Zijn verlangen om samen nog een kind op te voeden, was voor Dana de druppel. Haar plan stond al een tijdje vast, maar steeds weer had ze het uitgesteld. Ze kreeg maar één kans, ze wilde absolute zekerheid dat het niet mis zou gaan.
      Inmiddels realiseerde ze zich dat ze die zekerheid nooit zou krijgen.
      Ze ging het erop wagen. Als Ruben de laatste tijd íéts had laten zien, dan was het wel dat hij van haar zoon hield. Ze geloofde niet dat hij de jongen iets zou aandoen; als zij hem verraadde, was de peuter de enige die nog van hem hield.
      En vandaag was de kans het grootst dat hij niets doorhad. Met een plagerig lachje had ze hem naar hun slaapkamer gestuurd, daarna was ze naar Charley op zoek gegaan.
      ‘Wat je ook hoort, blijf hier.’ Ze was voor het meisje neergehurkt en keek haar indringend aan. ‘Vlucht niet weg. Hij zal je niets doen zolang je voor Casper zorgt.’ Ze legde even een hand tegen haar wang. ‘Maar het wordt tijd dat we naar huis gaan. Wij allemaal.’
      Ze wist dat er dingen waren die het meisje voor haar verzweeg. Ze zag het op de manier waarop ze naar Ruben keek, de angst die nog steeds in haar ogen verscholen lag.
      Charley knikte stilletjes.
      Dana liep naar een aangrenzende kamer waar ze de outfit had klaargelegd. Speciaal voor vandaag aangeschaft. Haar ondergoed liet ze uit terwijl ze het jurkje over haar hoofd trok. Het rokje kwam tot halverwege haar bovenbenen. Ze klikte de riem om, verving het neppistool door een echte en stopte dat in de holster. Het mes stopte ze aan de binnenkant van de riem, het heft verborgen achter de gesp. Nadat ze ook de handboeien had vastgeklikt, checkte ze haar make-up voor de spiegel.
      Ze kon er wel mee door.
      Op blote voeten liep ze naar de slaapkamer toe en deed de deur open. Ruben zat op de rand van het bed. Zijn shirt had hij uitgetrokken, de rest nog niet. Ze liet haar ogen even over de vele tattoos op zijn bovenlichaam glijden en floot.
      ‘Zit je nou met een onschuldige burger te flirten?’ vroeg hij met een grijns.
      Ze liep op hem toe. ‘Ik overschrijd graag grenzen.’
      Met één hand duwde ze hem op het bed, daarna begon ze zijn broek los te knopen. Zodra ze die had uitgetrokken, kuste ze haar weg naar zijn lippen toe.
      ‘Ik hoor dat er iemand stout is geweest,’ zei ze op de meest broeierige toon die ze kon opbrengen. Ze stond toe dat zijn handen gretig onder haar rokje gleden en haar billen omvatten.
      In één beweging trok ze de wapenstok en sloeg tegen zijn pols. Met een geluid dat het midden hield tussen een grom en gegrinnik, trok hij zijn handen terug.
      ‘Gaan we bazig worden?’
      ‘Ik denk dat ik je handen maar moet boeien als je ze niet thuis kunt houden.’
      Er was een glinstering in zijn ogen.
      Bondage hadden ze vaker gedaan, maar nog nooit met de boeien. Ze boog zich over hem heen. ‘Als je je een beetje gedraagt, mag je mij straks misschien ook wel ketenen.’
      Ten antwoord kuste hij haar.
      Al zoenend bewogen ze zich verder naar het hoofdeind van het bed toe. Daar boeide Dana hem aan de spijlen van het bed vast – de enige reden dat ze dit bed überhaupt had willen hebben. Toen ze hem ook van zijn boxer ontdaan had, ging ze op zijn middel zitten. Met haar ogen op hem gericht, gleed ze met haar hand onder haar rok en begon zichzelf te bevredigen, wetend hoe dat hem opwond.
      Zodra ze vochtig genoeg was, liet ze zich op hem zakken en begon ze hem te berijden.
      ‘Trek je – trek je kleren uit,’ hijgde hij. ‘Ik wil je… ik wil je zien.’
      Ze trok een mondhoek op. ‘Helaas voor jou heb jij niets te willen.’
      Protesterend stak hij zijn kin naar voren. In antwoord daarop haalde ze het pistool uit de holster en gleed ermee over zijn borst.
      ‘En als we opstandig worden…’ Ze hield haar hoofd ietsje schuin. ‘Dan doen we gewoon pang.’ Het laatste woord sprak ze uit zonder geluid te maken.
      Zijn ogen schoten naar het wapen; het gewicht moest hem vertellen dat het niet van kunststof was.
      ‘Je houdt wel van een beetje gevaar toch?’ vroeg ze. Met het geweer streek ze langs zijn borst, langs zijn hals. Ondertussen voerde ze haar tempo op.
      Ze zag hoe hij verscheurd werd tussen, angst, twijfel en pure lust.
      ‘Rustig lieverd,’ suste ze. ‘Ik wil je op dit moment alleen een goed orgasme geven.’
      Ze legde het pistool naast haar neer en boog zich voorover om hem te zoenen. Een beetje onhandig kuste hij haar terug.
      Met zijn polsen rukte hij aan de boeien. ‘Nog niet Dane…’ gromde hij.
      Dana kneep haar bekkenbodemspieren aan om het gevoel voor hem intenser te maken. ‘Jawel lieverd. Ik heb de touwtjes in handen, weet je nog?’
      Ze had de woorden nog niet uitgesproken of ze voelde hoe hij zich in haar ledigde. Zijn gezicht verkrampte en kreunend begon zijn lichaam te schokken. Met een glimlach veegde ze zijn haar van zijn bezwete voorhoofd.
      Anderen zouden het waarschijnlijk niet begrijpen, maar dit was haar afscheid. Een deel van haar had de afgelopen jaren van Ruben leren houden en ergens betreurde ze het feit dat hij dood moest. Maar Maddox kon ze niet laten leven.
      Dat was ze haar dochter verschuldigd. Haar moeder. Juice. Haarzelf.
      Ze boog zich over hem heen en kuste voor een laatste keer zijn lippen. ‘Een deel van me hield van jou, Ruben,’ zei ze zacht. ‘Maar is het tijd dat je evil twin weer naar de voorgrond komt.’ Ze boog haar hoofd terug en richtte zich ietsje op zodat hij uit haar vandaan gleed. Haar hand tastte weer naar het pistool en ze streek ermee langs zijn borst. ‘Weet je wat voor dag het vandaag is, Maddox?’
      Ze zag zijn schouders verstijven toen ze zijn naam uitsprak.
      ‘Het is vandaag Valentijn.’ Met de loop van het pistool gleed ze langs zijn lip. ‘En weet je wat mijn laatste Valentijnscadeau was? Chocolaatjes gedrenkt in het bloed van de man van wie ik hield. Vier jaar geleden is het vandaag. Vier jaar geleden dat je me kapotmaakte. Dat je hem kapotmaakte.’
      ‘Dat was ik niet Deen, dat weet je. Ik hou van je. Jij houdt van mij.’ Ze zag de tweestrijd in zijn ogen, de beide mannen die om voorrang vochten.
      ‘Misschien hou ik van je. Wat echt ziek zou zijn, denk je ook niet? Houden van de man die mijn moeder en mijn dochter heeft gedood, die me verkracht heeft, die me ontvoerd heeft. Wat het ook is wat ik voor je voel, het valt in het niet bij wat ik voor Juice heb gevoeld. Wat ik nog steeds voor hem voel. Lang heb ik je spelletje meegespeeld – en nu heb ik gewonnen.’
      Met het pistool gleed ze omlaag langs zijn buik, langs zijn slappe penis. Tegen zijn bal liet ze het rusten.
      ‘Wat voor pijn zou ervoor zorgen dat we quitte komen te staan, denk je? Niets hè?’ Ze keek naar hem op.
      Zijn gezichtstrekken waren hard, zijn ogen wijd open.
      Ze haalde de veiligheidspal eraf en bleef hem aan te kijken.
      ‘Boem,’ fluisterde ze, en ze haalde de trekker over.
      Hij schreeuwde, kromp in elkaar.
      Alles wat ze hoorde, was een klik.
      Dana lachte zachtjes. ‘Het is ongeladen. Ik wilde gewoon eens angst in jouw ogen zien.’
      Ze gooide het pistool achteloos op de grond.
      Even vlamde de hoop in zijn ogen op, de hoop dat dit allemaal een ziek spelletje was, onderdeel van hun rollenspel. Een bevend lachje schoot over zijn lippen.
      ‘Daar had je me.’
      Ze hield haar hoofd schuin. ‘Ja.’ Langzaam schoof ze dichter naar hem toe. ‘Maar weet je, zo’n kogel is zo onpersoonlijk.’ Ze haalde het mes uit haar riem vandaan en streek ermee langs zijn hals. ‘Ik wil weten hoe het voelt als het door je vlees snijdt, als het warme bloed omhoog borrelt, als…’
      Met een onverwachte trap schopte hij haar van het bed af. Dana kwam vloekend op haar rug terecht. De ketens sloegen tegen de spijlen en ze hoorde hem dierlijk grommen.
      ‘Vuile teef!’ schreeuwde hij. ‘Vuile teringteef!’
      Weer rukte hij aan de handboeien, maar hij kreeg ze niet los.
      ‘En hij is terug. Ik heb altijd geweten dat je op een dag weer zou terugkeren, Maddox. Je bent gewoon een duivel die niet uit te drijven is.’
      Ze pakte het mes van de grond. ‘Ik had je een mooie dood willen geven. In de armen van je geliefde. Is dat niet beter dan dat het een bloederig zootje wordt?’
      Zijn ogen waren ijskoud. ‘Ik hield van je,’ siste hij.
      ‘Ik denk dat wij een verschillende definitie van ‘houden van’ hebben.’ Ze keek peinzend op hem neer. ‘Hoe wil je dat dit eindigt, Maddox? Blijf je je verzetten tegen het onvermijdelijke? Of erken je je nederlaag en sterf je nog met een klein beetje waardigheid?’
      Hij klemde zijn kiezen op elkaar.
      ‘Dat dacht ik al.’
      Ze zakte weer op de rand van het bed neer, vlak naast zijn hoofd. Met haar vingers streek ze langs zijn wang. Het mes zette tegen zijn hals.
      ‘Wil je me niet langer laten lijden?’ snoof hij.
      Langzaam schudde ze haar hoofd. ‘Nee. Het is goed zo. Wraak is een slechte raadgever, ik wil niet verbitterd worden. Je invloed op mijn leven is groot genoeg geweest. Straks loop ik hier met Charley en Casper weg en zullen we je alle drie vergeten.’
      ‘Je zal me nooit kunnen vergeten,’ gromde hij. ‘Je zal – ’
      ‘Jij zal in elk geval nooit meer iemand pijn kunnen doen. Het is een fijne gedachte, wetend dat je brandt in de hel.’
      Na die woorden stak ze het mes in zijn hals. Het gleed zonder moeite door het vlees.
      Bloed gutste eruit vandaan, kleurde het kussen rood.
      ‘Vecht maar lieverd,’ zei ze. ‘Het is tijd dat jij een ongelijke strijd vecht.’
      Ze stond op, buiten het bereik van zijn trappende benen. Hij vloekte en tierde.
      Dana keek zwijgend toe terwijl hij doodbloedde.
      ‘Voor jou, lieve Tabitha,’ zei ze. ‘En voor jou Ope. En mam.’
      Maddox’ geschreeuw stierf weg.
      Met lege ogen staarde hij haar aan, het enige wat nog bewoog was het bloed dat uit hem vandaan bleef glijden. Ook dat zou snel stoppen.
      Dana haalde diep adem. Haar borst voelde zwaarder dan ze verwacht had.
      Ruben had ze iets anders gegund.
      Maar diep vanbinnen wist ze ook dat Ruben niets dan een verzinsel was geweest.
      En waarom zou ze treuren om een fantasie?
      Ze draaide zich om, kleedde zich in de kamer ernaast om en liep naar Charley en Casper toe.
      Ze tilde de jongen op en zette hem op haar zij.
      ‘We gaan naar papa toe.’ Ze gaf hem een kus op zijn slaap, hopend dat hij te jong was om Ruben echt te missen. ‘Naar je echte papa.’

Reacties (8)

  • EvaSalvatore

    HALLELUJAH!!!!!

    Wauw. Kippenvel. Gimmie more

    5 maanden geleden
  • NicoleStyles

    Wauw vet hoofdstuk! Mijn nieuwe favo hoofdstuk!
    Tjaa bedoelt ze idd papa als in juice of kip? 😅
    Snel verder te spannend dit!

    5 maanden geleden
    • Croweater

      Kip natuurlijk. ;p

      5 maanden geleden
  • Lovescookies

    Yesss snel verder!

    5 maanden geleden
  • iceprinces14

    Wauw..... Kippenvel gewoon.

    5 maanden geleden
  • AmeranthaGaia

    ‘Naar je echte papa.’

    De grote vraag is of ze hiermee doelt op Kip of Juice.

    5 maanden geleden
    • Croweater

      Kip natuurlijk. ;p

      5 maanden geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen