. . .


Abigail was buiten op een muurtje gaan zitten en staarde voor zich uit. Het was lang geleden dat ze had gerookt, maar ze voelde zich rot en had een sigaret opgestoken. Niet dat het haar erg hielp.
      ‘Hé, alles oké?’ Davey kwam naast haar zitten en wreef over haar rug.
      Met een zucht leunde ze met haar hoofd tegen zijn schouder. Het was nooit haar bedoeling geweest om Juice op deze manier te laten weten dat ze een vriend had. Feit was dat ze het allemaal niet zo serieus had genomen en dat ze er zelf nog geen label aan had gehangen totdat Davey had gevraagd wat ze met Kerst ging doen. Hij wist van haar bikerfamilie en hoeveel ze hen miste en toen Ashley de feestdag met haar vriend besloot te vieren, had ze niet geweten hoe ze eronderuit had moeten komen zonder het hele verhaal te vertellen. Haar boosheid was de afgelopen twee weken een beetje weggezakt, maar ze was bang geweest wat er zou gebeuren zodra ze Juice weer zou zien. Hem ontlopen was makkelijker, zeker als ze daar niet veel moeite voor hoefde te doen.
      ‘Komt het door Juice?’
      Abigail verstijfde. Had hij gezien wat er net was gebeurd? Dat kon ze zich niet voorstellen, dan had hij de jongen ongetwijfeld een dreun verkocht. ‘Hoezo?’ vroeg ze zacht.
      ‘Hij vertelde me over jullie ruzie. Dat jullie eerst heel close waren en dat je boos op hem was doordat hij je wat… te overmoedige smsjes zond.’
      ‘Te overmoedige smsjes?’ herhaalde ze gepikeerd. Het irriteerde haar dat hij überhaupt het lef had om dat tegen haar nieuwe vriend te zeggen, maar dat hij het ook nog zó vertelde? Het bewees eens te meer dat hij er helemaal geen spijt van had. ‘Hij stuurde me een filmpje waarin hij zichzelf aan het rukken was.’
      Davey grinnikte zacht, wat haar verbijsterd haar hoofd opzij deed draaien.
      ‘Jij vindt dat gráppig?’
      Hij haalde zijn schouders op en kuste haar kaak. ‘Hij moet goed dronken zijn geweest. Je weet niet half wat ik in dronken buien heb uitgevreten. Kan een avond met mijn verhalen vullen.’
      Abigails kaak verstrakte. Ging hij nu ook nog Juice’ kant kiezen?
      Hij slaakte een zucht en gaf een kneepje in haar zij. ‘Lief… ga het gewoon met hem uitpraten. Je bent nu met mij, hij zal je geen berichtjes meer sturen. Maar het is van de zotte dat je hier niet naartoe wilde vanwege hem. Dit is je thuis.’
      Abigail voelde de neiging om haar ogen neer te slaan, maar vocht er tegen. ‘Het kan hem niks schelen of jij met me bent. Net probeerde hij me nog te zoenen!’
      Toen hij zelfs daarom begon te grinniken, stond ze boos op. ‘Zelfs dát vind je grappig?! Je hoort hem een blauw oog te slaan!’
      Weer bleef hij nonchalant. ‘Je bent een grote meid, opgevoed door bikers. Volgens mij kun je best je mannetje staan.’ Hij knipoogde naar haar en pakte toen de sigaret tussen haar vingers vandaan. ‘Heb je hem zelf een goeie hoek gegeven?’
      ‘Een knietje.’
      ‘That’s my girl,’ grijnsde hij. ‘Zie je, je hebt me helemaal niet nodig.’ Hij sloeg zijn armen om haar heen en trok haar weer naar zich toe. Zodra zijn lippen die van haar raakten, dacht ze aan Juice. Ze rook zijn drankadem, voelde zijn dwingende greep. In een reflex trok ze zich los. Toen de tranen in haar ogen brandden, beende ze naar binnen toe.
      Zodra ze zich ervan verzekerd had dat Juice niet aan de bar stond, haalde ze er een drankje en keek om zich heen. Hoe erg ze zich hier vroeger ook had thuis gevoeld, nu voelde ze zich een vreemde. Ze had het gevoel dat iedereen wist wat Juice had gedaan en haar een aansteller vond.
      Ze verstijfde toen ze hem vanuit haar ooghoek zat. Hij stond met een arm tegen de muur geleund, een donkerharige Croweater tussen hemzelf en de stenen in. Terwijl hij met een pluk van haar haar speelde, fluisterde hij dingen in haar oor die haar lieten giechelen, terwijl ze met verliefde ogen naar hem opkeek.
      Abigail had geen idee hoelang ze naar hen bleef staren. Ze wist dat het eraan zat te komen en toch kon ze haar hoofd niet wegdraaien toen hij het meisje begon te zoenen en ze vol overgave haar armen om zijn nek sloeg.
      Een streek trof haar borst en verspreidde zich algauw door haar bovenlichaam. Waarom deed het haar pijn? Ze was toch over hem? Hij was een eikel, ze zou helemaal geen gevoelens meer voor hem moeten hebben.
      Alsof hij haar blik op zich voelde branden, draaide hij na een tijdje zijn hoofd opzij en keek haar aan. Vragend trok hij zijn wenkbrauwen op.
      Als ze die nacht niet bij vrienden was geweest, hadden zij daar dan nu samen gestaan? Hadden de vlinders dan door haar buik geraasd, in plaats van de ijzige kou die ze nu voelde? Hoe zou ze gereageerd hebben als haar vrienden er niet bij waren geweest? Had ze hem dan gewoon uitgelachen en haar telefoon uitgezet totdat hij weer sober was? Had ze er ook een fles drank bij gepakt en de foto’s gestuurd waar hij om vroeg?
      Haar blik stelde zich weer scherp en ze zag dat hij weer helemaal in de Croweater op ging – bijna letterlijk. Met een misselijk gevoel wendde ze haar hoofd af. Hoe was het mogelijk dat ze zich zo alleen voelde op een plaats die altijd haar thuis was geweest? Kwam het doordat Michelle er niet was, doordat Opie nog steeds gevangenzat? Was ze dit leven langzaam ontgroeid?
      Vanuit haar ooghoeken zag ze haar vader dichterbij komen. Hoe eenzaam ze zich ook voelde, ze had geen zin dat hij ging zitten vissen waarom ze niet lekker in haar vel zat. Gauw glipte ze naar buiten.
      Davey had gezelschap gekregen van twee Croweaters die erg dicht tegen hem aan zaten, maar gek genoeg deed dat haar een stuk minder dan dat ze er net één met Juice had gezien. Wellicht omdat ze hem vertrouwde, omdat ze wist dat hij toch niet zou vreemdgaan. Toch liep ze naar hem toe en kuste hem bij wijze van claim vol op zijn mond. Het was een hebberige, een bijna wanhopige kus waarmee ze vooral het beeld van Juice en de Croweater probeerde te verdringen.
      Hij mocht zoenen met wie ze wilde, zij was degene die vrienden had willen blijven.
      Bovendien had ze Davey – en ondanks de massa aan verschillende emoties waarmee ze worstelde, wist ze zeker dat ze hem leuk vond. Het moment dat ze hem daar op het podium had zien staan en hun blikken gekruist hadden, had ze voor het eerst helemaal niet meer aan Juice gedacht. Alleen hij had dat effect op haar en ze wist dat haar gevoelens voor hem echt waren en geen uitvlucht waren voor haar gevoelens voor Juice, zelfs al mocht hij dat wel beweren.
      ‘Sorry,’ zei ze zachtjes na de kus en ze hield hem stevig vast. ‘Voor net.’
      ‘Het is oké. Ik zou ook niet met sommige van mijn exen in dezelfde ruimte kunnen zijn.’
      ‘Maar Juice is mijn ex niet,’ bracht ze hem in herinnering. ‘We hebben nooit iets met elkaar gehad.’
      Met zijn duim streek Davey langs haar wang terwijl hij haar aankeek. ‘Jullie hebben ook niet niets gehad. Er waren gevoelens in het spel en jullie voelen je beiden gekwetst. Zo anders is dat niet. Geef het wat tijd. Jij hebt iemand anders voor hem gevonden, het wordt vast makkelijker als dat ook voor hem geldt.’
      Hij gaf haar een kus.
      Abigail beantwoordde hem, maar niet helemaal van harte.
      Er bleef een stekend gevoel in haar buik.

Reacties (1)

  • AmeranthaGaia

    Ik heb wel medelijden met Davey, want ik weet dat zij en Juice toch samen gaan komen en ik mag hem wel. Ik hoop dat zijn hart niet te erg gebroken gaat worden. Hij verdient een gemakkelijke break-up.

    1 maand geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen