Ik schrok weer wakker van een ringtone. Langzaamaan draaide ik mijn gezicht naar de salontafel, waar de telefoondisplay oplichtte. Een sms. Ik kon het niet fatsoenlijk lezen vanuit de bank, maar het was dan ook niet mijn telefoon.
Harry bewoog niet door het geluid. Hij lag nog steeds op mijn borst met zijn wang, ietwat luider gesnurk zijn open mond verlatende. Ik glimlachte even terwijl ik over zijn bovenarm streek.
"Lou?" klonk zijn hese, zachte stem plotseling.
"Hmm?"
"Hey" zei hij zachtjes, terwijl ik zijn vingers ietwat voelde bewegen tegen mijn zij.
"Hey?" antwoordde ik zachtjes terug. Harry bewoog zijn hand langzaam naar zijn gezicht, om vervolgens door zijn ogen te wrijven.
Hij knuffelde me nog ietwat beter en geeuwde "ik ben zo moe".
Ik glimlachte terwijl ik over zijn rug wreef met mijn hand "dat hoort bij ziek zijn".
De telefoon op de salontafel liet wederom van zich horen. Harry graaide blindelings naar de salontafel en wist de telefoon er van af te pakken.
Hij staarde suf naar het oplichtende scherm. Met één hand typte hij langzaam een antwoord terug. Ik begon me wel af te vragen wie het was, maar ik gokte dat het Gemma was.
"Lou, heb ik je verteld over Violet?" vroeg Harry me plotseling.
Ik keek naar hem en fronste "nee?"
Ik kon me herinneren dat Gemma de naam inderdaad had laten vallen, maar dat ze dacht dat hij gewoon wat onzin uit aan het kramen was. Hij kwam momenteel niet warrig over naar mijn mening. Wellicht had hij wel echt iemand leren kennen.
"Ik heb haar ontmoet bij de drogist, ze is aardig" zei hij terwijl hij zijn telefoon weer weg legde.
"Zijn de sms'jes van haar?" vroeg ik dus maar.
"Ja, ze vraagt hoe het gaat" zei hij geeuwend.
"En hoe gaat het?" vroeg ik hem nu.
Hij zuchtte "het gaat oké, ik ben alleen gewoon echt heel moe en ik heb niet het gevoel dat slapen geholpen heeft".
"Ik denk niet dat je morgen ver gaat komen, of wel soms?" vroeg ik nu. Harry schudde zijn hoofd "ik wil graag naar NYU gaan om te werken, maar ik denk niet dat het gaat lukken op deze manier".
Ik keek op mijn eigen telefoon. Half 10. Wellicht moesten we maar gewoon op tijd naar bed gaan. Harry ging per slot van rekening hoe dan ook niet wakker blijven, waar we ook verbleven.

De volgende ochtend was ik de enige die uit bed stapte. Ik was langzaam naar de badkamer gesjokt en had de dingen gedaan die ik moest doen, om vervolgens uit de kast een outfit te graaien. Toen ik eenmaal in mijn kleding gestapt was, sjokte ik langaam de slaapkamer weer uit. Ik maakte mezelf een simpel stuk toast en schonk wat sinaasappelsap in voor mezelf.
Ik mocht van geluk spreken dat mijn les vandaag pas begon om half 11. Verderop klonk de voordeur. Ik keek verward op van mijn ontbijt maar ontspande me weer zodra ik Jessica binnen zag komen. Ze was een aantal weken op vakantie geweest in Europa en dit was dus de eerste keer dat ik haar weer zag.
"Oh, goedemorgen Louis!" zei ze enthousiast.
Ik glimlachte vriendelijk naar haar "hey Jessica, hoe was je vakantie?"
"Goed, ik heb erg mooie plekken bezocht" antwoordde ze, het enthousiasme haar stem niet verlatende.
"Mooi!" zei ik glimlachend terwijl ik mijn servies oppakte en op het aanrecht plaatste. Ik rekte me uit en liep vervolgens maar naar de kapstok om mijn jas te pakken. Nadat ik ook mijn schooltas over mijn schouder gegooid had, besloot ik maar even langs Harry te gaan.
Jessica keek me even aan toen ik langs kwam lopen "ik neem aan dat jij naar school gaat. Waar is meneer Styles?"
"Harry ligt in bed, hij is ziek" vertelde ik haar. Ze schudde spijtig haar hoofd "oh jee".
Ik knikte ook en liep toen langzaam naar de slaapkamer. Harry lag ingepakt in de dekens, op zijn buik, met zijn armen onder het kussen gestopt. Hij lag in de richting van het raam en dus moest ik om het bed heen lopen om hem fatsoenlijk te kunnen bekijken.
Ik nam voorzichtig plaats op de bedrand en aaide voorzichtig door zijn haar terwijl ik keek naar zijn gesloten ogen en ietwat losgemaakte, roze lippen. Ik glimlachte bij het aanzicht van mijn slapende boyfriend. Voorzichtig boog ik voorover om een kusje op zijn slaap te drukken, om vervolgens overeind te komen en weer de slaapkamer uit te lopen. Het was tijd om naar school te gaan. De metro nam per slot van rekening veel meer tijd in beslag.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen