‘April heeft me een hele lading spelletjes in handen geduwd. Zullen we deze doen?’
      June wist best dat hij dat alleen opperde om haar af te leiden van haar zenuwen en ze vond het ontzettend lief. Met een knikje gaf ze aan dat het goed was en ze keek toe hoe hij de deksel eraf trok en de kaarten begon te schudden. Terwijl haar blik langs zijn vingers dwaalde, dacht ze terug aan gisteren, toen die onder haar shirt door hadden geleden en haar borsten hadden gekneed. Haar mond werd er droog van en haar buik kromp op een prettige manier samen. Zou hij dat vanavond weer doen? Het was alweer een tijdje gelegen dat ze samen hadden geslapen.
      ‘Wat?’ vroeg hij toen hij haar blik ving.
      Weer gloeide haar gezicht. ‘Niks. Ik vind je gewoon lief.’
      De woorden buitelden er zo uit en een beetje gegeneerd wendde ze haar hoofd af. Het klonk net alsof ze dertien was.
      Hij grinnikte zacht en kuste haar slaap. ‘Ik vind jou ook lief.’

June was meer dan opgelucht toen ze vier uur later langs de douane liepen. Juan had zijn best gedaan om haar af te leiden en hoewel dat ook wel een beetje gelukt was, had er constant een knoop in haar maag gezeten.
      Zodra ze echter bij de ontvangsthal aankwamen, dook er een nieuwe angst in haar op. De familieleden die ze tot nu toe had ontmoet waren nogal… extreem geweest. Wat als dat ook voor zijn zus gold? Als het een soort vrouwelijke versie van Mateo was? Of een kopie van hun moeder? Nee – dat laatste zou wel niet. Juan mocht haar graag, anders waren ze hier nu niet geweest.
      Maar ja, hij mocht Emilio en Mateo ook graag.
      Hand in hand liepen ze naar de wachtende menigte toe. Wat vond Luna er eigenlijk van dat zij was meegegaan? Had ze zich eigenlijk op een weerzien met haar beide broers verheugd en was June een soort schamel goedmakertje? Haar ogen schoten langs de verschillende mensen, waarvan sommigen bordjes met namen omhoog hielden. Bij Juan thuis waren nergens foto’s te vinden, dus ze had geen flauw idee hoe Luna eruitzag. Het duurde echter niet lang voordat een tenger meisje op hen af kwam en haar armen stevig om Juan heen sloeg. June wilde bij hen vandaan stappen om hen wat ruimte te geven, maar Juan liet haar hand niet los en omarmde zijn zus met één arm.
      ‘Hé,’ zei hij nadat zijn zus hem weer had losgelaten.
      ‘Het is zo lang geleden!’ Luna wendde nieuwsgierig haar hoofd naar June toe en leek te proberen in te schatten of ze een knuffel moest geven of niet.
      Een beetje opgelaten stak June haar vrije hand uit. ‘Hoi. Ik ben June.’
      ‘Hoi June. Wat leuk om je te ontmoeten!’ Haar stralende ogen schoten van Juan naar haar en weer terug terwijl ze haar de hand schudde. ‘We konden nergens parkeren dus Manuel is in de auto. Hebben jullie een goede vlucht gehad?’
      Terwijl Juan antwoord gaf, bekeek June zijn zus. Ze was tenger en net zo knap als haar broertjes. Hoewel ze de oudste was, zag ze er jonger uit dan Mateo en was ze ook kleiner dan Juan. Haar gezicht was fijn en haar lach leek erg op die van haar jongste broer. Haar bruine haar had ze in een staart samengebonden, hoewel er een paar plukken langs haar oren golfden.
      Met zijn drieën verlieten ze het vliegveld en het duurde niet lang voordat er een auto voor hen stopte en ze de bagage in de achterbak zetten. June en Juan gingen op de achterbank zitten en vanaf de bestuurdersstoel keek een jongen van halverwege de twintig hen vriendelijk aan. Met zijn blonde haar, baardje, blauwe ogen en hippe bril was hij heel anders dan de jongens waar Juan mee omging en ze merkte dat het haar iets geruststelde.
      ‘Hé jongens. Leuk dat jullie er zijn.’
      June glimlachte naar het stel voor haar. ‘Leuk om jullie te ontmoeten.’

Eerst brachten ze hun spullen naar Luna’s huis, daarna nam ze hen mee naar dat van Manuel.
      ‘Het is mooi weer en hij heeft een tuin, dus we kunnen vanavond wel barbecueën.’
      ‘Ehm, June is wel vegetarisch. Sorry. Dat had ik moeten zeggen.’
      Luna richtte haar blik op June. ‘Vind je het vervelend als wij wel vlees eten? Ik zal ervoor zorgen dat er genoeg voor jou is, geen zorgen.’
      ‘Nee ik vind het niet erg,’ zei ze vlug. ‘Mijn familie is verder ook niet vegetarisch.’
      Het huis was groter dan dat van Luna en gezellig ingericht. ‘Ben je al klaar met studeren?’ vroeg June aan Manuel. Ze had nog niet veel gezegd en wilde niet dat de anderen dachten dat ze niets durfde te zeggen.
      ‘Ik ben twee jaar geleden afgestudeerd. Ik ben makelaar.’
      Zelfs in de korte tijd dat ze hem kende, vond ze dat bij hem passen. Hij had een vlotte babbel en een charmante glimlach, hij deed het vast goed in zijn branche.
      Terwijl ze zich naar buiten naar het terras verplaatsten vertelden ook June en Juan wat ze wilden studeren en vroeg June naar de studie van Luna. Ze studeerde geneeskunde en vond het een pittige studie, maar haalde er wel veel voldoening uit.
      Naarmate de tijd voorbijgleed, voelde June zich steeds iets meer ontspannen. Zowel Luna als Manuel waren erg aardig en ze besefte dat Juan gelijk had gehad toen hij beweerde dat dit de leuke kant van zijn familie was.

. . .


Het hout in de vuurkorf knapte. Hij voelde zich relaxed, wat zowel door de warmte als door het gezelschap en de paar biertjes die hij gedronken had kwam. En door zijn goed gevulde maag. Zijn zus en haar vriend hadden goed uitgepakt met de barbecue. Het was gezellig – en hoewel hij het heel fijn vond dat June bij hem was, dwaalden zijn gedachten af en toe wel naar Mateo af, die nu in zijn cel zat. Hier met zijn vijven zitten was nog fijner geweest.
      Omdat hij niet wilde dat hij van slag zou raken, drukte hij zijn lippen in June’s haren en snoof de geur van haar shampoo op. Een uur verder en de rook had het waarschijnlijk verdreven, maar nu kon hij de frisheid nog ruiken. Ze zat op zijn schoot en hij had zijn armen om haar heen geslagen. Zijn zus en haar vriend zaten naast elkaar en hadden hun handen verstrengeld. Ze zag er gelukkig uit, vond hij, en hij vond Manuel een goeie gozer.
      Hij richtte zich weer op het gesprek. Het ging over het maken van cocktails en toen June zei dat ze nog nooit een cocktail gemaakt of geproefd had, trok Manuel haar overeind en zei dat hij haar een spoedcursus zou geven.
      Een beetje weifelend draaide June zich naar Juan toe. Hij gaf haar een kus. ‘Het kan geen kwaad om een vriendin te hebben die weet hoe je goeie cocktails maakt. Mijn vrienden bakken daar in elk geval weinig van.’
      De twee liepen het huis in en Luna verplaatste haar stoel tot naast hem. Een tijdje staarden ze beiden in de vlammen.
      ‘Wat vind je van hem?’ vroeg Luna na een tijdje.
      ‘Van Manuel? Leuke kerel. Lekker spontaan.’
      Haar lippen vormden een glimlach. ‘Mat zal hem wel een gladjanus vinden.’
      Juan haalde zijn schouders op. ‘Die heeft over iedereen zijn mening klaar. Hij draait wel bij.’
      Luna frunnikte aan het etiket van haar bierflesje. ‘Wat vindt hij van June?’
      ‘In het begin vond hij haar niks, maar laatst zei hij dat ze goed voor me was.’ Hij keek zijn zus schichtig aan. ‘Wat vind jij van haar?’
      ‘Ze is heel mooi. En een beetje stilletjes. Volgens mij is ze heel lief en zorgzaam, maar ik vroeg me af hoe Mateo en je vrienden tegen haar zouden doen. Ze lijkt me een kwetsbaar meisje.’
      ‘Ze moet nog aan hen wennen,’ gaf hij toe. ‘Het gaat steeds iets beter, denk ik. E datet met haar beste vriendin. Dat helpt een beetje.’
      Verbaasd trok Luna haar wenkbrauwen op. ‘E als in Emilio? Ik dacht dat hij daten voor mietjes vond.’
      ‘Hij noemt het zelf ook geen daten. Maar ze doen wel leuke dingen samen. Ze is een beetje de tegenpool van June – ze heeft knalblauw haar en een deel is weggeschoren waar ze van die luipaardvlekken heeft geverfd. Emilio had tot voor kort een hekel aan haar.’ Hij vertelde haar over hoe Jordy hem geholpen had en dat ze daarvoor in ruil een date met zijn vriend had gewild.
      ‘Een vriendin die hem een beetje in het gareel kan houden zal hem vast goed doen,’ zei Luna. ‘Misschien dat hij zich dan eindelijk eens niet als een dertienjarige gaat gedragen.’
      Juan grijnsde. ‘Je hebt hem sinds zijn dertiende amper gezien.’
      ‘De weinige keren dat ik hem wel zag vertelden me genoeg.’
      Hij grinnikte.
      ‘Ik blijf de komende nachten hier,’ zei Luna na een tijdje. Ze reikte hem een sleutel toe. ‘Als je ook maar een beetje op je broer lijkt, doe ik geen oog dicht in de kamer ernaast.’
      Terwijl Juan de sleutel aannam, voelde hij zijn wangen kleuren. Hij wist maar al te goed waar ze het over had. ‘We eh… we doen het nog niet met elkaar.’
      Ze lachte zachtjes. ‘Dan lijk je dus niet op je broer.’
      Er viel een beetje een opgelaten stilte. Hij kon zich niet herinneren dat hij ooit met zijn zus over seks had gepraat, maar hij wist ook niet zo goed aan wie hij het anders moest vragen. Er waren niet zoveel meisjes met wie hij optrok. Alleen Riley en die was al op haar dertiende ontmaagd.
      ‘Hoelang uhm – hoelang wilde jij wachten? Voor je eerste keer?’ Hij durfde haar niet aan te kijken. Hij wilde het gewoon heel graag en hij vond het fijn om te weten wat een beetje normaal was voor meisjes. ‘Ik neem aan dat je in een relatie was?’
      ‘Met Donny gingen we überhaupt niet verder dan zoenen,’ zei ze. ‘Met Gino wel. Ik denk – na een maand of drie? Ik was zestien. Is ze nog maagd?’
      Hij knikte. ‘Ja, ze wil nog wachten. En dat vind ik niet erg,’ zei hij vlug. ‘Maar soms is het lastig om niet verder te gaan. Straks wil ze jaren wachten ofzo.’
      Luna was even stil. ‘Ik denk dat je niet moet focussen op wat je nog niet met haar kan doen, maar eerder wat je al wel kan doen. Zeker bij meisjes die onzeker zijn is het beter om steeds een stapje verder te gaan.’
      Juan staarde naar de vlammen. ‘Iedereen vraagt het de hele tijd. Of we het al gedaan hebben. Ik krijg soms het idee dat ik niet normaal ben ofzo. Dat het raar is om te wachten.’
      Luna zuchtte zachtjes en draaide zich toen wat meer naar hem toe. ‘Ik weet dat je niet echt geweldige voorbeelden hebt thuis. Mateo en mam slapen allebei met alles wat ze tegenkomen. Maar neem dit van je grote zus aan – het is hartstikke normaal als een meisje een half jaar of een jaar wil wachten. Zeker als het de eerste keer is. Probeer er niet een te groot ding van te maken, het komt vanzelf wel. Je merkt het echt wel als ze eraan toe is.’ Ze knipoogde. ‘En ze is hartstikke verliefd op je, ze kon de hele avond haar ogen niet van je afhouden. Jullie zijn een mooi stel samen. Heel lief.’ Ze grijnsde naar hem. ‘En ik ben blij dat je niet je dezelfde smaak hebt als je broer.’
      Hij trok een mondhoek op. ‘Je bedoelt met zo min mogelijk kleren?’
      ‘Precies. Jij kiest tenminste een meisje dat het concept ‘aankleden’ begrijpt.’
      Juan lachte zacht. Daarna dwaalden zijn gedachten naar Mateo af. Hij vroeg zich af of hij een vaste relatie voor zijn dertigste zou willen. Of hij een meisje zou ontmoeten die hij trouw wilde blijven. Hij kon zich er moeilijk een voorstelling van maken, maar zelf zou hij June voor niets en niemand willen inruilen. Zouden er überhaupt meisjes zijn die serieuze interesse hadden in iemand die al op zijn negentiende in de bak had gezeten? Omdat hij zijn moeder mishandeld had?
      ‘Hoe gaat het met Mat?’ vroeg Luna zacht. ‘Ik heb overwogen om te kijken of we kunnen bellen, maar iets vertelt me dat hij dat niet wil.’
      Juan wist wel zeker dat hij dat niet wilde. Dat hij Juan wilde zien, was vooral om hem gerust te stellen. Het laatste wat hij wilde, was dat zijn oudere zus hém zou proberen op te beuren. De relatie tussen die twee was altijd al moeizaam geweest; zelf had hij weinig ruzie met zijn broer en zus gehad, het was alsof ze altijd hun boosheid voor elkaar bewaard hadden. Een telefoontje zou geforceerd voelen, Mateo zou het waarschijnlijk niet eens aannemen.
      ‘Volgens mij gaat het wel,’ antwoordde hij een beetje ontwijkend. Hij was nu op de helft, hij had nog drie weken te gaan. Nog steeds maakte Juan zich zorgen, maar hij was niet in de stemming om dat nu aan te kaarten.
      Gelukkig kwamen op dat moment Manuel en June terug, beiden met twee glazen in de hand. June gaf hem een cocktail en zakte weer op zijn schoot neer. Met één hand nam hij het glas aan, zijn andere arm sloeg hij om haar heen.
      ‘Wat is het?’ vroeg hij.
      ‘Eehm…’ Hulpzoekend keek ze Manuel aan.
      ‘Long Island,’ antwoordde hij. ‘Maar zonder gin. Want die was blijkbaar op.’
      Juan nipte van het drankje en liet het door zijn mond rollen. ‘Lekker hoor.’ Hij kuste haar kaak. ‘Vind jij het ook lekker?’
      Hij wist dat de keren dat ze alcohol had gedronken op één hand te tellen waren. Als ze het nu echter niet had gewild, geloofde hij dat ze dat wel gezegd had.
      Toen ze zag dat haar gezicht betrok door het hoge alcoholgehalte, gniffelde hij zacht. ‘Niet opdrinken als je het smerig vind hoor.’ Hij steunde met zijn kin op haar schouders. ‘M’n zus drinkt het anders wel op.’
      ‘Oh?’ Luna trok vragend haar wenkbrauwen op.
      ‘Ja, jij kan zo je bed in rollen.’ Zelf was hij niet van plan om veel meer te drinken, hij wist niet of hij zichzelf anders in de hand kon houden als hij vannacht naast June in bed lag. Deze dagen met haar wilde hij niet verpesten.
      Zijn telefoon leidde hem af. Hij gaf zijn glas aan June zodat ze hem op de tafel kon zetten en haalde het toestel uit zijn zak vandaan.
      Wat krijg ik van je als ik het doe?
      Fronzend keek hij naar de afzender. Emilio. Het duurde even voordat hij besefte waar zijn vriend het over had.
      ‘Ik heb een weddenschap met Emilio,’ zei hij terwijl hij zijn armen weer om June heen sloeg en ook zijn zus en haar vriend aankeek. ‘Weten jullie nog een leuke prijs? Ik heb hem al eens een stripper beloofd.’
      ‘Wat voor weddenschap?’ vroeg Luna.
      ‘Iets wat hij honderd procent zeker gaat verliezen. Ik heb hem uitgedaagd om een meisje als date mee te nemen naar een lapdance workshop. No fucking way dat hij dat durft, en zelfs als hij de drempel overstapt dan weet ik zeker dat hij zich omdraait zodra hij zich realiseert dat er alleen vrouwen of gays zijn die dat doen. Want hij moet wel de danser zijn,’ grijnsde hij.
      Luna schoot in de lach. ‘Wat een idioot. Denk je dat hij gaat toegeven dat hij iets niet durft? Leer mij Emilio kennen…’
      ‘Hij zal liever een beetje eer verliezen door te zeggen dat hij iets niet durft dan dat hij Jordy een lapdance gaat geven waar een zaal vol andere… deelnemers bij is.’
      ‘Laat hem op de eerste schooldag naar school komen in een jurk,’ opperde June. Hij voelde haar buikspieren onder zijn handen trillen toen ze in de lach schoot. Alleen daarom zou hij het al doen – haar zo vrijuit horen lachen had hij zelden meegemaakt. Het zorgde ervoor dat zijn hart zijn bloed nog tien keer zo hard rondpompte.
      ‘Nou dat wil ik best eens zien,’ gaf hij met een grijns toe. ‘Maar als ik ernaast zit en we straks voor het eerst op school een stel zijn… dan heb ik een jurk aan.’
      Ze leunde naar achteren terwijl ze grinnikte. ‘Dan zoek ik wel een mooie voor je uit.’
      Hij sloeg zijn armen steviger om haar heen. ‘Ja? Vind je het niet erg? Ik overleef het wel, maar ik wil niet dat je je voor me schaamt.’
      Ze draaide haar hoofd opzij en gaf hem een kus. ‘Ik zou me nooit voor je schamen, wat je ook draagt. Denk je echt dat hij zo’n cursus zou doen?’
      Helemaal zeker wist je het nooit met Emilio, maar Juan kon zich niet voorstellen dat hij een workshop lapdance geven ging doen met anderen mensen erbij. ‘Nee,’ zei hij daarom. Hij klapte zijn telefoon weer open. ‘Al vraag ik me af wat hij beschamender vindt. Een lapdance geven of in een jurk naar school gaan.’
      ‘Mij maakt het niet uit,’ mompelde June. ‘Maar het zou een goed begin van het jaar zijn als mensen hém eens uitlachten in plaats van andersom. Misschien leert hij er wat van.’
      Daar ging Juan maar niet van uit. Emilio had wel wat meer nodig dan een weddenschap om dat gedrag af te leren.
      Als je het doet dan trek ik de eerste schooldag een jurk aan. Als je te schijterig bent doe jij het
      Al na een paar tellen lichtte zijn schermpje op. ….
      Wtf?
      Met een grijns typte Juan: Krabbel je nu al terug?
      Nee. Ga maar alvast een jurk uitzoeken dan. Wil je zo graag van Junie af dat je je als een travestiet gaat verkleden?.
      Juan hield maar voor zich dat het haar idee was geweest, hij wilde niet dat zijn vriend weer vervelend tegen haar ging doen. Ga eerst die lapdance maar doen. Ik wil wel proof.
      Trek die jurk maar aan dan doe ik die lapdance wel bij jou. Er volgde een emoticon van een middelvinger.
      Even sprongen er beelden in zijn hoofd die hij absoluut niet wilde zien en hij schudde ze gauw van zich af. Hij stak zijn telefoon weer weg, wetend dat de weddenschap stond.
      ‘Nou, da’s geregeld.’ Hij pakte zijn glas weer en nam een slok. Daarna zakte hij terug in zijn stoel en voelde zich tevreden toen June tegen hem aan leunde en met de vingers van zijn linkerhand speelde. Een tijdlang staarden ze naar de vlammen, totdat ze allemaal een beetje rozig begonnen te worden.
      Manuel stond op. ‘Laat ik jullie maar eens naar huis brengen, kinders.’

Het was stil in het huis toen June en Juan het betraden. Op de tast gingen ze op zoek naar het lichtknopje.
      ‘Slaapt je zus bij Manuel?’ vroeg June.
      Juan knikte – hij vertelde haar maar niet waarom. Het was al twaalf uur geweest, zag hij op de klok in die woonkamer hing.
      ‘Wil je naar bed?’ vroeg hij. ‘Of wil je nog wat tv kijken ofzo?’
      Ze geeuwde. ‘Nee, slapen is goed.’
      Ze liepen door naar de slaapkamer. Eigenlijk had hij verwacht op een matras op de grond te moeten slapen, maar ze konden Luna’s bed gebruiken. Het beddengoed rook lekker fris toen hij erop neerzakte. Nadat hij de nachtlampjes had aangezet, trok hij zijn shirt en broek uit en wierp een blik op June, die over haar koffer gebogen stond en waarschijnlijk naar haar nachtjapon zocht. Toen ze hem in haar hand hield, stond hij op en liet hij van achteren zijn armen om haar heen glijden. Met zijn kin rustte hij op haar schouder.
      ‘Mag uhm… mag ik je uitkleden?’
      Zodra die woorden zijn lippen hadden verlaten, kreeg hij het heel warm. Misschien had hij toch ietsje meer gedronken dan hij had gedacht. Hij voelde haar verstijven, maar wist niet of het door de spanning kwam of omdat ze het niet wilde.
      ‘Niet alles uit, natuurlijk,’ mompelde hij. Zijn hart klopte hevig in zijn borstkas. Hij wilde haar zo graag zien…
      ‘Oké.’ Haar stem was een zenuwachtige fluistering.
      Juan was niet minder zenuwachtig toen hij de zijkanten van haar shirtje vastpakte en die over haar hoofd trok. Hij streek haar lange haar opzij en kuste de schouder die hij net ontbloot had. Er zaten kleine sproetjes op. Toen ze scherp ademhaalde, voelde hij zich aangemoedigd om zijn lippen verder langs haar rug te laten glijden. Hij duwde haar behaband opzij en kuste de huid eronder terwijl zijn vingertoppen over haar rug dwaalden. Daarna volgde de andere behaband. Zijn handen gleden langs haar nek, over haar haar schouders en haar ellebogen en weer terug naar haar schouders. Haar huid voelde zo warm, zo soepel. Hij drukte een kus tegen de wervels in haar nek terwijl hij de haakjes van haar beha losmaakte en het kledingstuk langs haar armen liet zakken. Met een zachte plof viel het op de grond.
      Zijn ademhaling schoot in een sneller tempo toen zijn handen naar voren gleden. Ze kruiste haar armen voor haar borst alsof ze haar naaktheid wilde bedekken en hij gaf haar een beetje tijd om aan het idee te wennen, zelfs al wilde hij haar borsten weer dolgraag in zijn handen nemen. In plaats daarvan maakte hij de knoop van haar broek los en liet die zakken. Zijn vingertoppen streken over de simpele zwarte slip die ze droeg. Het was niet supersexy, maar het was even goed het meest opwindende wat hij ooit had gezien. Het liefst drukte hij haar dicht tegen zich aan, maar door zijn flinke erectie durfde hij dat niet. Slechts heel lichtjes raakte zijn stijve haar stuitje.
      ‘Je bent zo mooi lieverd,’ fluisterde hij. ‘Zo verschrikkelijk mooi.’
      Ze zei niets. Haar armen waren nog steeds voor haar borsten gekruist en ze staarde naar de grond. Zijn hart zonk toen hij haar vingers zag trillen.
      ‘Wil je dit niet?’ vroeg hij een beetje beduusd.
      Ze bleef naar de grond staren. Zachtjes draaide hij haar om. Toen het hem niet lukte om haar blik te vangen, legde hij een hand tegen haar wang en tilde haar gezicht op. ‘Wat is er schat?’
      Ze trok haar schouders op. ‘Niemand heeft – niemand heeft me ooit zo gezien.’ Nog steeds meed ze zijn blik.
      Hij wist niet goed hoe hij die woorden moest interpreteren. Hield dat in dat ze ook niet wilde dat hij haar zo zag of vond ze het gewoon spannend?
      ‘Je bent mooi lieverd. Er is niemand met wie ik dit liever wil doen dan met jou.’
      Hij hoorde haar slikken. Hij legde zijn handen over die van haar waarmee ze haar schouders omvatte. Voorzichtig maakte hij haar vingers los terwijl hij haar bleef aankijken. Langzaam liet ze haar armen zakken.
      Angst glansde in haar ogen, en hij begreep echt niet waar ze nou zo bang voor was. Gaf hij haar het gevoel dat hij haar niet mooi vond? Moest hij vaker tegen haar zeggen dat hij van haar hield? Zijn handen gleden van haar schouders naar beneden, omhelsten haar rondingen. Zijn duimen streken langs haar harde tepels. Om haar ietsje te laten ontspannen kuste hij haar lippen. Haar mond opende zich terwijl haar handen over zijn borst schoven.
      Een tijdje kusten ze elkaar, totdat hij haar voelde ontspannen. Pas toen trok hij zich ietsje terug en keek hij naar haar bovenlichaam. Haar borsten waren groot en rond. Het licht van de nachtlampjes deed haar huid glanzen.
      ‘Ze zijn zo mooi…’ fluisterde hij. Hij keek weer naar haar op. ‘Jij bent zo fucking mooi.’
      Ze bloosde.
      Daarna kusten ze weer terwijl zijn handen zich aan de nieuwe pracht lieten wennen. De kus werd heftiger, haar vingers gleden langs zijn rug en ze trok hem dichter tegen zich aan, zodat hun warme buiken elkaar aanraakten. Zijn handen gleden van haar borsten weg en omvatte haar billen, kneedde ook die, wilde ook die naakte huid voelen maar hij wist dat dat nog een stap te ver was. Bijna ongemerkt leidde hij haar naar het bed toe. Zonder het contact van hun lippen te verbreken zakte ze achterover en hij volgde terwijl ze verder op het bed kroop.
      Hij liet zich boven op haar zakken en lette er daarbij op niet te veel gewicht op haar te laten. Een zucht ontglipte hem toen hij haar huid tegen die van hem voelde. Zijn vingers vonden hun weg door haar haren terwijl zijn lippen haar mond verlieten en een spoor langs haar nek trokken. Hij kuste haar hals en haar schouders, en vanaf haar navel omhoog tot haar borststreek. Voordat hij zich daarover ontfermde, zocht hij naar de goedkeuring in haar ogen. Haar mond was een beetje open, haar ogen groot van verwachting. Hij streek met zijn duim langs haar onderlip
      ‘Wil je dat ik doorga?’ Zijn stem klonk vreemd, lager dan normaal. Vlammen brandden in zijn binnenste. Hij wilde haar zo graag dat hij bijna niet meer kon nadenken.
      ‘Ja,’ fluisterde ze.
      Een steek van verlangen trok door zijn onderbuik. Hij boog zijn hoofd weer, zoog aan haar sleutelbeen en ging van daar af naar beneden. Met een hand kneedde hij haar linkerborst terwijl hij de ander met zijn lippen verkende. Zachtjes raakten ze haar tepel aan. Een nieuwe golf hitte trok door zijn lijf en tussen zijn benen pulseerde en klopte het zo hevig dat het ongemakkelijk werd en hij zelfs een beetje bang was dat hij straks zonder enige stimulatie zou klaarkomen.
      Eerst gaf hij kleine kusjes tegen haar tepel, daarna gleed zijn tong erlangs. Haar ademhaling veranderde, werd dieper. Hij voelde haar opgezweepte hartslag onder zijn kin. Hij stuwde haar borst met zijn hand omhoog en legde toen zijn lippen om haar tepel. Zachtjes zoog hij, steeds steviger.
      Hij sloeg zijn ogen naar haar op, nieuwsgierig of ze toekeek. Ze had haar ogen echter gesloten, haar ademhaling klonk opgejaagd. Toen hij zijn tong er opnieuw langs zwierde en daarna weer zoog, schoot er een zachte kreun over haar lippen.
      Zodra ze die zelf ook hoorde, vlogen haar ogen open en werd ze vuurrood. ‘Sorry,’ murmelde ze. ‘Ik wilde niet… Het ging…’
      Ze deed er het zwijgen toe. Hij richtte zich iets omhoog en streek door haar haren. Zachtjes drukte hij kusjes langs haar onderlip. ‘Ik vond het lief klinken. En opwindend. Voor mij hoef je je niet in te houden.’
      Ze beantwoordde hem met een zoen, waarbij zijn lippen uiteindelijk rond haar andere tepel eindigden. Nadat ook die zo gevoelig was dat ze een hoog geluidje maakte, daalde hij verder af, langs haar ribben en voorbij haar navel, tot hij de rand van haar slip bereikte. Hij kon de zoetzure geur van haar opwinding ruiken en het maakte hem licht in zijn hoofd. Zijn vingertoppen jeukten om ze langs haar slip te laten glijden, om te voelen of de stof nat was.
      Hij herinnerde zich echter weer de krampachtige manier waarop ze haar borsten aan het zicht had willen onttrekken en wist zeker dat ze er nog veel meer voor terugschrok om zich volledig aan hem bloot te geven, en dus zette hij weer koers naar boven en eiste hij ieder plekje van haar heerlijke lijf op dat ze hem al wel had toegezegd.
      Toen hij haar lippen weer bereikte gleed hij op zijn zij en trok haar dicht tegen zich aan.
      ‘Ik hou van je,’ fluisterde hij. ‘Ik hou zo fucking veel van je.’
      Ze kroop dichter tegen hem aan, hun lichamen broeierig door de opwinding en het stille verlangen naar meer.
      ‘Ik ook van jou,’ murmelde ze. Haar lippen tastten zijn sleutelbeen af. ‘Heel erg veel.’
      Hij sloeg zijn arm stevig om haar heen. De gedachte dat hij haar misschien ooit zou kwijtraken, veroorzaakte een pijnscheut in zijn buik. Hij zou alles doen wat in zijn macht lag om te voorkomen dat dat ooit zou gaan gebeuren.

. . .

Ja ja, de hoofdstukken kunnen nog langer. Ik heb er echt totaal geen controle over. :')
Anyway, sorry als deze hoofdstukken wat traag zijn maar ik vind dat ze wel wat rust en happiness verdienen. (:


Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen